What do you think?
Rate this book
De weemoed van de reiziger
Jan Brokken verstaat de kunst van het reizen. In zijn imposante oeuvre staan een nieuwsgierigheid naar menselijke verhalen en onverwachte ontmoetingen centraal. Zijn liefde voor kunst is minstens zo groot en fundamenteel. In "De weemoed van de reiziger" komen beide liefdes samen. In veertien verhalen over kunstenaars en de reizen die ze maken, of dat nu een fysieke reis is of een reis door de verbeelding, komt weemoed voorbij maar ook levenslust, dromen, de drang naar avontuur, bezinning, grote liefdes en gebroken harten, verwondering, heimwee en de wijsheid die met de jaren komt. "De weemoed van de reiziger" is een boek dat raakt aan onze menselijke als geen ander maakt Brokken duidelijk dat reizen en kunst ons in beweging zetten, ons doen denken en voelen.
- GenresTravelNonfiction
304 pages, Kindle Edition
Published September 23, 2025
43 people are currently reading
500 people want to read
About the author
Jan Brokken
78 books137 followersA well-known journalist, Jan Brokken made his debut as a writer in 1984 with the largely autobiographical novel De provincie (The Province), the story of a youth spent in the countryside, which was made into a successful film. He has published gripping travel books about, among others, Africa, Indonesia and Curaçao, and is the author of the acclaimed and bestselling novels De blinde passagiers (The Blind Passengers, 1996), De droevige kampioen (The Sad Champion, 1998) and Jungle Rudy (2006). His work, which has been translated into several languages, has been compared in the international press to that of Graham Greene and Bruce Chatwin.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 42 reviews
July 19, 2025
Deze nieuwe Jan Brokken kan je lezen in het verlengde van zijn boeiende Stedevaart. Dat was mijn eerste kennismaking met een nieuwsgierige auteur die graag in het spoor van zijn literaire, artistieke en muzikale helden reist. Helden die niet zelden rijmen met die van mezelf.
Wat hier onder andere opvalt zijn de kleine en grotere linken die de verschillende hoofdstukken met elkaar verbinden. Treinen bijvoorbeeld, of motorrijders, maar net zo goed componist Antonin Dvorak. Als je Jan Brokken leest, voel je altijd de aanwezigheid van de journalist die hij ook is, ook al doet de auteur zijn best om hem niet te eenzijdig uit de verf te laten komen.
Dat resulteert enerzijds in een aantal meer essayistische stukken, waarin zijn schrijfstijl nog strakker en to-the-point aanvoelt, precies wat je daarin nodig hebt. Anderzijds schrijft hij hier een aantal opvallend persoonlijke, meer anekdotische verhalen neer, zoals zijn avontuur in het Italiaanse Rovereto of zijn verblijf met uitzicht op de kamer waar de gevluchte Spaanse dichter Machado overleed.
Wat Jan Brokken sowieso doet, is je als lezer nieuwsgierig maken naar wat je (nog) niet (goed) kent. Zo wil ik nu de poëzie van zowel Machado als van Leo Vroman ontdekken en eens een roman lezen van de Albanese schrijver Ishmael Kadare.
De ideale evenwichtsoefening tussen essay en persoonlijk relaas bereikt Brokken voor mij in het hoofdstuk over Claudio Monteverdi (een van mijn favoriete, vaak beluisterde componisten). Het ontpopt zich tot een spannende én leerrijke openbaring, inclusief een melancholisch staartje waar Cees Nooteboom - die iets meer mijmerende, filosoferende Nederlandse reisschrijver - ongetwijfeld geweldig van zou kunnen genieten. Net als ik.
Wat hier onder andere opvalt zijn de kleine en grotere linken die de verschillende hoofdstukken met elkaar verbinden. Treinen bijvoorbeeld, of motorrijders, maar net zo goed componist Antonin Dvorak. Als je Jan Brokken leest, voel je altijd de aanwezigheid van de journalist die hij ook is, ook al doet de auteur zijn best om hem niet te eenzijdig uit de verf te laten komen.
Dat resulteert enerzijds in een aantal meer essayistische stukken, waarin zijn schrijfstijl nog strakker en to-the-point aanvoelt, precies wat je daarin nodig hebt. Anderzijds schrijft hij hier een aantal opvallend persoonlijke, meer anekdotische verhalen neer, zoals zijn avontuur in het Italiaanse Rovereto of zijn verblijf met uitzicht op de kamer waar de gevluchte Spaanse dichter Machado overleed.
Wat Jan Brokken sowieso doet, is je als lezer nieuwsgierig maken naar wat je (nog) niet (goed) kent. Zo wil ik nu de poëzie van zowel Machado als van Leo Vroman ontdekken en eens een roman lezen van de Albanese schrijver Ishmael Kadare.
De ideale evenwichtsoefening tussen essay en persoonlijk relaas bereikt Brokken voor mij in het hoofdstuk over Claudio Monteverdi (een van mijn favoriete, vaak beluisterde componisten). Het ontpopt zich tot een spannende én leerrijke openbaring, inclusief een melancholisch staartje waar Cees Nooteboom - die iets meer mijmerende, filosoferende Nederlandse reisschrijver - ongetwijfeld geweldig van zou kunnen genieten. Net als ik.
