ดั่งเดือนค้างฟ้า Still holding up like the moon

ดั่งเดือนค้างฟ้า #1

by โสมสิริ

เมื่อเดือนค้างฟ้าแห่งวงการบันเทิงไทย ถูกปล่อยข่าวถึงรักที่มิอาจเปิดเผย จันทร์ที่เคยเจิดจรัสฉายแสง ความสว่างไสวนั้นจึงมืดดับลง
'ผกาย' นักแสดงอิสระมีฝันไขว่คว้ารางวัลวิมานดาว บังเอิญได้ชมภาพยนตร์ในตำนานจากคำชวนของเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่ออย่าง 'ภูเมฆ' หนังเรื่อง ผ่านภพเพื่อพบเจอ นำแสดงโดย เดือน ดรัณภพ ดลประสบแพร้ว เจ้าของฉายาเดือนค้างฟ้า ผู้ตัดสินใจปลิดชีวิตในวัย ๒๕ จวบจนถึงตอนนี้ก็นับเป็นเวลา ๔๐ ปีแล้ว ที่เรื่องราวของเขาถูกสลักไว้เป็นอนุสรณ์แห่งวงการบันเทิงไทย
ความผูกพันของผกายมีต่อเดือนเกิดขึ้นเพียงผ่านภาพหน้าจอ แม้จะรู้ดังนั้น แต่หัวใจกลับไม่ยอมฟัง เพราะความรู้สึกบางอย่างวนเวียนอยู่กลางอก ประหนึ่งเรื่องราวอันยากจะบรรจบ กำลังหวนคืนมาพบกันอีกครั้งใน...ดั่งเดือนค้างฟ้า

566 pages, ebook

Published March 29, 2025

Reviews

[mystery of love]

ทีแรกว่าจะล้มเลิกการอ่านตั้งแต่สองบทแรก แต่ถือคติว่าจะไม่วิจารณ์กระทั่งได้อ่านจบ จึงเลือกตั้งใจอ่านจนสำเร็จได้ สาเหตุของความไม่ค่อยถูกจริตหนังสือเล่มนี้มีอยู่หลายประการ

ประการแรก การบรรยายที่ฟุ่มเฟือยเกินไป คำวิเศษณ์ขยายต่อกันแล้วต่อกันอีก เช่น ร่างเพรียว ร่างอรชรอ้อนแอ้น เจ้าของใบหน้าเกลี้ยงเกลา เจ้าของใบหน้าหล่อเหลา ส่วนตัวเป็นคนชอบการพรรณาในหนังสือมาก แต่การเขียนเช่นนี้ในทุกประโยค ทำให้อ่านแล้วรู้สึกเหนื่อยมากครับ

ถัดมาคือวางตัวละคร ผกาย ให้เหมือนผู้หญิงมากเสียจนถ้าหลับตาอ่าน (เปรียบเปรย) คงไม่รู้ว่านี่คือ BL ทั้งการบรรยาย การแสดงออก เช่น การดูตกใจเขินอายมาก เมื่อเห็นเพื่อนสนิทของตัวเองที่เป็นผู้ชายเหมือนกัน มีอวัยวะทุกอย่างเหมือนกัน ถอดเสื้อเพราะกำลังจะไปอาบน้ำ

ขอออกตัวก่อน ผมไม่ได้อยู่สมาคมเกลียดเคะหวานแบ๊วหรืออะไร ค่อนข้างจะชอบ (มาก) ด้วยซ้ำ แต่ผกายไม่ใช่ตัวละครที่ผมจะเอ็นดูเท่าไหร่

เนื้อเรื่องเผิน ๆ เหมือนจะค่อยเป็นค่อยไป แต่ในขณะเดียวกัน การพัฒนาความสัมพันธ์ของตัวละครกลับดูปุบปับ กระโดดไปกระโดดมาอย่างมาก มันทำให้รู้สึกย้อนแย้งกันแปลก ๆ ตลอดการอ่านผมไม่รู้เลยว่า ทำไมตัวละครถึงร๊ากกกกรักกันได้มากขนาดนี้ อาจเป็นเพราะทุกคนดูรักกันทันทีทันใดตั้งแต่แรกพบ หรือแม้แต่การหึงกัน ฉากหึงก็ดู โอ้โห ใหญ่โตมาก แต่ในอีกสองย่อหน้าถัดมา อ่าว คืนดีกันแล้ว

ผมคงไม่ถือสาอะไรหากนิยายเรื่องนี้ไม่ได้เน้นเรื่องความรัก แต่พอแกนหลักของเรื่องคือความสัมพันธ์ของตัวละคร การที่ทำให้คนอ่านเชื่อในความรักของตัวละครไม่ได้ มันทำให้รู้สึกว่าแกนของเรื่องนั้นอ่อนครับ

