Matka

by Stanisław Ignacy Witkiewicz

Matka, wypełniona sarkastycznym i zgryźliwym humorem, którą Witkiewicz napisał w 1924 roku, jest w warstwie fabularnej parodią psychologicznego dramatu rodzinnego. Witkiewicz odwołuje się w tekście do dramaturgii Ibsena i Strindberga. W tym dramacie utrzymanym w poetyce groteski autor posługuje się również zabiegami później wykorzystywanymi w teatrze absurdu.

Genres: Drama, Classics, Polish Literature, Plays, Poland

38 pages, ebook

First published January 1, 1924

About the author

Stanisław Ignacy Witkiewicz (24 February 1885 – 18 September 1939), commonly known as Witkacy, was a Polish writer, painter, philosopher, playwright, novelist, and photographer active in the interwar period.
Born in Warsaw, Stanisław Ignacy Witkiewicz was a son of the painter, architect and an art critic Stanisław Witkiewicz. His mother was Maria Pietrzkiewicz Witkiewiczowa. Both of his parents were born in the Samogitian region of Lithuania. His godmother was the internationally famous actress Helena Modrzejewska.
Stanisław Ignacy Witkiewicz – a writer, playwright, poet, painter, photographer, philosopher and an art theoretician. Witkacy was a visionary ahead of his times, and yet a concretely pungent prankster, whose cutting-egde judgement and catastrophic prophesies allow new generations to rediscover his work time and again. One of the few Polish artists whose significance for world art history endures the test of time.
He died by commiting suicide upon learning of the Red Army’s attack on Poland, on the 18th of September, 1939 in the village of Jeziory, Polesie region (present-day Ukraine).

Reviews

[Jakub Horbów]

Krótka sztuka pełna groteski. Dzięki zabawie Witkacego językiem, postaci matki i przemycanym ideom w monologach Leona, wyszła z tego dosyć ciekawa lektura mimo mojej awersji do dramatów.

[MaZak]

Dlaczego w liceum omawia się Szewców zamiast tego?

[Martyna]

What the helly

[Ju_lek12]

podać swojej matce kokainę i dziwić się że umarła? banger

[Joanna Slow]

„Matka” niezmiennie mnie bawi. Bawi i w warstwie językowej i jako parodia naturalistycznych, psychologicznych dramatów. Odświeżona tuż przed spektaklem w reżyserii Radka Stępnia granym w ramach 41 WST. Wystawienie urzekło mnie wizualnie, a Anna Choroszy zachwyciła w tytułowej roli.

[Hania♡]

dziwne to było, ale w końcu to Witkacy...

[krecikovva]

Lubię książki niewygodne. Nie mam problemu z odczuwaniem dyskomfortu podczas czytania, jednak w tym przypadku coś dziwnego się ze mną podziało. Nie pamiętam kiedy ostatnio zdarzyło mi się skończyć czytać i poczuć REALNE, wymagające dłużej chwili ciszy przygnębienie. Bardzo interesujący dramat i jak uprzedził sam autor - niesmaczny. (raczej eufemizm): 4,5

[Piotrek Perdun]

Bęski-Murdel

[hub]

XD

[Ida Hobler-Micherska]

Le livre démonstre une dégradation mentale de l’individu, qui consacre sa vie à la psychoanalyse décadente. Se retrouvant fort profondément dans son esprit, il n’arrive pas à en ressortir.

[klaudusia jaworusia]

Seksoholik przy Witkacym to i tak nic szokującego

[diesirae]

2,5⭐️

[Fryderyk Franciszek Adam]

Chodźmy stąd, Albercie — chodźmy stąd wszyscy. Jeśli on to przetrzyma, będzie silnym. Jeśli nie — niech go diabli wezmą — i tak zrobił swoje.

[niko]

mommy issues, ćpanie i zabijanie <3

[Patrycja]

Boże, co za absurd

[mag•da]

absolutne kino

[Ignis]

Bardzo okej, nie porywa. Jeśli ktoś lubi styl autora to polecam.

Miałam skojarzenia z „Tangiem” Mrożka, szczególnie przez głównego bohatera i zakończenie.