July 17, 2025
Brokken verveelt me nog altijd niet. Hij verweeft dan ook al mijn liefdes: literatuur, klassieke muziek, kunst en reizen (wie houdt eigenlijk niet van die dingen?). Tijdens het lezen zocht ik alle muziek op. Van Monteverdi moest ik spontaan huilen toen ik met mijn moeder en zoon door Klein Zwitserland wandelde om 8 uur ‘s morgens. Prachtige verhalen en wat fijn dat hij ze voor ons op papier zet. Love you Jan ❤️ (p.s. volgende keer gewoon afbeeldingen in het boek toevoegen en een playlist maken met een qr-code).
October 7, 2025
Nieuw (2025) verhalenboek van een 'klassieke' schrijver, dwz klassieke thema's (het gaat over grote schrijvers, componisten) op een klassiek gedegen wijze opgeschreven, met liefde en geserreerd. Het helpt als je als lezer een beetje cultureel onderlegd bent. Het mooist vond ik zijn intieme verslag van zijn bezoek in New York aan Leo Vroman, het is niet goed mogelijk om niet van die man te houden en precies dat maakt Brokken tastbaar. De titel is 'de weemoed van de reiziger', mooi: voor wie daar gevoelig voor is bijna een pleonasme omdat reizen 'er niet zijn' is, maar de verhalen gaan eigenlijk meer over (virtuele) ontmoetingen dan over reizen.
Wat anders toch zo'n boek als dit dan al die page-turners en verhalen over ik.
Wat anders toch zo'n boek als dit dan al die page-turners en verhalen over ik.
September 29, 2025
Dit was het laatste boek dat ik deze vakantie (rondreis door Zuid-Italië) uitlas en ook de mooiste. Elk verhaal in deze bundel is opgehangen aan een cultureel figuur uit de geschiedenis van de laatste eeuwen (dichters, componisten, schrijvers, musici, schilders, een tolk en een architect), maar evengoed verweeft Jan Brokken zijn eigen levensherinneringen met de verhalen. En dit zijn niet alleen herinneringen, maar echt emoties, die over komen naar de andere kant van het papier. Het boek voelt daarom een beetje als een reflectie op de zin en schoonheid van het leven. Humor zit er ook in, door alle rare situaties waar Brokken in verzeild raakt, met mensen die via zijn auto Oost-Europa uit willen vluchten, tot een spontaan huwelijksaanzoek en een vreemde markies die een al eeuwen verloren gewaande partituur van Monteverdi beweert te bezitten. Brokken wordt geleid door zijn nieuwsgierigheid (ook naar het gekke) en de lezer reist mee. Net als voor al zijn voorgaande boeken, deed Brokken ook weer zeer grondig onderzoek en weet hij, samen met zijn verteltalent, alle historische personages tot leven te wekken. Zo gaan er vele eeuwen en markante figuren voor je ogen voorbij. Los van twee verhalen die ietwat langdradig waren (over Bartok en Matisse), heb ik ongelooflijk genoten van deze bundel.
October 25, 2025
Inhalen
Ik heb intens van dit boek genoten. Ik had nog niet eerder iets van Jan Brokken gelezen en was onder de indruk van de manier waarop hij non-fictie een literaire draai geeft door die te verbinden met zijn eigen belevenissen en gedachten. Hij heeft bovendien een verzorgde en doordachte stijl die mij enorm aanspreekt. Het is echt een genoegen om kennis te maken met zo’n geweldige auteur. Ik begrijp dat velen mij al zijn voorgegaan, want Brokkens werk wordt kennelijk binnen en buiten Nederland veel gelezen. Ik heb nog wat in te halen.
Café Slava
Alle hoofdstukken in 'De weemoed van de reiziger' hebben een verschillend, meestal artistiek onderwerp, uiteenlopend van Dvorak tot Matisse en van Kafka tot Goethe. ‘Dream a little dream of me’ is een puur persoonlijke herinnering, die door de geografische setting (Praag), en natuurlijk door Brokkens persoonlijke observaties, met andere hoofdstukken is verbonden. Dat hoofdstuk begint ermee dat Brokken in het Praagse Café Slava zit te wachten en zich de tijd herinnert dat Tsjechië nog achter het IJzeren Gordijn lag en mensen grote risico’s namen om naar het Westen te vluchten. Ik ben onlangs nog in Praag geweest, onder andere in Café Slava, maar ook in het Museum van het Communisme, waardoor dit hoofdstuk voor mij een bijzondere betekenis kreeg.
