Το σώμα του Τιρθανκάρα: Oι συναντήσεις ενός ταξιδιού στην Ινδία

by Χρήστος Χρυσόπουλος

"...Τότε, λίγα δευτερόλεπτα προτού πέσει η πρώτη σταγόνα, όλοι έξαφνα μυρίσαμε την επερχόμενη βροχή. Οι χοροί σταμάτησαν. Η Μάνγκλα έσκυψε έξω από το παράθυρο γελώντας. Η πλάτη της γυάλιζε από τον ιδρώτα. Ο μουσώνας ξέσπασε με σφοδρότητα αλλά σιωπηλά, δίχως βροντές και αστραποβολήματα. Λες και ήρθε με αγγλική ακρίβεια σε προκαθορισμένο ραντεβού. Χτύπησε το τρένο καταπρόσωπο, σαν να ήθελε να το επιβραδύνει και οι σταγόνες πλημμύρισαν το κουπέ στροβιλιζόμενες στον κενό χώρο, νοτίζοντας αυτοστιγμεί τα ήδη υγραμένα ρούχα μας. Το υπόλοιπο εκείνου του ταξιδιού το κάναμε όλοι αποκαμωμένοι, υπνωτισμένοι από την υγρασία και το βουητό της βροχής. Ο ύπνος σ εκείνο το τρένο ήταν βαθύς και θερμός. Σαν να κοιμόσουν ξαπλωμένος δίπλα σε ένα άλλο σώμα".

Τον Αύγουστο του 2012 περιπλανήθηκα στην Ινδία. Ταξίδεψα με έναν σάκο και έχοντας ως μοναδικά αναγνώσματα τον οδηγό Lonely Planet και μια εισαγωγή στον ινδουισμό, αγορασμένη τυχαία στο Δελχί. Αυτό το βιβλίο είναι ένα λεύκωμα συναντήσεων. Προσπαθεί να θυμηθεί τα πρόσωπα εκείνου του ταξιδιού. Όχι μόνο τα αληθινά, αλλά και όσα είναι μόνο πλάνες ενός νου που αναστοχάζεται.
Ένα ταξιδιωτικό μυθιστόρημα, λοιπόν, που με φόντο την περιπλάνηση στην Ινδία ζωντανεύει όσους ανθρώπους συνάντησα στον δρόμο μου. Τις ιστορίες τους και το ίχνος που άφησαν επάνω μου.

360 pages

First published October 1, 2014

About the author

Ο Χρήστος Χρυσόπουλος (1968) ασχολείται με διαφορετικά είδη λογοτεχνίας (πεζογραφία, δοκίμιο, χρονικό), με τη θεωρία της λογοτεχνίας και τη φωτογραφία. Έχει βραβευτεί με το Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών (2008) και τα γαλλικά βραβεία Prix Ravachol (2013) και Prix Laure Bataillon (2014). Είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Πολιτισμού (ECP) και της Ευρωπαϊκής Ένωσης Συγγραφέων (SEUA). Πρόσφατες ατομικές εκθέσεις του: My mother’s silence (Μουσείο Άλεξ Μυλωνά, 2015) και Disjunction (Art wall, 2015).

Reviews

[Αλέξανδρος · Rating 5 out of 5]

Ένας άνδρας από τη δύση στην Ινδία. Ένα οδοιπορικό από το Βαρανάσι με το φημισμένο Γάγγη μέχρι τις κρυμμένες οδούς του παλιού Δελχί. Όλο το βιβλίο θα μπορούσε να είναι ένας διαλογισμός κατά τον οποίο κάθε ερέθισμα, κάθε αίσθηση, καταγράφεται στο χαρτί - ο μόνος τρόπος για να προχωρήσει η σκέψη παραπέρα. Οι εικόνες τόσο ζωντανές και καθαρές που δεν χρειάζονται οι φωτογραφίες από το blog του βιβλίου. Όμως πέρα από του συγγραφέα / ταξιδιώτη / παρατηρητή έχουμε έναν άνθρωπο που σχετίζεται. Κι αυτό είναι το στοιχείο που ενδιέφερε εμένα ως αναγνώστη. Πως ο αφηγητής αντιδρά στους άλλους ανθρώπους, πως επικοινωνεί και πως βλέπει τους ανθρώπους. Διάλογοι γεμάτοι σοφία, που προκαλούν στοχασμούς, άλλοι κωμικοί, κι άλλοι άβολοι. Όμως το βιβλίο παίρνει τα εύσημα του για την ειλικρίνειά του. Δεν θα κρύψει ότι είναι γραμμένο από έναν δυτικό. Δεν θα κρύψει το φόβο που έχει ένας ταξιδιώτης σχετικά με τις αρρώστιες, ή τους επίδοξους πλανόδιους πωλητές. Ένα ολοκληρωμένο ταξίδι που απολαμβάνεται με αργές αναπνοές.