What do you think?
Rate this book
Μαύροι πίνακες
“Το μαύρο, το κόκκινο και η ώχρα
είναι τα βασικά χρώματα στους πιο σκοτεινούς πίνακες
που ζωγράφισε ποτέ ανθρώπινο χέρι:
Τους Μαύρους Πίνακες…”
Ένας ζωγράφος: ο Φρανσίσκο Γκόγια.
Δεκατέσσερα έργα: οι Μαύροι Πίνακες.
Ένας δολοφόνος: ευφυής, αδίστακτος και λάτρης του Γκόγια.
Όταν η κόρη του δημάρχου στις Λεύκες, μια ορεινή κωμόπολη, βρίσκεται άγρια δολοφονημένη, στο τοπικό αστυνομικό τμήμα σημαίνει συναγερμός. Τα κίνητρα του δολοφόνου παραμένουν άγνωστα, ενώ η μεθοδολογία του παραπέμπει στο ζωγραφικό μοτίβο του διάσημου Ισπανού ζωγράφου. Η Άννα, η αστυνόμος που αναλαμβάνει την υπόθεση, εκτός από τη μάχη που δίνει με τους προσωπικούς της δαίμονες, θα προσπαθήσει με τους συνεργάτες της να λύσει το μυστήριο και να σταματήσει τον δράστη. Κι ενώ νομίζουν ότι τον κυνηγούν αυτοί… τους κυνηγάει εκείνος. Ο χρόνος είναι εναντίον τους κι ο δολοφόνος ετοιμάζεται να χτυπήσει ξανά…
Είστε σίγουροι ότι αντέχετε να γυρίσετε σελίδα;
Ολόκληρη η ιστορία της τηλεοπτικής σειράς του Star, Μαύροι Πίνακες, που καθήλωσε το κοινό, διασκευασμένη από τους δημιουργούς της σε ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται με κομμένη την ανάσα.
είναι τα βασικά χρώματα στους πιο σκοτεινούς πίνακες
που ζωγράφισε ποτέ ανθρώπινο χέρι:
Τους Μαύρους Πίνακες…”
Ένας ζωγράφος: ο Φρανσίσκο Γκόγια.
Δεκατέσσερα έργα: οι Μαύροι Πίνακες.
Ένας δολοφόνος: ευφυής, αδίστακτος και λάτρης του Γκόγια.
Όταν η κόρη του δημάρχου στις Λεύκες, μια ορεινή κωμόπολη, βρίσκεται άγρια δολοφονημένη, στο τοπικό αστυνομικό τμήμα σημαίνει συναγερμός. Τα κίνητρα του δολοφόνου παραμένουν άγνωστα, ενώ η μεθοδολογία του παραπέμπει στο ζωγραφικό μοτίβο του διάσημου Ισπανού ζωγράφου. Η Άννα, η αστυνόμος που αναλαμβάνει την υπόθεση, εκτός από τη μάχη που δίνει με τους προσωπικούς της δαίμονες, θα προσπαθήσει με τους συνεργάτες της να λύσει το μυστήριο και να σταματήσει τον δράστη. Κι ενώ νομίζουν ότι τον κυνηγούν αυτοί… τους κυνηγάει εκείνος. Ο χρόνος είναι εναντίον τους κι ο δολοφόνος ετοιμάζεται να χτυπήσει ξανά…
Είστε σίγουροι ότι αντέχετε να γυρίσετε σελίδα;
Ολόκληρη η ιστορία της τηλεοπτικής σειράς του Star, Μαύροι Πίνακες, που καθήλωσε το κοινό, διασκευασμένη από τους δημιουργούς της σε ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται με κομμένη την ανάσα.
360 pages, Paperback
First published January 1, 2025
3 people are currently reading
36 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
August 8, 2025
Δείτε επίσης και στο Chill and read
Οι «Μαύροι Πίνακες» δεν είναι απλώς ένα ακόμη αστυνομικό μυθιστόρημα. Είναι μια σκοτεινή, καθηλωτική ιστορία που συνδυάζει τη γοητεία της τέχνης με το ανατριχιαστικό πρόσωπο του εγκλήματος. Βασισμένο στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά που καθήλωσε το κοινό, το βιβλίο καταφέρνει να σταθεί αυτόνομα, δίνοντας βάθος και ένταση στους χαρακτήρες και την πλοκή.
