What do you think?
Rate this book
แพทยาคมไม่ใช่กรมปราบผี #1
แพทยาคมไม่ใช่กรมปราบผี เล่ม 1
ไม่ว่าในอดีตจะมี 'กระทรวงแพทยาคม' คอยดูแลคดีความไสยเวทหรือไม่
แต่ปัจจุบัน 'กรมแพทยาคม' มีหน้าที่ตามนั้นอย่างแท้จริง และเพื่อสนองอุดมการณ์ของบิดาผู้ก่อตั้ง อันไม่แน่ใจว่าเป็นใคร เจ้าหน้าที่ล้วนเคารพและน้อมนำคำสอนที่ว่า 'คนน่ากลัวกว่าผี' ดังนั้นหากท่านเป็นคนที่โผล่มาร้องเรียนผี โอกาสแพ้คดีจะมีสูงมากกว่า หากท่านเป็นคนที่ลากสังขารมาร้องเรียนคนด้วยกัน พ่อหมอคนนั้นทำร้ายพ่อครูคนนี้ โอกาสชนะคดีก็มีอยู่บ้าง
เพราะว่าหน่วยงานนี้ไม่ได้ก่อตั้งขึ้นมาเพื่อปราบผี!
กรมแพทยาคมปราบคนใช้งานผีในทางที่ผิดต่างหาก!
------------------------------
ธีราทร เป็นลูกคนรวยที่ไม่ค่อยใส่ใจคุณภาพชีวิตเท่าไร ทำให้เขาหัวใจวายตายระหว่างทำงาน เปิดช่องให้ พระราชครูทรรศน์ เจ้าหอศาสตราคมซึ่งมีชีวิตอยู่เมื่อห้าร้อยปีที่แล้วมาสวมร่าง อันที่จริงทรรศน์ก็ไม่ได้อยากมา แต่พระยมดันปิดประตูนรกใส่หน้า เฉดหัวให้ท่านไปสังคายนา ปัญหา ที่ตัวเองทิ้งไว้ ทำให้วิญญาณเฒ่าผู้ซึ่งตอนตายก็ยังไม่แก่ต้องมาเรียนรู้การใช้ชีวิตแบบคนปัจจุบัน หัดใช้กล้อง หัดขับโดรน ทำ Canva ตัดต่อวิดีโอ CapCut เพื่อจะคอสเพลย์เป็นธีราทรท่านเดิมให้แนบเนียนที่สุด
เศวตร รองศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญศาสตร์การสักยันต์สำนักเวทป้องกัน กรมแพทยาคม พบคนทำตัวน่าสงสัยในงานศพเพื่อนร่วมสำนัก ตามมาด้วยปัญหาประหลาด เดี๋ยวมีเพื่อนสนิทยิงกันกลางป่า เดี๋ยวมีพ่อครูปริศนาจับตัวศิษย์สำนักคนอื่นไปขังในอาคมบังตาเหมือนพยายามใช้เป็นเหยื่อล่อใครบางคน --- และคนบ้านใกล้เรือนเคียงอย่างธีราทรก็หันมาทำความรู้จักเขากะทันหัน
เรื่องที่ดูไม่เกี่ยวกัน ดันพัวพันเชื่อมโยงได้น่าตกใจ โยงใยไปสู่อาคมโบราณอย่างยันต์ คงกระพันอนันตกาล ที่ควรจะสาบสูญไปเมื่อห้าร้อยปีก่อน
แต่ปัจจุบัน 'กรมแพทยาคม' มีหน้าที่ตามนั้นอย่างแท้จริง และเพื่อสนองอุดมการณ์ของบิดาผู้ก่อตั้ง อันไม่แน่ใจว่าเป็นใคร เจ้าหน้าที่ล้วนเคารพและน้อมนำคำสอนที่ว่า 'คนน่ากลัวกว่าผี' ดังนั้นหากท่านเป็นคนที่โผล่มาร้องเรียนผี โอกาสแพ้คดีจะมีสูงมากกว่า หากท่านเป็นคนที่ลากสังขารมาร้องเรียนคนด้วยกัน พ่อหมอคนนั้นทำร้ายพ่อครูคนนี้ โอกาสชนะคดีก็มีอยู่บ้าง
เพราะว่าหน่วยงานนี้ไม่ได้ก่อตั้งขึ้นมาเพื่อปราบผี!
