Απ’ τη μεριά μου, δεν γράφω κάποια «στεγνή» βιογραφία, αλλά επιχειρώ να καταθέσω μια μυθιστορηματική βιογραφία...
Η ζωή του Ελληνορουμάνου συγγραφέα Παναΐτ Ιστράτι δεν μοιάζει με μυθιστόρημα, είναι από μόνη της ένα μυθιστόρημα. Βάσανα της παιδικής ηλικίας, ο μόχθος της επιβίωσης, ταξίδια και περιπλανήσεις, δυνατές φιλίες και αλλεπάλληλοι έρωτες, η αγωνία για τον Ελεύθερο Άνθρωπο, όλα αυτά ο Ιστράτι τα διηγείται στα βιβλία του αυθεντικά και με τη χάρη ενός Ανατολίτη παραμυθά. Βίωσε τα κοσμοϊστορικά γεγονότα της εποχής του (τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος), ασπάστηκε το όραμα για έναν δικαιότερο κόσμο (Οκτωβριανή Επανάσταση), συνευρέθηκε με τις σημαντικότερες προσωπικότητες του καιρού του (Ρομέν Ρολάν, Μαξίμ Γκόρκι, Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι, Τζορτζ Όργουελ), περισσότερο όμως από οτιδήποτε άλλο στάθηκε όσο κανείς στο πλευρό των φτωχών και των αδικημένων. Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος που ο φίλος του Νίκος Καζαντζάκης σε κάποιο από τα κοινά τους ταξίδια στη Σοβιετική Ρωσία τού είπε μια μεγάλη αλήθεια: «Παναΐτ, η καρδιά σου εσένα ξεπερνάει κατά πολύ το μυαλό σου». Ναι. Μόνο που αυτό ο Παναΐτ Ιστράτι έμελλε να το πληρώσει πολύ ακριβά…
Η ζωή και το συγγραφικό έργο του Παναιτ Ιστράτι, απο την υπέροχη πένα του Ακρίβου, που επιτυγχάνει να δώσει μια σοβαρή και ολοκληρωμένη εικόνα των παραπάνω, δίχως να πελαγοδρομεί σε ανούσιες λεπτομέρειες.
κάθε φορά λέω ότι δεν θα με ενδιαφέρει το θέμα που έχει επιλέξει ο συγγραφέας, μετά όμως αρχίζω το βιβλίου και με παίρνει μαζί του στο μαγικό τρόπο που γράφει και περιγράφει. μην σας τρομάζει ότι είναι η βιογραφία ενώ συγγραφέα που ελάχιστα γνωρίζουμε για αυτόν. είναι η ιστορία μίας ζωής γεμάτη ανέχεια, δυσκολίες αλλά και αγάπη για τη γνώση και δυνατές φιλίες. θα το απολαύσετε
Ο Κώστας Ακριβός μας παραδίδει μία όμορφα λιτή περι(γραφή) μιας περιπετειώδους, γεμάτης ζωής ενός ανθρώπου που, ντροπή μου, δε γνώριζα. Ο ελληνορουμάνος συγγραφέας Παναϊτ Ιστράτι, μέσα από μια χορταστική εξιστόρηση, ξαναζωντανεύει και μας ταξιδεύει σε όλα τα μεγάλα κοσμοϊστορικά γεγονότα της απαρχής του 20ου αιώνα, σε όλες τις τεράστιες κοινωνικοπολιτικές ζυμώσεις της περιόδου αλλά και στις βαθιά ανθρώπινες στιγμές του. Μια ζωή που από μόνη της είναι μυθιστόρημα, ένα μυθιστόρημα που αποκαλύπτει το μεγαλείο ενός ανθρώπου τόσο στον αγώνα της επιβίωσης του, όσο και στην αέναη μάχη του για ελευθερία και δικαιοσύνη. «Τι σε κάνει, Παναΐτ, να ζεις τόσο έντονα;» ρώτησε σε κάποια φάση ο Γάλλος γιατρός του τον Ιστράτι. «Το όνειρο, γιατρέ», ήταν η απάντησή του.
Πρώτο βιβλίο του συγγραφέα που διαβάζω και έχει έναν πολύ ρέοντα τρόπο γραφής που συνάμα δεν είναι καθόλου κουραστικός. Τον Ιστράτι δεν τον ήξερα ομολογώ. Γενικά δεν προτιμώ τις βιογραφίες, κι αυτό το βιβλίο μου το δάνεισαν, αλλά η ζωή του συγκεκριμένου είχε ενδιαφέρον. Μια περίπτωση συγγραφέα όχι της ήττας αλλά της απογοήτευσης των προσδοκιών για ένα νέο σύστημα, έναν καλύτερο κόσμο. Θα ξαναδιαβάσω σίγουρα βιβλίο του Ακρίβου και την Κυρά Κυραλίνα, το opus magnum της γραφής του Ιστράτι.