อย่างไรก็ดี ผมเองก็มีจุดที่ชอบของเรื่องนี้เช่นกัน ไม่แน่ใจว่าคุณนักเขียนตั้งใจหรือไม่ แต่นิยายเรื่องนี้ให้กลิ่นอายของความเป็นละครไทยมาก ทั้งพล็อต ทั้งตัวละครสมทบต่าง ๆ ในเรื่อง มันมีกลิ่นอายความคลิเช่ ความคลาสสิคในแบบที่ผมชอบ ซึ่งได้ข่าวแว่วมาว่าเรื่องนี้ได้ถูกซื้อเพื่อเตรียมทำซีรีส์ ละคร หรือภาพยนตร์เรียบร้อยแล้ว ยินดีกับคุณนักเขียนด้วยนะครับ

ถัดมาที่ชอบคือฉากความสูญเสียในเรื่อง (ช่วงท้าย) แม้ผมจะติว่าในพาร์ทความรักในเรื่องผมไม่ค่อยอินเท่าไหร่ แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่า ในฉากของการลาจาก ความโศกเศร้าของตัวละครในเรื่อง สามารถซื้อใจผมเอาไว้ได้ คุณนักเขียนทำส่วนนี้ได้ดีครับ

[Nattacha]

บรรยายฟุ่มเฟือย เช่น กำปั้นน้อยทุบอกแกร่ง, แขนเล็กเอื้อมไปกอด, ลูบเรือนผมนุ่มดำอย่างอ่อนโยน, เมื่อพินิจดู เป็นดั่งใครคนเดิมบอก, สายตาคู่อบอุ่นราวกับเตาผิงในฤดูหนาว ฯลฯ คือ 1. ภาษามันไม่สมูทในยุคนั้นๆ 2. ตั้งใจอธิบายรายละเอียดมากๆ แต่บางทีมันเฝือเกินไป 3. การอธิบายตัวนายเอกอ่านแล้วเจือความเฟมินีนให้ตัวละครชายมากเกินไป นึกว่านิยายชายหญิง

[tachi]

***คหสต เราไม่ชอบ คุณอาจชอบ จริตเราอาจไม่ตรงกัน ไม่ถูกใจใครไม่ขออภัย หนังสือทุกเล่มหากสนใจก็อยากให้ทุกคนได้ลองอ่านและตัดสินใจด้วยตัวเอง***
เป็นอีกครั้งที่ซื้อนิยายตามรีวิวจากคนในเน็ต ในส่วนของเราอ่านได้ครึ่งเล่มหยุดไปก่อน (ปจบอ่านจบแล้ว*) ไปต่อไม่ไหว ไม่มีอะไรดึงดูดให้อ่านต่อ ซื้อเพราะรีวิวดี+รูปเล่มสวย เลยตั้งใจซื้อมาเก็บ พอลองอ่านเท่านั้นแหละ งงเป็นไก่ตาแตก อ่านแล้วเหนื่อย แปลกไปหมด ทั้งภาษาที่ตลคใช้คุยกัน บรรยายเวิ่นเว้อ จริงๆบางอย่างเขียนแค่ประโยคเดียวก็สามารถเข้าใจง่ายๆได้แล้ว แต่นี่อ้อมไปอ้อมมา สุดท้ายก็ไม่มีอะไรเลย ใช้คำเปลืองมากจริงๆ บรรยายลักษณะตลคอยู่อย่างนั้นไม่ไปไหน (eg.เจ้าของดวงหน้าเกลี้ยงเกลา เจ้าของใบหน้าเปื้อนน้ำตาดังสายธาร ชายหนุ่มรูปร่างสะโอดสะอง ใบหน้าเกลี้ยงเกลา ใบหน้าคมคาย) คือถ้าเปิดเรื่องมาละบรรยายก็พอเข้าใจได้ นี่เล่นบรรยายทั้งเรื่องอยู่อย่างน้านน บางบริบทมันก็ไม่จำเป็นต้องลงลึกอะ คิดว่าถ้าตัดเอามาแค่ที่เป็นเนื้อไม่น้ำ รูปเล่มคงลดไปครึ่งนึง นอย ยกให้เป็นเล่มที่ผิดหวังที่สุดแห่งปี.

[Moonsoon]

ผมตามมาอ่านเพราะเห็นรีวิวในเน็ตค่อนข้างไฮป์บวกกับรูปเล่มปกแข็งดูใส่ใจมาก พออ่านเองถึงกับตกใจ แต่ไม่อยาก dnf ไปกลางทางแล้วมาวิจารณ์ ก็เลยเดินหน้าอ่านให้จบเล่มค่อยตัดสินอีกที
และพบว่าอ่านจนจบแล้วไม่ได้เปลี่ยนความคิดไปจากบทแรกๆเลย

