Korku Kültürü

by Frank Furedi, Barış Yıldırım (Translator)

Batılı toplumlarda hayat standardı yükseldikçe, insanlar kendini daha fazla risk altında hissediyor. Öyle bir noktaya varılmış durumda ki, âşık olmaktan el sıkışmaya, asansöre binmekten uçak yolculuğuna, duygusal/ toplumsal yaşamın ve teknolojik gelişmenin en sıradan unsurları önemli risk faktörleri olarak görülüyor artık. Sovyetler Birliği’nin yıkılması ve Çin’deki değişmelerden sonra yükselen “tek kutuplu” neoliberal dalga ve sendikaların, ailelerin ve çeşitli cemaatlerin çözülmesiyle insanlar bireyleşti belki; ancak yeni dayanışma biçimlerinin yokluğunda bu bireyleşme, kişiyi özgürleştireceğine iyice çaresiz hale düşürdü. Kendi başına kalan birey, eleştirel bir düşünüş geliştirecek cesareti toplamak yerine, güvensizlik duygusunun altında eziliyor. Giderek iş arkadaşları, komşular, hatta ailenin diğer üyeleri potansiyel birer düşman olarak görülüyor. Toplumun işleyişine dair güvensizlik bütün katmanlarda hâkim hale geliyor.Bu gelişmelerin sonucu olarak güvenlik 1990’lı yılların temel değeri haline geldi ve insanları hayatın risklerinden uzak tutmayı amaçlayan büyük bir sektör gelişti; risk yönetimi ve risk analizi konusunda raflar dolusu kitap yazıldı. Özellikle de 11 Eylül olaylarından sonra, toplumu ve doğayı değiştirmek üzere yapılan müdahalelerin kapanmaz yaralar açtığı ve kıyamet gününün yaklaştığına iyice inanır oldu Batılı insan.

Bizde de birçok insan kendini çevresel ve teknolojik felaketlerin tehdidi altında görüyor. Toplum olarak deli dana paniği, kapkaççı paniği, tacizci paniği gibi korkulara kapılmak için hazır bekliyoruz.“İyi beslenmezsen verem olursun” günlerinden, “kırmızı et zehirdir” noktasına geldik. Anneler çocuklarını okula götürüp dönüşüne kadar başında beklemezse annelik görevini ihmalle suçlanıyor; çünkü artık okul servisleri de birer tehlike kaynağı. Üniversite öğrencilerine hiçbir toplumsal faaliyete katılmamayı hem aileleri hem de okul yönetimleri öğütlüyor.

Elinizdeki kitap bize risk almanın son derece yapıcı ve üretken bir süreç olduğunu hatırlatıyor; ve insanın gerçekleştirdiği tüm ilerlemelerin temelinde, doğaya ve topluma bilinçli biçimde yapılan müdahalelerin olduğunu. Furedi, korkunun korkuyu doğurduğu çözülen toplulukların yerine, risk alarak özne olma cesaretini gösteren insanların oluşturduğu yeni yapılar ve farklı bir dünya öneriyor.

Genres: Nonfiction, Sociology, Politics, Psychology, Philosophy, Cultural, Science

243 pages, Paperback

First published January 1, 1997

About the author

Frank Furedi is a professor of sociology at the University of Kent, UK.

Reviews

[Bettie · Rating 2 out of 5]

Description: Fear has become an ever-expanding part of life in the West in the twenty-first century. We live in terror of disease, abuse, stranger danger, environmental devastation and terrorist onslaught. We are bombarded with reports of new concerns for our safety and that of our children, and urged to take greater precautions and seek more protection. But compared to the past, or to the developing world, people in contemporary Western societies have much less familiarity with pain, suffering, debilitating disease and death. We actually enjoy an unprecedented level of personal safety.

When confronted with events like the destruction of the World Trade Centre, fear for the future is inevitable. But what happened on September 11th 2001 was in many ways an old fashioned act of terror, representing the destructive side of the human passions. Frank Furedi argues that the greater danger in our culture is the tendency to fear achievements representing a more constructive side of humanity. We panic about GM food, about genetic research, about the health dangers of mobile phones. The facts often fail to support the scare stories about new or growing risks to our health and safety. Our obsession with theoretical risks is in danger of distracting society from dealing with the old-fashioned dangers that have always threatened our lives. In this new edition Furedi relates his own thinking on the sociology of fear to the thought of earlier thinkers such as Darwin and Fred and to the sociological tradition of Durkheim, C. Wright Mills, Anthony Giddens and others.

