แพทยาคมไม่ใช่กรมปราบผี เล่ม 2

แพทยาคมไม่ใช่กรมปราบผี #2

by kaKhao

ไม่ว่าในอดีตจะมี 'กระทรวงแพทยาคม' คอยดูแลคดีความไสยเวทหรือไม่

แต่ปัจจุบัน 'กรมแพทยาคม' มีหน้าที่ตามนั้นอย่างแท้จริง และเพื่อสนองอุดมการณ์ของบิดาผู้ก่อตั้ง อันไม่แน่ใจว่าเป็นใคร เจ้าหน้าที่ล้วนเคารพและน้อมนำคำสอนที่ว่า 'คนน่ากลัวกว่าผี' ดังนั้นหากท่านเป็นคนที่โผล่มาร้องเรียนผี โอกาสแพ้คดีจะมีสูงมากกว่า หากท่านเป็นคนที่ลากสังขารมาร้องเรียนคนด้วยกัน พ่อหมอคนนั้นทำร้ายพ่อครูคนนี้ โอกาสชนะคดีก็มีอยู่บ้าง

เพราะว่าหน่วยงานนี้ไม่ได้ก่อตั้งขึ้นมาเพื่อปราบผี!
กรมแพทยาคมปราบคนใช้งานผีในทางที่ผิดต่างหาก!

------------------------------

มเหสักข์ เป็นชาวสวนกล้วย สวนสับปะรดทั่วไปที่บังเอิญจบปริญญาโทวิชาเกษตร ซึ่งก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับกรมแพทยาคม อันที่จริงเขาแค่สักสวยงามเป็นลาย หกสัตว์ร้าย และเป็นลูกชายที่เชื่อฟังแม่ 'แม่ว่าหนูเป็นหมอผีน่าก็จะมี ประโยชน์กับสังคมนะ' และนั่นคือจุดเริ่มต้นชีวิตของท่านผู้กำกับอาวุโสแห่งสำนักภาพยนต์เขต 12 สู่การจับฉลากได้ตำแหน่งรองอธิบดีฝ่ายเวทกัณหปักษ์ หรือเวทข้างแรม หรือไสยศาสตร์ดำ --- ไสยดำน่ะ ไสยดำ!

แรงศรัทธาของคนสร้างจิตนึกคิดให้เจ้าที่ แต่เกิดเป็นนางไม้ในยุคนี้ก็อาจจะเหนื่อยหน่อย เพราะนอกจากจะต้องคอยสอดส่องพฤติกรรมคนลอบใช้วิชาในป่า ก็ยังต้องประสานงา (ใช่ งา) กับเจ้าหน้าที่กรมแพทยาคมทั้งหลายอีกด้วย ยังไม่นับเรื่องที่ต้องประชุมทุกวันพระโดยไม่มีค่าตอบแทนอีกต่างหาก! --- ไหนล่ะ น้ำแดง!

ใครว่านางไม้พรายทะเลคือเจ้าป่าเจ้าเขาที่น่าเกรงขาม... เมื่อก่อนน่ะใช่แต่ตอนนี้ดันมีอาคม 'บงการผีฟ้า' โผล่ขึ้นมา! ใครเป็นคนเริ่มใช้วิชาพรรค์นี้? เขาไปเอาพลังจิตมากมายมาจากไหน? และเขากำลังจะทำอะไรต่อไป เมื่อ พ่อครูเพลิง ไม่ได้ขึ้นทะเบียนพ่อครู แล้วจะไปสืบหาตัวเขาจากที่ไหนได้!

346 pages, Paperback

Published January 1, 2025

Reviews

[Pandan · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้เน้นเลิฟไลน์หนักๆ ส่วนประเด็นอื่นถูกปัดไปเป็นซับพล็อต โดยรวมก็คือ cute and simple ดี แต่ผูกปมได้ยังไม่ค่อยน่าติดตามเท่าไหร่

[Rsxott · Rating 4 out of 5]

“ชีวิตวัยผู้ใหญ่ก็แบบนี้... มีหลายเรื่องที่โยนทิ้งส่งๆ ไม่ได้เลยเช่น การซักผ้า”

เล่ม 2 ก็ยังคงสนุกเหมือนเดิม อ่านง่าย แต่จะเน้นไปที่เรื่องความสัมพันธ์ของตัวละครเป็นหลัก ถือเป็นการเฉลยปมหลายๆเรื่องของคุณธีร์หรือพระราชครู และรวมไปถึงของคุณเศตวรด้วย เอาจริงๆก็แอบเดาไว้ว่าต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ เลยไม่ได้รู้สึกแปลกใจเท่าไหร่

แต่ที่ต้องยอมรับคือยิ่งอ่านไปยิ่งรู้สึกชอบมเหสักข์หรือคุณเหม เป็นตัวละครที่เขามาเพิ่มสีสันให้นิยายจริงๆ ชอบที่คุณนักเขียนเพิ่มกิมมิคเล็กๆเข้ามาให้เราได้ว้าวตอนเฉลยเรื่อฃหุ่นพนยต์ของคุณบี ชอบมากเลยยย คาดไม่ถึงจริงๆ

[百牡丹 · Rating 3 out of 5]

เล่มสองยังคงอ่านง่ายเหมือนเดิม และเหมือนจะเริ่มชิน (จริงๆ คือปลง) กับสไตล์การเล่าเรื่องและโทนนำเสียงของนักเขียนที่ไม่ชอบจากเล่มแรกได้แล้ว ก็อ่านได้เร็วขึ้นเหมือนเป็นเด็กแว้น (ไม่เกี่ยว) ตอนแรกค่อนข้างสืบสวนอย่างหนักหน่วงผสมกับความสัมพันธ์ระหว่างคุณธีร์และคุณเศวต และเมื่อจุดที่เคร่งเครียดได้จบลงเกือบหนึ่งร้อยหน้าก็เป็นแค่พาร์ทอดีตและเลิฟไลน์ของทั้งสองตัวเอง ซึ่งรู้สึกว่ายกเรื่องเดิมมาวนคุยกับบ่อยมาก และอาจเพราะเราไม่ได้ชอบเลิฟไลน์ขนาดนั้น พาร์ทที่สองคนนี้รักกันเลยอาจจะอ่านแบบปล่อยใจ ไม่ได้สนใจเป็นพิเศษ แต่ก็รู้สึกว่าใส่มานานมากจนตัวละครเริ่มคุยวนเรื่องเก่าๆ กันสองสามรอบได้