Η εγγαστρίμυθη φάλαινα

by Χρήστος Αστερίου

Μία νουβέλα και έξι διηγήματα για τη δύναμη της εκδίκησης, την πολιτική παράνοια, τις βαλτωμένες ζωές που ζητούν διέξοδο, για την αίσθηση του καθήκοντος αλλά και για το μεγαλείο της έβδομης τέχνης.
Οι δίδυμες αδερφές Αβεγιάρδο αφηγούνται την ιστορία της ζωής τους στο Ορίμπε, ένα μικρό χωριό στη μέση του πουθενά, όπου συρρέουν ιδιόρρυθμοι καλλιτέχνες, τεχνίτες και επιστήμονες κάθε λογής. Ποια σχέση έχει μαζί τους ο ιερωμένος που βρίσκεται σε αναζήτηση της «Εγγαστρίμυθης φάλαινας»;
Με ποιον τρόπο μπορεί να επηρεάσει το κόκκινο εσώρουχο του Αρχηγού τους πολίτες μιας δυστοπικής κοινωνίας;
Πώς διαχειρίζεται τη φυγή της συζύγου του ένας διανοούμενος της Ανατολικής Γερμανίας πριν και μετά την πτώση του βερολινέζικου τείχους;
Γιατί δεν επιστρέφει από το έρημο ορεινό χωριό το ζευγάρι που εγκατέλειψε την πόλη λόγω του αφόρητου καύσωνα;
Τι σκέφτεται μια γυναίκα καθισμένη πίσω απ’ το τζάμι του σταθμού διοδίων και πώς παρουσιάζει ένας κριτικός την αριστουργηματική «Απογραφή», το πλέον παραγνωρισμένο φιλμ του ελληνικού κινηματογράφου;

184 pages, Paperback

First published May 1, 2025

About the author

Ο Χρήστος Αστερίου γεννήθηκε το 1971 στην Αθήνα. Έχει δημοσιεύσει την συλλογή διηγημάτων "Το γυμνό της σώμα και άλλες παράξενες ιστορίες" (Πατάκης 2003) και τα μυθιστορήματα "Το ταξίδι του Ιάσονα Ρέμβη. Μια αληθινή ιστορία" (Πατάκης 2006) και "Ίσλα Μπόα" (Πόλις, 2012). Επιμελήθηκε τις επιστολές του Δ.Π. Παπαδίτσα προς τον Ε.Χ. Γονατά "Να μου γράφεις έστω και βαδίζοντας" (Πατάκης 2001) και μετέφρασε λογοτεχνικά και φιλοσοφικά βιβλία από τα γερμανικά (Κρίστα Βoλφ, Χανς-Γκέοργκ Γκάνταμερ). Διηγήματά του έχουν συμπεριληφθεί σε διάφορες θεματικές ανθολογίες κι έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, στα γερμανικά, στα ιταλικά και στα σέρβικα.

Reviews

[Book2chance · Rating 3 out of 5]

Η «Εγγαστρίμυθη Φάλαινα» του Χρήστου Αστερίου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη, είναι μια νουβέλα αποτελούμενη από έξι επιμέρους ιστορίες, οι οποίες συνδέονται μεταξύ τους μέσα από έναν υπόγειο άξονα,τη δύναμη της εκδίκησης κ την πολιτική παράνοια.

Δεν πρόκειται για ιστορίες με την κλασική έννοια της πλοκής,εδώ ο συγγραφέας δεν «χτίζει» ήρωες ως πρόσωπα, αλλά ως καταστάσεις, ως τόπους, ως εσωτερικά τοπία. Οι χώροι, οι σιωπές, τα αντικείμενα αποκτούν σταδιακά υπόσταση κ λειτουργούν ως φορείς νοήματος, σαν να έχουν τη δική τους βούληση, τη δική τους ιστορία.

Ο Αστερίου χρησιμοποιεί μια γλώσσα ακριβή κ σμιλεμένη.Οι περιγραφές του μοιάζουν με σκελετούς που φέρουν μόνο ό,τι είναι απολύτως αναγκαίο. Δεν υπάρχει φλυαρία υπάρχει μια λεπτή και προσεκτική αρχιτεκτονική. Ο λιτός λόγος δεν στερεί το συναίσθημα, αντιθέτως το συμπυκνώνει. Κάθε λέξη μοιάζει να έχει δοκιμαστεί ξανά κ ξανά, μέχρι να αποδώσει αυτό που χρειάζεται με καθαρότητα.

Το ενδιαφέρον είναι ότι κάθε διήγημα μοιάζει να «ακολουθεί» τα ίχνη μιας διαφορετικής λογοτεχνικής φωνής. Είναι σαν ο συγγραφέας να συνομιλεί με διάφορους τρόπους γραφής, να μιμείται όχι επιφανειακά, αλλά δημιουργικά διαφορετικές τεχνοτροπίες. Σε κάθε ιστορία αλλάζει κάτι ο ρυθμός, η αφήγηση, η οπτική γωνία, ο τρόπος που αναπτύσσεται ο κόσμος. Αυτή η διαρκής μετατόπιση δημιουργεί μια αίσθηση πολλαπλότητας, σαν ο αναγνώστης να περιηγείται σε διαφορετικούς θαλάμους του ίδιου μυαλού.

Η νουβέλα δεν προσφέρει λύσεις. Δεν επιζητεί συναισθηματικές εξάρσεις. Αντίθετα, αφήνει τον αναγνώστη να κινείται μέσα σε μια ατμόσφαιρα που είναι ταυτόχρονα γνώριμη και παράξενη.Πρόκειται για ένα βιβλίο που δεν διαβάζεται γρήγορα. Ζητά προσοχή, παρατήρηση, κ έναν χρόνο σιωπής μετά.

[Konstantinos · Rating 4 out of 5]

Πολύ καλό στα μισά διηγήματα του. Μου άρεσε ιδιαιτέρως η ιστορία των Ισπανών αδερφών και η ροή γραφής της ήταν πολύ καλή και ας πούμε ανατρεπτική. Σε γενικές γραμμές ένα πολύ ωραίο βιβλίο και ευκολοδιάβαστο.

[Anastasia Kasimidou · Rating 3 out of 5]

Συμπαθες, κάποιες ιστορίες ήταν καλύτερες από τις άλλες

[Ioulia Ilvanidou · Rating 3 out of 5]

3,5