What do you think?
Rate this book
สะใภ้จ้าว
เพราะพี่สาวจะต้องแต่งงานตามความประสงค์ของผู้ใหญ่
ซึ่งเขาเองก็ไม่ได้เต็มใจ แต่ก็มีเหตุผลที่ไม่อาจปฏิเสธ
เธอจึงก้าวเข้ามาในทางเส้นนี้ เพื่อล้มเลิกงานแต่งงาน
ความใกล้ชิดของเธอและเขา ผู้ที่จะเป็นพี่เขยในอนาคต
ได้สานสัมพันธ์กลายเป็นความรักโดยไม่ทันรู้ตัว
ในความคิดที่ว่าเขาจะมาเป็นสามี
พี่สาวจึงมอบหัวใจให้เขาทั้งดวง
ปัญหากำลังเริ่มลุกลาม หากเขาไม่รีบตัดสินใจ
ทุกคนทุกฝ่ายจะต้องเจ็บปวด
สะใภ้จ้าว
เรื่องราวของหัวใจที่ต้องเลือกระหว่างความรักกับเหตุผล
ซึ่งเขาเองก็ไม่ได้เต็มใจ แต่ก็มีเหตุผลที่ไม่อาจปฏิเสธ
เธอจึงก้าวเข้ามาในทางเส้นนี้ เพื่อล้มเลิกงานแต่งงาน
ความใกล้ชิดของเธอและเขา ผู้ที่จะเป็นพี่เขยในอนาคต
ได้สานสัมพันธ์กลายเป็นความรักโดยไม่ทันรู้ตัว
ในความคิดที่ว่าเขาจะมาเป็นสามี
พี่สาวจึงมอบหัวใจให้เขาทั้งดวง
ปัญหากำลังเริ่มลุกลาม หากเขาไม่รีบตัดสินใจ
ทุกคนทุกฝ่ายจะต้องเจ็บปวด
สะใภ้จ้าว
เรื่องราวของหัวใจที่ต้องเลือกระหว่างความรักกับเหตุผล
424 pages, Paperback
First published October 1, 2014
11 people are currently reading
129 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
February 2, 2015
เรื่องนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกราวๆ ปี 2510 โน่นเลย แต่สำนวนที่ใช้เราว่าไม่ค่อยเก่าตามไปด้วยเลย มีคำและสำนวนแบบเก่าแทรกพอให้รู้ว่านี่เป็นเรื่องพีเรียดนะ (ฮา) แต่ถ้าไม่ได้มองว่านี่คือเรื่องราวที่ดำเนินเรื่องในยุค 2510 เรื่องนี้ก็คงจะคล้ายกับเรื่องราวความรักในยุคสมัยปัจจุบันที่พระเอกต้องแต่งงานกับคนที่ผู้ใหญ่จัดหาให้ ซึ่งคนๆ นั้นก็คือพี่สาวของนางเอกนั่นเอง ส่วนนางเอกเราก็เดือดเนื้อร้อนใจแทนพี่สาวที่ต้องโดนคุณป้าจับใส่พานถวายเข้าไปอยู่ในรั้วในวัง เพื่อเตรียมตัวเป็นสะใภ้จ้าว เลยพยายามเข้าไปขัดขวางการแต่งงานที่กำลังจะเกิดขึ้น และเป็นไม้เบื่อไม้เมากับว่าที่พี่เขยตลอดเวลาที่เจอหน้ากัน ไปๆ มาๆ อีตาคุณชายว่าที่พี่เขยกลับมาหลงรักตัวเจ้ากี้เจ้าการณ์ไปเสียนี่
ความรู้สึกหลังอ่าน
เรื่องราวในนิยายไม่ได้ลงรายละเอียดมากมายอย่างในละคร แต่อ่านแล้วรู้เลยว่าตัวละครที่เราเห็นในจอแก้วนั้นถอดแบบมาจากในนิยายอย่างไม่ผิดเพี้ยนเลยค่ะ คำพูดคำจาเอย บทสนทนาเอย อ่านแล้วทำให้นึกภาพในละครตามไปด้วยเลย ^^