กรมแพทยาคมปราบคนใช้งานผีในทางที่ผิดต่างหาก!
------------------------------
ธีราทร เป็นลูกคนรวยที่ไม่ค่อยใส่ใจคุณภาพชีวิตเท่าไร ทำให้เขาหัวใจวายตายระหว่างทำงาน เปิดช่องให้ พระราชครูทรรศน์ เจ้าหอศาสตราคมซึ่งมีชีวิตอยู่เมื่อห้าร้อยปีที่แล้วมาสวมร่าง อันที่จริงทรรศน์ก็ไม่ได้อยากมา แต่พระยมดันปิดประตูนรกใส่หน้า เฉดหัวให้ท่านไปสังคายนา ปัญหา ที่ตัวเองทิ้งไว้ ทำให้วิญญาณเฒ่าผู้ซึ่งตอนตายก็ยังไม่แก่ต้องมาเรียนรู้การใช้ชีวิตแบบคนปัจจุบัน หัดใช้กล้อง หัดขับโดรน ทำ Canva ตัดต่อวิดีโอ CapCut เพื่อจะคอสเพลย์เป็นธีราทรท่านเดิมให้แนบเนียนที่สุด
เศวตร รองศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญศาสตร์การสักยันต์สำนักเวทป้องกัน กรมแพทยาคม พบคนทำตัวน่าสงสัยในงานศพเพื่อนร่วมสำนัก ตามมาด้วยปัญหาประหลาด เดี๋ยวมีเพื่อนสนิทยิงกันกลางป่า เดี๋ยวมีพ่อครูปริศนาจับตัวศิษย์สำนักคนอื่นไปขังในอาคมบังตาเหมือนพยายามใช้เป็นเหยื่อล่อใครบางคน --- และคนบ้านใกล้เรือนเคียงอย่างธีราทรก็หันมาทำความรู้จักเขากะทันหัน
เรื่องที่ดูไม่เกี่ยวกัน ดันพัวพันเชื่อมโยงได้น่าตกใจ โยงใยไปสู่อาคมโบราณอย่างยันต์ คงกระพันอนันตกาล ที่ควรจะสาบสูญไปเมื่อห้าร้อยปีก่อน
338 pages, Paperback
Published January 1, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
June 23, 2025
urban fantasy ไทยที่เอาความเชื่อเรื่องการเล่นของ การสักยันต์ และคาถาอาคมต่างๆ มาดัดแปลงให้เข้ากับยุคสมัย ด้วยเซตติ้งที่เรื่องเหล่านี้เป็นที่ยอมรับและรับรู้กันโดยทั่วในไปสังคม มีการตั้งกรมและองค์กรเป็นเรื่องเป็นราว พูดง่ายๆ คือเหมือนโรงเรียนเวทย์มนต์แบบฉบับไทยๆ
สำหรับเล่มแรกเปิดมาได้น่าสนใจดี มีหลายๆ รสชาติคละกันไป อาจจะไม่ได้เด่นไปทางใดทางหนึ่ง แต่โดยรวมก็ถือว่ากลมกล่อมใช้ได้ รู้สึกได้ชิมครบทุกรส เลิฟไลน์น่ารักฮีลใจไม่ท็อกซิก แม้จะรู้สึกว่าเครื่องฟิตสตาร์ทติดเร็วไปหน่อยก็ตาม แอบรู้สึกว่าสัมผัสไม่ค่อยได้ถึงความต่างของยุคสมัยในตัวคุณทรรศน์เท่าไหร่ ทั้งที่ข้ามเวลามาจาก 500 ปีก่อนแต่ไหงเลยปรับตัวเข้ากับยุคปจบ.ได้อย่างไร้รอยต่อมาก
