Δύο νέοι, ο Άλκης και η Μυρτώ. Οι δρόμοι τους θα συναντηθούν σε ένα μικρό νησί, το Καλαμάκι. Κουβαλούν ο καθένας τη δική του ιστορία. Η Ελλάδα, η Καραϊβική, τραύματα, απώλειες, μυστικά, μια αρρώστια, ένας θάνατος – ή μήπως ήταν φόνος;
Οι δυο τους θα σμίξουν, θα ερωτευτούν, η σχέση τους θα έρθει να γιατρέψει τις πληγές του παρελθόντος. Άλλωστε, η δύναμη της αγάπης όλα τα μπορεί, έτσι δεν μας λένε από παιδιά; Γύρω γύρω, παίρνει να φυσάει ένα αεράκι. Μια ανάσα ελπίδας, αναζωογονητική, που σαρώνει τα πάντα. Θα καταφέρουν οι δυο τους να μείνουν μαζί, σε πείσμα όλων; Κι αλήθεια, πού πάνε οι ήρωες των βιβλίων όταν αυτά τελειώνουν;
Ο Δημήτρης Τσολάκης γεννήθηκε στην Έδεσσα το 1995. Σπούδασε ιστορία και αρχαιολογία, και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην ειδική αγωγή και στη διαπολιτισμική εκπαίδευση. Το πρώτο του μυθιστόρημα, Πέφτουν αστέρια, κυκλοφόρησε το 2017 από τις εκδόσεις Απόπειρα, ενώ κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά (Fractalart, Kissmygrass, Amagi, Χάρτης κ.ά.).
Και κάπως έτσι κλείνει η τελευταία σελίδα λίγο μετά τα μεσάνυχτα του Σαββάτου και συ κρατάς την καρδιά σου στα χέρια και αναρωτιέσαι πως στα κομμάτια θα την ξανακάνεις καρδιά. Μια νουβέλα 90 σελίδων στην έκανε θρύψαλα. Όμως δε μπορείς να του θυμώσεις. Γιατί ξέρεις πως για να γράψει ό,τι έγραψε, διαλύθηκε και αυτός 1000 φορές. Ο Δημήτρης Τσολάκης έγραψε για τον έρωτα. Του Άλκη και της Μυρτώς. Που το σύμπαν αποφάσισε να είναι δυνατός σαν ορμητικό κύμα, σαν φλόγα, σαν αέρας που ξεριζώνει τα πάντα. Τζακαράντες στο εξώφυλλο, μωβ στην καρδιά, μωβ στο βλέμμα, δύο ψυχές βασανισμένες που η ζωή τους φέρθηκε σκληρά. Ένα τέλος που σου φέρνει δάκρυα, μα σου χαϊδεύει το μάγουλο, "σαν αεράκι" Μια σταλιά βιβλίο που θα θυμάσαι για πάντα. Ακριβώς όπως και το πρώτο του βιβλίο, που το φυλάς στη βιβλιοθήκη σαν ένα μικρό θησαυρό. Η γραφή δε μοιάζει με τίποτα από όσα έχεις συνηθίσει. Έχει μια γλύκα μα σε κόβει σα γυαλί. Είναι σαν μενεξεδένιο όνειρο που γίνεται εφιάλτης σε χρόνο dt. Εννοείται 5 στα 5 και μια τεράστια αγκαλιά. 💜