Huiswerk
‘De weemoed van de reiziger’ is een boek dat zozeer inspireert, dat je jezelf na ieder hoofdstuk huiswerk geeft. Ik noem maar wat:
• naar Boedapest gaan
• Contrasts en Concert voor orkest van Bartok beluisteren
• het woord Bohemen in gesprekken gaan gebruiken
• gedichten van Antonio Machado opzoeken
• Kafka lezen, sowieso ‘Huwelijksvoorbereidingen op het land’
• Dumky trio en het Amerikaanse strijkkwartet van Dvorak beluisteren
• het merk Skoda met meer respect noemen
• ‘De lotgevallen van de brave soldaat Svejk’ lezen
• Leo Vroman lezen
• Quatuor pour la fin du temps beluisteren
• de kapel van Matisse in Vence bezoeken
• meer te weten komen over Fortunato Depero
• ‘Het lijden van de jonge Werther’ lezen
• Rietveld-Schröderhuis bezoeken
• ‘De generaal van het dode leger’ van Ismail Kadere lezen
Een genoeglijke lijst, daar kan ik voorlopig mee vooruit. En natuurlijk ook: meer Brokken lezen.
Ik heb intens van dit boek genoten. Ik had nog niet eerder iets van Jan Brokken gelezen en was onder de indruk van de manier waarop hij non-fictie een literaire draai geeft door die te verbinden met zijn eigen belevenissen en gedachten. Hij heeft bovendien een verzorgde en doordachte stijl die mij enorm aanspreekt. Het is echt een genoegen om kennis te maken met zo’n geweldige auteur. Ik begrijp dat velen mij al zijn voorgegaan, want Brokkens werk wordt kennelijk binnen en buiten Nederland veel gelezen. Ik heb nog wat in te halen.
Café Slava
Alle hoofdstukken in 'De weemoed van de reiziger' hebben een verschillend, meestal artistiek onderwerp, uiteenlopend van Dvorak tot Matisse en van Kafka tot Goethe. ‘Dream a little dream of me’ is een puur persoonlijke herinnering, die door de geografische setting (Praag), en natuurlijk door Brokkens persoonlijke observaties, met andere hoofdstukken is verbonden. Dat hoofdstuk begint ermee dat Brokken in het Praagse Café Slava zit te wachten en zich de tijd herinnert dat Tsjechië nog achter het IJzeren Gordijn lag en mensen grote risico’s namen om naar het Westen te vluchten. Ik ben onlangs nog in Praag geweest, onder andere in Café Slava, maar ook in het Museum van het Communisme, waardoor dit hoofdstuk voor mij een bijzondere betekenis kreeg.
Huiswerk
‘De weemoed van de reiziger’ is een boek dat zozeer inspireert, dat je jezelf na ieder hoofdstuk huiswerk geeft. Ik noem maar wat:
• naar Boedapest gaan
• Contrasts en Concert voor orkest van Bartok beluisteren
• het woord Bohemen in gesprekken gaan gebruiken
• gedichten van Antonio Machado opzoeken
• Kafka lezen, sowieso ‘Huwelijksvoorbereidingen op het land’
• Dumky trio en het Amerikaanse strijkkwartet van Dvorak beluisteren
• het merk Skoda met meer respect noemen
• ‘De lotgevallen van de brave soldaat Svejk’ lezen
• Leo Vroman lezen
• Quatuor pour la fin du temps beluisteren
• de kapel van Matisse in Vence bezoeken
• meer te weten komen over Fortunato Depero
• ‘Het lijden van de jonge Werther’ lezen
• Rietveld-Schröderhuis bezoeken
• ‘De generaal van het dode leger’ van Ismail Kadere lezen
Een genoeglijke lijst, daar kan ik voorlopig mee vooruit. En natuurlijk ook: meer Brokken lezen.
December 9, 2025
Jan Brokken slaagt erin zijn liefde voor cultuur en geschiedenis in sfeervolle beelden op te tekenen zonder een woord te veel te gebruiken. De soberheid en trefzekerheid waarmee hij literaire non-fictie schrijft gaat nooit vervelen. Je krijgt integendeel honger naar meer wanneer je deze 14 verhalen over kunstenaars leest. Mijn lievelingsverhalen: 'de Servais' (wegens mijn interesse voor muziekinstrumentenbouw) en 'Ik benijd U' over Ismail Kadare als Balkanliefhebber. Ik lees dit boek zeker nog eens om mijn cultuurhonger te stillen.
December 24, 2025
Wat een heerlijk boek. De schrijver reist langs plaatsen waar een schrijver, componist of beeldend kunstenaar heeft gewoond of gewerkt, spreekt z’n vrienden, haalt anekdotes op en doet suggesties over beste boek, beste werk en dergelijke. Het zijn allemaal losse hoofdstukken, dus daar moet je wel van houden. Maar er zitten echt pareltjes tussen. Leuk om regelmatig een hoofdstuk te lezen. Aanrader.
July 29, 2025
Een bundel verhalen van Jan Brokken, in de hem kenmerkende stijl.
December 19, 2025
Brokken reist in de voetstappen van zijn favoriete kunstenaars, hij beschrijft de sporen van wat hij vindt en vult dit aan met biografische gegevens. Er spreekt enorm veel liefde uit voor hun werk en leven, waardoor het soms wat te gedetailleerd wordt. Ook zijn niet alle artiesten even boeiend qua persoonlijkheid. Maar er zitten een paar mooie portretten bij, dit boek heeft me vaak nieuwsgierig gemaakt om voor mij te weinig bekende muziek en schilderkunst te gaan exploreren, zoals o.a. Matisse en Bartok.
