Wanneer Simon Sinkelberg, beter bekend als cartoonist Zink, breekt met de redactie van zijn krant, gaan alle remmen los. Hij scheurt weg in zijn auto en neemt een jonge vrouw mee die met een cellokoffer staat te liften. Wat volgt is een dollemansrit die steeds mysterieuzere trekken krijgt, zeker wanneer Simons verleden hem onderweg komt inhalen. Waar wil de celliste heen? En wat zou er werkelijk in haar koffer zitten? De linkshandigen is een even groteske als meeslepende roman over het karikaturale, over ironie, privacy en ‘de sinistere gave van de linkshandigheid’.
"In het verborgene van elke linkshandige groeit een eigenwijs wezen wiens wereld zich gedraagt naar zelfgemaakte wetten".
Het boek "De linkshandige" van Christiaan Weijs is, volgens de achterflap, een meeslepende roman over het karikaturale, over ironie, privacy en de sinistere gave van de linkshandigheid. Vier thema's die mij - als linkshandige overigens - wel aanspraken en me ertoe aanzetten om met vrij hoge verwachtingen aan het boek te beginnen.
Kon het boek de verwachtingen inlossen? Niet echt. Toegegeven, Weijts presenteert de lezer een intrigerend verhaal over een cartoonist die opstapt bij zijn krant omdat hij zich belemmerd voelt in zijn artistieke vrijheiden. Net op dit woelig moment passeert celliste Katharine zijn levensweg, als liftster langs de baan waar hij toevallig rijdt. Samen rijden ze verder, een reis die steeds vreemder en mysterieuzer wordt naarmate elementen uit het leven beider personages naar voor komen.
Op zich een boeiend verhaal, doch helemaal niet zoals op de achterflap voorgesteld. Enkel het aspect "privacy" komt uitgebreid aan bod, waarbij je als lezer een groot big-brother gevoel krijgt, een beetje zoals bij het lezen van "De Cirkel" van Dave Eggers. Het doet de lezer meer dan eens stilstaan bij wat de moderne technologie niet enkel als voordelen maar ook als nadelen met zich meebrengt. So far so good.
Van het karikaturale, van ironie of van de sinister gave van linkshandigheid was veel minder sprake. Deze thema's kwamen maar heel oppervlakkig aan bod, even aangeraakt om dan onaangeroerd op de achtergrond te verdwijnen, en behalve met het citaat waarmee ik deze recensie begon, bleef ik als linkshandige serieus op mijn honger zitten.
Spannend verhaal op de achtergrond van de meest voorkomende nieuwtjes uit de krant. Ik ben de draad kwijt geraakt aan t einde, maar het kan aan mijn linkshandigheid liggen 😁
Ik houd ervan hoe de auteur aan het begin de rechtshandigheid dan wel linkshandigheid van mensen gebruikt als verklaring voor hun respectievelijke slechtheid en goedheid. Iedereen weet natuurlijk allang dat linkshandige mensen creatiever, slimmer, mooier en charismatischer zijn dan rechtshandige mensen: dat het gewoonweg betere mensen zijn. Dit is niets nieuws, en hierin is dit boek slechts een bevestiging. Vandaar dat de auteur ook waarheden uit als "Als Simon tegenwoordig aan rechtshandigen denkt moet hij weleens lachen. Al die arme, makke schapen. Kijk ze elkaar eens hun rechterpootjes toesteken. Zeker, de linkshandige schudt braaf mee, maar hij schatert het heimelijk uit."
In het begin van het boek laat de auteur de hoofdpersoon zeggen dat linkshandigheid op het jodendom lijkt: "Dat nog niemand op het idee is gekomen om ons als groep uit te roeien is waarschijnlijk omdat alleen een linkshandige geschift genoeg kan zijn om op zo'n geniale gedachte te komen." Dan verwacht ik natuurlijk later in het boek een zowel geschifte als geniale oplossing voor het probleem waarin de hoofdpersoon zich vindt. Jammer genoeg gebeurt dat niet. Sterker nog, de hoofdpersoon wordt ineens tweehandig. Brr.
Er lopen hier drie verhalen door elkaar: Een verhaal over een ontslagen cartoonist, een verhaal over een vrouw met een gestolen cello en een verhaal over privacy schending van een groot telecom bedrijf. Een beetje veel voor zo'n korte roman (191 bladzijden). Het laatste verhaal wat wat mij betreft weggelaten mogen worden zodat de andere twee verhalen meer tot hun recht zouden komen.
Een cover design om een rechtshandige te misleiden is een geniaal idee, helaas misleidt hij ook de doelgroep die reeds gewend is alles achterstevoren te doen en hierdoor geheel en al verward achterblijft. Had liever alles omgedraaid zodat het geheel logisch wordt.
Ach, het is eigenlijk best een leuk boekje, met een beetje van Eggers en een beetje van Campert.
Prettig geschreven roadtrip-roman met een creatieve cover ten dienste van linkshandigen - vermoed ik, want zelf ben ik rechtshandig. 'De Linkshandigen' bundelt enkele dagen in het leven van cartoonist Simon die ten prooi valt van censuur en van de tentakels van de firma die hij in de gewraakte cartoon op de korrel neemt. Onderweg kruist een mysterieuze celliste zijn pad en samen rijden ze verder. Langzaam klaart de mist op rond het verleden van Simon en zijn passagier, maar net als je een klinkende finale verwacht, breekt Christiaan Weijts het verhaal abrupt af. Jammer.
Weijts heeft een prettige schrijfstijl. Dit boek is luchtiger dan zijn vorige werk, Euforie. Kreeg het idee dat de schrijver plotseling besloot het verhaal af te ronden, losse eindjes aan elkaar te knopen en een abrupt slotakkoord te schrijven
Desalniettemin is het vooral ook een spannend boek dat je in één ruk uitleest. Plus scherpe grappen.
Een waardering uitdrukken in sterren blijft lastig, zo snel na een roman gelezen te hebben. Misschien dat ik het later "overdreven" vind dat ik nu 5 sterren toeken. Maar voor nu voelt dat als het enige dat ik kan doen. Het juiste moment, de juiste omstandigheden. En: zo veel lezers, zo veel meningen. De link naar mijn blogpost: http://t.co/1tJXyB1ijU
Er zou een 3,5 ster moeten gegeven kunnen worden. Dan maar 4 sterren, voor het leuke verhaal, mooi geschreven. Min een halve ster voor het doordrammen hier en daar, maar toch de moeite, een fijn boekje.
Een (letterlijk en figuurlijk)flinterdun 'on the road'-verhaaltje. Leuk, onderhoudend, maar allemaal weinig beklijvend. Waar is de Christiaan Weijts van 'Art. 285b'? Of is hij simpelweg het slachtoffer van het feit dat hij na 'Venushaar' (Michaïl Sjisjkin) op de leestafel is terechtgekomen?