สำหรับเล่มแรกเปิดมาได้น่าสนใจดี มีหลายๆ รสชาติคละกันไป อาจจะไม่ได้เด่นไปทางใดทางหนึ่ง แต่โดยรวมก็ถือว่ากลมกล่อมใช้ได้ รู้สึกได้ชิมครบทุกรส เลิฟไลน์น่ารักฮีลใจไม่ท็อกซิก แม้จะรู้สึกว่าเครื่องฟิตสตาร์ทติดเร็วไปหน่อยก็ตาม แอบรู้สึกว่าสัมผัสไม่ค่อยได้ถึงความต่างของยุคสมัยในตัวคุณทรรศน์เท่าไหร่ ทั้งที่ข้ามเวลามาจาก 500 ปีก่อนแต่ไหงเลยปรับตัวเข้ากับยุคปจบ.ได้อย่างไร้รอยต่อมาก
June 8, 2026
พระราชครูคิดว่าตนเองจะต้องตายไปแล้วหลังจากได้เลือกดื่มยาพิษนั้น แต่พระยมดันบอกว่าเขาได้ทิ้งปัญหาที่ยังไม่ได้แก้ไขเอาไว้ จึงถูกส่งกลับมาจากความตาย เพียงแต่เขาไม่ได้กลับมายังโลกในช่วงเวลาที่เขาจากมา แต่กลับเป็นอนาคตข้างหน้าแทน โดยเขาได้เข้ามาสิงร่างของ คุณธีร์ ที่ดูจะไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับโลกไสยศาสตร์เลยแม้แต่น้อย แต่โชคชะตาดันจับพลัดจับผลูให้เขาได้พบกับ คุณเศวตร แห่งกระทรวงแพทยาคมที่น่าจะทำให้เขาเข้าใกล้กับการแก้ปัญหาที่พระยมเคยได้ว่าไว้
เริ่มแรกมานักเขียนได้ทิ้งข้อมูลเกี่ยวกับไสยศาสตร์ไทยไว้มากอยู่ แต่ก็มีการอธิบายให้เข้าใจในทุกอย่าง ทำให้ไม่ได้เป็นปัญหาในความเข้าใจมากนัก และใช้ภาษาที่ค่อนข้างขี้เล่นไม่จริงจัง ทำให้อ่านได้อย่างรวดเร็ว แต่หลังจากอ่านไปได้นานๆ เข้าก็พบกับปัญหาที่อาจเป็นเพราะสไตล์การเขียนและการเล่าเรื่องไม่ตรงกับที่เราชอบเลยทำให้อ่านจบได้ช้ากว่าทีคาดไว้ก่อนหน้า
ปัญหาแรกเลยที่เจอในเรื่องคือนักเขียนชอบใช้การบรรยายฉาก บรรยายความรู้สึก บรรยายตัวละคร แต่ไม่ค่อยใช้การพรรณนาหรือการใช้เทคนิค show don't tell ซึ่งเป็นสไตล์การเล่าเรื่องที่เราไม่ชอบที่สุด ทำให้เราไม่สามารถอินกับเนื้อเรื่องในหลายๆ ฉากได้ ซึ่งมันก็กระทบมาถึงการดีไซน์ตัวละครด้วย เพราะนักเขียนเลือกใช้แต่วิธีการบรรยายจึงทำให้บรรยายนิสัยตัวละครหรือสิ่งที่ตัวละครเป็น แต่ตัวละครนั้นไม่ได้แสดงสิ่งที่ถูกบรรยายออกมา เพราะนักเขียนก็เลือกที่จะใช้โทนเสียงของตัวละครทุกตัวเหมือนกันหมด เสียงในหัวของตัวละครธีร์เหมือนกับมเหสักข์เหมือนกับคุณบี ทำให้ตัวละครดูไม่มีมิตดูไม่มีชีวิต