Στη γύρα

by Ελισάβετ Φωτοπούλου

[...] Μια φορά κι έναν καιρό (πριν από έναν μόλις μήνα δηλαδή, που όμως φάνταζε σαν αιωνιότητα), αυτοί οι δύο άνθρωποι συγχρονίζονταν κάθε μέρα. Πρέπει να ήταν πέρσι τέτοια εποχή περίπου που μπήκαν για πρώτη φορά μαζί σε αυτό το ασανσέρ. Ούτε φατσικά δεν γνωρίζονταν, αλλά συνέβη κάτι εντελώς παράδοξο: Κοιτάχτηκαν και ξαφνικά φιλήθηκαν. Όχι με τόσο πάθος εκείνη τη μέρα – ένα μικρό, πεταχτό, στιγμιαίο, αναγνωριστικό φιλάκι μόνο. Τι άλλο να προλάβαιναν, άλλωστε, ανάμεσα σε δύο ορόφους; θα αναρωτιόταν
κανείς. Ύστερα άνοιξαν την πόρτα, βγήκαν και συνέχισαν κανονικά τις ζωές τους.

Κάθε φορά όμως που έμπαιναν μαζί σε αυτό το ασανσέρ, γινόταν το ίδιο. Για την ακρίβεια, όχι εντελώς το ίδιο, το φιλί εξελισσόταν μέρα με τη μέρα. Στην αρχή πιο παρατεταμένα, μετά λίγη γλώσσα, ύστερα πολλή γλώσσα, σφίξιμο, σάλια, αγκαλιές κ.λπ. Κι όλα αυτά χωρίς να έχουν ανταλλάξει ούτε μια κουβέντα, δεν ήξεραν καν ο ένας το όνομα και τη χροιά της φωνής του άλλου. Ήξεραν όμως πολύ καλά την αίσθηση των χειλιών, τη δύναμη της γλώσσας, τον ρυθμό της ανάσας, το σφίξιμο των δαχτύλων στο πρόσωπό τους. Με λίγα λόγια, όλα όσα σε κάνουν να γνωρίζεις έναν άνθρωπο σε βάθος.

Genres: Short Stories

112 pages, Paperback

First published May 22, 2025

About the author

Η Ελισάβετ Φωτοπούλου γεννήθηκε το 1990 στην Αθήνα. Περίπου έξι χρόνια αργότερα έμαθε να γράφει και από τότε δεν έχει καταφέρει να σταματήσει.
Σπούδασε Κινηματογράφο στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Η συλλογή μικροδιηγημάτων Στη γύρα είναι το πρώτο της βιβλίο.

Reviews

[Δημήτρης · Rating 5 out of 5]

Αναζωογονητικότατο βιβλίο. Μια συλλογή 30 και κάτι μικροδιηγημάτων που χορεύουν μεταξύ τους στην πόλη αλλά και στο νησί η ειρωνεία, οι συνειρμοί, η πολιτική, ο κυνισμός και το χιούμορ, μεταξύ άλλων χορευτών.

[Angie · Rating 5 out of 5]

"Στη γύρα" μας βγάζει η Ελισάβετ Φωτοπούλου με μια συλλογή 30 μικροδιηγημάτων, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν και μάθημα δημιουργικής γραφής, όπου κάθε αντικείμενο έχει δική του υπόσταση και κάθε σιωπή κουβαλάει ένα μικρό βάρος. Οι ιστορίες της είναι δοσμένες χωρίς φίλτρα, χωρίς επιτηδευμένη επεξεργασία αλλά με μια ένταση που περισσότερο βιώνεται παρά εξηγείται. Με μικρές, κοφτές εικόνες που σε τραβάνε ακριβώς επειδή δεν σου εξηγούν τα πάντα, κάθε διήγημα, παρότι διαρκεί μόλις λίγες παραγράφους, αφήνει πίσω του μια σκέψη, ένα ερώτημα, μια αίσθηση ότι κάτι ειπώθηκε χωρίς να ειπωθεί στ’ αλήθεια.