September 16, 2025
Brokken is op zijn best als hij put uit eigen ervaringen. Het bezoek aan Leo Vroman in Amerika, de vakantie in de Bohemen, bezoek aan het Casa di Goethe en misschien het bezoek aan het Rietveld-Schräderhuis. Soms vliegt hij uit de bocht zoals bij Bela Bartok, waar hij minstens 40 bladzijden wijdt aan diens werk. Zijn verteltrant is zoals altijd boeiend en onopgesmukt.
August 19, 2025
Jan Brokken weet je mee te nemen in verhalen waarvan je niet zou denken ze interessant of leuk te vinden. Heerlijke literatuur.
February 1, 2026
Jan Brokken is geboren in 1949. Hij studeerde journalistiek in Utrecht en politieke wetenschappen in Bordeaux. Sinds 1986 werkt Jan Brokken niet meer als journalist, maar als schrijver. Hij is internationaal bekend vanwege zijn romans en reisverhalen. In De weemoed van een reiziger gaan we weer op reis. Het zijn verhalen over reizen en over kunst in allerlei vormen, de favoriete onderwerpen van Jan Brokken.
Op de omslag van het boek is ook duidelijk dat het om reizen gaat. Een man met een hoed op zit in een openbaar vervoermiddel, een trein waarschijnlijk, maar het is duidelijk dat deze man op reis is. De ondertitel verraadt dat we 14 plekken aandoen en dus 14 verhalen voorgeschoteld krijgen. Ik ben benieuwd.
Het eerste verhaal heeft de intrigerende titel ‘De brievenbus op de begraafplaats’. In dit verhaal wordt gespeeld met het daadwerkelijk reizen en de reis van het leven:
“In de reis die zijn leven was, vertrouwde hij op drie bakens: eenvoud, oprechtheid en integriteit. Zij zouden hem uiteindelijk faam geven, maar zonder de starheid van een standbeeld’.
In al de volgende verhalen die volgen staat een bekende of, voor mij althans, minder bekende kunstenaar centraal zoals een violiste, een componist, een schrijver en een schilder.
Je leest over de reis door de tijd en de reis door het leven te leven. Prachtige zinnen maken het tot verhalen die je leest en nog eens leest.
“Rustig zijn, dat is bijna gelukkig zijn. Misschien is rust wel een ander woord voor God.”
De schrijfstijl is beeldend en poëtisch tegelijkertijd. Het is wel een boek om de tijd voor te nemen. De verhalen zijn pareltjes maar hebben tijd nodig om te overdenken en nog eens te herlezen. Het voordeel van een verhalenbundel is dat er verhalen zijn die je prachtig vindt, maar ook verhalen die wat saai op je overkomen. Dat is duidelijk geen verhaal dat op dit moment tot je spreekt. Ik verwacht dat wanneer je de verhalenbundel opnieuw leest, je misschien juist wel door dat verhaal gegrepen gaat worden.
Het onderzoek van Jan Brokken is grondig. Zijn nieuwsgierigheid maakt hem vasthoudend om de zaken tot op de bodem uit te zoeken. Zo ontdek je zelf ook teksten van bijvoorbeeld de filosoof Kierkegaard zonder zelf een boek van hem te lezen.
“Durf in de betekenis die de filosoof Kierkegaard eraan gaf: Durven is even je evenwicht verliezen, niet durven is jezelf verliezen”
Hoewel het taalgebruik prachtig is, gebruikt hij af en toe woorden, zonder dat het in de context van het verhaal past, die, naar mijn mening, enigszins afbreuk doen aan het geheel. Ik geef een voorbeeld dat dit illustreert. In dit verhaal staat een cellist centraal:
“Hij kreeg de cello van de Library of Congress in handen gedrukt, de Stradivarius Castelbarco uit 1697.”
Een alinea verder schrijft Jan Brokken:
“En nu zat hij opeens in de nationale bibliotheek van de Verenigde Staten en had hij een cello in zijn fikken waarop alles ging en waaruit klanken kwamen die hij nooit voor mogelijk had gehouden.”
Je zou kunnen zeggen dat het woord ‘fikken’ misschien de vergelijking tussen de bijzondere cello en de handen van de kunstenaar sterker maakt, maar voor mij deed het hiermee afbreuk aan de mooie opbouw van de zinnen. Dit komt gelukkig maar een paar keer voor en heb ik maar kort als storend ervaren.
Voor mij is dit vakantieliteratuur wanneer ik rustig de tijd heb om me eens echt te verdiepen in een boek zonder gestoord te worden. Wanneer dat voor jou ook geldt dan kan ik je aanraden deze verhalenbundel zeker mee te nemen. De weemoed van een reiziger krijgt van mij plaats in mijn boekenkast zodat ik af en toe nog eens een verhaal kan herlezen. Ik geef daarom 4,5 ster.
Ik sluit mijn recensie graag af met een kort stukje uit een gedicht, die je kan vinden in een van de verhalen, die deze verhalenbundel typeert:
Van reiziger tot reiziger
Ondanks de tijd
De wegen veranderen
Jouw bakens niet
Op de omslag van het boek is ook duidelijk dat het om reizen gaat. Een man met een hoed op zit in een openbaar vervoermiddel, een trein waarschijnlijk, maar het is duidelijk dat deze man op reis is. De ondertitel verraadt dat we 14 plekken aandoen en dus 14 verhalen voorgeschoteld krijgen. Ik ben benieuwd.