เรื่องภาษาคำบรรยายเห็นด้วยกับอีกรีวิว คำฟุ่มเฟือยค่อนข้างมากมันซ้ำในซ้ำคิดว่าถ้าผ่านมือบรรณาธิการน่าจะช่วยเกลาช่วยตัดลงได้อีกเยอะมากถึงมากที่สุด ระดับภาษาที่ใช้บางครั้งอ่านแล้วงงมากมันไม่ไปทางเดียวกันเท่าไหร่ คำบรรยายลักษณะนายเอก นึกว่าตัวละครเป็นผู้หญิง เป็นนิยายชายหญิงไปแล้ว ร่างอรชร*100

ด้านพล็อต รู้สึกเป็นพล็อตจับยัดแปลกๆ เดือนเจอหน้าก็รักเขาเลยรักมากไม่ระวังตัวสักนิดว่าเป็นใครมาจากไหน ถ้าเป็นซาแซงโรคจิตตามดาราดังอาจได้เป็นข่าวหน้าหนึ่งแทนข่าวนั้น ป้าในไร่ก็ยอมรับง่ายเกิน ทุกคนดูยอมรับการปรากฏตัวของผกายง่ายไปหมดเลย จุดนี้แปลกมากจริงๆ ทำให้อ่านแล้วไม่อินเลย
ในส่วนของช่วงแรก อ่านแล้วรู้สึกว่าผกายธงแดงในความสัมพันธ์กับภูเมฆมาก ออกแนวแทงกั๊กสุดๆ ส่วนภูเมฆนี่ก็เดาได้แต่ต้นว่าน่าจะเป็นใคร ยิ่งพอใส่ฉากถอดแว่นมา เฉลยง่ายๆงี้เลย โดยรวมแต่ละจุดในเรื่องบทค่อนข้างอ่อน แทบไม่ต้องลุ้นต้องเดากันเลย
เหมาะสำหรับการอ่านเพลินๆแบบไม่ต้องคิดอะไรมาก

[Poomreads]

งานเขียนที่ทำให้นักอ่านเสียเวลากับคำบรรยายที่เวิ่นเว้อเกินความจำเป็น เป็นงานเขียนที่ควรหลีกเลี่ยงมากที่สุด

[Kotcha K.]

อ่านไปตอนแรกก็แอบยืดหน่อยแต่พออ่านไปเรื่อยๆก็หยุดไม่ได้ ไม่รู้สิ พอลองเปิดใจอ่านเรื่อยๆยิ่งหลงรักเดือน ดรัณภพไม่ได้ร้องไห่หรทอรู้สึกรักตัวละครไหนมานานแล้ว ชอบนะ สนุกดี ซีนโรแมนติกก็ดีเลยล่ะ

[Books lover]

อ่านเพราะคนเชียร์เยอะมาก บอกว่าดีมาก ภาษาสวยมาก แต่พออ่านแล้วรู้สึกไม่ใช่แนวสุดๆ ภาษาสวยแบบประดิษฐ์มากเกินไปหน่อย ใช้คำขยายแบบอ่านแล้วงงว่าใครพูดใครทำอะไร ใช้คำฟุ่ยเฟือยอ่านแล้วไม่เข้าใจความหมาย พล็อตก็ลอยๆ การกระทำของตัวละครไม่เมกเซนส์ นายเอกโลเลไปมา ค่อนข้างผิดหวังมาก แถมรายละเอียดต่างๆ ในนิยายก็เหมือนนั่งเทียนเขียนเอา แต่ก็นิยายอะเนอะ ไม่เน้นสมจริงเน้นสมใจคนเขียนมากกว่า ต่อไปคงต้องอย่าเชื่อรีวิวอวยและอย่าคาดหวังกับนิยายแมสมากนัก เพราะค่อนข้างผิดหวังมาหลายเรื่องแล้ว

[p.ty]

เป็นงานเขียนที่ใช้คำบรรยายฟุ่มเฟือยอย่างมาก อ่านจนเหนื่อย ถึงกับต้อง skip การบรรยายพรรณาบางช่วงไปเลย พยายามเข็นอ่านจนจบ ปมหลักมีนิดเดียว ส่วนตัวไม่อินกับรักแรกพบที่ตัวเอกมีให้กัน ไม่แน่ใจว่าอ่านข้ามตรงไหนไปไหม แต่ว่าไม่เข้าใจว่ารักลึกซึ้งกันขนาดนั้นได้ยังไง แถมผู้แต่งยังบรรยายตัวเอกได้สะโอดสะองจนนึกว่าอ่านนิยายวายสมัยก่อนอยู่เลย ที่ชอบบรรยายตัวเอกให้เหมือนผู้หญิงอะ ฟุ่มเฟือยคำพรรณนาจนอ่านแล้วอึดอัด

[นายน้อยแคว้นจาง]

