გურული დღიურები

გურული დღიურები #1

by Giorgi Kekelidze

ქართველი პოეტი, ესეისტი. ელექტრონული ბიბლიოთეკა lib.ge -ს დამფუძნებელი. საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის გენერალური დირექტორი. კითხულობს ლექციებს კლასიკური ლიტერატურისა და ხელოვნების ისტორიაზე. აქვს რამოდენიმე ტელე-პროექტი.

2008 წელს გამოცემული ლექსების კრებულისათვის "ოდები" მიენიჭა პრემია საბა, 2013 წელს კი მუშვიგის საერთაშორისო პრემია. 2012 წელს მაი ლაშაურთან ერთად გამოსცა ალბომი -მხატვრობას + პოეზია = მინიატურები. 2014 წელს გამოდის მისი პოეტური კრებული - "2008 - 2013".
დაიბადა ოზურგეთში,1984 წელს.

Genres: Nonfiction, Georgian

84 pages, Paperback

First published January 1, 2014

About the author

Giorgi Kekelidze (Georgian: გიორგი კეკელიძე) is a Georgian poet, essayist and the founder of the first Georgian digital library lib.ge. Since March 2012 he is a General Director of the National Parliamentary Library of Georgia.

Born in Ozurgeti, Giorgi Kekelidze graduated from the Department of Philology at Tbilisi State University with Master's degree in Humanitarian Sciences. From 2006 to 2008 he worked at the penal Institution of Rustavi as a teacher of the Georgian language and literature. Since 2009, he has presented various literary-critical programs at different radio stations. From 2010 he is a literary columnist for the popular magazine Tabula. He delivers lectures on Classical literature at the Free University of Tbilisi. Since 2012 he hosts a literary show "Interpretation" on the Akhali Arkhi television channel.

Reviews

[ნინო კერესელიძე · Rating 3 out of 5]

“სოფლის ღამეულ ხმათაგან ბევრია მაგიური. წვიმა თუნუქის სახურავზე ან მდინარის ჩხრიალი, თავი რომ თითქოს ქვებზე გიდევს. ან ბაყაყების ჯიუტი ყიყინი. ტურის ყრუ კივილი. ბუს ხმა - მარტოობის მანიფესტი. მაგრამ მთავარი მაინც ჭრიჭინაა, თუ რაღაც მწერი, ზაფხულის ღამის საუნდტრეკს რომ მღერის გაუჩერებლად.”

[Nashelito · Rating 5 out of 5]

Я людина проста: бачу книжку з грузинським іменем автора — купую її і читаю. Цього разу, щоправда, це електронка "Гурійського щоденника" Гіоргі Кекелідзе всього за 1 грн, але придбана на сайті видавництва.

Коли я сам був в Грузії, один із моїх тамтешніх знайомців на ім'я Важа запевняв, що регіон Гурія — концентрат Грузії, особливий, насичений грузинськістю по вінця, населений химерними жителями — нащадками лісових розбійників.

Моє знайомство з цими місцями склалося радше побіжно, під час мандрів автостопом. Я їхав в Батумі, а водій, який мене підібрав, мав заїхати в гори Гурії за своєю дівчиною. Чоловік трапився гарячий, залюблений у швидкість, тож їхав гірським серпантином з карколомною швидкістю і різкими поворотами. Я таке бачив хіба в кіно, тож коли ми нарешті зупинилися і він пішов шукати свою гурійську красуну, я притьма побіг блювати у прірву...

"Гурійський щоденник" не надто схожий на щоденик, не подібний він і на подорожні нотатки. Скарбничка спогадів — так, щоденник любові — можливо. Гіоргі Кекелідзе міцно вплетений у відчуття свого коріння і дитячі спогади про дідусів, бабусь, батька. Численні родичі вредного, але й таланоаитого хлопчака, який народився і проживає дитинство в селі, промовляють з сторінок книг живими словами, люблять, страждають, розповідають химерні історії і помирають, завжди хтось мусить помирати щоби ми сильніше відчули любов. Помирають, а втім і продовжують жити в уяві та пам'яті тих, хто щойно про них читав.