like they all sound the same ซึ่งเป็นปัญหาที่ชอบเจอเยอะมากเวลาที่นักเขียนไม่สามารถเขียนแยกตัวละครให้เป็นตัวละครแต่ละตัวได้ อีกทั้งนิสัยตัวละครประกอบหลายๆ ตัวก็นิสัยเหมือนกันแทบจะหมดจนเหมือนเป็นตัวละครเดียวกัน สิ่งที่ได้กล่าวไปข้างต้นทำให้ลดรสชาติของเนื้อเรื่องที่ควรจะจัดจ้านไปพร้อมกับรสชาติไสยศาสตร์ของแพทยาคมให้จืดจางลง และอีกสิ่งหนึ่งนักเขียนทำให้เราเชื่อไม่ได้ว่าคุณธีร์ร่างปัจจุบันคือทรรศน์ที่มาจากอดีต ถึงแม้จะมีข้อแก้ตัวว่าทรรศน์ขยับร่างกายหรือมีระบบออโต้ล้วนเกิดจากธีร์คนเก่า แต่มันก็ควรจะหลงเหลืออะไรบางอย่างที่มาจากทรรศน์คนเก่าด้วยไหม นิสัยเก่าๆ ที่ควรจะเป็นกิมมิกเล็กๆ ที่ทำให้นักเขียนเชื่อว่าทรรศน์มาสิงร่างคุณธีร์จริงๆ ไม่ใช่พูดบรรยายออกมาปากเปล่า
เนื่องจากภาษาที่นักเขียนใช้เป็นภาษาที่ไม่จริงจัง ถึงขนาดที่ว่าติดเล่นในทุกสถานการณ์แม้แต่สถานการณ์ที่มันจริงจังหรือมีอันตราย ก็ทำให้ลดทอนความขลังของแต่ละซีนด้วยเช่นกัน นักเขียนอาจต้องการพาโทนเรื่องให้ไปในทางที่ไม่เครียด แต่ว่าการติดเล่นในทุกสถานการณ์ยิ่งทำให้รู้สึกว่าแพทยาคมที่ควรจะเข้มขลังดูไม่จริงจังสักเท่าไหร่
ถึงจะมีอะไรหลายๆ อย่างไม่ชอบ แต่ด้วยภาษาที่อ่านง่ายเลยทำให้อ่านจนจบได้ ถ้าคนที่ไม่ได้ซีเรียสอะไรที่ได้กล่าวไปข้างต้นก็น่าจะอ่านจนจบได้ เพราะตัวเรื่องเองก็อัดแน่นไปด้วยไสยเวทต่างๆ ที่น่าสนใจ และมีการจัดระบบแพทยาคมที่ดูทันสมัยและดูน่าสนใจให้ติดตาม
เริ่มแรกมานักเขียนได้ทิ้งข้อมูลเกี่ยวกับไสยศาสตร์ไทยไว้มากอยู่ แต่ก็มีการอธิบายให้เข้าใจในทุกอย่าง ทำให้ไม่ได้เป็นปัญหาในความเข้าใจมากนัก และใช้ภาษาที่ค่อนข้างขี้เล่นไม่จริงจัง ทำให้อ่านได้อย่างรวดเร็ว แต่หลังจากอ่านไปได้นานๆ เข้าก็พบกับปัญหาที่อาจเป็นเพราะสไตล์การเขียนและการเล่าเรื่องไม่ตรงกับที่เราชอบเลยทำให้อ่านจบได้ช้ากว่าทีคาดไว้ก่อนหน้า