ก่อนอื่นเราต้องขอชื่นชมคุณนักเขียนในเรื่องความเอาใจใส่ในงานเขียน เราเองเป็นหนึ่งในคนที่ติดตามตต.ของคุณ และได้เห็นคลิปที่แสดงถึงความเอาใส่ใจและตั้งใจในงานเขียนของคุณมาโดยตลอด เราชอบคุณในจุดนี้มากๆ และเราก็เป็น1ในคนที่กดใจให้งานเขียนของคุณในรอร.ตั้งแต่ยังไม่ถึงพัน เราอยากให้คุณพัฒนางานเขียนของคุณด้วยความเอาใจใส่และตั้งใจแบบนี้ต่อๆไปค่ะ💖


เราเจอนิยายเรื่องนี้ในงานหนังสือปีที่แล้วจำได้ว่าคนต่อแถวซื้อกันเยอะมาก ความประทับใจแรกของเรื่องนี้คือหน้าปกที่สวยมากๆเห็นผ่านๆครั้งแรกต้องหันกลับมามองนี่เลยคิดจะซื้อแต่คนเยอะบวกกับราคาที่แพงมากเพราะนิยายเรื่องนี้ไม่ได้อยู่ในลิสต์ของเราในตอนแรก(คำนวนงบมาแล้ว) จนเห็นกระแสในตต คือแมสมากเป็นที่พูดถึงเลยคิดว่าถ้ามีโอกาสจะหามาอ่าน สรุปเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมามีโปรอ่านฟรีของทางmeb เราเห็นเรื่องนี้ร่วมด้วยเราเลยรีบกดเข้าไปอ่านเป็นเรื่องแรก ความรู้สึกคืออยากวางตั้งแต่บทแรก บทสอง แต่เราคิดว่ามันแมสขนาดนี้ต้องมีอะไรให้เราอยากอ่านต่อในหน้าต่อๆไป แต่สรุปได้สามคำสั้นๆว่าผิดหวังมากเราอ่านจนจบเพราะอยากรู้สาเหตุการฆ่าตัวตายของพระเอกล้วนๆ และสิ่งที่เราหงุดหงิดคือนิสัยของนายเอกที่ตอนแรกทำตัวงี่เง่ากับเพื่อนสนิทมาตลอดแต่พอมาอยู่กับพระเอกก็คิดถึงเพื่อนสนิทไม่หยุด ประเด็นคือเราไม่อินกับความรักของพระเอกนายเอกซะเท่าไหร่และไหนจะการตกหลุมรักของนายเอก แต่เราเองก็เคยอ่านเรื่องแนวที่พระเอกตกหลุมรักนายเอกจากรูปภาพและสนุกมาก เราเลยจะไม่พูดถึงตรงนี้ กลับกันเราว่าเรื่องนี้อาจจะด้วยการบรรยายการใช้คำฟุ่มเฟือยเกินไป การผูกปมการเล่าเรื่องที่ยังไม่ดีพอ ซึ่งยังต้องพัฒนาต่อไป เราให้สองดาว เพราะ1เราชอบในตัวละครพระเอกมากๆ และ2คือตัวปก จริงๆเราอ่านจบมาเป็นเดือนแล้วและยังรู้สึกแปลกๆทุกครั้งที่มีคนมารีวิวเว่อร์ๆ ทั้งนี้ทั้งนั้นนิยายเรื่องนี้อาจจะเป็นเทสของหลายๆคน ตรงจริตผู้อ่านบางกลุ่มเราต้องขอโทษด้วยนะคะ ขอเป็นกำลังใจให้คุณนักเขียนต่อไปค่ะ

[Indigoblue]

2.5 ~ 3⭐️

This book is such a love-hate relationship for me มากก

เนื้อเรื่องพาร์ทที่ย้อนไปอดีตคือดีอยู่นะแม่ รู้สึกอินกับพาร์ทที่ย้อนไปอดีตมาก พาร์ทอดีตคืออิมแพคอารีน่าเลยแหละ ประเด็นที่หยิบยกขึ้นมาเล่าคือปึ้งงงงงง (แต่ปึ้งอยู่ซีนเดียว👉🏻👈🏻) แล้วบรรยายประเด็นที่ยกขึ้นมาพูดในซีนนั้นดีเลยนะ ชั้นอินไปกับอารมณ์ ครสของเดือน ดรัณภพมาก ๆ เป็นตัวละครที่เดอะเบสในหนังสือนี้แล้วจริง ๆ แต่ตัวละครที่เหลือชั้นไม่ชอบสักคน จบ

แต่พอเป็นพาร์ทที่เกี่ยวเนื่องกับปัจจุบันปุ๊บแอบรู้สึกยังมีส่วนที่ขาดหายที่มันยังเติมให้ make sense กว่านี้ได้อีกเยอะ + เนื้อหาตอนท้าย ๆ ที่ควรจะขมวดปมก็ยังแอบงงอยู่