"Οι αναμνήσεις δεν πρέπει ποτέ να σφραγίζονται με αποδεικτικά στοιχεία, πρέπει να σου αφήνουν τη δυνατότητα να αναρωτιέσαι αν όντως συνέβη αυτό που νομίζεις ότι θυμάσαι, να μπορείς, αν θελήσεις, να πιστέψεις ότι δεν έγινε ποτέ, να ισχυριστείς στον εαυτό σου, αν χρειαστεί, ότι απλώς το φαντάστηκες."

Μου άρεσε πολύ ο τρόπος που η συγγραφέας δίνει βήμα σε κάτι φαινομενικά ασήμαντο, όπως ένα βλέμμα μέσα στο ασανσέρ, και χτίζει τις ιστορίες της γύρω από τα γεγονότα και όχι πάνω σε αυτά. Τα θέματά της είναι καθημερινά αλλά όχι βαρετά. Είναι οι μικρές ιστορίες που συμβαίνουν γύρω μας ή και μέσα μας, αλλά συχνά τις προσπερνάμε. Δεν σου χαρίζονται, δεν σε κρατάνε με το ζόρι, αλλά σου δίνουν το περιθώριο να συμπληρώσεις τα "κενά" μόνος σου. Προσωπικά αγαπώ τις σουρεαλιστικές περιγραφές και το αιχμηρό χιούμορ στη λογοτεχνία, και εδώ τα βρίσκουμε στην κατάλληλη δόση ώστε να "σκαλίζουν" τις ευαίσθητες χορδές μας χωρίς να μας βαραίνουν.

"Η άνοιξη έχει αυτό το ενοχλητικό συνήθειο να κάνει τα σαλόνια πιο φωτεινά και τα μάτια πιο λαμπερά, θες δεν θες"

Ένα από τα αγαπημένα μου διηγήματα αυτής της συλλογής είναι το "στην ψαραγορά", το οποίο και ενέπνευσε τον εικονογράφο Θανάση Πετρόπουλο, για τη δημιουργία αυτού του υπέροχου εξωφύλλου, ενώ τα σκίτσα του συνοδεύουν, επίσης, ορισμένες από τις ιστορίες. Το συγκεκριμένο βιβλίο με ενθουσίασε από όλες τις απόψεις: πολύ προσεγμένη έκδοση, διαβάζεται γρήγορα, δεν ξεχνιέται εύκολα και είναι εντυπωσιακά ώριμη δουλειά για πρώτη συγγραφική απόπειρα! Διαβάστε το, δωρίστε το, απολαύστε το!

[Anastasia Kar · Rating 5 out of 5]

[...] Του υπαγόρεψε, λοιπόν, να τη βάλει να επαναστατεί, να αμφισβητεί ποιος ορίζει το δίκιο, να θάβει τον αδερφό της παρακούοντας τις κρατικές εντολές, να τη συλλαμβάνουν τα ΟΠΚΕ της εποχής και να την κλείνουν σε τάφο-φυλακή. Ο Σοφοκλής έγραφε, έγραφε, αλλά όλο κάτι δεν του κολλούσε.[...]

Το μικροδιήγημα, φίλοι μου, θέλει κότσια. Δε λέω πως το να γράψεις μεγάλες, χορταστικές ιστορίες είναι εύκολο. Αλλά το να καταφέρνεις να κάνεις κάποιον να χαχανίζει, να κουνάει το κεφάλι, να κάνει αχ και βαχ και να χάνει την αίσθηση του χρόνου με ιστορίες-μπουκιές, ε, αυτό είναι κατόρθωμα σε άλλο επίπεδο.

Κι εγώ αυτό ακριβώς έπαθα εδώ! Διάβασα για ζευγάρια που έχουν την ευκαιρία τους μόνο μέσα σε ασανσέρ, γριές που δεν σέβονται την ιερή φιλία που αναπτύσσεται όσο περιμένεις σε ουρές (ΕΛΕΟΣ ΔΗΛΑΔΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ), αγανακτισμένους τύπους που ανατινάζουν την Ακρόπολη, κομπάρσους που καταλάθος κλέβουν τα φώτα της δημοσιότητας, μια μικρή Αλήθεια που μας κάνει να μη θέλουμε να μείνουμε μόνοι και την πιο κουλ βερσιόν της Αντιγόνης εβερ. Να χεις να ευχαριστιέσαι καφέ και υπέροχο μιλενιαλ σουρεαλισμό.

