ზვიად კვარაცხელიას რომანი „ფორმა N100“, შეიძლება ითქვას, ერთი ცოდვის ისტორიაა. საერთო ცოდვა, რომელიც ნაწარმოების რამდენიმე პერსონაჟს (მათ შორის მთხრობელსაც), აუცხოებს და ამავე დროს აკავშირებს კიდეც ერთმანეთთან, რომანის მთავარი სიუჟეტური ქარგაცაა და ავტორისათვის ყველაზე მნიშვნელოვანი კვლევის ობიექტიც. ყმაწვილობაში ჩადენილი ცოდვა – მიზეზი და შედეგი ამ ცოდვისა, აი ამაზე მოგვითხრობს მწერალი. მოგვითხრობს ტკივილით, საინტერესოდ, რიგ შემთხვევაში დეტექტიური ჟანრის სიმძაფრითაც...
ბატონ ზვიადს აქამდე, როგორც გამომცემელს, მხოლოდ ასე აღვიქვამდი. კარგი გადაწყვეტილება იყო მისი, როგორც ავტორის გაცნობაც.
საკმაოდ საინტერესო წასაკითხი იყო სიუჟეტიდან გამომდინარე, ბევრი საინტერესო და განსხვავებული პერსონაჟით. რამდენიმე მონაკვეთში წააგავდა ივა ფეზუაშვილის თხრობის სტილსაც (ივას ტექსტებამდე ბევრად ადრე გამოცემული წიგნია:დ).
თუმცა რამდენჯერმე დავიკარგე და ოდნავ ავირიე კითხვაში, დასასრულსაც მეტად ეფექტურს ველოდებოდი ვიდრე გამოდგა.
მიუხედავად ამისა, იმსახურებს 3 და 4 ვარსკვლავს შორის ყოფნას ეს წიგნი.