Het eerste verhaal heeft de intrigerende titel ‘De brievenbus op de begraafplaats’. In dit verhaal wordt gespeeld met het daadwerkelijk reizen en de reis van het leven:
“In de reis die zijn leven was, vertrouwde hij op drie bakens: eenvoud, oprechtheid en integriteit. Zij zouden hem uiteindelijk faam geven, maar zonder de starheid van een standbeeld’.
In al de volgende verhalen die volgen staat een bekende of, voor mij althans, minder bekende kunstenaar centraal zoals een violiste, een componist, een schrijver en een schilder.
Je leest over de reis door de tijd en de reis door het leven te leven. Prachtige zinnen maken het tot verhalen die je leest en nog eens leest.
“Rustig zijn, dat is bijna gelukkig zijn. Misschien is rust wel een ander woord voor God.”
De schrijfstijl is beeldend en poëtisch tegelijkertijd. Het is wel een boek om de tijd voor te nemen. De verhalen zijn pareltjes maar hebben tijd nodig om te overdenken en nog eens te herlezen. Het voordeel van een verhalenbundel is dat er verhalen zijn die je prachtig vindt, maar ook verhalen die wat saai op je overkomen. Dat is duidelijk geen verhaal dat op dit moment tot je spreekt. Ik verwacht dat wanneer je de verhalenbundel opnieuw leest, je misschien juist wel door dat verhaal gegrepen gaat worden.
Het onderzoek van Jan Brokken is grondig. Zijn nieuwsgierigheid maakt hem vasthoudend om de zaken tot op de bodem uit te zoeken. Zo ontdek je zelf ook teksten van bijvoorbeeld de filosoof Kierkegaard zonder zelf een boek van hem te lezen.
“Durf in de betekenis die de filosoof Kierkegaard eraan gaf: Durven is even je evenwicht verliezen, niet durven is jezelf verliezen”
Hoewel het taalgebruik prachtig is, gebruikt hij af en toe woorden, zonder dat het in de context van het verhaal past, die, naar mijn mening, enigszins afbreuk doen aan het geheel. Ik geef een voorbeeld dat dit illustreert. In dit verhaal staat een cellist centraal:
“Hij kreeg de cello van de Library of Congress in handen gedrukt, de Stradivarius Castelbarco uit 1697.”
Een alinea verder schrijft Jan Brokken:
“En nu zat hij opeens in de nationale bibliotheek van de Verenigde Staten en had hij een cello in zijn fikken waarop alles ging en waaruit klanken kwamen die hij nooit voor mogelijk had gehouden.”
Je zou kunnen zeggen dat het woord ‘fikken’ misschien de vergelijking tussen de bijzondere cello en de handen van de kunstenaar sterker maakt, maar voor mij deed het hiermee afbreuk aan de mooie opbouw van de zinnen. Dit komt gelukkig maar een paar keer voor en heb ik maar kort als storend ervaren.
Voor mij is dit vakantieliteratuur wanneer ik rustig de tijd heb om me eens echt te verdiepen in een boek zonder gestoord te worden. Wanneer dat voor jou ook geldt dan kan ik je aanraden deze verhalenbundel zeker mee te nemen. De weemoed van een reiziger krijgt van mij plaats in mijn boekenkast zodat ik af en toe nog eens een verhaal kan herlezen. Ik geef daarom 4,5 ster.
Ik sluit mijn recensie graag af met een kort stukje uit een gedicht, die je kan vinden in een van de verhalen, die deze verhalenbundel typeert:
Van reiziger tot reiziger
Ondanks de tijd
De wegen veranderen
Jouw bakens niet
August 5, 2025
Jan Brokken reist door verschillende Europese landen, met een uitschieter naar de Verenigde Staten. Veertien korte verhalen, elk een interessante gedetailleerde verhandeling over een kunstenaar en/of kunstwerk: componist, schilder, schrijver/dichter of soms een combinatie van deze. Elk verhaal toont zijn brede en diepgaande belangstelling voor cultuur, geschiedenis, geografie en mensen in het bijzonder.
De verhalen over Bartók en Dvořák heb ik uiteraard gelezen terwijl ik hun muziek op Youtube beluisterde. Dat geeft altijd een extra dimensie aan het verhaal! Heel apart was zijn verhaal over een specifieke cello, de Servais, één van de 63 gemaakt door de Italiaan Stradivari.
Twee van zijn verhalen hebben een Nederlandse basis. In het eerste bezoekt hij Leo Vroman in New York: mooi om een inkijkje te krijgen in het leven van deze dichter. Het tweede verhaal heeft eigenlijk als onderwerp het Rietveld Schröderhuis in Utrecht, waar een studiegenoot van Jan een aantal jaar op kamers heeft gezeten. Dat gaf Jan o.a. de mogelijkheid om op de echte Gerrit Rietveld stoel te zitten.