[angeliki m · Rating 5 out of 5]

"Και είναι γνωστό ότι όποιος καταφέρνει επιτυχώς να πάει κόντρα στην εξουσία μιας μάνας, χωρίς να εξαγοραστεί και να αλλοτριωθεί από ένα πιάτο σουτζουκάκια, τίποτα δεν είναι ικανό να τον περιορίσει σε αυτήν τη ζωή."

Ένα βιβλίο με το οποίο πέρασα πολύ όμορφα και το καταχάρηκα.

[Elena Magdalinou · Rating 4 out of 5]

Η πρώτη - και σίγουρα όχι η τελευταία - δουλειά μιας φανταστικής τύπισσας. Πέρα από το ότι θα στηρίξετε μια νέα δημιουργό, θα περάσετε φοβερά διαβάζοντας τις ιστορίες της! 100% recommend και για διάβασμα στην παραλία (κι αν σας τρέξει κάνα δάκρυ θα πέσετε για βουτιές).

[Γιώργος Γεωργόπουλος · Rating 5 out of 5]

Στη γύρα
Ελισάβετ Φωτοπούλου
Εκδόσεις ΚΨΜ

Στην πρώτη σελίδα γράφει: "Στον Γιώργο, που αγαπάει τα βιβλία όπως εγώ. Ελισάβετ". Επειδή όμως διαφωνώ ότι το διάβασμα κάνει καλό, με τον ίδιο τρόπο που η γυμναστική και η καλή διατροφή δεν είναι καλές για εμάς, όταν φτάνουμε να τις χρησιμοποιούμε για να μας βγάζουμε άχρηστους ή για να πείσουμε εμάς και τους άλλους ότι πρέπει να μας προσέξουν, παρέμεινα για λίγο σκεπτικός πριν την κατάδυση. Τα βιβλία λοιπόν, φέρνοντας το αποτύπωμα της ζωής του συγγραφέα, μας προσκαλούν (εκτός από τα παράλληλα σύμπαντά τους) να τα αποδεχθούμε ως δυνάμει συνομιλητές. Αν ο τόπος, ο χρόνος, ο τρόπος και η διάθεση που θα συμβεί αυτή η συνάντηση είναι ευνοϊκά τότε προκύπτουν μικρά θαύματα. Αν το βιβλίο μπορεί να μας μάθει ή να μας ξε-μάθει κάτι, τότε ακόμη καλύτερα. Αυτό το κορίτσι λοιπόν ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Στο πρώτο του εγχείρημα να κολυμπήσει στα λογοτεχνικά νερά, καταφέρνει να επιπλεύσει στα ανοιχτά πάνω σε ένα φουσκωτό στρώμα, ψαρεύοντας παράλληλα με καλάμι που στην άκρη του έχει μαγνήτη. Όντας κοινωνικά, πολιτικά κι ερωτικά καταγγελτική μας ενημερώνει πως τάσσεται στο στρατόπεδο του (αν)υπαρκτού σουρεαλισμού για να μας τσιγκλήσει να θηρεύσουμε τα οφέλη του. Τα βάζει με την πλήξη όταν, παίρνοντας τη μορφή από ένα θηλυκό αλογάκι της Παναγίας, λεξικογραφεί εκ νέου τα παράπονα μας, αποκεφαλίζοντας τα παλαιά τους σημαινόμενα. Έτσι είναι που καταφέρνει το εσωτερικό ανάθεμα, όλες εκείνες τις στιγμές που κάτι έβραζε μέσα της, να το μεταφέρει με τέτοιο τρόπο στο χαρτί που, θέλοντας να τη μιμηθείς, να λες "ναι ρε φίλε, αυτή είναι η λύση, να ζεις και να τα γράφεις, ή να ζεις για να τα γράφεις".
«Παρά την απελπισία της, αποφάσισε να μην παραδοθεί στην ήττα αμαχητί. Το μοναδικό της όπλο ήταν το χρώμα του αίματος»….που λόγω χρωματικών προσμείξεων με τις αναγνωστικές ανάγκες η παλέτα "ουρανιοτοξοποιείται". Δεν αρέσκεται να περιμένει στην ουρά όταν κάποιοι απεργάζονται το τρόπο παράκαμψης της. Όταν το πράττουν τους βάζει τρικλοποδιά. Σιγά μην αφήσει μια Φωτοπούλου να την παρακάμψει ο κυνισμός της εποχής της. Δεν της αρέσουν τα μεγάλα Bank γι’ αυτό τα παρωνυμεί με Bang 💥. Ενάντια λοιπόν στον κυνισμό των ανέραστων προσηλυτισμών προτάσσει τον υδάτινο, ρευστό εσωτερικό της κόσμο, και την ειρωνία της ανάστασης ενός μπαρμπουνιού. Παρακάμπτοντας τα λέπια του, το διατάζει να κάνει άξιο αυτόν τον εσωτερικό κόσμο να ταξιδευτεί, να βιωθεί να καταγραφεί. Η Ελισάβετ έχει αναμφισβήτητα "το χάρισμα να τοποθετεί τις λέξεις σε αλλόκοτους συνδυασμούς που ξαφνιάζουν." Γνωρίζοντας ότι "στην ουσία βέβαια, πίσω από αυτήν τη γοητευτική αινιγματικότητα κρύβονται ατόφιες παλαβομάρες. Όμως η ουσία χάνει κάθε της δύναμη μπροστά στο θαύμα του έρωτα" για την λογοτεχνία.

