Literatura polska po 1989 roku w świetle teorii Pierre’a Bourdieu finansowanego ze środków Narodowego Centrum Nauki. Nadrzędnym celem projektu był naukowy opis dwudziestu pięciu lat rozwoju pola literackiego w Polsce (1989–2014) i zachowań jego głównych aktorów (pisarzy i pisarek, wydawców, agentów literackich i tak dalej) za pomocą teoretycznych narzędzi zaproponowanych przez francuskiego socjologa Pierre’a Bourdieu. Intencją zespołu badawczego była także pionierska na taką skalę aplikacja narzędzi socjologicznych do refleksji literaturoznawczej w Polsce po 1989 roku. Badania przeprowadzone przez socjologów, kulturoznawców i literaturoznawców składały się z trzech części: analizy pozycji pola literackiego w odniesieniu do innych obszarów życia społecznego (władzy, ekonomii, edukacji, mediów) oraz jej rozwoju w czasie, analizy wewnętrznej struktury pola literackiego oraz analizy genezy habitusów pisarzy i pisarek.
bardzo mi się podobała, merytoryczna i podsumowująca wiele kwestii co do sytuacji pisarzy na rynku pozwolę sobie zacytować „szkoda, a przydałoby się się trochę polotu i finezji w tym smutnym jak pizda mieście”
Bardzo ciekawa i merytoryczna synteza (jeśli mogę to tak nazwać), napisana przyjemnym językiem. Przedstawienie różnych perspektyw bez ich konkurowania na plus. Zdecydowanie ciekawsza dla mnie była druga część, samo wykorzystanie cytatów i wywiadów — cudowne.
Wnikliwa analiza polskiego pola literackiego po roku '89, przeprowadzona głównie przez socjologów, a opracowana przez specjalistów zajmujących się dziedziną. Warto, warto, warto...!