Elk verhaal kan op zichzelf gelezen worden, idealiter met extra toevoegingen van Spotify, Youtube, Wikipedia etc.
De verhalen over Bartók en Dvořák heb ik uiteraard gelezen terwijl ik hun muziek op Youtube beluisterde. Dat geeft altijd een extra dimensie aan het verhaal! Heel apart was zijn verhaal over een specifieke cello, de Servais, één van de 63 gemaakt door de Italiaan Stradivari.
Twee van zijn verhalen hebben een Nederlandse basis. In het eerste bezoekt hij Leo Vroman in New York: mooi om een inkijkje te krijgen in het leven van deze dichter. Het tweede verhaal heeft eigenlijk als onderwerp het Rietveld Schröderhuis in Utrecht, waar een studiegenoot van Jan een aantal jaar op kamers heeft gezeten. Dat gaf Jan o.a. de mogelijkheid om op de echte Gerrit Rietveld stoel te zitten.
Elk verhaal kan op zichzelf gelezen worden, idealiter met extra toevoegingen van Spotify, Youtube, Wikipedia etc.
August 30, 2025
Jan Brokken schrijft geweldige boeken. Ik genoot van zijn 'Afrikaanse' boeken en zijn andere fictie. Elk boek is welhaast een voltreffer. Deze verzameling was een werkelijke ontgoocheling. In elk verhaal gaat het niet over menselijk contact, maar over de interactie met halfgoden. Alles is subliem en puntgaaf: elke beschrijving van zijn personages Groots en Sprekend. Brokken vertelt graag, maar het liefst over welke bekende mensen hij kennis mag noemen en hoeveel hij allemaal toch weet. Goethe zág hem. Brokken kende de weduwe van Rietveld. Hij voelde de weemoed van Bartók. Zelfs via het opzoeken van deze legendes maakt hij zowaar contact met de duivel. Brokken etaleert hoeveel hij weet van de Cello, van wereldliteratuur, van Italië. Op een gegeven ogenblik ben je daar wel even klaar mee, alsof je een treinrit van drie uur maakt met een medepassagier die blijft vertellen hoe geweldig zijn kennis en leven wel niet is. Misschien komt het doordat het non-fictie is. Ik kan me heugen dat personages uit zijn vorige boeken meer rechttoe-rechtaan waren, tot de pointe kwamen en niet eindeloos bleven zwijmelen. Er zitten prachtige zinnen tussen, maar dat constante gebral staat me werkelijk tegen.
July 26, 2025
Een literaire reis door kunst, cultuur en de brede marges ervan. In 14 stukken gebaseerd op ervarings-aanleidingen passeren:
- Machado en een brievenbus op een kerkhof in Collioure,
- Bela Bartok en zijn Ditta in de USA,
- Gustave Caillobtte en zijn (onbekend) schilderkunst en Antonin Dvorák,
- Frans Kafka en zijn hekel aan treinen
- en nog veel meer in en om Praag,
- Leo (en Tinneke) Vroman in New-York,
- een Stradivarius-cello (de Servais), Anner Bijlsma (ooit gezien met Fans Brüggen en Gustav Leo Leonhardt in een klein publiek-setting),
- Matisse en zijn verhoding met een model (Monique Bourgeois) een latere kloosterzuster,
- een "Klaagzang van Ariadne" van Monteverdi en een Claudio-verslaafde die beweert een originele partituur te hebben,
- Rovereto, Il moticiclista van Fortunato Depero, en Stravinsky's 'Le chant du rossignol' en
- Goethe, ook in Revereto maar ook een literaire jeugdervarng van Brokken,
- Rietveld, Schröder en Truus Schräder
- en tot slmit IsmaiL Kadare, Pasternak, Mandelsjtam... en communistische censuur én meer.
Een fantastisch reisboek.
- Machado en een brievenbus op een kerkhof in Collioure,
- Bela Bartok en zijn Ditta in de USA,
- Gustave Caillobtte en zijn (onbekend) schilderkunst en Antonin Dvorák,
- Frans Kafka en zijn hekel aan treinen
- en nog veel meer in en om Praag,
- Leo (en Tinneke) Vroman in New-York,
- een Stradivarius-cello (de Servais), Anner Bijlsma (ooit gezien met Fans Brüggen en Gustav Leo Leonhardt in een klein publiek-setting),
- Matisse en zijn verhoding met een model (Monique Bourgeois) een latere kloosterzuster,
- een "Klaagzang van Ariadne" van Monteverdi en een Claudio-verslaafde die beweert een originele partituur te hebben,
- Rovereto, Il moticiclista van Fortunato Depero, en Stravinsky's 'Le chant du rossignol' en
- Goethe, ook in Revereto maar ook een literaire jeugdervarng van Brokken,
- Rietveld, Schröder en Truus Schräder
- en tot slmit IsmaiL Kadare, Pasternak, Mandelsjtam... en communistische censuur én meer.
Een fantastisch reisboek.
