What do you think?
Rate this book
مثل برف آب خواهیم شد
مذاکرات شورای فرماندهان ارتش
دی-بهمن ۱۳۵۷
کتابی که در دست دارید حاوی متن مذاکرات ۳ جلسه از جلسات شورای فرماندهان ارتش شاهنشاهی در ماههای دی و بهمن ۱۳۵۷ است. همزمان با سقوط دولت نظامی ارتشبد غلامرضا ازهاری (۱۰ دی ۱۳۵۷) ، اوجگیری تظاهرات مردم در سراسر کشور، مطرح شدن مساله خروج شاه از کشور و روی کارآمدن دولت شاپور بختیار به عنوان آخرین راه حل برای حفظ رژیم سلطنتی، مساله نقش ارتش در تحولات سیاسی کشور در محافل سیاسی، مطبوعاتی و نظامی داخل و خارج از ایران به عنوان یک نیروی نظامی بزرگ به سرعت مطرح شد. فرماندهان نظامی - که تا آن روز صرفاً مجری فرامین شاه بودند - احساس می کردند که در شرایط خروج شاه از کشور و قطع رابطه نزدیک وی با آنان برای جلوگیری از فروپاشی کل نظام فرماندهی و حفظ یکپارچگی ارتش در بحران سیاسی عمیق کشور باید با یکدیگر به تبادل نظر بپردازند.
در مورد تاریخچه این جلسات و اصولاً گردهم آیی فرماندهان ارتش شاهنشاهی در دوره قبل از پیروزی انقلاب منابع بسیار اندکی وجود دارد و با بررسی منابع موجود نیز نمی توان تاریخچه دقیقی را ترسیم و قطعاً درباره آن نظر داد. اما آنگونه که مدارک منتشر شده موجود نشان می دهد، جلسات شورای فرماندهان ارتش از تاریخ ۲۵ دی ۱۳۵۷ تا روز ۲۲ بهمن همان سال به دفعات برگزار شده است. آخرین این جلسات، همان جلسه ای است که در روز ۲۲ بهمن با حضور ۲۷ تن از فرماندهان عالی رتبه رای به بیطرفی ارتش داد. قره باغی تاریخچه این جلسات را تا تشکیل مجمعی تحت عنوان «کمیته بحران» که پس از انتصاب وی به ریاست ستاد بزرگ ارتشتاران در (۱۴ دی ۱۳۵۷) آغاز به کار کرده است، عقب می برد
چاپ اول اسفند ۱۳۶۵
چاپ دوم فروردین ۱۳۶۶
دی-بهمن ۱۳۵۷
کتابی که در دست دارید حاوی متن مذاکرات ۳ جلسه از جلسات شورای فرماندهان ارتش شاهنشاهی در ماههای دی و بهمن ۱۳۵۷ است. همزمان با سقوط دولت نظامی ارتشبد غلامرضا ازهاری (۱۰ دی ۱۳۵۷) ، اوجگیری تظاهرات مردم در سراسر کشور، مطرح شدن مساله خروج شاه از کشور و روی کارآمدن دولت شاپور بختیار به عنوان آخرین راه حل برای حفظ رژیم سلطنتی، مساله نقش ارتش در تحولات سیاسی کشور در محافل سیاسی، مطبوعاتی و نظامی داخل و خارج از ایران به عنوان یک نیروی نظامی بزرگ به سرعت مطرح شد. فرماندهان نظامی - که تا آن روز صرفاً مجری فرامین شاه بودند - احساس می کردند که در شرایط خروج شاه از کشور و قطع رابطه نزدیک وی با آنان برای جلوگیری از فروپاشی کل نظام فرماندهی و حفظ یکپارچگی ارتش در بحران سیاسی عمیق کشور باید با یکدیگر به تبادل نظر بپردازند.