รายละเอียดในนิยายบางช่วงออกจะรวบรัดตัดความมากไป ทำให้ขาดความต่อเนื่องเป็นอย่างมาก อย่างเรื่องความรักของพระ-นางที่สรุปมาลงเอยแบบนี้ไปได้ยังไงกันก็ไม่รู้ ขาดรายละเอียดที่ทำให้คนอ่านอินไปกับเรื่องราวความรักของคนทั้งคู่ ลงเอยกันแบบห้วนๆ ไหนจะเรื่องคุณชายเล็กกับศรีจิตราอีก ที่โผล่มาอีกทีก็มาขอเสด็จป้าว่าอยากแต่งกับคุณศรีซะงั้น ที่ผ่านๆ มาก็ไม่ค่อยได้ปูเรื่องว่าเธอไปรักชอบกันกันตั้งแต่เมื่อไหร่ จับใจความได้แค่คุณศรีออกชอกช้ำที่พระเอกยังคงวนเวียนคบหาคนรักแล้ว แล้วก็ยิ่งช้ำใจที่สุดท้ายเลือกที่จะไม่แต่งกับตนแต่ไปอยากแต่งกับนางเอกที่เป็นน้องสาวแทน เรื่องราวของหญิงก้อยคนรักเก่าพระเอกที่เจ็บแค้นนางเอกจะเป็นจะตาย สุดท้ายก็ปล่อยประเด็นทิ้งไว้ราวกับน้ำซึมผ่านทรายหายไปซะงั้น
โดยรวมแล้วเรื่องนี้ ถ้าอ่านเพื่อเรียนรู้ขนบธรรมเนียมแลัสำนวนภาษาในยุคสมัยนั้นแล้ว สามารถอ่านแล้วได้สาระพอสมควร แต่หากต้องการเพื่อความอินความฟินตามอย่างละครแล้ว อาจจะต้องผิดหวังพอสมควรค่ะ
สรุปคือ ถ้าใครเคยดูละครมาก่อนรับรองว่าต้องพูดว่า ละครทำออกมาได้ดีกว่ามากๆ (เวอร์ชั่นก้อง-วิกกี้-อ้น-ตุ๊กตา) กลมกล่อม ครบรส รายละเอียดจัดเต็มทุกเม็ดในทุกๆ ตัวละคร ทำให้พอมาอ่านนิยายแล้วกลับรู้สึกว่าอ่านแล้วช่างแห้งแล้ง และขาดอรรถรสไปอย่างน่าเสียดาย
ความรู้สึกหลังอ่าน
เรื่องราวในนิยายไม่ได้ลงรายละเอียดมากมายอย่างในละคร แต่อ่านแล้วรู้เลยว่าตัวละครที่เราเห็นในจอแก้วนั้นถอดแบบมาจากในนิยายอย่างไม่ผิดเพี้ยนเลยค่ะ คำพูดคำจาเอย บทสนทนาเอย อ่านแล้วทำให้นึกภาพในละครตามไปด้วยเลย ^^
รายละเอียดในนิยายบางช่วงออกจะรวบรัดตัดความมากไป ทำให้ขาดความต่อเนื่องเป็นอย่างมาก อย่างเรื่องความรักของพระ-นางที่สรุปมาลงเอยแบบนี้ไปได้ยังไงกันก็ไม่รู้ ขาดรายละเอียดที่ทำให้คนอ่านอินไปกับเรื่องราวความรักของคนทั้งคู่ ลงเอยกันแบบห้วนๆ ไหนจะเรื่องคุณชายเล็กกับศรีจิตราอีก ที่โผล่มาอีกทีก็มาขอเสด็จป้าว่าอยากแต่งกับคุณศรีซะงั้น ที่ผ่านๆ มาก็ไม่ค่อยได้ปูเรื่องว่าเธอไปรักชอบกันกันตั้งแต่เมื่อไหร่ จับใจความได้แค่คุณศรีออกชอกช้ำที่พระเอกยังคงวนเวียนคบหาคนรักแล้ว แล้วก็ยิ่งช้ำใจที่สุดท้ายเลือกที่จะไม่แต่งกับตนแต่ไปอยากแต่งกับนางเอกที่เป็นน้องสาวแทน เรื่องราวของหญิงก้อยคนรักเก่าพระเอกที่เจ็บแค้นนางเอกจะเป็นจะตาย สุดท้ายก็ปล่อยประเด็นทิ้งไว้ราวกับน้ำซึมผ่านทรายหายไปซะงั้น
โดยรวมแล้วเรื่องนี้ ถ้าอ่านเพื่อเรียนรู้ขนบธรรมเนียมแลัสำนวนภาษาในยุคสมัยนั้นแล้ว สามารถอ่านแล้วได้สาระพอสมควร แต่หากต้องการเพื่อความอินความฟินตามอย่างละครแล้ว อาจจะต้องผิดหวังพอสมควรค่ะ
สรุปคือ ถ้าใครเคยดูละครมาก่อนรับรองว่าต้องพูดว่า ละครทำออกมาได้ดีกว่ามากๆ (เวอร์ชั่นก้อง-วิกกี้-อ้น-ตุ๊กตา) กลมกล่อม ครบรส รายละเอียดจัดเต็มทุกเม็ดในทุกๆ ตัวละคร ทำให้พอมาอ่านนิยายแล้วกลับรู้สึกว่าอ่านแล้วช่างแห้งแล้ง และขาดอรรถรสไปอย่างน่าเสียดาย
August 7, 2018
พล็อตรักคลุมถุงชนที่กลายเป็นแนวสลับคู่วุ่นๆ
เรื่องนี้เคยทำเป็นละคร แต่ไม่เคยดูแฮะ
.