August 16, 2025
Na 'De onmogelijke terugkeer' van Amélie Nothomb dook ik in 'De weemoed van de reiziger' van Jan Brokken. Dat is van een andere orde. Hij koppelt 14 verhalen aan 14 bestemmingen. De verhalen zijn verrassend, ontroerend, leerrijk, ... Prachtig is het portret dat hij schetst van Leo Vroman in New York in 1980. Ontroerend is de ontmoeting met Ismail Kadare. "Hij kijkt stil voor zich uit zoals ik waarschijnlijk ook zal doen als de brede rivier van mijn leven een smalle sloot is geworden."
Kadare en Brokken benijden elkaar. Brokken omwille van Kadares melodieuze taal. Wanneer Kadare zegt dat hij houdt van de muziek in Brokkens werk, maakt Brokken deze bedenking: "Als je heel oud bent, kun je soms ook opeens weer even jong worden - dat geeft hoop. Je vergeet alle pijntjes en ongemakken en je ziet in een ander soms even iets van je vroegere elan terug. je weet weer hoe het was toen je iedereen aankon en alles je fantasie prikkelde."
Meestal ben ik geen fan van verhalenbundels maar deze verzameling zal ik koesteren, zal als reisgids dienen als ik zin heb om mijn armchair weer eens te verlaten.
Kadare en Brokken benijden elkaar. Brokken omwille van Kadares melodieuze taal. Wanneer Kadare zegt dat hij houdt van de muziek in Brokkens werk, maakt Brokken deze bedenking: "Als je heel oud bent, kun je soms ook opeens weer even jong worden - dat geeft hoop. Je vergeet alle pijntjes en ongemakken en je ziet in een ander soms even iets van je vroegere elan terug. je weet weer hoe het was toen je iedereen aankon en alles je fantasie prikkelde."
Meestal ben ik geen fan van verhalenbundels maar deze verzameling zal ik koesteren, zal als reisgids dienen als ik zin heb om mijn armchair weer eens te verlaten.
January 27, 2026
Weer een typisch boek van Jan Brokken: rijk aan details, vlot verteld en met een diepe verbondenheid met de Europese cultuur in al haar aspecten. Hij bezoekt uiteenlopende plaatsen en treft daar verhalen en personen aan die elk op hun eigen manier en in hun eigen genre (muziek, dichtkunst, schilderkunst of architectuur) iets onthullen over datgene wat Europa te bieden heeft. De meeste geschiedenissen zijn ook persoonlijke ontmoetingen, waarvan ik het waarheidsgehalte nauwelijks betwijfel, maar bij enkele verhalen vermoed ik eerder een mengeling van fictie en feiten. De burggraaf die een partituur van de verloren opera van Monteverdi zou bezitten lijkt mij bijvoorbeeld eerder een literaire vondst. Of dat iets afdoet aan de waarde van het verhaal is weer een andere vraag, ik vermoed van niet. Hoe dan ook heeft Brokken een groot talent voor bijzondere plaatsen en ontmoet hij ook veel bijzondere mensen. Een voorrecht om daar als lezer van mee te mogen genieten!
September 29, 2025
Er kwamen veel interessante en verbazingwekkende mensen mijn hoofd binnen uit dit boek. Van Goethe tot Kadare, van de mij volstrekt onbekende Italiaanse modernist Depero tot de mij al even onbekende Spaanse dichter Machado. Bela Bartók, Monteverdi. Ik heb een ontzettende hekel aan name dropping en dikdoenerij maar bij Jan Brokken is het alleen maar heerlijk om te beseffen hoe groot de wereld is, hoeveel moois er valt te genieten en hoeveel verrassingen het leven in petto kan hebben. Niet alle stukken zijn even goed, Brokken is beter in beschrijven en verzinnen dan zich in iemands hoofd verplaatsen. Maar erg van genoten. Op naar Stedevaart.
October 12, 2025
14 verhalen waarin Brokken een reis verbindt met een kunstenaar. De mooiste verhalen vond ik Klaagzang van Ariadne (Mantova/ Monteverdi) en Ik Benijd U (Tirana/ Kadere). Soms zijn er ontmoetingen met nog levende kunstenaars (Kadare, Leo Vroman). Soms ontmoetingen met bijzondere bewoners die de deur naar overleden kunstenaars op een kier zetten. Zelfs een brievenbus (Collioure/ Machado) kan een stroom herinneringen oproepen.
Niet elk verhaal is even sterk. Een aantal kunstenaars ken ik niet. En soms is Brokken zelf mij teveel aanwezig.
Maar zo te reizen, je open te stellen voor het onverwachte; ik ben er jaloers op
Niet elk verhaal is even sterk. Een aantal kunstenaars ken ik niet. En soms is Brokken zelf mij teveel aanwezig.
Maar zo te reizen, je open te stellen voor het onverwachte; ik ben er jaloers op
September 21, 2025
Prachtige reisverhalen die meanderen op het ritme van mooie zinnen.
Zelf was ik het meest onder de indruk van de laatste vier verhalen, ook omdat beeldende kunst en literatuur me meer aanspreken dan klassieke muziek. Dat maakte dat de combinatie van reisverhaal en eigenaardige weetjes over beschreven personen me daardoor het meeste interesseerden.
Met name het de laatste twee waren prachtig!