ปัญหาแรกเลยที่เจอในเรื่องคือนักเขียนชอบใช้การบรรยายฉาก บรรยายความรู้สึก บรรยายตัวละคร แต่ไม่ค่อยใช้การพรรณนาหรือการใช้เทคนิค show don't tell ซึ่งเป็นสไตล์การเล่าเรื่องที่เราไม่ชอบที่สุด ทำให้เราไม่สามารถอินกับเนื้อเรื่องในหลายๆ ฉากได้ ซึ่งมันก็กระทบมาถึงการดีไซน์ตัวละครด้วย เพราะนักเขียนเลือกใช้แต่วิธีการบรรยายจึงทำให้บรรยายนิสัยตัวละครหรือสิ่งที่ตัวละครเป็น แต่ตัวละครนั้นไม่ได้แสดงสิ่งที่ถูกบรรยายออกมา เพราะนักเขียนก็เลือกที่จะใช้โทนเสียงของตัวละครทุกตัวเหมือนกันหมด เสียงในหัวของตัวละครธีร์เหมือนกับมเหสักข์เหมือนกับคุณบี ทำให้ตัวละครดูไม่มีมิตดูไม่มีชีวิต like they all sound the same ซึ่งเป็นปัญหาที่ชอบเจอเยอะมากเวลาที่นักเขียนไม่สามารถเขียนแยกตัวละครให้เป็นตัวละครแต่ละตัวได้ อีกทั้งนิสัยตัวละครประกอบหลายๆ ตัวก็นิสัยเหมือนกันแทบจะหมดจนเหมือนเป็นตัวละครเดียวกัน สิ่งที่ได้กล่าวไปข้างต้นทำให้ลดรสชาติของเนื้อเรื่องที่ควรจะจัดจ้านไปพร้อมกับรสชาติไสยศาสตร์ของแพทยาคมให้จืดจางลง และอีกสิ่งหนึ่งนักเขียนทำให้เราเชื่อไม่ได้ว่าคุณธีร์ร่างปัจจุบันคือทรรศน์ที่มาจากอดีต ถึงแม้จะมีข้อแก้ตัวว่าทรรศน์ขยับร่างกายหรือมีระบบออโต้ล้วนเกิดจากธีร์คนเก่า แต่มันก็ควรจะหลงเหลืออะไรบางอย่างที่มาจากทรรศน์คนเก่าด้วยไหม นิสัยเก่าๆ ที่ควรจะเป็นกิมมิกเล็กๆ ที่ทำให้นักเขียนเชื่อว่าทรรศน์มาสิงร่างคุณธีร์จริงๆ ไม่ใช่พูดบรรยายออกมาปากเปล่า
เนื่องจากภาษาที่นักเขียนใช้เป็นภาษาที่ไม่จริงจัง ถึงขนาดที่ว่าติดเล่นในทุกสถานการณ์แม้แต่สถานการณ์ที่มันจริงจังหรือมีอันตราย ก็ทำให้ลดทอนความขลังของแต่ละซีนด้วยเช่นกัน นักเขียนอาจต้องการพาโทนเรื่องให้ไปในทางที่ไม่เครียด แต่ว่าการติดเล่นในทุกสถานการณ์ยิ่งทำให้รู้สึกว่าแพทยาคมที่ควรจะเข้มขลังดูไม่จริงจังสักเท่าไหร่
ถึงจะมีอะไรหลายๆ อย่างไม่ชอบ แต่ด้วยภาษาที่อ่านง่ายเลยทำให้อ่านจนจบได้ ถ้าคนที่ไม่ได้ซีเรียสอะไรที่ได้กล่าวไปข้างต้นก็น่าจะอ่านจนจบได้ เพราะตัวเรื่องเองก็อัดแน่นไปด้วยไสยเวทต่างๆ ที่น่าสนใจ และมีการจัดระบบแพทยาคมที่ดูทันสมัยและดูน่าสนใจให้ติดตาม
March 23, 2026
“หรือนี่คือนรกที่พระยมพูดถึงกันหนอ...เจ้าคิดว่าความรักคือความทรมาน การลืมไม่ลงคือความทรมานอย่างนั้นหรือ ลองทำงานแบบไม่มีวันหยุดดูสักสองเดือนก่อนเป็นไร!”