Podobało mi się, jak autor bawił się kolorami w scenografii i w przypadku postaci.

„Palcem szkła nie przekroisz”

Zmęczyły mnie trochę monologi o ideach i pomysłach, miałam wrażenie, że niektóre sceny były przegadane. Lubię w teatrze nie dosłowności, a tego było mało i wolałabym, żeby coś mi zostało pokazane na scenie a nie opowiedziane. Myślę, że widza w teatrze też by to znudziło.

[blawatekk]

KOKAINA W NOSIE, LECIMY W SAMOLOCIE

[Moonlight_liwia]

3.75
Kurczę, podobało mi się, a tego się nie spodziewałam

[Wołowski Julian]

Jak już ktoś napisał w komentarzach, dziwi mnie czemu Szewcy są lektura na rozszerzeniu, a nie właśnie Matka. W tym dramacie przedstawia wprost swoje poglądy.W kontekście zrozumienia epoki i nawiązań do dramatów Strindbera i Ibsena jest jaśniejsza i może zainteresować bardziej.Dodatkowo jest to bardziej osobisty dramat Witkacego,w którym więcej jest (przynajmniej gdy Leon rozmawia z Zofią) pola na bardzo ciekawe dialogi.Chyba mój ulubiony dramat Witkacego obok 'W Małym Dworku'.

[smiechuwarte]

leon zawodowiec wersja polska

[najeżona.książkami]

Jestem Leonem... tylko wierzącym, a nie jakimś komunistą xd

"Nie – ja ludz­ko­ści nie­na­wi­dzę. Wsty­dzę się, że je­stem czło­wie­kiem. Ale w na­szych cza­sach na­stą­pi­ła dy­so­cja­cja idei da­ne­go czło­wie­ka od jego war­to­ści etycz­nej. Pro­rok może dziś być świ­nią – jest to przy­kre, ale to jest fakt. Zresz­tą na razie świ­nią nie je­stem mimo całej nie­na­wi­ści do ludzi – nie­na­wi­dzę ludzi dzi­siej­szych. Ale zro­zum, mimo to nie wiem jed­nak, czy chciał­bym być kiedy nawet egip­skim fa­ra­onem, dla­te­go że fa­ra­on – z punk­tu wi­dze­nia tra­gicz­nej po­twor­no­ści spo­łecz­ne­go roz­wo­ju – jest dla mnie takim samym bła­znem jak kacyk Pa­pu­asów – dawny jego prze­ży­tek na małą skalę, lub jak jakiś dzi­siej­szy Wil­helm II i Lu­den­dorff – lu­dzie Nie­tz­sche­go. A rów­nie wstręt­na jest dla mnie cała nasza po­ło­wicz­na, kłam­li­wa de­mo­kra­cja, jak świa­do­me zby­dlę­ce­nie, które jest na dnie ko­mu­ni­zmu i syn­dy­ka­li­zmu. Ale tu wynik jest wia­do­my – tylko kre­tyn może tego nie wi­dzieć – a to, o czym ja mówię, za­wie­ra moż­li­wo­ści no­we­go ho­ry­zon­tu, jest nie­prze­wi­dzial­ne, a więc warte wy­ko­na­nia. A wiarę moją opie­ram na tym, że Ta­jem­ni­ca Ist­nie­nia jest nie­zgłę­bio­na i w żad­nym sys­te­mie pojęć bez resz­ty po­mie­ścić się nie da".

[Stephen Rowland]

Read as "The Mother" in English translation.

[fiksacje♡]

Zagmatwane, ale ciekawe. Spodoba się osobom, które lubią niedopowiedzenia i zawiłości.

[Aleksandra]

👀👀

[Hadrian]

7,5/10

[simpforrunin]

dobreee 3.5

[Aleksandra]

Spodobało mi się
Groteskowe, bohaterowie cyniczni…
Twarze wymalowane na biało, sceneria czarna😮 chętnie zobaczyłabym w teatrze😮😮😮

[karalina813]

Średnio zrozumiałam

[Aleksandra Orlikowska]

Pisarz bawi się ciałem swojej matki