در مورد تاریخچه این جلسات و اصولاً گردهم آیی فرماندهان ارتش شاهنشاهی در دوره قبل از پیروزی انقلاب منابع بسیار اندکی وجود دارد و با بررسی منابع موجود نیز نمی توان تاریخچه دقیقی را ترسیم و قطعاً درباره آن نظر داد. اما آنگونه که مدارک منتشر شده موجود نشان می دهد، جلسات شورای فرماندهان ارتش از تاریخ ۲۵ دی ۱۳۵۷ تا روز ۲۲ بهمن همان سال به دفعات برگزار شده است. آخرین این جلسات، همان جلسه ای است که در روز ۲۲ بهمن با حضور ۲۷ تن از فرماندهان عالی رتبه رای به بیطرفی ارتش داد. قره باغی تاریخچه این جلسات را تا تشکیل مجمعی تحت عنوان «کمیته بحران» که پس از انتصاب وی به ریاست ستاد بزرگ ارتشتاران در (۱۴ دی ۱۳۵۷) آغاز به کار کرده است، عقب می برد
چاپ اول اسفند ۱۳۶۵
چاپ دوم فروردین ۱۳۶۶
266 pages, Paperback
First published March 1, 1986
3 people are currently reading
31 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
April 7, 2022
"به شاهنشاه عرض کردم ما 3 لشکر در تهران متمرکز کردهایم. گفتم با 3 لشکر میشود یک مملکت رو تصرف کرد، یک کشور خارج رو میشود تصرف کرد، ولی ما در تهران هیچ کاری، هیچ کاری نمیتوانیم بکنیم... ما باید استراتژی خودمون رو روشن کنیم و بر اساس اون جلو بریم! و الا، مثل برف آب خواهیم شد! مثل برف آب خواهیم شد!"
July 24, 2023
چند روزی میشود که کتاب را تمام کردهام ولی دستم به نوشتن review برایش نمیرفت. الآن بالأخره فرصتی دست داد تا بنویسم.
این کتاب دومین کتاب نشر نِی پیرامون ارتش شاهنشاهی ایران است و با خواندنش پروندهی ارتش شاهنشاهی برای مدتی در مطالعاتم بسته میشود.
کتاب «مثل برف آب خواهیم شد» دربرگیرندهی متن مذاکرات و جلسات شورای فرماندهان ارتش در خلال ایام انقلاب ۵۷ است. سران ارتش شاهنشاهی که در بحبوحهی رفتن شاه از کشور درصدد برنامهریزی برای چگونگی کنترل کشور و واکنش نشان دادن به رخدادهای پیاپی انقلاب هستند بارها دور هم جمع میشوند و به تحلیل شرایط و اوضاع سیاسی و اجتماعی آن زمان میپردازند.
کتاب مشخصاً متن جلسات ۲۵ دی ۱۳۵۷ (یک روز پیشاز خروج شاه از کشور) و ۳ و ۵ بهمن ۱۳۵۷ (مطرح شدن بحث بازگشت آیتالله خمینی به کشور) را دربرمیگیرد و حاصل پیادهسازی ۶ ساعت نوار صوتی است که در آرشیو رادیو موجود بودهاند.
شخصاً علاقهمند هستم محتوای خود نوارها هم روزی بهصورت جداگانه در دسترس عموم قرار گیرد. شنیدن آنها همراه خواندن متن کتاب لطفی دیگر دارد.
محتوای کتاب از این جهت ارزشمند است که تصویری زنده از «بحران» در نیروهای مسلح را بهدست میدهد و همچون سفری به دل تاریخ معاصر است. ارتشی که روزی مظهر قدرت یک حکومت بوده حالا با کمبود نیرو، سوخت و حتی انگیزهی کافی برای مقابله با دشمن پیشِرویش مواجه است. مردم کوچه و خیابان را با تانک و هواپیما نمیشود متفرق کرد و گویا سران ارتش هم درنهایت به جمعبندی مشخصی دربارهی شدت برخورد با مخالفان نمیرسند.
در این میان، سخن از انسانیت و دیانت هم به میان میآید. مفاهیمی مانند «برادرکشی»، «مبارزه با مسلمانان و اسلام» و نظایر آن مطرح میشوند و وضع روحی و روانی فرماندهان بعضاً معتقد و مسلمان هم چندان مطلوب نیست. بماند که بعضیها مانند سپهبد مقدم، آخرین رئیس ساواک، هنوز خطر «چپ» و کمونیستها و رسانههایشان را بیشتر از جماعت مسلمان تحتتأثیر خطبهها و اعلامیهها میدانند!
