Een best OK boek over de forensische opsporing waar onze schrijfster een jaar spendeert. We leren over verschillende afdelingen en wat ze daar doen, we ontmoeten mensen die er werken en hoe zij hun werk doen maar ook of het wel goed gaat met ze want je ziet toch heftige dingen, en we gaan ook nog een paar keer mee in the field. Ik moet zeggen dat ik vooral die in the field stukken het leukst en het interessants vond. De rest was wel OK, maar soms moest ik me inhouden om niet door te bladeren op zoek naar beters (aka de in the field stukken).
Ook snap ik dat je dingen moet veranderen aan een verhaal, maar Biesieklette is voor Den Haag/Delft/omstreken, dat weet iedereen als ze hier wonen of even googlen, dus ze had het dan beter in een onzinnaam kunnen veranderen, nu staat het erg apart.
En ik was even bang dat we constant het OMG witte man OMG kijk vrouwen wat FIJN zouden krijgen, maar gelukkig hield dat al snel op. Ik ben helemaal voor meer vrouwen op plekken (ben zelf een vrouw), maar moet je dan zo doen?
Al met al, best leuk om te lezen. Ik heb weer genoeg geleerd.