Blimey! My edition of this book is circa 1997, ah-but a smidgeon away from being two decades out of date, and what folks were worried about back then meant they were living in cornflowered fields of ripening cereal compared to the reality which is 2016. The most informative section was Chapter 2: Why Do We Panic?

That 'sudden and excessive feeling of alarm or fear' that we usually associate with panics is clearly reflected in surveys and opinion polls. Polls conducted in the UK and USA suggest that people are anxious about the future and are afraid of a variety of dangers.
Ain't that the troof!

Have a feeling that a revisit to Gibbons is well in order...SPQR by the wonderful Mary Beard is worth a second look at some point.

[Ebru · Rating 5 out of 5]

Furedi risk kültürünün insan eyleminin gücünün inkar edilmesine yol açtığını söylüyor. Kitapta tartışmayı hak eden çok şey olsa da bu yaklaşım bana güç verdi.

Risk altında olmak dışsal, müdahale edemeyeceğimiz koşulları ima eder. Dolayısıyla irade alan insan tehlikeden kaçınan insan olmuştur. Bağımsız karar alabilen özneler kurbanlara dönüşmüştür.

Sendrom, salgın, kriz, panik, travma ve tehlike kavramları bu ahvalin dilini oluşturur. Soldan sağa tüm siyasi tutumlar bu kültür tarafından yakalanmıştır. Sol içinse bu zarar vericidir. Çünkü hayatta kalma kültürü uzun vadeli politika yapmayı engeller. İnsanları iradesiyle değiştireceği bir gelecek hayalinden alıkoyar ve geçmişin tutsağı haline getirir. Diğer yandan "kaotik, düşman dış koşullar" sürekli bir nizam talebini meşrulaştırır. (Eva Ilouz-Soğuk yakınlıklar ve Christopher Lasch-The Minimal Self kitapları da benzer politik eleştiriler yapıyorlar. Eva Ilouz ve Furedi'nin ortak noktası feminist harekete bu konuda rol biçmeleridir.)

Risk kültüründe hayatta kalmacı insanın özgürlüğe değil yardıma ihtiyacı olduğu düşünülür ve davranışlar tıbbileştirilir. Hayatını kontrol altına alan insanlar değil mağdur ve kurbanlar vardır. Bireyler acılarını teşhir etmeye teşvik edilir. Acı bir kimlik meselesine dönüşmüştür. Risk alan kahramanlar strese katlanan "kahramanlara" dönüşmüştür.

Mağduriyet yaklaşımında sizin ne yaptığınız değil size ne yapıldığı önemli olur. Artık hayatın anlamı bilinçli eylemde değil acı çekmede gizlidir.

Tüm bunlar paradoksal olarak Reagan ve Thatcher döneminde yani hırslı birey propagandası yapıldığı dönemde ortaya çıkmıştır. Toplumsal dayanışmanın çözüldüğü, kolektif kimlikten gelen özgüvenin yok olduğu bir ortamda birey savunmasız kalmış ve dışarıdan gelen olayları kendi kontrolünün dışında algılamıştır. Ortaya çıkan bireycilik özgüven içeren bir bireycilik değildir. Nizam talebinin ve riskten kaçınma davranışının serbest piyasacı politik rejimlerde güçlenmesi bunu yaratan koşulların gücünden gelmektedir.

Yazara göre bu kültür solu da etkilemiştir. Değişimin öznesi işçilerin, koşulların kurbanı olarak anlatıldığı çalışmalar artmıştır. Kadın hareketinde de 70'ler öncesi kurban olarak resmedilmeyi reddeden kadınlar sonrasında kurban olarak vurgulanmıştır. Sağcılar insanları kötülüğün kurbanı, solcular ise sistemin kurbanı olarak görse de kurban kültürü yayılmıştır. Yazarın bu yorumu İngiltere için yaptığını akılda tutmak lazım.