Мені особливо цікаво читати про Грузію та її жителів, тому що я встиг чимало їх побачити, відчував на собі їхню виняткову гостинність, відповідав на їхні запитання, ночував у їхніх домівках і закохався в місцеву кухню.

Мені знайомі грузинські (і гурійські) топоніми, я спостерігав за коровами, які лежать на мостах і ходять асфальтованими трасами, за свиньми, котрі бігають по селах, наче кури, я пригадую фактурні обличчя грузинів та грузинок, а магічне звучання грузинської мови страшенно нагадує ельфійську на звук. Та і на вигляд теж.

Гіоргі Кекелідзе підштовхнув мене згадати і власне дитинство в селі: вічну роботу в саду, на городі, лущення квасолі, кукурудзи, горіхів взимку, дрелювання вишень довгими літніми вечорами, дослідження покладів старих книг на горищі, регулярні відвідини бібліотеки, походи з татом в ліс за дровами і по гриби, екскурсії з дідусем на пилораму або тракторний стан...

"Гурійський щоденник" — це відверті історії (есеї? оповідання?), на сторінках яких автор щедро ділиться власними мріями, перемогами і поразками, а також помилками, за які йому досі соромно.

Попри іронію та гумор, які часто проступають серед рядків, це і глибоко сентиментальна книга, наповнена печаллю за днями і людьми, яких вже ніколи не буде.

Дочитав і знову хочу в Грузію 🖤

[Dada · Rating 5 out of 5]

არ ველოდებოდი ესე თუ მომეწონებოდა.

[ლექს ძიმისტარიშვილი · Rating 1 out of 5]

სხვისი დღიურის შეფასება ცოტა დასაძრახი ამბავია. მე სწორედ ის არ მომეწონა ამ წიგნში, რაც დღიური იყო, ეგ კიდევ ავტორისგანაც მეტად სუბიექტურია და მკითხველს ობიექტურობას ნუ მომთხოვთ.

არადღიურულ ნაწილს რაც შეეხება, სხვათა მოკლე ისტორიებს, ეგენი დამაკლდა, მეტს ველოდი და გამიცრუვდა იმედი :( არადა რა კარგი საკითხავები არიან ჩვეულებრივი ადამიანები

[Alena · Rating 3 out of 5]

Не була у Грузії і, можливо, тому не змогла оцінити колорит розповідей чи відчути їх реалістичність. Щоденник складається з 2 книг:
1. Спогади гурійців про цікаві ситуації з їх життя
2. Спогади автора про стосунки з батьком та його смерть

[Ana · Rating 4 out of 5]

It is more like 3.7 stars. I expected more fun and laughter, but my bad, l should have known better, as I am aware of the author. It really feels like reading diares, very intimate, but also about me and every child born in 90s. At times it feels all over the place, but nonetheless worth reading.

[Nika Vardiashvili · Rating 2 out of 5]

ზოგი ისტორია ძალიან კარგია. შესრულება საშინელი, შესაბამისად ეს ორი ვარსკვლავიც ავტორს.

[Mindia Arabuli · Rating 4 out of 5]

80 გვერდი მეთქი ცოტაა არადა მოულოდნელად საკმარისი იყო თან არა "ნეტა მალე მორჩეს"-ობის გამო ;დ
უბრალოდ ბოლო რამდენიმე გვერდმა ცოტა დაარღვია ეგ შეგრძნება

[Irakli Jashi · Rating 5 out of 5]

გურიაში რაგინდოდა თუ სიკვდილი არ გინდოდა
გურულ კაცს როგორ შეიძლება გურული დღიურები არ მომწონებოდა

[Anna-Liliya Kokora · Rating 4 out of 5]

Милі есеї про дитинство, дорослішання та людей довкола.
Думаю, таке написати може кожен з нас. Якщо захоче.
Прочитати, щоб відпочити - годиться.

[Tamar Razmadze · Rating 2 out of 5]

Rato aweria ro 82 gverdi aq. 200 qonda. :(

[თინათინ ჭავჭანიძე · Rating 3 out of 5]

იმერეთში დაბადებულს და გაზრდილს რომ გაგაღიმებს, შენს კუთხეს, ბავშვობას და ზაფხულის ჭრიჭინისხმიან ღამეს მოგანატრებს ეგეთია, რა. წარმომიდგენია, გურულს როგორ ეამება. კაი იყო!