เล่มแรกจากนิยายชุดแพทยาคมไม่ใช่กรมปราบผี มีตัวหลักดำเนินเรื่องคือ “คุณธีร์” และ “รองศาสตราจารย์เศตวร” นิยายLGBTแฟนตาซีไทยที่เล่าเรื่องของกรมแพทยามคม (ไม่ปราบผี?) ที่ต้องดูแลความสงบเรียบร้อยและจัดระเบียบเรื่องลี้ลับทั่วประเทศไทย ไม่ว่าจะเป็นพ่อครู พ่อหมอ คนเล่นของ การสักยันต์ ผีป่า ผีฟ้า ผีพราย นางไม้ เจ้าที่
ที่แม้แต่จะตายไปยังต้องหาร่างทรงมาประชุมซูมให้ทัน (โลกหลังความตายก็ยังต้องทำงานหรอ)
นิยายวางเซตติ้งไว้ในยุคปัจจุบันกับตัวละครที่ถูกสาปให้ยังตายไม่ได้เพราะต้องไปแก้ปมที่ตัวเองสร้างไว้เลยถูกท่านยมเลยเสกวิญญาณของ“พระราชครู” ยุคโบราณ เข้าร่างของเด็กหนุ่มวัย 32 ปีช่างภาพอิสระที่ตายกลางอากาศพร้อมแถมเพื่อนบ้านวัย 41 ไว้ให้อีกด้วย
อ่านเพลินมากครบรสสุดๆ เลิฟไลน์ก็น่ารัก เนื่องจากมีเนื้อเรื่องหลักเป็นสิ่งลี้ลับใดๆเลิฟไลน์ก็เลยไม่ค่อยชัดแต่ก็ชวนเขินอยู่ เป็นนิยายที่แปลกใหม่สำหรับเรามากเพราะปกติไม่ค่อยอ่านแฟนตาซี ส่วนภาษาเขียนก็กระชับ เข้าใจง่ายแต่ติดตรงที่ตัวละครอาจจะเยอะไปหน่อย เลยงงๆสับสันอยู่บ้าง แต่ด้วยความที่อยากรู้ว่ามันจะจบยังไงเลยวางไม่ลง แต่พอถึงหน้าสุดท้ายก็คิดได้ว่ามันมีต่อเล่ม 2 นี่หน่า.....
เล่มแรกจากนิยายชุดแพทยาคมไม่ใช่กรมปราบผี มีตัวหลักดำเนินเรื่องคือ “คุณธีร์” และ “รองศาสตราจารย์เศตวร” นิยายLGBTแฟนตาซีไทยที่เล่าเรื่องของกรมแพทยามคม (ไม่ปราบผี?) ที่ต้องดูแลความสงบเรียบร้อยและจัดระเบียบเรื่องลี้ลับทั่วประเทศไทย ไม่ว่าจะเป็นพ่อครู พ่อหมอ คนเล่นของ การสักยันต์ ผีป่า ผีฟ้า ผีพราย นางไม้ เจ้าที่
ที่แม้แต่จะตายไปยังต้องหาร่างทรงมาประชุมซูมให้ทัน (โลกหลังความตายก็ยังต้องทำงานหรอ)
นิยายวางเซตติ้งไว้ในยุคปัจจุบันกับตัวละครที่ถูกสาปให้ยังตายไม่ได้เพราะต้องไปแก้ปมที่ตัวเองสร้างไว้เลยถูกท่านยมเลยเสกวิญญาณของ“พระราชครู” ยุคโบราณ เข้าร่างของเด็กหนุ่มวัย 32 ปีช่างภาพอิสระที่ตายกลางอากาศพร้อมแถมเพื่อนบ้านวัย 41 ไว้ให้อีกด้วย
อ่านเพลินมากครบรสสุดๆ เลิฟไลน์ก็น่ารัก เนื่องจากมีเนื้อเรื่องหลักเป็นสิ่งลี้ลับใดๆเลิฟไลน์ก็เลยไม่ค่อยชัดแต่ก็ชวนเขินอยู่ เป็นนิยายที่แปลกใหม่สำหรับเรามากเพราะปกติไม่ค่อยอ่านแฟนตาซี ส่วนภาษาเขียนก็กระชับ เข้าใจง่ายแต่ติดตรงที่ตัวละครอาจจะเยอะไปหน่อย เลยงงๆสับสันอยู่บ้าง แต่ด้วยความที่อยากรู้ว่ามันจะจบยังไงเลยวางไม่ลง แต่พอถึงหน้าสุดท้ายก็คิดได้ว่ามันมีต่อเล่ม 2 นี่หน่า.....
Displaying 1 - 3 of 3 reviews