What do you think?
Rate this book
หนึ่งด้าวฟ้าเดียว
“ได้เจ้ามายืนอยู่เคียงข้างและเข้าใจข้าเช่นนี้ทุกวัน
ข้าก็ไม่ต้องการยศถา ทรัพย์สินเงินทองอันใดที่ไหนอีกแล้ว แมงเม่าเอ๋ย”
เธออมยิ้มในหน้า “เจ้าค่ะ”
เขาพึมพำจดจ่อใกล้นัก ข้างแก้มเธอเบาๆ
“ให้บ้านเมืองกลับคืนดีมาเมื่อไหร่ พี่จะสู่ขอเจ้ามาเป็นมิ่งขวัญพี่ตลอดไปนะแมงเม่า”
“เจ้าค่ะ”
เธอตอบ แต่หนนี้ในใจกลับคิดว่า บ้านเมืองจะวุ่นวายไปอีกนานเท่าใด
จะสงบสุขลงเสียวันนี้วันพรุ่งเลยได้ไหม
เธอจะได้ตอบรับคำสู่ขอจากเจ้าแผงอกหนั่นเนื้อหอมคนนี้เสียที
จุลศักราช ๑๑๒๙ ปีกุน วันศุกร์ ขึ้น ๕ ค่ำ เดือน ๑๒ นพศก
ขุนหลวงตากได้เข้ายึดครองค่ายโพธิ์สามต้นสำเร็จ และขับไล่ทหารอังวะออกจากพระนครศรีอยุธยา
นับเวลาที่ใช้ในการกอบกู้กรุงศรีอยุธยากลับคืนมารวม ๗ เดือน!
ข้าก็ไม่ต้องการยศถา ทรัพย์สินเงินทองอันใดที่ไหนอีกแล้ว แมงเม่าเอ๋ย”
เธออมยิ้มในหน้า “เจ้าค่ะ”
เขาพึมพำจดจ่อใกล้นัก ข้างแก้มเธอเบาๆ
“ให้บ้านเมืองกลับคืนดีมาเมื่อไหร่ พี่จะสู่ขอเจ้ามาเป็นมิ่งขวัญพี่ตลอดไปนะแมงเม่า”
“เจ้าค่ะ”
เธอตอบ แต่หนนี้ในใจกลับคิดว่า บ้านเมืองจะวุ่นวายไปอีกนานเท่าใด
จะสงบสุขลงเสียวันนี้วันพรุ่งเลยได้ไหม
เธอจะได้ตอบรับคำสู่ขอจากเจ้าแผงอกหนั่นเนื้อหอมคนนี้เสียที
จุลศักราช ๑๑๒๙ ปีกุน วันศุกร์ ขึ้น ๕ ค่ำ เดือน ๑๒ นพศก
ขุนหลวงตากได้เข้ายึดครองค่ายโพธิ์สามต้นสำเร็จ และขับไล่ทหารอังวะออกจากพระนครศรีอยุธยา
นับเวลาที่ใช้ในการกอบกู้กรุงศรีอยุธยากลับคืนมารวม ๗ เดือน!
- GenresRomantic
684 pages
First published October 26, 2014
23 people are currently reading
482 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 25 of 25 reviews
June 10, 2018
โอสนเรื่องนี้ตั้งแต่อ่านเจอว่าพระเอกเรื่องนี้ปลอมตัวมาเป็นขันที เนื้อเรื่องแนวปลอมตัวนี่ ไม่ว่าหญิงปลอมตัวเป็นชาย ชายปลอมตัวเป็นหญิง ชายปลอมตัวเป็นกะเทย และเรื่องนี้ล้ำหน่อยตรงปลอมเป็นขันที โอคิดว่าคนส่วนใหญ่ รวมถึงโอ น่าจะชอบอยู่แล้ว เพราะมันได้ลุ้น เขาหรือเธอจะทำอย่างไร จะเกิดอะไรขึ้น จะมีใครจับได้บ้าง มันสนุกอยู่แล้วแหละตรงนี้
น่าสนใจที่สองคือโอเพิ่งรู้ด้วยว่าประเทศไทยมีขันทีด้วย มันก็สะกิดต่อมอยากรู้ละว่าขันทีในไทยสมัยก่อนเป็นอย่างไร
เข้าเรื่องเลยดีกว่า
ออกพระศรีสิขันทิน เป็นลูกครึ่งไทยโต้ระกี่ (โต้ระกี่ก็คือตุรกี) หน้าไปทางแขกขาว ผิวผ่องหน้าตาดี ชาววังเรียกท่านสั้น ๆ ว่าออกพระศรี เป็นที่เล่าลือกันว่าท่านเข้มงวดนัก ใครมาแอบดูหญิงชาววังเป็นอันต้องโดนหวายท่านหลังลาย
ถึงแม้จะเป็นขันที แต่รูปงามอย่างออกพระศรีก็มีสาว ๆ หมายปองกัน ขอเพียงได้ชมก็พอใจแล้ว ใครเล่าจะไม่อยากมองของสวยของงาม
แมงเม่าเป็นบุตรสาวเศรษฐีมิ่งช่างทำกระดาษ แต่เด็กเคยมีชะตาต้องกับกรมขุนวิมลในวัง ท่านจึงโปรดปรานเอ็นดู อยากให้แมงเม่าเข้ามาอยู่ใกล้ เศรษฐีมิ่งเองก็สนับสนุน
เมื่อแมงเม่าเข้ามาอยู่ในวัง ก็ได้ออกพระศรีคอยช่วยเหลือดูแลห่าง ๆ แมงเม่าเองก็ประทับใจออกพระศรีไม่น้อย โดยไม่รู้เลยว่าออกพระศรีสิขันทินไม่ใช่ขันที แต่เป็นจารบุรุษที่แฝงตัวเข้ามา
เล่าถึงเรื่องราววุ่นวายในวังและนอกวัง สัญญาณเตือนเหตุสงครามที่ไม่มีผู้ใดสำเหนียกถึงอันตรายจนกระทั่งจวนตัว ใบบอกลับ และกลบท
+++
ความจริงเรื่องนี้อ่านช้ากว่าที่ควรจะเป็นมาก หลักใหญ่คือไม่ถูกจริต หลักรองที่ตามมาติด ๆ คือหงุดหงิดคุณภาพงาน
งานดิบเหมือนไม่ผ่านกองบรรณาธิการเลย ไม่มีใครพิสูจน์อักษร ไม่มีคนเกลาคนอ่านทวน พูดตรง ๆ นี่ไม่ใช่คุณภาพงานขาย
คำง่าย ๆ อย่าง จ๊ะ-จ้ะ นี่ไม่ควรผิดในงานที่ตีพิมพ์แล้วนะ ในเรื่องนี้ใช้ จ้ะ ทุกที่ ซึ่งถ้าคนอ่านจำไปใช้ก็หายนะเลย
นอกจากคำผิด เรื่องนี้ัยังมีการใช้วรรคตอนไม่เหมาะสม การใช้คำเชื่อมผิดความหมาย การเรียบเรียงที่ไม่ดี การจัดลำดับความสับสน รวมกันแล้วทำให้ไม่น่าอ่านเลย
ขอกลับมากล่าวถึงเนื้อเรื่องก่อนนะคะ
เรื่องนี้เล่าสมัยรอยต่อช่วงใกล้จะเสียกรุงอยุธยาและสมัยพระเจ้าตากสิน
พระเอกเองเป็นคนที่มีบทบาทสำคัญเกี่ยวข้องกับพระเจ้าตากในการหาข่าว
โอไม่แน่ใจว่าเพราะอะไร แต่โอไม่ค่อยเข้าถึงความรักชาติในเรื่อง คือโอรู้สึกว่ามันมาแบบผิว ๆ อาจเพราะไม่ค่อยรู้สึกถึงการสูญเสีย อาจเพราะบทบาทของพระนางเป็นแบบก้ำกึ่ง คือไม่ใช่แนวหน้า ไม่ใช่พวกที่ออกไปรบในสงคราม เลยไม่มีอารมณ์ร่วมนักก็ได้
