Με λένε... Σύννεφο ή Οι άγραφες σελίδες μιας Νεφέλης

by Αγγελική Δαρλάση

"Παλιά, όταν περνούσε το τρένο, χαιρετούσα. Τώρα όχι. Το 'κοψα. Μου λείπει ο ενθουσιασμός και μου περισσεύει η θλίψη" παραδέχεται η δεκαεξάχρονη Νεφέλη. Και πηγαινοέρχεται "σαν υβρίδιο προγραμματισμένο" σχολείο - σπίτι - φροντιστήριο γυρεύοντας να αυτοπροσδιοριστεί. Ζωή σαν σκόρπια κομμάτια παζλ· οι απόντες και σκληροί γονείς, οι βαρετοί συμμαθητές, οι αδιάφοροι καθηγητές. Αδερφικές κόντρες, φιλία, προδοσία, έρωτας, η ανάγκη να οραματιστείς ένα μέλλον που "δεν το θεωρείς ακριβώς προσωπική σου υπόθεση".

Και να που έρχονται αναπάντεχα η μουσική και η ποίηση για να φωτίσουν ακόμη και την πιο άχαρη ή σκληρή ζωή. Για να αντέξεις. Για να ελπίζεις. Για να μπορείς να ονειρευτείς μια ζωή "με αξιοπρέπεια και λίγη ομορφιά..."

Αν η νεαρή Νεφέλη ήταν συγγραφέας, αυτό το βιβλίο θα μπορούσε να το είχε γράψει εκείνη.

133 pages, Paperback

First published February 1, 2012

About the author

Η Αγγελική Δαρλάση γεννήθηκε το 1973 στην Αθήνα, όπου μεγάλωσε και ζει με τον άντρα και τους δυο γιους τους. Έκανε μεταπτυχιακά σε Σπουδές Παράστασης στο Λονδίνο και Θεατρικές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και παρακολούθησε μαθήματα συγγραφής σε Ελλάδα και Αγγλία. Από το 1998 σκηνοθετεί για το θέατρο (ιδιαίτερα παραστάσεις devised theatre), καθώς και μουσικές συναυλίες, και είναι από τα ιδρυτικά μέλη της Ομάδας Θεάματος Η Άλλη Πλευρά και της ανεξάρτητης δισκογραφικής εταιρείας Puzzlemusik. Έχει κάνει θεατρικές μεταφράσεις κι έχει επιμεληθεί τη δραματουργική σύνθεση αρκετών παραστάσεων. Το 2000 βραβεύτηκε με το Β΄ βραβείο για νέους θεατρικούς συγγραφείς (Γ.Γ.Ν.Γ. – Θέατρο του Νότου). Το μυθιστόρημά της για παιδιά Ονειροφύλακες τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας το 2005 και το Τότε που κρύψαμε έναν άγγελο με το Βραβείο Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου το 2010. Το βιβλίο της Το παλιόπαιδο (2014) πήρε το Βραβείο σε εικονογράφο και συγγραφέα βιβλίου με πολύχρωμη εικονογράφηση από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Ασχολείται με το θέατρο στην εκπαίδευση διδάσκοντας Θεατρική Αγωγή και Στοιχεία Θεατρολογίας στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Reviews

[mary · Rating 4 out of 5]

Όταν είδα τον εν λόγω βιβλίο στα ράφια της δημόσιας βιβλιοθήκης δεν είχα ιδιαίτερες προσδοκίες καθώς πίστεψα ότι έχω να κάνω με ένα ανάλαφρο εφηβικό μυθιστόρημα.Τελικά ήταν κάτι πολύ παραπάνω.
Η Νεφέλη, μαθήτρια λυκείου ζει στην Ελλάδα της κρίσης και προσπαθεί να επιβιώσει μέσα στο δύσκολο περιβάλλον που βιώνει και στο σχολείο και στο σπίτι της.Οι γονείς εντελώς αδιάφοροι, νεόπλουτοι νεοέλληνες που ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τα παιδιά τους καθώς τσακώνονται συνέχεια, οι συμμαθητές εντελώς επιφανειακοί και οι ελάχιστες παρέες που έχει δεν καλύπτουν τα κενά μέσα της.Επιλέγει να τριγυρίζει μόνη της σε ένα παλιό σταθμό και να χάνεται στις αδιέξοδες σκέψεις της μέχρι που θα έρθει η στιγμή που τα πράγματα θα ανατραπούν και μέσα στον πανικό θα βρει ξανά τη δύναμη για ζωή.
Η ιστορία της Νεφέλης δεν μας είναι άγνωστη.Είναι η ζοφερή καθημερινότητα που βιώνουν πολλοί άνθρωποι στην Ελλάδα του σήμερα.Στο βιβλίο παρουσιάζεται με ωμό και αληθοφανή τρόπο όλοι η κατάντια της ελληνικής κοινωνίας που είναι γεμάτη σκληρότητα και αλαζονία.Ένιωσα σε πολλά σημεία να ταυτίζομαι με τις σκέψεις αυτού του κοριτσιού για το αδιέξοδο που αισθανόταν πολλές φορές ανάμεσα σε συνομήλικους της αλλά και η αβεβαιότητα που την κατέκλυζε για το μέλλον της κάνοντας την να μην τρέφει κανένα όνειρο για τη συνέχεια.
Αυτό που με συγκίνησε όμως βαθύτατα ήταν οι τελευταίες σελίδες του βιβλίου εκεί που η Νεφέλη μετά τις άσχημες περιπέτειες που βίωσε βρήκε το κουράγιο και την ελπίδα να συνεχίζει να ονειρεύεται και να παλεύει για τη ζωή της.Οι στίχοι του Οδυσσέα Ελύτη απόλυτα ταιριαστοί με το βιβλίο εκφράζουν πολύ ηχηρά μηνύματα για το πόσο σημαντικό είναι οι άνθρωποι να αισθάνονται ελπίδα και αισιοδοξία για το μέλλον ακόμα και αν όλα γύρω τους καταρρέουν.Οτί η ζωή όσο δύσκολη και αν είναι πάντα θα κρύβει χαρές ακόμη και στα πιο ασήμαντα πράγματα όπως η ανατολή του ηλίου.
Αν και μόλις 130 σελίδες το «Με λένε σύννεφο» καταφέρνει να περάσει πολύ σημαντικά μηνύματα για τη ζωή και το προτείνω να το διαβάσουν όλα τα παιδιά αλλά και οι γονείς τους καθώς σίγουρα θα προβληματιστούν.