Ο Μάρκος Μέσκος (English: Markos Meskos) ήταν από τις σημαντικότερες ποιητικές φωνές της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς στην Ελλάδα, με έργο που κινήθηκε ανάμεσα στην ποίηση, την πεζογραφία και το δοκίμιο, αν και η ποίηση παρέμεινε πάντοτε ο βασικός άξονας της δημιουργίας του. Γεννήθηκε στην Έδεσσα και μεγάλωσε μέσα σε ένα περιβάλλον στενά δεμένο με τη φύση, στοιχείο που επηρέασε βαθιά τη γραφή και τη θεματολογία του. Από νεαρή ηλικία άρχισε να γράφει ποιήματα και συνδέθηκε με λογοτεχνικά περιοδικά και κύκλους της εποχής. Σπούδασε γραφικές τέχνες και διακόσμηση στη Σχολή Δοξιάδη στην Αθήνα και εργάστηκε ως γραφίστας, καλλιτεχνικός διευθυντής και επιμελητής εκδόσεων, συνεργαζόμενος με σημαντικούς εκδοτικούς φορείς. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου συμμετείχε ενεργά στην πνευματική και εκδοτική ζωή της πόλης. Η ποίησή του χαρακτηρίζεται από τη διαρκή παρουσία της μνήμης, της παιδικής ηλικίας, της φύσης και της ελληνικής λαϊκής παράδοσης, ενώ τα βιώματα του Εμφυλίου και της μεταπολεμικής Ελλάδας διαπερνούν μεγάλο μέρος του έργου του. Συνδύασε τη νεοτερικότητα με την παράδοση και ανέπτυξε μια προσωπική, βαθιά ανθρώπινη ποιητική φωνή. Τιμήθηκε με σημαντικά λογοτεχνικά βραβεία, μεταξύ των οποίων το Βραβείο Καβάφη και το Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη ζωγραφική και την εικονογράφηση ποιητικών συλλογών, παρουσιάζοντας έργα του σε εκθέσεις στη Θεσσαλονίκη.