[Filiz I. · Rating 5 out of 5]

Iyi ki almisim, dedigim kitaplardan oldu. Bir toplumun korku kullanilarak nasil egilip bukulecegini mukemmel bir sekilde ve orneklerle anlatmis. Gecmiste sorunlarini kendi basina cozmeye calisan bireylerden, en ufak bir sorunda terapist kapisini calan bireylere nasil donusuldu? Sorunlarini kendi cozmekten aciz, kurban kimliginde bireyler yaratmak topluluklar uzerinde uzun vadede nasil sonuclar doguruyor? Asiri korumaci anne babalar guven mi teskil ediyor, yoksa cocugun ozguvenini yok mu ediyor? Magdur edebiyati; medyanin, kurumlarin ve insanlarin taciz gorene, aci cekene yaklasimi; risk bilinci gelistirme; guvensiz ve panik atak geciren bir toplum... Cogumuz, geleneksel bir otorite kaynagindan geldiginde karsi cikacagimiz sinirlamalari, kisisel saglik ve guvenlik adina kabullenmeye haziriz. (Bkz. Pandemi). Pandemi ortaminda okumak ve nereye cekiliyoruz diye dusunmek icin ideal bir kitap.

[Zeynep]

Nisan ayına alıyorum. DNF at %25

[Malcolm · Rating 3 out of 5]

An insightful unpacking of the cultural and social role and consequences of fear, its pervasiveness in contemporary society, and the mundane ordinary ways that it is perpetuated, yet all the things we are scared of are rare, and we have less experience of many of them now than our parents did, and certainly less of many than the 'developing' world. Furedi gathers together things from our everyday worlds to ask how and why they have the power and influence they do. Grim, powerful, essential.

[Fishface · Rating 2 out of 5]

I can only rate this one "meh." While the author does a better job of showing some of the scope of people's unreasonable fears, he never goes much beyond saying "trust me, you're more likely to drown in your bathtub than be murdered on vacation in the Far East," without giving the sort of satisfying facts and figures that would make clear how wrongheaded most people's worries are. In short this book was almost the same as Barry Glasser's (same title).

[Liquidlasagna · Rating 2 out of 5]

The problem with some of these books is that you have to agree with the risk assessments of the author. And even more so, agree with the risks he'll dismiss or ridicule.

So if you don't agree with them on pesticides, vitamins, genetic engineering, nuclear power, crime, propaganda, pollution, geopolitics, you're in for a real disembowelment.

There's something there about 'the Culture of Fear', but far too often it ends up into a rather shallow interpretation of risk assessment, where an author ends up like a drunken Anthony Burgess ranting about people's silly fears and needless concerns, and tells you what the really irritating thing is these days....

---

I wonder what many would have made of Samuel P. Huntington's Clash of Civilizations before 9/11 with Islam on the radar and the rise of China...

---

or William Casey's cell phone usage and his brain cancer later on?

---

"But compared to the past, or to the developing world, people in contemporary Western societies have much less familiarity with pain, suffering, debilitating disease and death. We actually enjoy an unprecedented level of personal safety. "

"During the years that followed, society's attention became focused on dramatic catastrophic threats such as global terrorism, global warming, flu pandemics, and weapons of mass destruction."

"At the same time concern about high-profile threats was more than matched by a regiene of constant anxiety about more banal and ordinary risks of everyday life."

"an anonymous author who wrote The Vice of Reading in the London-based literary magazine Temple Bar in 1874 associated the act of reading with horrifying outcomes. Novel reading was held to be responsible for the corruption of morals."

"Simplistic media-blaming is often associated with an unflattering representation of the public as gullible and uncritical. From this perspectice, people are portrayed as easily brainwashed into internalizing and acting on the latest media directive."

"There is little doubt that the messages communicated by the media are often orientated towards capturing its audience's attention through appeals to people's sense of anxiety and fear."

---

How Fear Works: Culture of Fear in the Twenty-First Century
and
Culture of Fear Revisited

[Tarık]

Frank Furedi'nin "Korku Kültürü" kitabı, korku kültürünün kökenlerini ve etkilerini ele alan kapsamlı bir inceleme. Kitap, terörizm, suç, sağlık, gıda ve çevre gibi çeşitli alanlarda yaygın olan tehlike algısının artmasının nedenlerini ve sonuçlarını inceler.

Furedi, korkunun modern Batı toplumunda giderek daha belirgin hale geldiğini, ancak bu korkunun gerçek bir tehlikeye dayanmadığını ve genellikle medya ve siyasi liderler tarafından manipüle edildiğini iddia ediyor. Kitap, medyanın ve siyasi liderlerin, insanların korkularını besleyerek onların güvensizlik ve kontrol arayışını körüklediği ve bu da toplumda bir tür "korku kültürü" yarattığı tezini destekliyor.

Furedi, korku kültürünün insanların güvenliğini artırmaktan ziyade, toplumda ayrışmaya, korkuya ve hoşgörüsüzlüğe neden olduğunu savunuyor. Ayrıca, korku kültürünün insanların özgürlüklerini kısıtladığını ve bireysel ve toplumsal gelişimi engellediğini iddia ediyor.

Kitap, eleştirel düşünmeyi, gerçeklerin sorgulanmasını ve toplumun korku kültürünün yanıltıcı etkilerinden kurtulmasını teşvik ediyor. Furedi, kitabında aynı zamanda alternatif bir yaklaşım öneriyor ve insanların korkularının üstesinden gelmeleri için dayanıklılık, özgüven ve daha iyi bir iletişim kültürü geliştirmeleri gerektiğini savunuyor.

Genel olarak, "Korku Kültürü" kitabı, modern Batı toplumunda artan korku kültürünün nedenleri ve sonuçlarına dair önemli bir incelemedir. Furedi, okuyuculara korkunun yanıltıcı doğasını sorgulama ve toplumsal gelişimi destekleme çağrısı yapıyor. Kitap, eleştirel düşünme becerileri ve güvenlik arayışları arasındaki dengeyi araştıran herkes için yararlı bir kaynak olabilir.

[Emre Arifoglu · Rating 4 out of 5]

Açıkçası 20. ve 21. Yüzyılda hayatın bizlere zindan olmasının baş sorumlularından biri olarak gördüğüm cesaretsizlik ve korku kültürü hakkında bir kitap okuyacağım için heyecanlıydım, kafamdaki bir çok soruya mantıklı cevaplar bulabileceğimi umuyordum. Umduğum şeyin başıma geldiğini söyleyebilirim, bu fenomeni böylesine kompleks bir ahlaki paradigmanın ufak bir kısmı olarak ifşa eden tez beni konu üzerine daha fazla düşünmeye sevk etti. Furedi kesinlikle zeki bir yazar, anlatmak istediği noktayı ince ince işleyerek sorunu kitabın sonunda uzun emeklerle oluşturulan bir balon hayvan gibi önünüze seriyor.

Kitabın beni memnun ettiği noktaların etmediği noktalardan fazla olduğunu söyleyerek hakkaniyetli davranacağıma inanıyorum. 1998 yılında yazılm��ş bir kitap var önümüzde, toplum üzerinde baskı kuran yeni ahlaki yapının bu tarihten sonra İnternet devrimi ile nasıl bir "mani" ye dönüştüğünü irdeleyememesi onun kabahati sayılmaz. Taciz, beslenme biçimleri ve sağlıklı yaşam konusundaki baskıların anlamlandırılması konusunda da bir miktar "ortadan" gidildiğini düşünüyorum.

Konu hakkında daha çok düşünmenizi sağlayacağı kesin. Sadece bu yüzden bile herkesin neden bu kadar derin bir korku içinde yaşadığını merak eden herkes okumalı.

[Eilís Nolan · Rating 1 out of 5]

Had given this two stars on account of it just not being very good, often failing to back up arguments or to bother arguing them to begin with. Several statements were made that were just entirely ill-founded or factually incorrect, but since the main text of this book is as old as I am, I made allowances for the fact that perhaps it's just an outdated book.

So, out of curiosity, I decided to check what this guy is doing now and apparently he's being a trans alarmist on Twitter. So, not sure how I'm supposed to take a book about society's irrational and oft moralistic fears seriously from a guy getting this worked up about a child in a dress in a John Lewis ad. Docking one star for an unfunny amount of irony.

[Gürkan · Rating 4 out of 5]

L'auteur se concentre sur les concepts de "risque" et de "sécurité", qui ont débuté dans les années 90 et continuent à augmenter, même aujourd'hui, et sont devenus presque compulsifs. Dans le livre, nourri sociologiquement de nombreuses sources, je pense que cela manque un peu en termes de psychologie et de médecine. Il est traduit en turc avec une traduction qui ne fatigue pas le lecteur. Il montre également comment la politique conservatrice et les familles protectionnistes utilisent ces concepts de risque et de sécurité en leur faveur.