ปมในเรื่องมีมาแบบงง ๆ คือโอไม่รู้สึกว่ามันเป็นปม แต่เหมือนการเล่าเรื่องเรื่อย ๆ ที่เดี๋ยวก็จะขยายอธิบายเหตุผลเอง ไม่รู้สึกถึงความลึกลับซับซ้อนเท่าใดนัก ส่วนที่ซับซ้อนอย่างกลบท โอก็ไม่ว้าว เพราะไม่เข้าใจ เลยไม่คล้อยตาม
หลายอย่างในเรื่องก็ดูไม่ค่อยมีประโยชน์ต่อเนื้อเรื่องเท่าที่ควร ตอนจบก็ปล่อยตัวละครไปซะมาก ถ้ามีกล่าวคนที่มีบทบาทสำคัญในสายตาพระนางสักนิดจะดีกว่านี้
ความจริงเรื่องนี้สามารถเขียนเป็นเล่มเดียวจบได้เลย เพราะเนื้อหามีไม่มาก การเล่าเรื่องยืดเยื้อ ส่วนที่ควรจะเน้นกลับไม่เน้น เช่นปม ตัวละครต่าง ๆ อย่างกรมขุนวิมล โอก็อยากเห็นนางเอกกล่าวถึงท่านหน่อย ผูกพันกันไม่น้อย หรือเจ้าจอมเพ็ญ ที่พูดถึงเธออยู่หน่อยแล้วก็เล่าเรื่องอื่น ตกลงแล้วอย่างไรต่อ หรืออย่างเรื่องลำดับเวลา เช่น ตอนนางเอกเข้าไปอยู่ในวัง อยู่ ๆ โอก็อ่านเจอว่าหลายปี โอก็เหวอว่ามันผ่านมาหลายปีตอนไหน หรือตอนแต่งงาน ที่กล่าวถึง แล้วอยู่ ๆ ก็พูดว่าผัวเมีย อ้าว แต่งตอนไหน คือมันไม่มีสถานการณ์บ่งบอกชัดเจนให้คนอ่านรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงน่ะค่ะ ซึ่งโอว่าพวกนี้สำคัญนะ เพราะมันทำให้คนอ่านวางตัวละครตามเรื่องในหัวผู้เขียนถูก
วิธีเล่าเรื่องของผู้เขียน โอก็ไม่ค่อยชอบ นอกจากเรื่องเรียบเรียงไม่ดี ซึ่งเป็นความผิดเฉลี่ยกับกองบรรณาธิการ การเน้นน้ำหนักของความสำคัญ การเชื่อมโยง การถ่ายทอดออกมาให้ผู้อ่านเห็นภาพ ก็ยังไม่ดี
วิธีเล่าที่โอเห็นในเรื่องอย่างการตัดประโยคมาขึ้นย่อหน้าใหม่ เพื่อเน้นความ (เน้นอารมณ์ หรือเน้นความสำคัญก็แล้วแต่) แทนที่จะเป็นการเน้นอย่างที่ผู้เขียนตั้งใจ มันกลายเป็นการตัดความให้ไม่ต่อเนื่องแทน เพราะส่วนที่ตัดมามันไม่จบประโยค ไม่จบความ เหมือนไปผ่ากลางประโยค แล้วหยิบที่เหลือมาตั้งใหม่ ส่วนตัวว่าไม่ดี เพราะผลไม่เป็นไปตามเจตนาเดิมผู้เขียนคือเน้นความ
การใช้จุด (...) และ เครื่องหมายอัศเจรีย์ (!) ในเรื่อง ก็ไม่ค่อยตรงอารมณ์
เว้นวรรค คือ ลมหายใจหนึ่งเฮือก
จุด คือ ลมหายใจยาว เงียบยาว
เครื่องหมายตกใจ คือเสียงดัง ต้องการเน้น มันจะดัง คล้ายตะโกนสั้น ๆ
เมื่อไรที่ทุกอย่างสอดคล้องกัน มันจะลื่นไหล และเป็นธรรมชาติ
ตัวละครพระนางในเรื่อง โอเฉย ๆ ค่อนไปทางไม่ค่อยปลื้ม
อย่างออกพระศรีสิขันทิน โอว่าด้วยบทบาทการปลอมเป็นขันทีของเขานี่น่าสนใจ โอก็สนุกกับการที่เขามีบทบาทนี้ในเรื่อง แต่พอเวลาผ่านไป บทบาทของเขากลับเจือจางไปเรื่อย ๆ
แม่แมงเม่า ช่วงต้นเธอมาพร้อมกับการเป็นแม่สาวแก่น และเช่นกัน บทบาทแก่นแก้วของเธอค่อย ๆ เจือจางไป โอว่าถ้าจะมีบทบาทอย่างไรก็น่าจะเอาให้สุด หรือถ้าจะเปลี่ยน ก็ต้องมีจุดเปลี่ยนที่ชัด
โอว่าบุคลิกของทั้งคู่น่าจะโดดเด่นได้มากกว่านี้ ถ้าดูจากการเลือกสร้าง
ส่วนที่โอไม่ชอบบทบาทเข้าพระนาง คือบทบาทความรัก โอไม่ค่อยปลื้มความรักสมัยโบราณ ที่พอชอบแล้วชอบตู่ ผู้หญิงว่าแปลว่าผู้หญิงรัก ผู้หญิงผลักแปลว่าผู้หญิงยอม การอ้างสิทธิ์จีบแปลว่าสามารถเข้าครอบครองเป็นเจ้าของทางวาจาหรือกายนี่ไม่ชอบเลย ส่วนตัวค่อนข้างจะต่อต้านอะไรแบบนี้ แต่โอก็พยายามเข้าใจว่านี่คือเรื่องโบราณ นี่คือวิถีของมัน (ถึงโอจะหวังอะไรที่ต่างออกไปก็เถอะ)
2 ดาว โอไม่ค่อยชอบเนื้อเรื่อง และอย่างที่ว่าไป โอว่าเรื่องนี้มีจุดบกพร่องโขอยู่
เรื่องภาษาสำนวนจะยาวมาก อยากอ่านเชิญในบล็อกงจ้า ไม่อยากอ่านปิดตรงนี้ได้ จบแล้วค่ะ
https://www.bloggang.com/viewdiary.ph...
น่าสนใจที่สองคือโอเพิ่งรู้ด้วยว่าประเทศไทยมีขันทีด้วย มันก็สะกิดต่อมอยากรู้ละว่าขันทีในไทยสมัยก่อนเป็นอย่างไร
เข้าเรื่องเลยดีกว่า
ออกพระศรีสิขันทิน เป็นลูกครึ่งไทยโต้ระกี่ (โต้ระกี่ก็คือตุรกี) หน้าไปทางแขกขาว ผิวผ่องหน้าตาดี ชาววังเรียกท่านสั้น ๆ ว่าออกพระศรี เป็นที่เล่าลือกันว่าท่านเข้มงวดนัก ใครมาแอบดูหญิงชาววังเป็นอันต้องโดนหวายท่านหลังลาย
ถึงแม้จะเป็นขันที แต่รูปงามอย่างออกพระศรีก็มีสาว ๆ หมายปองกัน ขอเพียงได้ชมก็พอใจแล้ว ใครเล่าจะไม่อยากมองของสวยของงาม
แมงเม่าเป็นบุตรสาวเศรษฐีมิ่งช่างทำกระดาษ แต่เด็กเคยมีชะตาต้องกับกรมขุนวิมลในวัง ท่านจึงโปรดปรานเอ็นดู อยากให้แมงเม่าเข้ามาอยู่ใกล้ เศรษฐีมิ่งเองก็สนับสนุน
เมื่อแมงเม่าเข้ามาอยู่ในวัง ก็ได้ออกพระศรีคอยช่วยเหลือดูแลห่าง ๆ แมงเม่าเองก็ประทับใจออกพระศรีไม่น้อย โดยไม่รู้เลยว่าออกพระศรีสิขันทินไม่ใช่ขันที แต่เป็นจารบุรุษที่แฝงตัวเข้ามา
เล่าถึงเรื่องราววุ่นวายในวังและนอกวัง สัญญาณเตือนเหตุสงครามที่ไม่มีผู้ใดสำเหนียกถึงอันตรายจนกระทั่งจวนตัว ใบบอกลับ และกลบท
+++