พอกลับมาพาร์ทปจบก็ยังสงสัยอยู่ว่าอะไรที่ทำให้ตัวละครรักกันได้ขนาดนั้น เรารู้สึกว่ายังขาดในการเล่าตรงนี้อยู่ค่อนข้างเยอะสำหรับเรา ทำให้เราไม่ค่อยอินพาร์ทปจบเท่าไหร่ เหมือนอยู่ ๆ ก็รักกันเลย ค่อนข้างงงกับคสพในปัจจุบันที่ดูไม่ได้มีอะไรที่เป็นตัว connect ที่ทำให้ตัวละครรักกันได้มากกว่าอดีตอ่าาา ป้างงอ่ะลูกกก

พาร์ทที่เฉลยปมต่าง ๆ ก็คิดว่ายังทำให้อิมแพคกว่านี้ได้อีกจะดีมาก ๆ

[ComaFrizt]

บรรยาย: เราต้องขอโทษจริง ๆ ที่ไม่สามารถฝืนอ่านจนจบได้ ขอออกตัวก่อนว่าเราไม่ได้มีปัญหาเรื่องตัวละครชายที่มีภาพลักษณ์เชิงหญิงสาว แต่แทบทุกย่อหน้า หรือประโยคไหนก็ตามที่มีการบรรยายถึงทวงท่าของตัวละคร มันมากเกินคำว่าพอดี มันให้อารมณ์เหมือนเรากำลังจิบชาที่เต็มไปด้วยก้อนน้ำตาล มันหวานหอม แต่กลับกลืนไม่ลง

ตัวละคร: แม้จะอ่านไม่จบ แต่เรากลับสัมผัสได้ว่าตัวละครมีคุณค่าไม่ใกล้เคียงกัน ราวกับว่าคุณนักเขียนทุ่มเทกับตัวตนเดือนดรัณภพมาก เขาเลิศเลอ เขาคือดาวเด่น แต่เราไม่เข้าใจตัวละครผกายอยู่หลายอย่าง ไม่เข้าใจว่าจากชื่นชอบเปลี่ยนเป็นรักใคร่ตั้งแต่เมื่อไหร่ หลายการตัดสินใจดูไม่สมจริง อาจจะต้องลงลึกเรื่องจิตใจของมนุษย์มากกว่านี้

**เราเห็นเรื่องนี้เป็นกระแสตั้งแต่ปีที่แล้ว มันขึ้นฟีดให้เราเห็นอยู่เรื่อย ๆ เลยล่ะค่ะ จนแล้วจนรอด เราตัดสินใจซื้อในงานหนังสือ เพราะเห็นกระแสมันลากยาวมานาน แม้ไม่ประทับใจเนื้อหา แต่ถูกใจรูปลักษณ์ของนิยายค่ะ ภาพปกและงานอาร์ตต่าง ๆ สวยมากจริง ๆ ค่ะ

[viwe]

This novel completely captivated me—it swept me away and stole my heart. Every moment in the story felt alive, and I found myself deeply attached to the characters and their journey. I was truly enchanted from beginning to end.

[Friday13 JJ]

เนื้อเรื่องคือดีเลย อ่านแล้วค่อนข้างอิน ส่วนเรื่องภาษารู้สึกว่าใช้คำเน้นความสละสลวยมากไปหน่อยจนเว่นเว้อ วกวน ถ้าไม่ค่อยอ่านแนวพีเรียด(เช่นผม)อาจจะไปไม่รอด

[Pakwan]

จริงๆ 1/5 ให้เพิ่มมาดาวเพราะคุณนักเขียนให้อ่านฟรี ใจดีสุดๆ

ความรู้สึกหลังอ่านจบสดๆ ร้อนๆ (แบบไม่เกลาอะไรทั้งนั้น ถ้ามีโอกาสคงจะเขียนเพิ่ม) เป็นเรื่องที่ overhype สุด ไม่คาดหวังก็ผิดหวัง เห็นว่าต้องเตรียมทิชชู่นู่นนี่นั่น สรุปน้ำตาไม่ไหล อ่านไปไม่มีสักวินาทีที่รู้สึกเศร้าจนอยากจะร้องไห้ หัวตายังไม่ทันจะร้อน เศร้าที่สุดในเรื่องก็น่าจะเป็นซีนคุณเดือนตอนท้ายๆ+ความรักข้างเดียวของภู

จริงๆ ที่คนบอกว่าภาษาสวย—คำที่ค่อนข้างยากจะนิยาม เพราะเอาจริงก็ไม่รู้ว่าภาษาสวยของแต่ละคนเป็นแบบไหน—แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องที่อ่านแล้วแบบอาจจะยัง ร่างบาง ร่างอรชร ร่างนู่นร่างนี่มาเต็มจนเอียน ไหนจะความอินโนเซ้น ความเจ้าหนูจำไม ขี้สงสัย แบบนี่อะนะวัยทำงาน
ป.ล. ไม่ใช่คนเกลียดเคะร่างบางนิยมเคะกล้ามแต่อย่างใด(และไม่ชอบเคะ(และเมะ)กล้ามด้วย) เผื่ออ่านแล้วจะคิดว่าพิมพ์ไปเพราะอคติเคะออกสาว แต่เรื่องนี้มันแบบ ขนาดนิยายเกสิบปีก่อนยังไม่ขนาดนี้เลย แล้วแรกๆ ตอนบรรยายแบบนายเอกกำลังเดินมาหรือทำกิริยาบางอย่าง ร่างอรชร นึกว่าเป็นตัวประกอบหญิงสักคนกำลังทำอย่างนั้น