[Αλέξανδρος · Rating 4 out of 5]

Όταν βρέθηκα στην έκθεση βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως, πέρασα από το κιόσκι των εκδόσεων ΚΨΜ. Εκεί μέσα στα λευκά βιβλία, ένα βιβλίο ξεχώριζε σαν πολύχρωμο πετράδι στην αμμουδιά. Το υπέροχο εξώφυλλο του - εικονογραφημένο από τον Θαναση Πετρόπουλο μου - με έκανε να το σηκώσω και να διαβάσω το οπισθόφυλλο.

Μια ερωτική στιγμή μέσα στο ασανσέρ. Όπως πυροδοτείται μέσα στο ασανσέρ τόσο σβήνει έξω από το ασανσέρ. Τι θα γίνει όμως όταν το ασανσέρ μένει εκτός λειτουργιάς;

Το απόσπασμα και η γραφή με έκανε να το αγοράσω. Αυτό το διήγημα κι αλλά μινι-διηγήματα μπλέκουν τον ερωτισμό, το μαγικό ρεαλισμό, και τα ανατρεπτικά τέλη.

Τα αγαπημένα μου:
- Στο εργατικό κέντρο (ΚΚΕρως)
- Στο Καφέ
- Στην ψαρογορά
- Στο σουβλατζίδικο
- Στο γύρισμα
- Στην αυλή
- Στο αεροδρόμιο
- Στο τριπ

Η συγγραφέας μας συστήνει την Αθήνα και τις σχέσεις μέσα από το βλέμμα της.

[Λάζαρος Αλεξάκης · Rating 5 out of 5]

Καιρό είχα να διαβάσω κάτι τόσο φρέσκο, κάτι που μου έκανε να συγκινηθώ και να γελάσω δυνατά. Σφηνάκια που διαβάζονται εν ριπή οφθαλμού. Η Ελισάβετ οπλίζει και πυροβολεί ασταμάτητα, με διηγήματα που θυμίζουν άλλοτε Τσιφόρο κι άλλοτε Μπουκόφσκι. Κυνισμός, ταχύτητα αφήγησης και δράσης συνηγορούν στο κλίμα.

Από τα βιβλία που δεν θα μπουν στην βιβλιοθήκη γιατί θα διαβάζονται κατά περιόδους, 2-3 σελίδες τη φορά, μέχρι να λιώσουν. Εξαιρετική πρώτη εμφάνιση και περιμένω την συνέχεια.

[Chara · Rating 2 out of 5]

There were a couple of good short stories but I can’t say I enjoyed the rest. Sorry.