ความจริงเรื่องนี้อ่านช้ากว่าที่ควรจะเป็นมาก หลักใหญ่คือไม่ถูกจริต หลักรองที่ตามมาติด ๆ คือหงุดหงิดคุณภาพงาน
งานดิบเหมือนไม่ผ่านกองบรรณาธิการเลย ไม่มีใครพิสูจน์อักษร ไม่มีคนเกลาคนอ่านทวน พูดตรง ๆ นี่ไม่ใช่คุณภาพงานขาย
คำง่าย ๆ อย่าง จ๊ะ-จ้ะ นี่ไม่ควรผิดในงานที่ตีพิมพ์แล้วนะ ในเรื่องนี้ใช้ จ้ะ ทุกที่ ซึ่งถ้าคนอ่านจำไปใช้ก็หายนะเลย
นอกจากคำผิด เรื่องนี้ัยังมีการใช้วรรคตอนไม่เหมาะสม การใช้คำเชื่อมผิดความหมาย การเรียบเรียงที่ไม่ดี การจัดลำดับความสับสน รวมกันแล้วทำให้ไม่น่าอ่านเลย
ขอกลับมากล่าวถึงเนื้อเรื่องก่อนนะคะ
เรื่องนี้เล่าสมัยรอยต่อช่วงใกล้จะเสียกรุงอยุธยาและสมัยพระเจ้าตากสิน
พระเอกเองเป็นคนที่มีบทบาทสำคัญเกี่ยวข้องกับพระเจ้าตากในการหาข่าว
โอไม่แน่ใจว่าเพราะอะไร แต่โอไม่ค่อยเข้าถึงความรักชาติในเรื่อง คือโอรู้สึกว่ามันมาแบบผิว ๆ อาจเพราะไม่ค่อยรู้สึกถึงการสูญเสีย อาจเพราะบทบาทของพระนางเป็นแบบก้ำกึ่ง คือไม่ใช่แนวหน้า ไม่ใช่พวกที่ออกไปรบในสงคราม เลยไม่มีอารมณ์ร่วมนักก็ได้
ปมในเรื่องมีมาแบบงง ๆ คือโอไม่รู้สึกว่ามันเป็นปม แต่เหมือนการเล่าเรื่องเรื่อย ๆ ที่เดี๋ยวก็จะขยายอธิบายเหตุผลเอง ไม่รู้สึกถึงความลึกลับซับซ้อนเท่าใดนัก ส่วนที่ซับซ้อนอย่างกลบท โอก็ไม่ว้าว เพราะไม่เข้าใจ เลยไม่คล้อยตาม
หลายอย่างในเรื่องก็ดูไม่ค่อยมีประโยชน์ต่อเนื้อเรื่องเท่าที่ควร ตอนจบก็ปล่อยตัวละครไปซะมาก ถ้ามีกล่าวคนที่มีบทบาทสำคัญในสายตาพระนางสักนิดจะดีกว่านี้
ความจริงเรื่องนี้สามารถเขียนเป็นเล่มเดียวจบได้เลย เพราะเนื้อหามีไม่มาก การเล่าเรื่องยืดเยื้อ ส่วนที่ควรจะเน้นกลับไม่เน้น เช่นปม ตัวละครต่าง ๆ อย่างกรมขุนวิมล โอก็อยากเห็นนางเอกกล่าวถึงท่านหน่อย ผูกพันกันไม่น้อย หรือเจ้าจอมเพ็ญ ที่พูดถึงเธออยู่หน่อยแล้วก็เล่าเรื่องอื่น ตกลงแล้วอย่างไรต่อ หรืออย่างเรื่องลำดับเวลา เช่น ตอนนางเอกเข้าไปอยู่ในวัง อยู่ ๆ โอก็อ่านเจอว่าหลายปี โอก็เหวอว่ามันผ่านมาหลายปีตอนไหน หรือตอนแต่งงาน ที่กล่าวถึง แล้วอยู่ ๆ ก็พูดว่าผัวเมีย อ้าว แต่งตอนไหน คือมันไม่มีสถานการณ์บ่งบอกชัดเจนให้คนอ่านรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงน่ะค่ะ ซึ่งโอว่าพวกนี้สำคัญนะ เพราะมันทำให้คนอ่านวางตัวละครตามเรื่องในหัวผู้เขียนถูก
วิธีเล่าเรื่องของผู้เขียน โอก็ไม่ค่อยชอบ นอกจากเรื่องเรียบเรียงไม่ดี ซึ่งเป็นความผิดเฉลี่ยกับกองบรรณาธิการ การเน้นน้ำหนักของความสำคัญ การเชื่อมโยง การถ่ายทอดออกมาให้ผู้อ่านเห็นภาพ ก็ยังไม่ดี
วิธีเล่าที่โอเห็นในเรื่องอย่างการตัดประโยคมาขึ้นย่อหน้าใหม่ เพื่อเน้นความ (เน้นอารมณ์ หรือเน้นความสำคัญก็แล้วแต่) แทนที่จะเป็นการเน้นอย่างที่ผู้เขียนตั้งใจ มันกลายเป็นการตัดความให้ไม่ต่อเนื่องแทน เพราะส่วนที่ตัดมามันไม่จบประโยค ไม่จบความ เหมือนไปผ่ากลางประโยค แล้วหยิบที่เหลือมาตั้งใหม่ ส่วนตัวว่าไม่ดี เพราะผลไม่เป็นไปตามเจตนาเดิมผู้เขียนคือเน้นความ
การใช้จุด (...) และ เครื่องหมายอัศเจรีย์ (!) ในเรื่อง ก็ไม่ค่อยตรงอารมณ์
เว้นวรรค คือ ลมหายใจหนึ่งเฮือก
จุด คือ ลมหายใจยาว เงียบยาว
เครื่องหมายตกใจ คือเสียงดัง ต้องการเน้น มันจะดัง คล้ายตะโกนสั้น ๆ
เมื่อไรที่ทุกอย่างสอดคล้องกัน มันจะลื่นไหล และเป็นธรรมชาติ
ตัวละครพระนางในเรื่อง โอเฉย ๆ ค่อนไปทางไม่ค่อยปลื้ม
อย่างออกพระศรีสิขันทิน โอว่าด้วยบทบาทการปลอมเป็นขันทีของเขานี่น่าสนใจ โอก็สนุกกับการที่เขามีบทบาทนี้ในเรื่อง แต่พอเวลาผ่านไป บทบาทของเขากลับเจือจางไปเรื่อย ๆ
แม่แมงเม่า ช่วงต้นเธอมาพร้อมกับการเป็นแม่สาวแก่น และเช่นกัน บทบาทแก่นแก้วของเธอค่อย ๆ เจือจางไป โอว่าถ้าจะมีบทบาทอย่างไรก็น่าจะเอาให้สุด หรือถ้าจะเปลี่ยน ก็ต้องมีจุดเปลี่ยนที่ชัด
โอว่าบุคลิกของทั้งคู่น่าจะโดดเด่นได้มากกว่านี้ ถ้าดูจากการเลือกสร้าง
ส่วนที่โอไม่ชอบบทบาทเข้าพระนาง คือบทบาทความรัก โอไม่ค่อยปลื้มความรักสมัยโบราณ ที่พอชอบแล้วชอบตู่ ผู้หญิงว่าแปลว่าผู้หญิงรัก ผู้หญิงผลักแปลว่าผู้หญิงยอม การอ้างสิทธิ์จีบแปลว่าสามารถเข้าครอบครองเป็นเจ้าของทางวาจาหรือกายนี่ไม่ชอบเลย ส่วนตัวค่อนข้างจะต่อต้านอะไรแบบนี้ แต่โอก็พยายามเข้าใจว่านี่คือเรื่องโบราณ นี่คือวิถีของมัน (ถึงโอจะหวังอะไรที่ต่างออกไปก็เถอะ)
2 ดาว โอไม่ค่อยชอบเนื้อเรื่อง และอย่างที่ว่าไป โอว่าเรื่องนี้มีจุดบกพร่องโขอยู่
เรื่องภาษาสำนวนจะยาวมาก อยากอ่านเชิญในบล็อกงจ้า ไม่อยากอ่านปิดตรงนี้ได้ จบแล้วค่ะ
https://www.bloggang.com/viewdiary.ph...