แต่อยากอ่านให้จบเพราะอยากรู้ว่าดีจริงตามที่คนในตตไฮป์กันมั้ย แล้วอ่านยากมาก อ่านแบบ epub ตอนสลับฉากก็ไม่มีอะไรบอก คือแค่เคาะลงมาเฉยๆ ไม่ได้เคาะเว้นช่องให้รู้ว่าเปลี่ยนฉาก ก็เลยห้ะบ่อยมาก ต้องย้อนกลับไปอ่านบ่อยๆ จนทำให้ไม่อินเท่าที่ควร(ด้วยมั้ง) เพิ่งจะรู้ตัวก็ตอนอ่านไปครึ่งเรื่อง พอไปอ่าน pdf คือรู้สึกว่าตัวอักษรเล็กไป ต้องไปอ่านในไอแพด

อีกประเด็นคือ ไม่อินกับความรักของนายเอกเลย ยิ่งตอนที่ทะลุไปหาพระเอก คือเนื้อเรื่องเรื่อยๆ แต่ความสัมพันธ์พระเอกนายเอกคือก้าวกระโดดไปเร็วมาก แบบ ห้ะ ขนาดนั้นเลยเราะ

[Ladda]

เพิ่งอ่านจบไม่กี่วัน ยังพอจำครส.ตอนอ่านได้ อาจจะยาวหน่อย อ่านในอีบุ๊ครอจนเล่มมาส่ง ไม่รู้สิ มีบางจุดที่โฮลจริงแต่ก็ให้อภัยมาก เป็นนิยายที่มีความติดหล่มละครไทย เหมือนโตมากับละครไทยหนังไทย ถึงยังงั้นเราคิดว่านักเขียนคนนี้น่าสนใจมาก ไม่เคยรู้จักงานมาก่อน นามสกุลยังเป็นชื่อนปก. ไม่ใช่สนพ. แอบว้าวตั้งแต่พอต สิ่งที่อยากชื่นชมคือการทำให้คนอ่านเชื่อว่าเดือน ดรัณภพมีจริง อันนี้หลายฉากขนลุกมาก เป็นนิยายที่มีความขลังในตัว

เรื่องการบรรยายเห็นด้วยกับหลายท่ายที่มีคำฟุ่ยเฟือย บางจุดก็เยอะ บางจุดก็สวย แต่ขอชมว่าเก่งที่หาคำมาเรียงกันได้งดงามขนาดนี้

ส่วนตัวแรกๆที่อ่านมีสองจิตสองใจเอ็นดูนายเอก แต่ก็รู้สึกหมั่นไส้นิดหน่อย แต่พอเขาอยู่กับตัวละครอื่นๆมันทำให้เห็นถึงมนุษย์ที่มีความแตกต่าง ชอบที่บอกผกายคือตัวแทนการเรียนรู้ค่ะ มันเป็นแบบนั้น เรารู้สึกตอนอ่านจบนะ เค้าทำผิด เค้าทำพลาด ซึ่งความพลาดนี้มันมาจากความกลัวด้วยซ้ำ เหมือนเจอเหตุการณ์ที่ช้อกไปแล้วอ่ะนะ ส่วนตัวค่อนข้างรักตัวละครนี้เพราะเค้าอาจจะดื้อ แต่เค้าคือคนดีคนหนึ่งอ่ะ ที่ไม่คิดร้ายไม่มีพิษภัย นึกถึงคนที่ยิ้มให้คนทั้งโลก แต่ในใจพังมาก ไม่ต่างกันกับเดือน ผกายยังพยายามเข้มแข็งนะ ที่โลกนั้นมันคือโลกใหม่ที่ไม่มีใครรู้จัก นี่ว่าตัวละครมีความเป็นมนุษย์ระดับนึง

การเปรียบเปรยชอบมากเป็นสิ่งที่ประทับใจอย่างถึงที่สุดของนิยายเรื่องนี้ รักษาระดับไว้นะคะ พัฒนาต่อไปค่ะ จะติดตามเรื่อยๆ

[lostbluedae]

DNF at 10%… gave it another chance… DNF again at 20% 😭 i really tried but this book just does NOT want me

the love line?? i don’t feel it at all
like you never made me believe in this relationship

and the writing… i’m sorry but it’s doing way too much
i like descriptive prose, i really do, but this is next level of คำฟุ่มเฟือย to the point it gets exhausting

every sentence is like: ร่างอรชรอ้อนแอ้น เจ้าของใบหน้าหล่อเหลา
like pls 😭 i get it they’re pretty, can we move on

it feels like the story is drowning in its own adjectives

and then ผกาย… i’m confused
he’s written so feminine to the point that if you read it blindly you wouldn’t even clock this as a BL

like the scene where he gets all shocked and flustered seeing his best friend (who is literally a man… with the same equipment…) taking his shirt off to shower like
bro YOU HAVE THAT TOO 😭

it just feels unrealistic in a way that pulls me out of the story completely

for now i can’t continue at all…
maybe i’ll give it another try if my fav actor actually ends up in the movie adaptation

until then it’s a double DNF with trust issues 🥀

[Phirapat]

มีจุดบกพร่องมหาศาลและใหญ่โต อะไรที่ควรเล่าก็ไม่เล่า อะไรที่ไม่ต้องมากก็เน้นจัง
.
คู่ตัวละครก็แสนดาษเจอได้มากมายไม่ต้องมาอ่านเล่มนี้ก็ได้ และอุตส่าห์ทำให้น่าเบื่อลงได้อีก ทั้งหมดคงมาจากการตั้งต้นที่ผิดแต่แรก จากคำนำที่ว่า "เราจะรักคนที่จากไปแล้วได้หรือไม่" คำตอบที่จะตอบได้คงมีมากมาย ก็ยังตอบผิดได้ ไม่น่าเชื่อ
.
ความมีใจรักในภาพยนตร์นั้นหามีไม่แม้ภาพยนตร์และดาราจะเป็นแก่นหลักของเรื่องก็ตาม ไม่ได้จะบอกว่าผู้เขียนต้องรักการดูหนังถึงจะเขียนเรื่องตามว่าได้ แต่ช่วยกรุณาพยายามให้คนอ่านเขามีอะไรให้เชื่อได้ว่ามันมีที จะในเรื่อง ฉากหลัง หรือตัวละครก็ได้ จะแค่ยัดชื่อหนังเก่า ๆ หรือดารายุคกันมาก็ได้ ง่าย ๆ แค่นี้ยังไม่ทำ
.
หายนะใหญ่อย่างหนึ่งคือความยาวของเรื่อง ต้องพูดก่อนว่าความยาวไม่ได้ส่งผลต่อความดีงามหรือเลวทรามของเรื่อง มันเป็นเพียงแค่ตัวขยาย ให้คนอ่านได้อยู่กับเรื่องกับตัวละครมากขึ้น ซึ่งในกรณีเล่มนี้คือการขยายข้อบกพร่องให้ใหญ่โตจนเบียดความบันเทิงตะเลิดเหิดหายคล้ายว่าไม่เคยมี
.
ใด ๆ ถ้าใครชอบก็ขออนุโมทนาบุญ

[pigeon read]

ไม่เข้าใจตัวละครทั้งหมด การกระทำของตัวละครน่าหงุดหงุดไปหมด ไร้ซึ่งความชัดเจนในการกระทำ ภาษาพรรณนาพร่ำเพ้อมากมายจนเวียนหัว ยอมรับว่ารูปเล่มสวยงามมาก แต่เรื่องราวและตัวละครยังต้องปรับให้มีความชัดเจนมากขึ้น ส่วนเรื่องภาษา หากลดน้อยความประดิษฐ์ลงได้จะดีมาก เข้าใจว่าต้องการให้เข้าเกณฑ์ความภาษาสวยและงดงามตาม stereotype แต่ความงดงามทางภาษาจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อผู้อ่านเข้าใจในผลงานเขียนอย่างถ่องแท้ และความงดงามทางภาษามักจะเกิดจากการกล่อมเกลาบรรยากาศมากกว่าการยัดเยียด

ป. ล. ตัวละครผกายน่าหงุดหงิดที่สุด ลังเลจนทำเอาหมดอารมณ์ ไร้ซึ่งความสวยงามของความรัก

[Mary M.]

ตัวเล่มสวยมากค่ะ สะดุดตาดี แต่พอเข้าไปอ่านกลับรู้สึกผิดหวังนิดๆ การบรรยายค่อนข้างไม่ตรงกับยุคสมัยที่ดูน่าจะไม่เก่าขนาดนั้น ดูเพ้อๆ ขอโทษจริงๆถ้าทำให้ไม่สบายใจ แต่บางคนอาจจะชอบ ส่วนตัวเราไม่ค่อยอินกับความรักระหว่างเดือนกับผกาย รู้สึกว่ารักกันเร็วไปไหม ไม่ค่อยสมจริงเท่าไหร่ ที่อ่านต่อเพราะอยากรู้ว่าปมสุดท้ายของพระเอกจะคลายยังไง

[ays]

overrated เกินไป ใช้คำฟุ่มเฟือยเยอะ เหมือนรู้ศัพท์อะไรก็ใส่ลงไปหมดให้ดูอลังการ แต่สำหรับเรามันยังไม่สละสลวย มีหลายจุดให้สะดุด e.g. บรรยายตัวเอกเหมือนผู้หญิงมากเกิน เป็นอีกเรื่องที่เห็นคนชมเยอะ เลยตั้งความหวังไว้สูง ส่วนตัวคิดว่าดีในระดับทั่วไป ไม่ได้ถึงขั้นมาสเตอร์พีซนะ