همچنین در متن کتاب شاهد تلاشهای ارتش و دولت بختیار درجهت پیدا کردن «راهحل سیاسی» برای حل بحران هستیم که البته دو تیری هم که آقایان پرت میکنند به سنگ میخورد. یکی تظاهرات طرفداران قانون اساسی است که در تاریخ ماندگار شد ولی تاثیرگذار نه و دیگری تلاش بختیار برای دیدار با آیتالله خمینی که ثمری نداشت.
بهنظر نمیرسد متن کتاب دچار تحریف یا کاستگی باشد و کتاب از این نظر مرجع قابلاستنادی بهحساب میآید و این نکته که دیگر چاپ نمیشود جای تأسف دارد. این کتاب هم مانند کتاب «اعترافات ژنرال» از مقدمه و پاورقی ناشر بیبهره نمانده که توصیه میشود فقط بخوانید و رد شوید.
این کتاب دومین کتاب نشر نِی پیرامون ارتش شاهنشاهی ایران است و با خواندنش پروندهی ارتش شاهنشاهی برای مدتی در مطالعاتم بسته میشود.
کتاب «مثل برف آب خواهیم شد» دربرگیرندهی متن مذاکرات و جلسات شورای فرماندهان ارتش در خلال ایام انقلاب ۵۷ است. سران ارتش شاهنشاهی که در بحبوحهی رفتن شاه از کشور درصدد برنامهریزی برای چگونگی کنترل کشور و واکنش نشان دادن به رخدادهای پیاپی انقلاب هستند بارها دور هم جمع میشوند و به تحلیل شرایط و اوضاع سیاسی و اجتماعی آن زمان میپردازند.
کتاب مشخصاً متن جلسات ۲۵ دی ۱۳۵۷ (یک روز پیشاز خروج شاه از کشور) و ۳ و ۵ بهمن ۱۳۵۷ (مطرح شدن بحث بازگشت آیتالله خمینی به کشور) را دربرمیگیرد و حاصل پیادهسازی ۶ ساعت نوار صوتی است که در آرشیو رادیو موجود بودهاند.
شخصاً علاقهمند هستم محتوای خود نوارها هم روزی بهصورت جداگانه در دسترس عموم قرار گیرد. شنیدن آنها همراه خواندن متن کتاب لطفی دیگر دارد.
محتوای کتاب از این جهت ارزشمند است که تصویری زنده از «بحران» در نیروهای مسلح را بهدست میدهد و همچون سفری به دل تاریخ معاصر است. ارتشی که روزی مظهر قدرت یک حکومت بوده حالا با کمبود نیرو، سوخت و حتی انگیزهی کافی برای مقابله با دشمن پیشِرویش مواجه است. مردم کوچه و خیابان را با تانک و هواپیما نمیشود متفرق کرد و گویا سران ارتش هم درنهایت به جمعبندی مشخصی دربارهی شدت برخورد با مخالفان نمیرسند.
در این میان، سخن از انسانیت و دیانت هم به میان میآید. مفاهیمی مانند «برادرکشی»، «مبارزه با مسلمانان و اسلام» و نظایر آن مطرح میشوند و وضع روحی و روانی فرماندهان بعضاً معتقد و مسلمان هم چندان مطلوب نیست. بماند که بعضیها مانند سپهبد مقدم، آخرین رئیس ساواک، هنوز خطر «چپ» و کمونیستها و رسانههایشان را بیشتر از جماعت مسلمان تحتتأثیر خطبهها و اعلامیهها میدانند!
همچنین در متن کتاب شاهد تلاشهای ارتش و دولت بختیار درجهت پیدا کردن «راهحل سیاسی» برای حل بحران هستیم که البته دو تیری هم که آقایان پرت میکنند به سنگ میخورد. یکی تظاهرات طرفداران قانون اساسی است که در تاریخ ماندگار شد ولی تاثیرگذار نه و دیگری تلاش بختیار برای دیدار با آیتالله خمینی که ثمری نداشت.
بهنظر نمیرسد متن کتاب دچار تحریف یا کاستگی باشد و کتاب از این نظر مرجع قابلاستنادی بهحساب میآید و این نکته که دیگر چاپ نمیشود جای تأسف دارد. این کتاب هم مانند کتاب «اعترافات ژنرال» از مقدمه و پاورقی ناشر بیبهره نمانده که توصیه میشود فقط بخوانید و رد شوید.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews