Valentino & De moeder

by Natalia Ginzburg, Jan van der Haar (Translator)

De novelle Valentino vertelt het verhaal van het gelijknamige verwende kind van toegewijde ouders die er geen twijfel over hebben dat hij 'een man van betekenis' zal worden. Zijn zussen daarentegen zien hem zoals hij werkelijk lui, apathisch, egocentrisch en veel meer geïnteresseerd in feesten dan in zijn studie aan de medische faculteit. De dromen van zijn ouders beginnen uiteen te vallen wanneer Valentino, uit het niets, zich verlooft met de rijke maar opvallend lelijke Maddalena. De familie is geschokt door zijn keuze voor een bruid – en wantrouwig over zijn motieven.
In het korte verhaal De moeder observeren twee jonge broers de mysterieuze vrouw die hen heeft grootgebracht. Ze lijkt zich niet te kunnen conformeren aan de heersende, starre sociale normen. Een intiem en tragisch portret van een vrouw die weigert te accepteren dat moederliefde haar enige lotsbestemming vormt.

63 pages, Kindle Edition

Published September 22, 2025

About the author

Natalia Ginzburg (née Levi) was an Italian author whose work explored family relationships, politics during and after the Fascist years and World War II, and philosophy. She wrote novels, short stories and essays, for which she received the Strega Prize and Bagutta Prize. Most of her works were also translated into English and published in the United Kingdom and United States. An activist, for a time in the 1930s she belonged to the Italian Communist Party. In 1983 she was elected to Parliament from Rome as an Independent.

Reviews

[Marijn Sikken]

Vooral het tweede verhaal vond ik erg goed. Het ultieme bewijs dat je, als je schrijven zo bruisend en gedetailleerd is, maling mag hebben aan show don’t tell.

[Vivienne Laura · Rating 4 out of 5]

Twee korte verhalen die erg makkelijk weg lezen. Beide verhalen gaan over familie verhoudingen vanuit het perspectief van het kind. Het laat zien hoe lastig families kunnen zijn en hoe je de mensen niet zelf uit kan kiezen.

[Arno Braet · Rating 4 out of 5]

Vooral De Moeder beklijft in haar compactheid. Als een razende trein de klif af merk je dat wanneer je wakker wordt, de trein al door de lucht zweeft en niemand nog kan uitstappen. Over een feministisch vrij breken van een jonge moeder in een wereld die haar tegen wil en dank op de rails wil houden.

[Suzanne Brink · Rating 5 out of 5]

Verhaal 1. De ik-persoon beschrijft het leven van haar over het paard getilde broer, de trots van haar ouders, die alles mee had en alles laat mislukken. Maar ze voelt ook mededogen en vangt hem op als hij valt. Grappig, en vooral zo trefzeker in de sobere zinnen.

'Op sommige ochtenden wordt Valentino wakker met gedachten over handel en komt hij bij mij op bed zitten en fantaseert langdurig over cijfers, mandflessen olie en schepen; en dan wordt hij nijdig op papa en mama die hem laten studeren, terwijl hij zo goed zou zijn in zaken. Ik laat hem maar. '

'In de villa van Maddalena had ik een kamer met een groot blauw kleed. Dat kleed vond ik mooi en elke ochtend was ik blij om het te zien.'

'Valentino en ik hebben het nooit over Maddalena. We praten ook niet over Kit. We bewaren de woorden voor kleine dingen, wat we eten of de tegenover ons wonende mensen.'

Verhaal 2: Over een tragische moeder die haar twee zoons gijzelt met haar ongeluk.

'Maar als ze met hun moeder alleen thuis waren, waren de kinderen bang, alsof ze alleen waren.'

[Marjet · Rating 4 out of 5]

Tragiek van een huwelijk

Natalia Ginzburg wordt wel de grande dame der Italiaanse literatuur van de vorige eeuw genoemd. De novelle Valentino verscheen in 1957 en is nu opnieuw vertaald door Jan van der Haar en samen met het korte verhaal De moeder. In 1957 moeten de Italiaanse grondvesten geschud hebben toen dit kleine maar fijne verhaal verscheen. Zonder iets te benoemen vertelt Catarina (Ginzburg zelf?) het verhaal van een arm gezin, haar zogenaamd veelbelovende broer Valentino, een tragisch huwelijk en een liefde zonder liefde. ‘Mijn vader dacht dat hij een groot man zou worden: daar was misschien geen reden voor, maar hij dacht het wel: hij dacht dat al sinds Valentino klein was en nu kon hij er misschien moeilijk mee ophouden.’ Valentino studeert medicijnen, maar weet zich altijd te drukken, liever gaat hij uit, maakt hij speelgoed voor de kinderen van de conciërge en speelt hij met de kat.
lees hier verder

[Jantien · Rating 4 out of 5]

Shame on me dat ik Natalia Ginzburg nog niet kende. Met dank aan de podcast van Frank Heinen en zijn vader (Boeken voor lezers) en m’n tante Christel ben ik nu wijzer. Ik begon maar eens in het Nederlands, met deze bundel van de novelle Valentino en het korte verhaal De moeder. Met name Valentino is een pareltje. En het bewijst maar weer waarom je altijd aan Italiaanse literatuur moet beginnen. Ik weet niet of het komt door de taal of de cultuur, of allebei, maar het leest eigenlijk altijd vlot en boeiend. Op naar meer van deze - in 1991 overleden - schrijfster!

[Riet Bots · Rating 4 out of 5]

Een verrassend goed boek van een auteur van wie ik nog niets gelezen had. Twee familieverhalen met aan de ene kant veel loyauteit en aan de andere kant veel teleurstelling en verdriet. Een treffend beeld van het Italië van de jaren 60 (lijkt mij tenminste) hoewel de verhalen in 2002 en 2011 zijn uitgegeven (maar de auteur overleed begin jaren 90). Je zit op de eerste rij en kijkt wat er (niet) gebeurt. Heb daardoor wel zin om ‘Familielexicon’ te lezen dat in Privédomein verscheen.

[Michel Schynkel · Rating 5 out of 5]

Twee superieur geschreven kortverhalen die perfect bij elkaar aansluiten. Vorig jaar las ik essays van Natalia Ginzburg en vond die best goed, maar na het lezen van dit proza begrijp ik pas echt waarom ze alom geprezen. Zelden gezien vakmanschap.

[Veronique Nolens · Rating 3 out of 5]

3,5 ⭐️

[Christi Kuiper · Rating 4 out of 5]

5 sterren voor Valentino en 3 voor moeder

[Ineke · Rating 3 out of 5]

Ik ging af op de naam Ginzburg, vond haar essays erg de moeite waard, maar deze verhalen hebben niet zo heel veel om het lijf.

[Karin · Rating 5 out of 5]

Met weinig en eenvoudige woorden beschrijft Ginzburg de levens van haar personages. Ze oordeelt niet. Het verhaal vertelt zichzelf.
Klein boekje, grote literatuur!

[Tirza de F · Rating 3 out of 5]

3,5

[Veronique Boon · Rating 3 out of 5]

4 sterren voor verhaal 1 en 3 voor verhaal 2

[Stephanie Huibregtse · Rating 4 out of 5]

Met tempo geschreven. Dicht op de hoofdpersonen. In korte tijd weet je veel over de families.

[Marloe · Rating 4 out of 5]

Twee korte maar volwaardige verhalen. Aanrader.

[Kurt Vandemaele · Rating 3 out of 5]

Valentino voelt aan als een ouderwetse parabel. Eigenlijk wordt er heel weinig in gezegd en zijn er weinig boeiende personages. De meesten onder hen ondergaan het leven. En hun bestaan is eigenlijk een lijdensweg. Dat ze dan bovendien zichzelf niet kunnen zijn, maakt het nog erger. Alleen de ontknoping verklaart een en ander een beetje. En toch beklijft het wel op de ene of de andere manier. Het gaat over mensenlevens die ooit wel enige belofte inhielden, maar op een gegeven moment zijn het logge zeeschepen wiens koers traagjes misloopt en niet te keren blijkt…