May 10, 2016
เป็นความยากที่จะเชื่อมโยงเรื่องราวทั้งหมดที่น่าสนใจ
ให้สอดคล้องแนบเนียนได้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
เพราะทั้งความรู้ทางประวัติศาสตร์ที่ขาดหายไป
ที่ไม่ค่อยมีใครจะนำมาสอดแทรกลงในนิยาย
ทั้งลำดับเหตุการณ์ภายในวังหลวง ในช่วงปลายกรุงศรีอยุธยา
และยุคหลังจากที่เราเสียกรุงครั้งที่ 2 ไปแล้ว
รวมไปถึงการกอบกู้เอกราชของพระเจ้าตากสิน,
เรื่องของจารบุรุษผู้สืบความลับภายในพระราชวัง,
ความรู้และความงดงามของภาษาไทย การอ่านและการถอดกลบทต่างๆ,
วิถีชีวิตที่ลงรายละเอียดลึกของทั้งชาวบ้านและชาววัง
กรรมวิธีการทำกระดาษอย่างละเอียด
รวมทั้งพล็อตที่แหวกแนวสุดๆ อย่างการจับขันทีมาเป็นพระเอก
แต่ก็แปลก ทั้งๆ ที่ทุกอย่างดีงาม แต่เรากลับชอบเรื่องนี้ไม่มากเท่าไร
การดำเนินเรื่องดูสะดุดๆ ไม่ค่อยราบรื่นเท่าเรื่องอื่นๆ ของผู้เขียน
มีบางปม ที่ถูกวางเอาไว้ แต่กลับไม่ได้หยิบมาขยายให้สมกับที่เขียนถึง
คือการที่นางเอกมีนิมิตรบอกเหตุล่วงหน้า
อ่านทีแรก นึกว่าจะถูกนำมาทำให้มีบทบาทมากกว่านี้ แต่กลับเงียบๆ หายไป
บทสนทนาบางจุดมีการจัดสรร จงใจ
ให้เรื่องดำเนินไปอย่างนั้นเพื่อจะใส่บทบรรยายหรือบทสนทนานั้น
(อย่างเช่นตอนที่นางเอกไปขุดสมบัติของเจ้าจอมเพ็ญ)
เสียดายตรงจุดเหล่านี้จริงๆ ค่ะ
ไม่งั้นนิยายเรื่องนี้คงจะดีมากไม่แพ้ข้าบดินทร์เลยทีเดียว
ให้สอดคล้องแนบเนียนได้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
เพราะทั้งความรู้ทางประวัติศาสตร์ที่ขาดหายไป
ที่ไม่ค่อยมีใครจะนำมาสอดแทรกลงในนิยาย
ทั้งลำดับเหตุการณ์ภายในวังหลวง ในช่วงปลายกรุงศรีอยุธยา
และยุคหลังจากที่เราเสียกรุงครั้งที่ 2 ไปแล้ว
รวมไปถึงการกอบกู้เอกราชของพระเจ้าตากสิน,
เรื่องของจารบุรุษผู้สืบความลับภายในพระราชวัง,
ความรู้และความงดงามของภาษาไทย การอ่านและการถอดกลบทต่างๆ,
วิถีชีวิตที่ลงรายละเอียดลึกของทั้งชาวบ้านและชาววัง
กรรมวิธีการทำกระดาษอย่างละเอียด
รวมทั้งพล็อตที่แหวกแนวสุดๆ อย่างการจับขันทีมาเป็นพระเอก
แต่ก็แปลก ทั้งๆ ที่ทุกอย่างดีงาม แต่เรากลับชอบเรื่องนี้ไม่มากเท่าไร
การดำเนินเรื่องดูสะดุดๆ ไม่ค่อยราบรื่นเท่าเรื่องอื่นๆ ของผู้เขียน
มีบางปม ที่ถูกวางเอาไว้ แต่กลับไม่ได้หยิบมาขยายให้สมกับที่เขียนถึง
คือการที่นางเอกมีนิมิตรบอกเหตุล่วงหน้า
อ่านทีแรก นึกว่าจะถูกนำมาทำให้มีบทบาทมากกว่านี้ แต่กลับเงียบๆ หายไป
บทสนทนาบางจุดมีการจัดสรร จงใจ
ให้เรื่องดำเนินไปอย่างนั้นเพื่อจะใส่บทบรรยายหรือบทสนทนานั้น
(อย่างเช่นตอนที่นางเอกไปขุดสมบัติของเจ้าจอมเพ็ญ)
เสียดายตรงจุดเหล่านี้จริงๆ ค่ะ
ไม่งั้นนิยายเรื่องนี้คงจะดีมากไม่แพ้ข้าบดินทร์เลยทีเดียว
Read
March 19, 2018#หนึ่งด้าวฟ้าเดียว / วรรณวรรธน์
เรื่องนี้มีสองเล่มจบค่ะ เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในช่วงเสียกรุงครั้งที่สอง สิ่งที่ต้องชื่นชมเป็นอย่างแรกคือพล็อตของเรื่องที่ใช้นักเทศขันทีเป็นพระเอก จัดว่าแปลกและไม่เคยอ่านจากเรื่องไหนมาก่อน นอกจากนี้ ยังมีส่วนของกลบทที่เสริมเข้ามา ทำให้เรื่องราวน่าสนใจยิ่งขึ้นไปอีก
อย่างไรก็ตาม การดำเนินเรื่อง การวางปม และคลายปมกลับดูไม่ค่อยเป็นไปในจังหวะที่ตรงใจเราเท่าไหร่ ช่วงเเรกรู้สึกได้ว่าปูพื้นนานไปนิด จึงอ่านได้แบบค่อนข้างหนืดเนือย แถมปมบางอย่างที่ปูมาแบบกล่าวซ้ำหลายครั้ง ทำให้เราคิดว่าสิ่งนี้น่าจะช่วยอะไรนางเอกได้บ้าง ก็กลับไม่ได้ถูกนำมาใช้อะไร เราจึงรู้สึกว่าเรื่องมันเกิดขึ้น และดำเนินไปตามครรลองที่ต้องเป็น โดยไม่มีจุดพีค จนเราต้องแอบเสียดาย
โดยรวมแล้วเรื่องนี้มีทั้งจุดที่ชอบและไม่ชอบค่ะ แต่จุดที่ชอบมีมากกว่า โดยเฉพาะพล็อต และความรู้ในหลาย ๆ ด้านที่ได้จากเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นความรู้ด้านการทำกระดาษ การถอดกลบท วิถีชีวิตของคนโบราณ รวมไปถึงข้อคิดเกี่ยวกับความรักและหน้าที่ต่อแผ่นดินเกิด
แม้ไม่ได้ใจไปเต็มร้อย แต่ก็เป็นอีกเรื่องที่นักอ่านไม่น่าพลาดนะคะ :)
เรื่องนี้มีสองเล่มจบค่ะ เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในช่วงเสียกรุงครั้งที่สอง สิ่งที่ต้องชื่นชมเป็นอย่างแรกคือพล็อตของเรื่องที่ใช้นักเทศขันทีเป็นพระเอก จัดว่าแปลกและไม่เคยอ่านจากเรื่องไหนมาก่อน นอกจากนี้ ยังมีส่วนของกลบทที่เสริมเข้ามา ทำให้เรื่องราวน่าสนใจยิ่งขึ้นไปอีก
อย่างไรก็ตาม การดำเนินเรื่อง การวางปม และคลายปมกลับดูไม่ค่อยเป็นไปในจังหวะที่ตรงใจเราเท่าไหร่ ช่วงเเรกรู้สึกได้ว่าปูพื้นนานไปนิด จึงอ่านได้แบบค่อนข้างหนืดเนือย แถมปมบางอย่างที่ปูมาแบบกล่าวซ้ำหลายครั้ง ทำให้เราคิดว่าสิ่งนี้น่าจะช่วยอะไรนางเอกได้บ้าง ก็กลับไม่ได้ถูกนำมาใช้อะไร เราจึงรู้สึกว่าเรื่องมันเกิดขึ้น และดำเนินไปตามครรลองที่ต้องเป็น โดยไม่มีจุดพีค จนเราต้องแอบเสียดาย
โดยรวมแล้วเรื่องนี้มีทั้งจุดที่ชอบและไม่ชอบค่ะ แต่จุดที่ชอบมีมากกว่า โดยเฉพาะพล็อต และความรู้ในหลาย ๆ ด้านที่ได้จากเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นความรู้ด้านการทำกระดาษ การถอดกลบท วิถีชีวิตของคนโบราณ รวมไปถึงข้อคิดเกี่ยวกับความรักและหน้าที่ต่อแผ่นดินเกิด
แม้ไม่ได้ใจไปเต็มร้อย แต่ก็เป็นอีกเรื่องที่นักอ่านไม่น่าพลาดนะคะ :)
March 15, 2020
พีเรียดช่วงใกล้เสียกรุงจนกรุงแตก รวมบรรยากาศไว้ในเล่มนี้
ภาพของพระขันทีให้ภาพที่ดีกว่าในละคร ตัวต้องใหญ่และต้องมีความแข็งแกร่งในตัว
ฉากหลายจุดที่ให้เกิดประเด็นดูแบบไม่มีที่มาที่ไปนัก
เรื่องนี้ต้องชมที่ไม่ใส่ความร้ายของตัวละครให้มากมายนัก และไม่ใส่ความหึงหวงจนเกินงาม
ภาพของพระขันทีให้ภาพที่ดีกว่าในละคร ตัวต้องใหญ่และต้องมีความแข็งแกร่งในตัว
ฉากหลายจุดที่ให้เกิดประเด็นดูแบบไม่มีที่มาที่ไปนัก
เรื่องนี้ต้องชมที่ไม่ใส่ความร้ายของตัวละครให้มากมายนัก และไม่ใส่ความหึงหวงจนเกินงาม
October 25, 2018
นิยายบอกเล่าเรื่องราวประวัติศาสตร์ช่วงเสียกรุงศรีอยุธยาได้ชัดเจนขึ้น และเล่าถึงความแปลกใหม่ที่ไม่เคยรู้ อย่างเรื่องขันทีของพระราชวังฝ่ายใน ปวศ.ที่ใส่มาคือดี ไม่ประดักประเดิด ใส่มาเนียนๆและแทรกเรื่องราวน่ารักของพระนางไว้อย่างกลมกลืน คือบทพระนางน้อยมาก แต่มีเมื่อไหร่คือดีย์สุด! กรี๊ดออกพระศรีไปหลายตลบ แม้แทบไม่ถูกเนื้อต้องตัวกันเลยก็ตาม (มีแค่ตอนท้ายๆ)
.