Ik zou wel aanraden dit boek verhaal per verhaal over een aantal weken uitgespreid te lezen, anders denk ik dat de herhaling in stijl en concept wellicht de individuele verhalen gaat tegenwerken.
Zelf was ik het meest onder de indruk van de laatste vier verhalen, ook omdat beeldende kunst en literatuur me meer aanspreken dan klassieke muziek. Dat maakte dat de combinatie van reisverhaal en eigenaardige weetjes over beschreven personen me daardoor het meeste interesseerden.
Met name het de laatste twee waren prachtig!
Ik zou wel aanraden dit boek verhaal per verhaal over een aantal weken uitgespreid te lezen, anders denk ik dat de herhaling in stijl en concept wellicht de individuele verhalen gaat tegenwerken.
February 6, 2026
Jan Brokken is een bekende Nederlandse auteur, zo goed is zeker. Dat bevestigt het aantal internationale vrienden die hij heeft in Europa en in de wereld, weinig auteurs kunnen dat nadoen. Brokken vertelt ons in enkele verhalen over interessante ontmoetingen: van een brievenbus op een kerkhof in Collioure tot de Stradivarius waarop Bylsma de cellosuites van Bach opneemt, ... Elk verhaal is een nieuwe ontdekkingstocht, je leert veel door dit te lezen. En steeds op een opgedwongen, nederige manier. Topliteratuur, ideaal om te lezen op een lange vliegreis...
July 16, 2025
Een prachtboek met 14 korte verhalen over kunst, kunstenaars en reizen. Op de kaft staat dat het boek raakt aan onze menselijke essentie, geen overdrijving wat mij betreft. de schrijver verbindt op prachtige wijze de verhalen van grote persoonlijkheden uit het verleden en het heden met eigen verhalen en ervaringen op een prachtige en diepzinnige wijze. Een aanrader voor een ieder die geïnteresseerd is in kunst en pure menselijke verhalen en ervaringen zonder onnodige opsmuk.
August 14, 2025
De auteur bezoekt plekken die van betekenis zijn voor allerhande bekende (en vaak mij onbekende) kunstenaars. Componisten, architecten, schrijvers, beeldhouwers en schilders en hangt, via die plekken die voor hen bepalend waren, een verhaal op. Niet altijd even boeiend maar het heeft wel mijn algemene kennis van (deze) kunstenaars verrijkt. Tip: Het is leuk om, als ze genoemd worden, deze werken te googlen en te bekijken of luisteren.
August 22, 2025
Schilderkunst, muziek, woordkunst komen aan bod tijdens de reizen die Jan Brokken maakt naar het verleden, al dan niet met persoonlijke ontmoetingen met de kunstenaars.
Je reist mee in zijn kielzog en wordt uitgenodigd om deel te nemen aan de reis waarop je kennismaakt met de kunstenaar.
Een uitnodiging om elke dag een nieuwe reis te maken om je verder te verdiepen in het oeuvre van de kunstenaar.
Verrijkend boek om je culturele kennis te verruimen en te verdiepen!
Je reist mee in zijn kielzog en wordt uitgenodigd om deel te nemen aan de reis waarop je kennismaakt met de kunstenaar.
Een uitnodiging om elke dag een nieuwe reis te maken om je verder te verdiepen in het oeuvre van de kunstenaar.
Verrijkend boek om je culturele kennis te verruimen en te verdiepen!
September 2, 2025
Zoals altijd weer een bijzonder leuk boek van Jan Brokken. Hij is een groot verteller, die van de meest gewone dingen iet bijzonders weet te make. Dit boek bevat weer verhalen over bekende mensen, veel artiesten die op reis gingen of waarheen Brokken zelf op reis ging. Ook als je al het nodige weet over die persoon, weet de schrijver toch nog een aantal nieuwe en bijzondere zaken op te dissen. Ongelofelijk interessant en mooi geschreven.
August 26, 2025
Heerlijk boek. Vrijwel elk van de 14 verhalen boeit en nodigt uit om gedichten te lezen van Machado, te luisteren naar Anner Bijlsma, de klaagzang van Ariadne etc etc. Fraai hoe Brokken het persoonlijke met het kunstzinnige verbindt.
December 14, 2025
Jan Brokken paste deze formule eerder toe - o.a. in ‘Baltische zielen’ en ‘Stedevaart’ -, het combineren van reisverslagen met korte biografische schetsen. Net als in die boeken levert dit ook nu weer bijzonder boeiende verhalen op. Brokken op zijn best. Een auteur waar ik nooit genoeg van krijg.
January 20, 2026
Mooi boek met 14 korte verhalen over bekende kunstenaars, musici, etc. Veertien verhalen over veertien uiteenlopende plekken. De verhalen gaan over plaatsen die hij heeft bezocht, vaak in het voetspoor van schrijvers, schilders of musici. Bijzondere ontmoetingen, vaak trieste levensverhalen en bijzondere anekdotes. Zeer lezenswaardig boek voor iemand die van korte verhalen houdt en van de schrijfstijl van Jan Brokken. Altijd boeiend.
June 16, 2025
VertelKunst!!
Displaying 1 - 30 of 42 reviews