Wanneer Maarten Kostwinder terugkijkt op zijn leven moet hij concluderen: er is behoor lijk wat anders gegaan dan gehoopt. Als jongste bediende bij de Boerenleenbank kruipt hij het liefst onder zijn bureau als er jonge vrouwen in zijn buurt zijn. Überhaupt vrouwen! Hij adoreert hen, maar een relatie wil maar niet lukken. Een psychiater adviseert danslessen, maar helaas struikelt Maarten – hij was nog nooit zo dicht bij een vrouwelijk wezen – bij de foxtrot voortdurend over de voeten van zijn danspartner. Als verpleegkundige kijken de zieken dankbaar tegen hem op, maar ook daar, tussen al die verpleegsters, zal hij niet blijven. Na de dood van zijn ouders, voor wie hij liefdevol zorgde, blijft hij alleen in het ouderlijk huis wonen. Met oog voor de komische kanten van ons bestaan vertelt Spruit over een man die moeite heeft met het volwassen worden, met contacten en vriendschappen. Een vermijdingskun stenaar die op zijn oudere dag moet leren dat hij uit de rotonde van weglopen, het ergens anders weer proberen en dan weer weglopen een afslag moet vinden.
Rinus Spruit (Nieuwdorp, 1946) behaalde een groot succes met zijn debuutroman De rietdekker (Cossee 2009). De Duitse vertaling verscheen onder de titel Der Strom, der uns trägt en ontving ook daar lovende recensies. In het voorjaar van 2011 bracht theatergroep Zeelandia een toneelbewerking op de planken met Bram Kwekkeboom in de hoofdrol. In het najaar ging het stuk in reprise. Spruit won enkele prijzen met zijn korte verhalen. Eerder werkte hij als verpleegkundige en journalist. Hij is ook fotograaf. In 2013 verscheen zijn tweede roman Een dag om aan de balk te spijkeren. In september 2019 verscheen De wonderdokter, naar het dagboek van de Zeeuwse plattelandsarts Albert Willem van Renterghem. In 2021 verscheen zijn nieuwe roman De verlossing van Jacob Smallegange, die genomineerd werd voor de Libris Literatuurprijs van 2022. In 2025 wordt zijn nieuwste roman, Valavond van een nestblijver, uitgegeven.
Weer een heerlijk boek over een sociaal nogal onhandige man, die toch op de een of andere manier door het leven hobbelt. Helemaal in Rinus Spruit-stijl. En wederom genieten. Extra leuk vond ik het dit keer om te lezen over het rietdekkersvak, omdat ik onlangs de Turkse film Son Hasat zag (over een rietsnijdersdorpje) en er ook nog een Nederlandse rietfilm aankomt! (Rietland)
Een gortdroge, hoog-sensitieve registratie van het innerlijke leven van de eeuwig zoekende Maarten Kostwinder. Vol onderhuidse ironie en subtiele verwijzingen naar haast vergeten literatuur en cultuur. Een lichtvoetige tragikomedie, die werkt als een perfecte 'reset' in ons haastige, moderne leven.
Opnieuw een teder boekje, ik ben inmiddels een liefhebber van de schrijfstijl van Rinus Spruit. Tijdens het lezen voelde het alsof ik rustig mee mocht lopen in het leven van de gevoelige, vaak twijfelende hoofdpersoon.
Ik tuimel van de ene Nederlander in de andere deze zomer. Ik heb altijd al een zwak voor het land. Ik botste op het boekje in de mooie boekhandel 't Spui in Vlissingen. -In de vakantie kan je af en toe je hart volgen.- Het was liefde op het eerste gezicht. Nog nooit trok een boek zo hard aan mij. Het diende zich dan ook aan als het ideale vakantielief: onbekend, een tikkeltje vertrouwd, niet te dik (op een paar dagen is het vast uit,), vlot, knappe cover, aanlokkelijke titel. -Ik sluit niet uit dat ook de zon, de plek en mijn blije hormonen een rol speelden.- De nestblijver is niet Rinus Spruit, maar Maarten Kostwinder -de achternamen vallen wat tegen, maar gelukkig hoef je met een vakantielief niet te trouwen-. Maarten is een achteromkijker, een wegloper, een "gastvogel", iemand die verdwijnt als er een te groot "wij-gevoel" ontstaat. Hij is het liefst alleen tussen de mensen, in koffiebars, bibliotheken en treinen. Ik ken je, Maarten. Dit is geen ingewikkelde literatuur, maar een pure en eerlijke vertelling over het gewone. Een vakantielief waar je met plezier aan terugdenkt, zonder platgewalst te worden van verdriet.
Vooral een boek(je) voor hen die niet eerder Spruits "Een dag om aan de balk te spijkeren" hebben gelezen: voor een deel behelst "Valavond van een nestblijver" herhaling van zetten.