[NIGHTSTAND CHAOS · Rating 3 out of 5]

გიორგი კეკელიძის „გურული დღიურები“. წიგნი კრებულია გურული ხალხის სხვადასხვა მხიარული ისტორიების, რომლებიც თავად ავტორმა შეაგროვა. ავტორის მოგზაურობა გურიაში ოთხ თვეს გრძელდებოდა და ის პირადად იწერდა ძველი დროის ამბებს ადგილობრივი წეს-ჩვეულებებისა და რიტუალების შესახებ გურული გლეხებისგან. „გურული დღიურები“ 2014 წლის ბესტსელერად დასახელდა. წიგნის გამოსვლიდან ერთ თვეში გაყიდვების რეკორდული მაჩვენებელი დაფიქსირდა. ეს გიორგი კეკელიძის პირველი ცდაა პროზაში. „ადამიანები, სანამ ოცნება შეგვიძლია, ერთმანეთს ვგავართ და მხოლოდ მაშინ, როცა მოვლენ უფროსი კაცები და ქალები, სხვა მაკრატლით ხელში და ოცნებებს შეგვჭრიან და გვეტყვიან, რომ ცხოვრება სინამდვილეში სხვანაირია, გამოვდივართ ქუჩაში და ერთმანეთს ვეძებთ. ერთმანეთს, როგორც უცხოს და განსხვავებულს...“⁣
⁣

[Giorgi Baskhajauri · Rating 3 out of 5]

ვფიქრობ ემოციურად ყველა მკითხველთან ძალიან ახლოს უნდა მივიდეს. ყველას გაახსენებს წარსულის, ბავშვობის რაიმე დეტალს, აქედან გამომდინარე სასიამოვნოდ იკითხება. ჩემთვის ისტორიები ზედმეტად დანაწევრებული იყო, მიუხედავად საერთო სათაურისა „გურული დღიურები“ არ იყო კავშირი, რომელიც რაღც ერთიანობის შეგრძნებას დატოვებდა. ჩემი აზრით ამბები არ არის გურული, გურიაში არც ერთხელ ვყოფილვარ, მაგრამ ეს ან მსგავსი ისტორიები ძალიან ნაცნობია ჩემთვის, არ იყო ისეთი ისტორიები, რომლებიც ენდემური იქნებოდა გურიისთვის.

[Gia Jgarkava · Rating 3 out of 5]

ნორმალურად იკითხება, ადგილ-ადგილ ცოტა ჩაითრევს კიდეც, შიგადაშიც რაღაც ძველს და დავიწყებულსაც კი გაგახსენებს... გურულებისთვის უეჭველი ბევრად მაგრად მოაქ, ოზურგეთელებისთვის კი ალბათ ტრიპიცაა.

P.S. აი არჯუნას აქ ნაღდად არ ველოდი! :)

[Niniko Lomadze · Rating 4 out of 5]

ჩემი გურულები <3

[Mikheil Samkharadze · Rating 4 out of 5]

კარგი წასაკითხია. ნოსტალგიურ flavor-ს ტოვებს, რაღაცნაირს, ბავშობისდროინდელს.
გურულების საუბარი წიგნში ასე კარგად გადმოცემული სხვაგან არ მინახავს.

[Luka Fadiurashvili · Rating 4 out of 5]

მანჩესტერის თავი ყველაზე მეტად მომეწონა.. იუმორი იმ დოზით არ იყო რითიც ველოდი, მაგრამ რაღაც მელანქოლიური განწყობა კი შემიქმნა.

[Guga Maliadze · Rating 4 out of 5]

უფრო მეტ ტიპურ გურულ იუმორს ველოდი მაგრამ რაღაც უფრო სხვა აღმოჩნდა. ჩემი გურულები მომაგონა და მომანატრა თვარა 4 ვარსკვლავი რეიზა უნდა დავუწერო სვა მიზეზი არ მაქვს...

[Nina · Rating 5 out of 5]

ოთხმოცდაერთ გვერდში დალექილი გურული მელანქოლია