[Lapat Suwanlamai]

ยอมแพ้ตั้งแต่บทที่สอง บรรยายไม่ค่อยถูกจริต ทั้งๆที่พล็อตถูกจริตเรามากๆ ส่วนตัวเป็นคนชื่นชอบแนวนิยายพีเรียดอยู่แล้ว แต่พออ่านจริงๆ ก็รู้สึกภาษาไม่โดนเอื่อยมากๆในบางช่วง ส่วนตัวตัดสินใจไม่ไปต่อค่ะ ให้กำลังใจคุณไรท์ ต่อไปค่ะ

[Matchahoji Latte]

เห็นด้วยกับความเห็นคุณด้านบน

[Lily the valley]

อ่านแล้วรู้สึกเนื้อเรื่องก็โอเค แต่แอบตะหงิดใจเรื่องตัวละครนายเอกนิดหน่อยที่เหมือนว่าใจแอบโลเลตอนอยู่กับคนนี้คิดถึงอีกคน ไม่ค่อยชอบแบบนี้เท่าไร

[อาลียา]

สนุก แนะนำ คลั่งรักสุบๆ ชอบมาก บรรยายเห็นภาพ แต่งงบทพูดนิดหน่อย สับสนว่าใครพูด

[Cherkoy]

รู้สึกเฉยๆ ยังไม่เทสเท่าไร พล็อตมันทั่วไปเรียบง่าย และไม่ค่อยน่าตื่นเต้นติดตามเท่าไหร่ในส่วนตัว

[Zhira]

Good story

[Pisrisara]

เรื่องสำนวน เอาเป็นว่าตอนอ่านเราไม่ค่อยคิดอะไร สามารถอ่านได้โดยไม่มีปัญหา ยอมรับว่าอ่านยากบางจุด แต่ตัวละครอย่าง เดือน ดรัณภพ ที่คุณนักเขียนเป็นคนสร้าง ทำให้เราประทับใจในหนังสือเล่มนี้มากจนต้องซื้อเล่มมาเก็บไว้

[iamkiko]

dnf @70% too cringe to handle



เห็นกระแสดีเลยลองอ่าน เป็นอีกครั้งที่ผิดหวังเพราะความไฮบ์ของคนในอินเทอร์เน็ต ใช้คำบรรยายอย่างไม่เหมาะกับไทม์ไลน์ของเรื่องมาก อ่านแรกๆ นึกว่าช่วงพีเรียด (ก็เอ๊ะ ทำไมมีโทรศัพท์วะ) อีกอย่างคือมาอีกแล้ว พวกบรรยายอย่างกับตัวเอกเป็นเด็กน้อยอินโนเซนส์กลิ่นแป้งเด็ก แต่ที่ทำให้เอียนสุดคือคำขยายฟุ่มเฟือยมากกก ไม่เคยเจอนิยายเรื่องไหนใช้คำบรรยายถึงรูปร่างหน้าตาตัวละครได้รุงรังขนาดนี้มาก่อน มาแทบทุกพารากราฟ เปลือกตาวาว แววตางดงาม ดวงหน้าหวานปานน้ำผึ้ง ดวงหน้าเกลี้ยงเกลา มือใหญ่x10 มือเล็กx100 เจ้าของฝ่ามือเรียว เจ้าของดวงตาลึกซึ้ง เจ้าของดวงตาโศกเศร้า เจ้าของดวงตาอบอุ่น เจ้าของดวงหน้าพริ้มเพรา เจ้าของใบหน้าหล่อเหลา เจ้าของๆๆ นิ้วเรียว ร่างบาง ริมฝีปากอมชมพู เรือนผมนุ่ม แววตาใสซื่อ ใบหน้าเรียวคม พวงแก้มนุ่ม ใบหน้าเรียว ชายหนุ่มรูปร่างสะโอดสะอง แววตาใสเบิกกว้าง บลาๆๆ บทหนึ่งมาร่วม 20-30 คำได้ อ่านไม่ไหวค่ะ

[Ponyo Today]

ส่วนตัวแล้วเราชอบมากน้องผกายเป็นเหมือนแสงสว่างในการใช้ชีวิตให้ทุกคน คุณเดือนก็แสนดีที่หนึ่งถ้าคุณอ่านจะรักคุณเดือนมากคุณเดือนสมควรมีความสุขที่สุดแล้ว ส่วนน้องภูก็น่ารักฟีลหมาเด็กที่คอยอยู่เคียงข้างน้องผกายมาตลอด จบสมหวังดีแต่รู้สึกว่าจุดจบของตัวร้ายมันเบาไปหน่อย TT อ่านจบแล้วซึม