ศรีจิตราและสาลิน สองพี่น้องมีเชื้อสายเจ้ากึ่งหนึ่งจากทางฝ่ายบิดา ส่วนมารดาเป็นลูกชาวสวน ศรีจิตราถูกคุณป้ารับไปเลี้ยงในวังพร้อมนางอุ่นเรือนผู้เป็นแม่ ส่วนสาลินได้ตากับยายเลี้ยงโตมาในสวน กิริยามารยาทรวมถึงทัศนคติของสองสาวพี่น้องจึงต่างกันสุดขั้ว เหมือนเป็นภาพพิมพ์ของสาวยุคเก่ากับยุคใหม่ในตอนนั้น
.
ศรีจิตรากำลังจะถูกยกให้กับหม่อมราชวงศ์กิตติราชนรินทร์หรือคุณชายรอง ตามคำสั่งและสัญญาของผู้ใหญ่ สาลินที่มีความคิดสมัยใหม่กว่าได้แต่ส่ายหน้ากับการคลุมถุงชนแบบนี้ โดยเฉพาะเมื่อเธอพบว่าคุณชายรองว่าที่พี่เขยคนนี้มีคนรักคือหญิงก้อยอยู่แล้ว แต่หญิงก้อยเป็นม่าย เสด็จป้าของคุณชายรองเลยไม่เห็นชอบกับสะใภ้คนนี้
สาลินพยายามขัดขวางการแต่งงานครั้งนี้ จนกลายเป็นว่าเธอพบหน้าว่าที่พี่เขยทีไรก็มีเรื่องทะเลาะต่อปากต่อคำกันตลอดเวลา
.
ระหว่างนั้นก็มีชายหนุ่มเข้ามาในชีวิตสาลินอีกสองราย 'พล' เป็นหนุ่มที่ก้าวเข้ามาผูกมิตรกับเธอ อีกคนเป็นหนุ่มเศรษฐีนักเรียนนอกที่เผอิญเป็นศัตรูหัวใจแย่งหญิงก้อยไปจากคุณชายรอง
.
ฉากในเรื่องเป็นยุคประมาณ 50 ปีก่อน สมัยที่ผู้หญิงส่วนใหญ่ยังไม่เปิ๊ดสะก๊าดเท่าไหร่ ยังมีการคลุมถุงชนเป็นปกติอยู่ ฉากรักในเรื่องไม่ได้โฉ่งฉ่างมาก แต่ถ้าเทียบกับขนบนิยายยุคนั้น เรื่องนี้น่าจะแซ่บพอดู เพราะมีเรื่องรักพัวพันกันชุลมุน ตัวเอกรักกันแบบซ่อนความนัย ไม่ได้มีฉากจีบกันสักนิด
.
การเดินเรื่องช่วงที่ตัวละครยังสับสนกับความรู้สึกจะค่อนช้างช้า แต่พอถึงช่วงสัก 50 หน้าสุดท้ายที่ทุกอย่างเริ่มชัดเจน คนแต่งกลับรวบรัดเรื่องยังไงพิกล ทำให้เรื่องรักของตัวเอกมีแต่ฉากเถียงกันเป็นหลัก ฉากพูดจาดีๆ กันที่ควรมีหายไปซะเฉยๆ ตัดมาตอนแต่งเลย
.