ตัวละครเยอะ ทั้งคนในปวศ.กับตัวละครในจินตนาการ แต่องค์รวมคือดี เรื่องหลักคือปวศ. แต่ใส่ความโรแมนติกตามแบบนิยายได้ออกมาน่ารัก ตัดบทได้พอเหมาะ ชอบความเนิบๆของเรื่องที่ค่อยๆปูทาง และกรี๊ดออกพระศรีมากกกกกก คือดีย์!!! ไม่มีช่วงหน้าเบื่อ คืออ่านจบเร็วมาก และเสียดายที่อ่านเร็วไป บทรักน้อยนิดเหลือเกิน เดี๋ยวต้องกลับไปย้อนอ่านบทออกพระศรีบ่อยๆ ตอนที่อยู่กับแมงเม่า ส่วนช่วงที่อยู่กับออกญาวังก็จะขำๆหน่อย 55555
.
เล่มนี้ทำให้หลงรักกลบทเพิ่มเข้าไปอีก โดยเฉพาะไทนับสาม ไทนับห้า และกลที่อยู่ในใบบอกนั้นด้วย คือแบบ ภาษาไทยลึกล้ำเหลือกำหนด จริง!!!
.
ตัวละครเยอะ ทั้งคนในปวศ.กับตัวละครในจินตนาการ แต่องค์รวมคือดี เรื่องหลักคือปวศ. แต่ใส่ความโรแมนติกตามแบบนิยายได้ออกมาน่ารัก ตัดบทได้พอเหมาะ ชอบความเนิบๆของเรื่องที่ค่อยๆปูทาง และกรี๊ดออกพระศรีมากกกกกก คือดีย์!!! ไม่มีช่วงหน้าเบื่อ คืออ่านจบเร็วมาก และเสียดายที่อ่านเร็วไป บทรักน้อยนิดเหลือเกิน เดี๋ยวต้องกลับไปย้อนอ่านบทออกพระศรีบ่อยๆ ตอนที่อยู่กับแมงเม่า ส่วนช่วงที่อยู่กับออกญาวังก็จะขำๆหน่อย 55555
.
เล่มนี้ทำให้หลงรักกลบทเพิ่มเข้าไปอีก โดยเฉพาะไทนับสาม ไทนับห้า และกลที่อยู่ในใบบอกนั้นด้วย คือแบบ ภาษาไทยลึกล้ำเหลือกำหนด จริง!!!
October 31, 2014
นิยายอิงประวัติศาสตร์ ก่อนสิ้นกรุงศรีอยุธยา เรื่องราวของจารบุรุษที่แฝงตัวเข้าไปในวังแล้วพบรักกับนางในในช่วงที่บ้านเมืองวิกฤติ และฝันฝ่าผ่านความสูญเสียมาด้วยกัน...
ขันทีในราชสำนัก และ กลบทอักษรที่ซ่อนความลับดำมืดในช่วงที่บ้านเมืองต้องแตกสลาย
ขันทีในราชสำนัก และ กลบทอักษรที่ซ่อนความลับดำมืดในช่วงที่บ้านเมืองต้องแตกสลาย
July 31, 2016
เรื่องนี้เกี่ยวกับช่วงเสียกรุงครั้งที่สอง
ก่อนหน้านี้อ่านพิษสวาทก็เป็นเรื่องราวช่วงนี้เหมือนกัน....หยิบหนังสือต่อกันมักเป็นเรื่องราวที่ใกล้เคียงกันจนแอบสับสนเล็กๆ แหะๆ >\\\<
ข้อมูลเรื่องนี้เยอะมากแน่นปึ๊ก ข้อมูลแน่นจน งง ในบางช่วง เยอะจัด
แต่บางทีก็มีฉากที่เขียนมาให้อยากรู้แต่ก็ไม่มีกล่าวถึงอีกเลย T^T
สรุปอ่านเพลินๆค่ะ มีแอบคิดว่าแมงเม่ามีความคล้ายคลึง ดาวเรืองในเรื่องสายโลหิตอยู่เหมือนกัน
แต่ที่ขอชื่นชมคือพล็อตแปลกมาก ขันทีเป็นพระเอก บรรยายหน้าตาว่าคล้ายผู้หญิงแถมตัวหอมมากๆจนเราอยากจะดมเลยค่ะ #อิจแมงเม่านางวาสนาดี 555+
ก่อนหน้านี้อ่านพิษสวาทก็เป็นเรื่องราวช่วงนี้เหมือนกัน....หยิบหนังสือต่อกันมักเป็นเรื่องราวที่ใกล้เคียงกันจนแอบสับสนเล็กๆ แหะๆ >\\\<
ข้อมูลเรื่องนี้เยอะมากแน่นปึ๊ก ข้อมูลแน่นจน งง ในบางช่วง เยอะจัด
แต่บางทีก็มีฉากที่เขียนมาให้อยากรู้แต่ก็ไม่มีกล่าวถึงอีกเลย T^T
สรุปอ่านเพลินๆค่ะ มีแอบคิดว่าแมงเม่ามีความคล้ายคลึง ดาวเรืองในเรื่องสายโลหิตอยู่เหมือนกัน
แต่ที่ขอชื่นชมคือพล็อตแปลกมาก ขันทีเป็นพระเอก บรรยายหน้าตาว่าคล้ายผู้หญิงแถมตัวหอมมากๆจนเราอยากจะดมเลยค่ะ #อิจแมงเม่านางวาสนาดี 555+
September 6, 2015
ชอบการจับประเด็นมาเขียนค่ะ
นำเอาขันทีมาเป็นพระเอก .. ก็แหวกแนวดี
ช่วงแรก ๆ ค่อนข้างเรื่อย ๆ เอื่อย ๆ
เพราะพระเอกยังไม่ออก พอออกมาก็ปังมาก
ช่วงหวาน ก็หวานมาก
ช่วงข้อมูล ก็แน่นปึก แต่.. มีบางช่วงที่รู้สึกไม่เนียนนะคะ (รู้สึกยัดเยียด)
แต่โดยรวมแล้วอ่านสนุกเพลิดเพลินดี
นำเอาขันทีมาเป็นพระเอก .. ก็แหวกแนวดี
ช่วงแรก ๆ ค่อนข้างเรื่อย ๆ เอื่อย ๆ
เพราะพระเอกยังไม่ออก พอออกมาก็ปังมาก
ช่วงหวาน ก็หวานมาก
ช่วงข้อมูล ก็แน่นปึก แต่.. มีบางช่วงที่รู้สึกไม่เนียนนะคะ (รู้สึกยัดเยียด)
แต่โดยรวมแล้วอ่านสนุกเพลิดเพลินดี
April 9, 2018
เล็งไว้นานละนะเรื่องนี้ ปกติเป็นแฟนเจ้าป้าอยู่ด้วย พอทีเซอร์ออก คือน่าดูมากกกกภาพสวยมากกกก อยากดูมากไปงานหนังสือเลยจัดเหอะง้างมานานละ ได้ลายเซ็นต์มากอดอีก อิอิ
เล่มแรกอ่านแบบหลับไปหลายรอบเลย แฮะๆ ก็ไสตล์นิยายพีเรียด ณ บ้าน เพิ่งมาฟินก็ตอนเกือบจบเล่มแล้วตอนพระนางเจอกัน พอขึ้นเล่มสองนี่ฟินยาวตั้งแต่พ่อขันทองแอบส่งเพลงยาวให้น้องแมงเม่า แต่พ่อไม่ธรรมดานะจ๊ะ ต้องส่งเป็นกลบทให้น้องแก้ไปอีก อร๊ายยยย หวานเว่ออ่ะ ซึ้งด้วย เรื่องนี้คือนางเอกรักพระเอกทั้งๆที่���ิดว่าเขาเป็นขันทีเลยนะนี่ ทั้งกระแซะทั้งกอด ออกพระศรีพอคิดไม่ซื่อกับน้องก็มีความต้องสวดมนต์ดับความร้อนรุ่มกันเลยทีเดียว น่าร้ากกก เรื่องนี้ก็บังเกิดความฟินกันโดยไม่มีการแตะตัวเลยอ่ะ อิฉันในฐานะสาย18+ ขอปรบมือ คือเขาจีบกันเป็นกลอนงี้ คำพูดที่ต้องแปลความ ความวิบวับของแววตา อร๊ายยยย ทั้งฟินทั้งซึ้ง
ในส่วนของประวัติศาสตร์ มาเต็มเลยช่วงก่อนเสียกรุงทั้งที่สอง ในส่วนพระเอกที่เป็นขันทีก็น่าสนใจมากเพราะไม่เคยมีนิยายไทยทำมาก่อน นี่คิดว่าพอปรับบทเป็นละครต้องสนุกแน่ รอดูเลยค่ะ