[Maide Karzaoğlu · Rating 3 out of 5]

Kitap muhteşem başladı, Taciz bölümüne gelince Fuedi bence kelimenin tam anlamıyla büyük “çuvalladı”, o kadar ki bırakma noktasına geldim, son bölümle tekrar çok iyi toparladı ve güzel bitti.

Şuna katılıyorum: Yılmayacak, kırılganlığın ve zayıflığın ilgi görme aracı olmasının keyfine kapılmayacak, zayıf düşmeyeceğiz. Aksine serpilecek, güçleneceğiz ve çocuklarımızı da hayatta kalacak şekilde yetiştireceğiz. Çünkü insan olmanın onuruna yakışan budur.

[cineceylan]

bölüm 2 | korku

[Kübra]

DNF 14.08.23
Many of the examples given by the author were either factually wrong or they were cherry picked to support his arguments.

I was excited to read a well-prepared argument yet what i found is just one logical fallacy after another. He often relied on oversimplification and or distortion of other’s arguments and/or research’ to support his own.

[Haktan DÖĞEN · Rating 4 out of 5]

Sürekli risk vurgusu, evham dolu medya haberleri, aşırı steril yaşam beklentileri... Ama işin içine biraz daha girince şu soru beliriyor: Peki ama bu “korku kültürü” dediğimiz şeyin karşısına ne koyacağız? Çünkü her ne kadar korkunun sosyal inşa olduğunu anlasa da, Furedi bazen bu inşanın dayandığı yapısal gerçekleri hafife alıyor.

Örneğin, küresel kapitalizmin yarattığı iş güvencesizliği, ekolojik kriz, pandemiler, göç ve savaş gibi somut tehditler bu kültürü doğurmadı mı? Tüm bu belirsizliklerin ortasında insanların güvenlik istemesi, sadece "fazla hassas" oldukları için mi? Hayır. Furedi zaman zaman bireylerin duyarlılığını “abartılı kırılganlık” olarak sunarken, bu kırılganlığın sistemik kaynaklarını yeterince dikkate almıyor.

Bir başka mesele, kitabın yer yer öznel değer yargılarına kayması. “Toplumun dayanıklılığı azaldı”, “bireyler daha zayıf” gibi ifadeler, nostaljik bir modernite özlemi taşıyor olabilir. Oysa yeni kuşakların kaygıları, yalnızca korku kültürünün sonucu değil; farklı bir etik-politik duyarlılık biçiminin ifadesi de olabilir. Gündelik hayatın güvencesizliği içinde büyüyen bir genç, “aşırı hassas” değil; belki de hayatta kalmaya çalışan son derece gerçekçi bir figürdür.

[hera · Rating 2 out of 5]

this is... something. a whole counter attack can be written against this. it is FULL of homophobic, misogynistic and victim-blaming (which he hates that word, victim) stuff. he is also transphobic, so i dont know what did i expect.

however this doesn't mean he doesnt have good points. societies' needs for a tragedy to create a social/communal bond should be criticized as he said. but time to time, i wasnt sure if he misunderstood some facts or consciously ignored. he condradicts himself. especially in the culture of abuse section he criticized how violence is learned and in family (if its not controlled). it is not entirely bad but some parts feel like they are written just for the sake of critizing something, nothing more.

[Colin Roy · Rating 3 out of 5]

A great, concise book about the impact of an overly fear driven society.

[Michael · Rating 3 out of 5]

// From my 2006 book diary:

Interesting read - similar model to The Skeptical Environmentalist: Measuring the Real State of the World in the way that the author deconstructs received wisdoms. In this case it is not about nature - but about humans and their role in society.

Amongst other things Furedi decries is the development in the UK and US where big NGOs have ended up being quasi-governmental in influence - and also in presuming to be speaking on behalf of the nation, or at least significant groups therein. There is indeed an oligarchy of influence firming its grip around government consultations in direct proportion to the drop in interest in politics amongst the wider population. He asserts that these organisations are perpetuating a system of fear, glorified victimhood, low expectations. Most importantly (in his view) that an individual standing on their own can't possibly overcome adversity - from school-ground bullying to serious abuse. Now I agree with him that we don't want to end up with a nanny-state, but we don't want a Thatcherite every-man-for-himself either.
- The problem is, in other words, to find the right balance.

The NGOs, charities not to mention the government, dominate the debate that Furedi meticulously deconstructs. A welcome counterpoint. You can read his articles here: http://www.frankfuredi.com/

An interesting outcome appears to be the http://www.manifestoclub.com/