ไม่ค่อยชอบการจับคู่ของคู่น้องชายพระเอกเท่าไหร่ เป็นการแต่งเพราะสงสารและเหมือนจะเพื่อให้คนที่รักสมหวัง ซึ่งมันก็ทำให้เรื่องลงตัวดี แต่ไม่ค่อยสมเหตุผลเท่าไหร่
เรื่องนี้เคยทำเป็นละคร แต่ไม่เคยดูแฮะ
.
ศรีจิตราและสาลิน สองพี่น้องมีเชื้อสายเจ้ากึ่งหนึ่งจากทางฝ่ายบิดา ส่วนมารดาเป็นลูกชาวสวน ศรีจิตราถูกคุณป้ารับไปเลี้ยงในวังพร้อมนางอุ่นเรือนผู้เป็นแม่ ส่วนสาลินได้ตากับยายเลี้ยงโตมาในสวน กิริยามารยาทรวมถึงทัศนคติของสองสาวพี่น้องจึงต่างกันสุดขั้ว เหมือนเป็นภาพพิมพ์ของสาวยุคเก่ากับยุคใหม่ในตอนนั้น
.
ศรีจิตรากำลังจะถูกยกให้กับหม่อมราชวงศ์กิตติราชนรินทร์หรือคุณชายรอง ตามคำสั่งและสัญญาของผู้ใหญ่ สาลินที่มีความคิดสมัยใหม่กว่าได้แต่ส่ายหน้ากับการคลุมถุงชนแบบนี้ โดยเฉพาะเมื่อเธอพบว่าคุณชายรองว่าที่พี่เขยคนนี้มีคนรักคือหญิงก้อยอยู่แล้ว แต่หญิงก้อยเป็นม่าย เสด็จป้าของคุณชายรองเลยไม่เห็นชอบกับสะใภ้คนนี้
สาลินพยายามขัดขวางการแต่งงานครั้งนี้ จนกลายเป็นว่าเธอพบหน้าว่าที่พี่เขยทีไรก็มีเรื่องทะเลาะต่อปากต่อคำกันตลอดเวลา
.
ระหว่างนั้นก็มีชายหนุ่มเข้ามาในชีวิตสาลินอีกสองราย 'พล' เป็นหนุ่มที่ก้าวเข้ามาผูกมิตรกับเธอ อีกคนเป็นหนุ่มเศรษฐีนักเรียนนอกที่เผอิญเป็นศัตรูหัวใจแย่งหญิงก้อยไปจากคุณชายรอง
.
ฉากในเรื่องเป็นยุคประมาณ 50 ปีก่อน สมัยที่ผู้หญิงส่วนใหญ่ยังไม่เปิ๊ดสะก๊าดเท่าไหร่ ยังมีการคลุมถุงชนเป็นปกติอยู่ ฉากรักในเรื่องไม่ได้โฉ่งฉ่างมาก แต่ถ้าเทียบกับขนบนิยายยุคนั้น เรื่องนี้น่าจะแซ่บพอดู เพราะมีเรื่องรักพัวพันกันชุลมุน ตัวเอกรักกันแบบซ่อนความนัย ไม่ได้มีฉากจีบกันสักนิด
.
การเดินเรื่องช่วงที่ตัวละครยังสับสนกับความรู้สึกจะค่อนช้างช้า แต่พอถึงช่วงสัก 50 หน้าสุดท้ายที่ทุกอย่างเริ่มชัดเจน คนแต่งกลับรวบรัดเรื่องยังไงพิกล ทำให้เรื่องรักของตัวเอกมีแต่ฉากเถียงกันเป็นหลัก ฉากพูดจาดีๆ กันที่ควรมีหายไปซะเฉยๆ ตัดมาตอนแต่งเลย
.
ไม่ค่อยชอบการจับคู่ของคู่น้องชายพระเอกเท่าไหร่ เป็นการแต่งเพราะสงสารและเหมือนจะเพื่อให้คนที่รักสมหวัง ซึ่งมันก็ทำให้เรื่องลงตัวดี แต่ไม่ค่อยสมเหตุผลเท่าไหร่
Displaying 1 - 2 of 2 reviews