เรื่องนี้ให้ 4 ดาวละกันค่ะ มีแอบเอื่อยๆ หลับๆไปบ้าง แต่โดยรวมถือว่าฝีมือดีเหมือนเดิมค่ะ มีความชอบมากกว่าข้าบดินทร์นิดหนึ่ง
เล่มแรกอ่านแบบหลับไปหลายรอบเลย แฮะๆ ก็ไสตล์นิยายพีเรียด ณ บ้าน เพิ่งมาฟินก็ตอนเกือบจบเล่มแล้วตอนพระนางเจอกัน พอขึ้นเล่มสองนี่ฟินยาวตั้งแต่พ่อขันทองแอบส่งเพลงยาวให้น้องแมงเม่า แต่พ่อไม่ธรรมดานะจ๊ะ ต้องส่งเป็นกลบทให้น้องแก้ไปอีก อร๊ายยยย หวานเว่ออ่ะ ซึ้งด้วย เรื่องนี้คือนางเอกรักพระเอกทั้งๆที่���ิดว่าเขาเป็นขันทีเลยนะนี่ ทั้งกระแซะทั้งกอด ออกพระศรีพอคิดไม่ซื่อกับน้องก็มีความต้องสวดมนต์ดับความร้อนรุ่มกันเลยทีเดียว น่าร้ากกก เรื่องนี้ก็บังเกิดความฟินกันโดยไม่มีการแตะตัวเลยอ่ะ อิฉันในฐานะสาย18+ ขอปรบมือ คือเขาจีบกันเป็นกลอนงี้ คำพูดที่ต้องแปลความ ความวิบวับของแววตา อร๊ายยยย ทั้งฟินทั้งซึ้ง
ในส่วนของประวัติศาสตร์ มาเต็มเลยช่วงก่อนเสียกรุงทั้งที่สอง ในส่วนพระเอกที่เป็นขันทีก็น่าสนใจมากเพราะไม่เคยมีนิยายไทยทำมาก่อน นี่คิดว่าพอปรับบทเป็นละครต้องสนุกแน่ รอดูเลยค่ะ
เรื่องนี้ให้ 4 ดาวละกันค่ะ มีแอบเอื่อยๆ หลับๆไปบ้าง แต่โดยรวมถือว่าฝีมือดีเหมือนเดิมค่ะ มีความชอบมากกว่าข้าบดินทร์นิดหนึ่ง
Read
June 11, 2018ค่อยๆ อ่านจนจบ ไม่อ่านข้าม โดยรวมเป็นเรื่องอิงประวัติศาสตร์ที่ดีมากครับ เก็บปมต่างๆ ได้เกือบหมด มีอยู่จุดเดียวที่น่าจะขยายความได้ หรือไม่ก็ตัดออกไปเลยดีกว่า คือส่วนที่เกี่ยวกับนายสุดจินดา ซึ่งเปิดตัวมาหน่อยหนึ่ง แล้วหายไปไม่กลับมาปรากฏในตอนท้ายอีก ทั้งๆ ที่น่าจะทำได้
ฉบับที่อ่านเป็น ebook ที่ซื้อและอ่านด้วย app ของ MEB จุดที่พิมพ์ผิดเข้าใจว่าคงจะพิมพ์ผิดในหนังสือด้วย แต่ไม่คิดจะไปหาฉบับมายืนยัน เช่นตอนท้ายหลายจุดเขียน ขันทอง เป็น ขุนทอง และที่แย่มากคือเว้นวรรคผิดพลาด (เกิน) ไปมากมาย จนเสียความ เวลาอ่านต้องคอยจับความเอาเองว่าควรเว้นหรือไม่เว้น จนตอนหลังมักอ่านข้ามโดยอัตโนมัติ
ฉบับที่อ่านเป็น ebook ที่ซื้อและอ่านด้วย app ของ MEB จุดที่พิมพ์ผิดเข้าใจว่าคงจะพิมพ์ผิดในหนังสือด้วย แต่ไม่คิดจะไปหาฉบับมายืนยัน เช่นตอนท้ายหลายจุดเขียน ขันทอง เป็น ขุนทอง และที่แย่มากคือเว้นวรรคผิดพลาด (เกิน) ไปมากมาย จนเสียความ เวลาอ่านต้องคอยจับความเอาเองว่าควรเว้นหรือไม่เว้น จนตอนหลังมักอ่านข้ามโดยอัตโนมัติ
April 16, 2018
เป็นเรื่องราวในประวัติศาสตร์ที่อ่านแล้วไม่หนักมากทั้งๆที่ในความจริงเป็นยุคที่บ้านเมืองระส่ำระสายหนัก ความน่ารักสดใสขอบเจ้าแมงเม่าทำให้เรื่องไม่ดูเครียดเกินไป ความลับของพระศรีทินขันก็ดูสมเหตุผลดี แม้ว่าคำตอบทุกอย่างช่างเหมาะเจาะอะไรเช่นนี้ ติงนิดเดียวที่เฉลยตัวพระเอกเร็วไปนิด ผู้อ่านยังไม่ทันเดาอะไรมากก็รู้เสียแล้ว โดยรวมเป็นเรื่องที่น่ารักดี ทำให้เข้าใจถึงประวัติศาสตร์ช่วงเสียกรุงได้เห็นภาพมากขึ้น ทุกอย่างมีที่มาที่ไป
December 15, 2023
เรื่องย่อคือ ขันทอง(พระเอก)ต้องปลอมตัวเป็นขันทีไปทำหน้าที่เป็นสายลับในเขตพระราชฐานชั้นในเพื่อสืบข่าวส่งให้ทางพระเจ้าตากหนึ่ง และตามหาสาเหตุการตายของพ่อแม่ตัวเองอีกหนึ่ง และด้วยสถานะนี้เองทำให้พระเอกได้มาเจอกับแม่แมงเม่า(นางเอก) สาวน้อยคนดื้อตาวาวๆ จากที่เคยดำรงตนประหนึ่งพระ อดทนต่อกิเลสสาวงามมาได้ตลอดสามปี ตอนนี้เริ่มหวั่นไหวแล้ว เหตุการณ์บ้านเมืองก็กำลังระส่ำระสายเพราะข้าศึกก็กำลังบุก ขุนนางก็แบ่งพรรคแบ่งพวก งานการไม่ทำ เอาแต่จะขูดรีดชาวบ้าน คนใหญ่คนโตก็สนใจแต่ตัวเอง เหตุการณ์กรุงแตกน่าจะหนีไม่พ้นแล้ว ทางบ้านแมงเม่าเองก็เจอเรื่องระทึกไม่แพ้กัน เพราะความเปรี้ยวซ่าก๋ากั่นของนาง ทำให้นางไปแอบเก็บหลักฐานชิ้นสำคัญชิ้นหนึ่งมาไว้กับตัว คราวนี้เหมือนพกเรื่องซวยเข้าบ้านเลย บ้านแตกกันเลยทีเดียวทำให้แมงเม่าถูกส่งเข้าวัง แล้วก็ได้ไปเจอกับขันทองที่เป็นขันที จากนั้นก็ตกหลุมรัก แต่จะหาทางเอาตัวรอดจากเมืองที่กำลังจะแตกยังไงยังต้องลุ้นอยู่
ทรงนิยายตอนเริ่มๆ เหมือนมันจะมาแนวสืบสวนสอบสวนเลยค่ะ หนึ่งพระเอกปลอมตัวมาเป็นสายลับ สองพระเอกจะมาหาสาเหตุการตายของพ่อแม่ แต่เล่าๆ ไป เรื่องตรงนี้โผล่มาน้อยมาก เหมือนเป็นส่วนประกอบๆ เลย หลักๆ เหมือนเล่าเรื่องวัฒนธรรมประเพณี บวกความรักของขันทองและแมงเม่า แทรกๆ เหตุการณ์ก่อนกรุงแตก เหตุการณ์กรุงแตก และตอนพระเจ้าตากกู้เมือง แล้วเอาสาเหตุการตายของพ่อแม่ไปแปะไว้กับตัวละครจริงๆ ในประวัติศาสตร์ มันก็อ่านได้เพลินๆ แต่บางช่วงเราก็ว่ามันยืดๆ ไปโดยเฉพาะช่วงแรกๆ อ่านไปก็แบบนี่เข้าเรื่องยัง เกริ่นเสร็จยัง บางช่วงก็กระชับไปเช่นตอนท้ายที่เป็นตอนเฉลยคือเล่าแบบรวดเดียวจบเลย บางจุดก็พูดซ้ำวนไปวนมาหลายทีจนคิดว่าหน้าซ้ำรึเปล่านะ เหมือนตะกี้อ่านผ่านไปแล้วนี้ แบบนี้ค่ะ อีกปัญหาคือ proof คำผิดไม่ค่อยดีเลย อ่านแล้วค่อนข้างเสียอารมณ์เหมือนกันนะ เจอเยอะพอสมควร จนสับสนอยู่นะว่าเอ๊ะ ตั้งใจเขียนให้ดูเป็นพีเรียดหรือพิมพ์ผิดจริงๆ นะ เนื้อเรื่องรวมๆ ก็โอเคค่ะ อ่านได้เรื่อยๆ ขึ้นเล่มสองสนุกขึ้น แต่ยังไม่ได้ประทับใจมาก หนักสุดเรื่องคำผิดเลยค่ะ
ทรงนิยายตอนเริ่มๆ เหมือนมันจะมาแนวสืบสวนสอบสวนเลยค่ะ หนึ่งพระเอกปลอมตัวมาเป็นสายลับ สองพระเอกจะมาหาสาเหตุการตายของพ่อแม่ แต่เล่าๆ ไป เรื่องตรงนี้โผล่มาน้อยมาก เหมือนเป็นส่วนประกอบๆ เลย หลักๆ เหมือนเล่าเรื่องวัฒนธรรมประเพณี บวกความรักของขันทองและแมงเม่า แทรกๆ เหตุการณ์ก่อนกรุงแตก เหตุการณ์กรุงแตก และตอนพระเจ้าตากกู้เมือง แล้วเอาสาเหตุการตายของพ่อแม่ไปแปะไว้กับตัวละครจริงๆ ในประวัติศาสตร์ มันก็อ่านได้เพลินๆ แต่บางช่วงเราก็ว่ามันยืดๆ ไปโดยเฉพาะช่วงแรกๆ อ่านไปก็แบบนี่เข้าเรื่องยัง เกริ่นเสร็จยัง บางช่วงก็กระชับไปเช่นตอนท้ายที่เป็นตอนเฉลยคือเล่าแบบรวดเดียวจบเลย บางจุดก็พูดซ้ำวนไปวนมาหลายทีจนคิดว่าหน้าซ้ำรึเปล่านะ เหมือนตะกี้อ่านผ่านไปแล้วนี้ แบบนี้ค่ะ อีกปัญหาคือ proof คำผิดไม่ค่อยดีเลย อ่านแล้วค่อนข้างเสียอารมณ์เหมือนกันนะ เจอเยอะพอสมควร จนสับสนอยู่นะว่าเอ๊ะ ตั้งใจเขียนให้ดูเป็นพีเรียดหรือพิมพ์ผิดจริงๆ นะ เนื้อเรื่องรวมๆ ก็โอเคค่ะ อ่านได้เรื่อยๆ ขึ้นเล่มสองสนุกขึ้น แต่ยังไม่ได้ประทับใจมาก หนักสุดเรื่องคำผิดเลยค่ะ
April 15, 2018
คุยกันหลังอ่าน
ด้วยว่าละครจะมาแล้ว เลยต้องรีบขุดไหขึ้นมาอ่านก่อนนิดนึง
หนึ่งด้าวฟ้าเดียว เป็นนิยายพีเรียด ยุดพระเจ้าเอกทัศน์ยาวไปถึงช่วงเสียกรุง และการกอบกู้เอกราชของพระเจ้าตาก
สิ่งที่ได้เปิดหูเปิดตามากที่สุดสำหรับนิยายเรื่องนี้คือ #ขันที เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าอยุธยาก็มีขันที แต่เป็นขันทีอิมพอร์ตนะเออ นี่ถึงขั้นต้องไปค้นประวัติศาสตร์เพิ่มเติมกันเลยทีเดียว
พระเอก #ออกพระศรี เป็นขันที? ดูแลตำหนักใน งงล่ะสิว่า เป็นขันทีแล้วเป็นพระเอกได้ไง หึหึ ต้องไปอ่านเอานะคะ
นางเอก #แมงเม่า เป็นลูกสาวเศรษฐี บ้านทำโรงกระดาษ สวย แต่แสบ วีรกรรมเยอะ มีคนหมายปองมากมาย แต่พอมาสู่ขอดูตัวทีไร นางก็หายตัวทุกที แต่มีนิสัยที่ชอบอ่านบทกลอน โดยเฉพาะกลบทต่างๆ จนไปถูกใจกรมขุนวิมลเข้า
เรื่องราวเริ่มต้นจากการที่นางเอกไปได้ใบบอกที่เป็นกลบทมานี่แหล่ะ เป็นเหตุให้นางเอกและพระเอกใกล้ชิดกัน
โดยรวม เป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์อีกเรื่องที่แต่งโดยมีบุคคลซึ่งมีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ มีความแปลกในการนำเสนอเนื้อเรื่อง
เนื้อเรื่องมีความเนือยบ้าง
มีหวานเล็กๆ มีอารมณ์ความรักชาติ
แต่ไม่รู้ว่าทำไมไม่ค่อยอิน 555+ หรือเราด้านชาไปเองหว่า
อีกส่วนที่ขัดใจมากกกกก คือคำผิด วรรณยุกต์ผิด เช่น การรับคำควรเป็น เจ้าค่ะ ไม่ใช่มาย้อนถามว่า เจ้าคะ แถมมีตอนที่พิมพ์ชื่อตัวละครผิดอีก เลยมีสะดุดๆ บ้างค่ะ
อ้อ แล้วก็สำนวนภาษา มีติดภาษาปัจจุบันปนอยู่บ้างค่ะ
สรุปคือ พล็อตดีค่ะ อ่านแล้วได้ความรู้เพิ่มเติมค่ะ
ด้วยว่าละครจะมาแล้ว เลยต้องรีบขุดไหขึ้นมาอ่านก่อนนิดนึง
หนึ่งด้าวฟ้าเดียว เป็นนิยายพีเรียด ยุดพระเจ้าเอกทัศน์ยาวไปถึงช่วงเสียกรุง และการกอบกู้เอกราชของพระเจ้าตาก
สิ่งที่ได้เปิดหูเปิดตามากที่สุดสำหรับนิยายเรื่องนี้คือ #ขันที เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าอยุธยาก็มีขันที แต่เป็นขันทีอิมพอร์ตนะเออ นี่ถึงขั้นต้องไปค้นประวัติศาสตร์เพิ่มเติมกันเลยทีเดียว
พระเอก #ออกพระศรี เป็นขันที? ดูแลตำหนักใน งงล่ะสิว่า เป็นขันทีแล้วเป็นพระเอกได้ไง หึหึ ต้องไปอ่านเอานะคะ
นางเอก #แมงเม่า เป็นลูกสาวเศรษฐี บ้านทำโรงกระดาษ สวย แต่แสบ วีรกรรมเยอะ มีคนหมายปองมากมาย แต่พอมาสู่ขอดูตัวทีไร นางก็หายตัวทุกที แต่มีนิสัยที่ชอบอ่านบทกลอน โดยเฉพาะกลบทต่างๆ จนไปถูกใจกรมขุนวิมลเข้า
เรื่องราวเริ่มต้นจากการที่นางเอกไปได้ใบบอกที่เป็นกลบทมานี่แหล่ะ เป็นเหตุให้นางเอกและพระเอกใกล้ชิดกัน
โดยรวม เป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์อีกเรื่องที่แต่งโดยมีบุคคลซึ่งมีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ มีความแปลกในการนำเสนอเนื้อเรื่อง
เนื้อเรื่องมีความเนือยบ้าง
มีหวานเล็กๆ มีอารมณ์ความรักชาติ
แต่ไม่รู้ว่าทำไมไม่ค่อยอิน 555+ หรือเราด้านชาไปเองหว่า
อีกส่วนที่ขัดใจมากกกกก คือคำผิด วรรณยุกต์ผิด เช่น การรับคำควรเป็น เจ้าค่ะ ไม่ใช่มาย้อนถามว่า เจ้าคะ แถมมีตอนที่พิมพ์ชื่อตัวละครผิดอีก เลยมีสะดุดๆ บ้างค่ะ
อ้อ แล้วก็สำนวนภาษา มีติดภาษาปัจจุบันปนอยู่บ้างค่ะ
สรุปคือ พล็อตดีค่ะ อ่านแล้วได้ความรู้เพิ่มเติมค่ะ
April 18, 2018
ไม่เคยอ่านนิยาย นี่คือเล่มแรกที่อ่านหนังสือจบได้ใน 4 วัน เนื้อเรื่องสนุกพอควรที่จะทำให้อยากอ่านต่อ การผูกเรื่องและการคลายปมต่างๆ ดูไม่ซับซ้อน อาจจะใช้เวลานานหน่อยทำความเข้าใจและจดจำชื่อตัวละครในช่วงแรก ช่วงนั้นแอบมีงง นิดๆ แต่อ่านไปเกินครึ่งเล่ม ถึงจะพอจำตัวละครได้ เมื่ออ่านจนจบ ได้อ่านตรง จากใจผู้เขียน ก็ทำให้เข้าใจการทำงานที่ต้องใช้เวลาในการศึกษาประวัติศาสตร์มาก่อน รวมทั้งบทกลอนต่างๆที่สรรค์สร้างมา กลบทที่นำมาให้ศึกษาก็น่าสนุก ชื่นชมค่ะ
แอบขัดตรง จมื่นศรีสรรักษ์ ที่อยู่ดีๆ ต่อมคนดีก็กำเนิดโดยฉับพลันไปหน่อย และแม้จะมีต่อมนั้นเกิดขึ้น ก็ไม่ได้ช่วยอันใดได้มากมาย รวมทั้ง ออกญาวัง น่าจะมีบทบาทมากกว่าตรงแค่ จับแม่เลื่อนได้ ดูเหมือนความเด่นของตัวละครบางตัว น่าจะสามารถใส่ได้มากกว่านี้ เลยแอบหักไปหนึ่งดาวค่ะ
แต่โดยรวม ก็สนุกดีค่ะ รอดูละคร อาทิตย์หน้า 5555
แอบขัดตรง จมื่นศรีสรรักษ์ ที่อยู่ดีๆ ต่อมคนดีก็กำเนิดโดยฉับพลันไปหน่อย และแม้จะมีต่อมนั้นเกิดขึ้น ก็ไม่ได้ช่วยอันใดได้มากมาย รวมทั้ง ออกญาวัง น่าจะมีบทบาทมากกว่าตรงแค่ จับแม่เลื่อนได้ ดูเหมือนความเด่นของตัวละครบางตัว น่าจะสามารถใส่ได้มากกว่านี้ เลยแอบหักไปหนึ่งดาวค่ะ
แต่โดยรวม ก็สนุกดีค่ะ รอดูละคร อาทิตย์หน้า 5555
June 17, 2018
อ่านแล้วคือฟินมาก เขินม้วนต้วนเลย
April 7, 2018
Full of flavor.
April 14, 2023
เล่มแรกเกริ่นเยอะ บางตอนก็งงๆ พอเล่ม2เริ่มสนุก พระเอกพูดจาน่ารัก หวานเยิ้ม เขินเลย ใส่ความรู้ประวัติศาสตร์ช่วงพระเจ้าตากสินก่อนตั้งกรุงธนบุรีให้ได้อ่านกัน ไม่น่าเบื่อ
February 4, 2015
เรื่องนี้เป็นแนวย้อนยุคอิงประวัติศาสตร์สมัยพระเจ้าเอกทัศน์จนถึงสมัยของพระเจ้าตากสิน นางเอกเป็นลูกสาวเศรษฐีโรงทำกระดาษ ที่ภายหลังมีเหตุให้ได้เข้าไปเป็นข้าหลวงอยู่ในวัง ส่วนพระเอกเป็นลูกครึ่งไทย-ตุรกี เป็นขันทีอยู่ในวัง (ห่ะ!?) ขันทีกับคุณข้าหลวงจะลงเอยกันยังไงต้องลองหาอ่านเองค่ะ (หวานมากกกกก)
นอกจากความหวานแล้ว เรื่องนี้ยังได้เห็นอะไรใหม่ๆ ต่างจากนิยายอิงปวศ.ที่ผ่านมา โดยเฉพาะเรื่องขันทีซึ่งไม่คิดว่ามีในไทยด้วย และเรื่องนี้ก็มีการกล่าวถึงกลอนกลบทหลายแบบเพราะในเรื่องมีการใช้กลบทในการส่งสารด้วย
นอกจากความหวานแล้ว เรื่องนี้ยังได้เห็นอะไรใหม่ๆ ต่างจากนิยายอิงปวศ.ที่ผ่านมา โดยเฉพาะเรื่องขันทีซึ่งไม่คิดว่ามีในไทยด้วย และเรื่องนี้ก็มีการกล่าวถึงกลอนกลบทหลายแบบเพราะในเรื่องมีการใช้กลบทในการส่งสารด้วย
January 16, 2015
สนุกมาก
พื้นหลังของเรื่องนี้เป็นประวัติศาสตร์ช่วงเสียกรุง จนถึงพระเจ้าตากกอบกู้เอกราชและสถาปนากรุงธนบุรี
ถึงจะไม่ได้เน้นเรื่องนี้มาก แต่ก็อ่านแล้วก็สะท้อนใจกับความแตกแยก เห็นแก่ตัวของเหล่าขุนนาง
เรื่องนี้นำเสนอเกร็ดประวัติศาสตร์ในเรื่องที่แปลกใหม่ออกไปอีกแบบ
มีเรื่องขันทีในวัง กลอนกลบท คุยหรหัสต์
พระเอกนางเอกจีบกันน่ารักมาก
พื้นหลังของเรื่องนี้เป็นประวัติศาสตร์ช่วงเสียกรุง จนถึงพระเจ้าตากกอบกู้เอกราชและสถาปนากรุงธนบุรี
ถึงจะไม่ได้เน้นเรื่องนี้มาก แต่ก็อ่านแล้วก็สะท้อนใจกับความแตกแยก เห็นแก่ตัวของเหล่าขุนนาง
เรื่องนี้นำเสนอเกร็ดประวัติศาสตร์ในเรื่องที่แปลกใหม่ออกไปอีกแบบ
มีเรื่องขันทีในวัง กลอนกลบท คุยหรหัสต์
พระเอกนางเอกจีบกันน่ารักมาก
June 5, 2016
ได้อ่านเรื่องนี้หลังจากอ่านเรื่อง "ข้าบดินทร์" จบค่ะ รู้สึกว่าชอบเรื่องต่างด้าวฟ้าเดียวน้อยกว่าข้าบดินทร์พอสมควร อาจจะเพราะเรื่องนี้การผูกเรื่องยากกว่า ข้อมูล เนื้อหาส่วนประวัตศาสตร์อาจจะหายาก บางส่วนของนิยาย เลยดูไม่ค่อยเนียน อ่านแล้วสะดุด ไม่ค่อยอินกว่าพระเอกมารักนางเอกได้ยังไง แต่โดยรวมแล้วก็สนุกดีค่ะ อ่านได้เรื่อยๆ
March 19, 2016
เป็นอีกหนึ่งเล่มที่ชอบมากๆไม่ต่างจากจันทราอุษาคเนย์ ได้สัมผัสความไพเราะของกลบท แลได้ความรู้ความเพลิดเพลินยิ่งนัก
June 29, 2016
เอ หรือเราจะไม่ใช่คอละครป้าเค้านะ ชอบข้าบดินทร์เรื่องเดียวเอง ก็ป้าเค้าไม่หวานกะเราเลยอ่ะ นะ เลยให้ดาวน้อยไปนิดนุงส์นะคะ แฟนป้าอย่าโกรธเราน้า
December 17, 2016
การดำเนินเรื่องคงความเป็นวรรณวรรธน์
นิยายแทรกเนื้อหาทางประวัติศาสตร์ไว้อย่างลงตัว
เกร็ดความรู้ใส่ได้แน่น เพียงแต่ไม่ทำให้อึดอัดที่จะต้องรับ
นิยายแทรกเนื้อหาทางประวัติศาสตร์ไว้อย่างลงตัว
เกร็ดความรู้ใส่ได้แน่น เพียงแต่ไม่ทำให้อึดอัดที่จะต้องรับ
March 18, 2016
Very unique.
March 12, 2018
ชอบมากคะ
Displaying 1 - 25 of 25 reviews