Η υπόθεση εκτυλίσσεται στη μικρή επαρχιακή πόλη των Λευκών, όπου η ηρεμία διαταράσσεται από έναν στυγερό φόνο. Η αστυνόμος Άννα, μια γυναίκα με δυναμισμό αλλά και εσωτερικές πληγές, αναλαμβάνει την εξιχνίαση. Σύντομα διαπιστώνει πως ο δράστης δεν είναι ένας συνηθισμένος δολοφόνος. Οι πράξεις του παραπέμπουν στους «Μαύρους Πίνακες» του Φρανσίσκο Γκόγια, μια σειρά έργων που αποπνέουν τρόμο, απόγνωση και την πιο σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης.
Η γραφή των Καζαντζιάν και Ιορδάνου είναι ατμοσφαιρική, σχεδόν κινηματογραφική. Οι περιγραφές έχουν ένταση και ζωντάνια, δημιουργώντας εικόνες που μένουν στο μυαλό. Η χρήση των καλλιτεχνικών αναφορών δεν λειτουργεί απλώς ως φόντο, γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της πλοκής, δίνοντας στον αναγνώστη μια αίσθηση πως η τέχνη και το έγκλημα εδώ μιλούν την ίδια γλώσσα.
Οι χαρακτήρες παρουσιάζονται με ψυχολογικό βάθος. Η Άννα δεν είναι ένα άψυχο πρότυπο «σκληρής» αστυνομικού. Είναι άνθρωπος, με αδυναμίες, ανασφάλειες και ένστικτο που την οδηγεί σε μονοπάτια επικίνδυνα. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες, από τον δήμαρχο μέχρι τους κατοίκους των Λευκών, δίνουν στον αναγνώστη την αίσθηση μιας κλειστής κοινωνίας όπου όλοι γνωρίζουν, ή κρύβουν, κάτι.
Η πλοκή χτίζεται σταδιακά, με εντάσεις που κορυφώνονται στις σωστές στιγμές. Το μυστήριο δεν αποκαλύπτεται βιαστικά. Κάθε στοιχείο δίνεται με ακρίβεια, κρατώντας τον αναγνώστη σε συνεχή εγρήγορση. Το αστυνομικό στοιχείο παντρεύεται άψογα με το ψυχολογικό θρίλερ, ενώ η καλλιτεχνική διάσταση προσδίδει μια μοναδική ιδιαιτερότητα που σπάνια συναντάμε σε ελληνικά crime novels.
Μου άρεσε πολύ η σχέση της τέχνης με το έγκλημα και δη σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, όπου όλοι γνωρίζονται και όλοι κάνουν πως δε βλέπουν τα στραβά του γείτονα, γιατί κι εκείνος βλέπει τα δικά τους στραβά. Ένας από τους λόγους που γυρνούσαν οι σελίδες ήταν φυσικά και η ατμόσφαιρα αλλά και η δομή του βιβλίου, που χτιζόταν σαν κινηματογραφική ταινία και κρατούσε το ενδιαφέρον αναλλοίωτο. Σημαντικό ρόλο παίζει εδώ πιστεύω και η εμπειρία των συγγραφέων στον χώρο του θεάτρου και του κινηματογράφου, που τη χρησιμοποίησαν προς όφελός τους. Από εκεί πηγάζει νομίζω και το γεγονός ότι επέλεξαν να αποκαλύψουν σταδιακά το μυστήριο και να μας δώσουν και τις τελικές ανατροπές, που έδωσαν το κάτι παραπάνω και εξήγησαν αρκετά από τα ερωτήματα που μπορεί να δημιουργήθηκαν κατά την έρευνα.
Ιδανικό για αναγνώστες που αγαπούν τα ατμοσφαιρικά αστυνομικά με έντονη ψυχολογική ένταση και ένα ιδιαίτερο αισθητικό υπόβαθρο. Αν σας συναρπάζουν οι ιστορίες όπου η τέχνη γίνεται το κλειδί για την εξιχνίαση ενός εγκλήματος, οι «Μαύροι Πίνακες» θα σας μαγέψουν.
Οι «Μαύροι Πίνακες» δεν είναι απλώς ένα ακόμη αστυνομικό μυθιστόρημα. Είναι μια σκοτεινή, καθηλωτική ιστορία που συνδυάζει τη γοητεία της τέχνης με το ανατριχιαστικό πρόσωπο του εγκλήματος. Βασισμένο στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά που καθήλωσε το κοινό, το βιβλίο καταφέρνει να σταθεί αυτόνομα, δίνοντας βάθος και ένταση στους χαρακτήρες και την πλοκή.
Η υπόθεση εκτυλίσσεται στη μικρή επαρχιακή πόλη των Λευκών, όπου η ηρεμία διαταράσσεται από έναν στυγερό φόνο. Η αστυνόμος Άννα, μια γυναίκα με δυναμισμό αλλά και εσωτερικές πληγές, αναλαμβάνει την εξιχνίαση. Σύντομα διαπιστώνει πως ο δράστης δεν είναι ένας συνηθισμένος δολοφόνος. Οι πράξεις του παραπέμπουν στους «Μαύρους Πίνακες» του Φρανσίσκο Γκόγια, μια σειρά έργων που αποπνέουν τρόμο, απόγνωση και την πιο σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης.
Η γραφή των Καζαντζιάν και Ιορδάνου είναι ατμοσφαιρική, σχεδόν κινηματογραφική. Οι περιγραφές έχουν ένταση και ζωντάνια, δημιουργώντας εικόνες που μένουν στο μυαλό. Η χρήση των καλλιτεχνικών αναφορών δεν λειτουργεί απλώς ως φόντο, γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της πλοκής, δίνοντας στον αναγνώστη μια αίσθηση πως η τέχνη και το έγκλημα εδώ μιλούν την ίδια γλώσσα.
Οι χαρακτήρες παρουσιάζονται με ψυχολογικό βάθος. Η Άννα δεν είναι ένα άψυχο πρότυπο «σκληρής» αστυνομικού. Είναι άνθρωπος, με αδυναμίες, ανασφάλειες και ένστικτο που την οδηγεί σε μονοπάτια επικίνδυνα. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες, από τον δήμαρχο μέχρι τους κατοίκους των Λευκών, δίνουν στον αναγνώστη την αίσθηση μιας κλειστής κοινωνίας όπου όλοι γνωρίζουν, ή κρύβουν, κάτι.
Η πλοκή χτίζεται σταδιακά, με εντάσεις που κορυφώνονται στις σωστές στιγμές. Το μυστήριο δεν αποκαλύπτεται βιαστικά. Κάθε στοιχείο δίνεται με ακρίβεια, κρατώντας τον αναγνώστη σε συνεχή εγρήγορση. Το αστυνομικό στοιχείο παντρεύεται άψογα με το ψυχολογικό θρίλερ, ενώ η καλλιτεχνική διάσταση προσδίδει μια μοναδική ιδιαιτερότητα που σπάνια συναντάμε σε ελληνικά crime novels.
Μου άρεσε πολύ η σχέση της τέχνης με το έγκλημα και δη σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, όπου όλοι γνωρίζονται και όλοι κάνουν πως δε βλέπουν τα στραβά του γείτονα, γιατί κι εκείνος βλέπει τα δικά τους στραβά. Ένας από τους λόγους που γυρνούσαν οι σελίδες ήταν φυσικά και η ατμόσφαιρα αλλά και η δομή του βιβλίου, που χτιζόταν σαν κινηματογραφική ταινία και κρατούσε το ενδιαφέρον αναλλοίωτο. Σημαντικό ρόλο παίζει εδώ πιστεύω και η εμπειρία των συγγραφέων στον χώρο του θεάτρου και του κινηματογράφου, που τη χρησιμοποίησαν προς όφελός τους. Από εκεί πηγάζει νομίζω και το γεγονός ότι επέλεξαν να αποκαλύψουν σταδιακά το μυστήριο και να μας δώσουν και τις τελικές ανατροπές, που έδωσαν το κάτι παραπάνω και εξήγησαν αρκετά από τα ερωτήματα που μπορεί να δημιουργήθηκαν κατά την έρευνα.
Ιδανικό για αναγνώστες που αγαπούν τα ατμοσφαιρικά αστυνομικά με έντονη ψυχολογική ένταση και ένα ιδιαίτερο αισθητικό υπόβαθρο. Αν σας συναρπάζουν οι ιστορίες όπου η τέχνη γίνεται το κλειδί για την εξιχνίαση ενός εγκλήματος, οι «Μαύροι Πίνακες» θα σας μαγέψουν.
June 14, 2025
✨Τι να πρωτογράψω γι αυτό το φανταστικό βιβλίο... Θα ξεκινήσω λίγο ανάποδα... Λόγω περιορισμένου χρόνου βλέπω ελάχιστη τηλεόραση και δεν παρακολουθώ συστηματικά σειρές. Όμως όταν τυχαία πέτυχα ένα επεισόδιο της σειράς Μαύροι Πίνακες κόλλησα και την παρακολουθούσα συστηματικά.
✨Φαντάζεστε λοιπόν τον ενθουσιασμό μου όταν είδα ότι οι εκδόσεις @kaktos_publications εξέδωσαν το βιβλίο το οποίο βασίζεται στη σειρά.
✨Σε μια ορεινή κωμόπολη, τις Λεύκες, η έφηβη κόρη του δημάρχου βρίσκεται άγρια δολοφονημένη στο δάσος. Η Άννα, αστυνομικός του τοπικού τμήματος, αναλαμβάνει με τους συνεργάτες της να εξιχνιάσει την υπόθεση. Ο δολοφόνος όμως φαίνεται να βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά τους...
✨Τα θύματα αρχίζουν να αυξάνονται και το σκηνικό των δολοφονιών παραπέμπει στους Μαύρους Πίνακες του διάσημου ζωγράφου Φρανσίσκο Γκόγια.
Τα εγκλήματα συνταράσσουν τη μικρή, κλειστή κοινωνία όπου όλοι φαίνονται να κρύβουν κάτι. Οι αναφορές στην τέχνη γίνονται το κλειδί για να ξεδιπλωθεί ένα μοτίβο που συνδέει τα εγκλήματα με το παρελθόν, την ενοχή και τη σήψη πίσω από την πρόσοψη του χωριού.
✨Καθώς η Άννα προχωρά στην έρευνα, έρχεται αντιμέτωπη όχι μόνο με τον δολοφόνο, αλλά και με τα φαντάσματα των ίδιων των κατοίκων, με μυστικά που κάποιοι θα έκαναν τα πάντα για να μείνουν θαμμένα. Το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος σκοτώνει αλλά και γιατί. Και πόσο σκοτάδι μπορεί να κρύβεται πίσω από μια μικρή κοινότητα που μοιάζει ήσυχη.
✨Ένα καθηλωτικό αστυνομικό μυθιστόρημα, ατμοσφαιρικό, που δε θα μπορείτε να το αφήσετε από τα χέρια σας. Ένα θα σας πω... Ενώ είχα δει τη σειρά και ήξερα την εξέλιξη της υπόθεσης, το διάβαζα με κομμένη την ανάσα και το απόλαυσα στο ακέραιο.Εκτός από την αγωνία και το μυστήριο, αυτό που ξεχωρίζει είναι η εξαιρετική σκιαγράφηση των χαρακτήρων. Το βιβλίο σε ρουφάει στη δίνη του, σε κάνει να συμπονάς κάποιους ήρωες, ενώ αποκαθηλώνει άλλους. Οι ιστορίες τους, τα πάθη και τα μυστικά τους, αλλά και οι συγκλονιστικές ανατροπές, δεν αφήνουν κανέναν ασυγκίνητο.
✨Φαντάζεστε λοιπόν τον ενθουσιασμό μου όταν είδα ότι οι εκδόσεις @kaktos_publications εξέδωσαν το βιβλίο το οποίο βασίζεται στη σειρά.
✨Σε μια ορεινή κωμόπολη, τις Λεύκες, η έφηβη κόρη του δημάρχου βρίσκεται άγρια δολοφονημένη στο δάσος. Η Άννα, αστυνομικός του τοπικού τμήματος, αναλαμβάνει με τους συνεργάτες της να εξιχνιάσει την υπόθεση. Ο δολοφόνος όμως φαίνεται να βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά τους...
✨Τα θύματα αρχίζουν να αυξάνονται και το σκηνικό των δολοφονιών παραπέμπει στους Μαύρους Πίνακες του διάσημου ζωγράφου Φρανσίσκο Γκόγια.
Τα εγκλήματα συνταράσσουν τη μικρή, κλειστή κοινωνία όπου όλοι φαίνονται να κρύβουν κάτι. Οι αναφορές στην τέχνη γίνονται το κλειδί για να ξεδιπλωθεί ένα μοτίβο που συνδέει τα εγκλήματα με το παρελθόν, την ενοχή και τη σήψη πίσω από την πρόσοψη του χωριού.
✨Καθώς η Άννα προχωρά στην έρευνα, έρχεται αντιμέτωπη όχι μόνο με τον δολοφόνο, αλλά και με τα φαντάσματα των ίδιων των κατοίκων, με μυστικά που κάποιοι θα έκαναν τα πάντα για να μείνουν θαμμένα. Το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος σκοτώνει αλλά και γιατί. Και πόσο σκοτάδι μπορεί να κρύβεται πίσω από μια μικρή κοινότητα που μοιάζει ήσυχη.
✨Ένα καθηλωτικό αστυνομικό μυθιστόρημα, ατμοσφαιρικό, που δε θα μπορείτε να το αφήσετε από τα χέρια σας. Ένα θα σας πω... Ενώ είχα δει τη σειρά και ήξερα την εξέλιξη της υπόθεσης, το διάβαζα με κομμένη την ανάσα και το απόλαυσα στο ακέραιο.Εκτός από την αγωνία και το μυστήριο, αυτό που ξεχωρίζει είναι η εξαιρετική σκιαγράφηση των χαρακτήρων. Το βιβλίο σε ρουφάει στη δίνη του, σε κάνει να συμπονάς κάποιους ήρωες, ενώ αποκαθηλώνει άλλους. Οι ιστορίες τους, τα πάθη και τα μυστικά τους, αλλά και οι συγκλονιστικές ανατροπές, δεν αφήνουν κανέναν ασυγκίνητο.
June 7, 2025
5 αστέρια γιατί ήταν one sitting read (εντάξει σχεδόν γιατί κόντεψε να ξημερώσει κ έμεινε λίγο για την επόμενη) γιατί ήταν ΓΕΜΆΤΟ ανατροπές
γιατι στο τέλος μ άφησε με το στόμα ανοιχτό κ ένα what???
γιατί τα κοινωνικά θέματα που έθιξε ήταν όλα καίρια κ πολύ δυνατά δοσμενα
γιατι η γλώσσα, η ροή, οι τίτλοι των κεφαλαίων, το όλο inspiration, το πορτραίτο του(των;) δράστη που σκιαγραφηθηκε λέξη λέξη κ σελίδα σελίδα ήταν όλα απόλυτα ταιριαστά..
κ γενικά γιατί εξαιρετικό.
γιατι στο τέλος μ άφησε με το στόμα ανοιχτό κ ένα what???
γιατί τα κοινωνικά θέματα που έθιξε ήταν όλα καίρια κ πολύ δυνατά δοσμενα
γιατι η γλώσσα, η ροή, οι τίτλοι των κεφαλαίων, το όλο inspiration, το πορτραίτο του(των;) δράστη που σκιαγραφηθηκε λέξη λέξη κ σελίδα σελίδα ήταν όλα απόλυτα ταιριαστά..
κ γενικά γιατί εξαιρετικό.
July 14, 2025
Λίγες φορές βάζω 5 αστέρια αλλά αυτό το βιβλίο αξίζει πραγματικά .
Τηλοεραση δεν βλέπω πολύ πολύ τώρα πια για αυτό δεν ήξερα δεν είχα δει ότι υπήρχε η σειρά αλλ τώρα που διάβασα το βιβλίο σίγουρα θα ήθελα να δω και την σειρά.Ενα αστυνομικό βιβλίο που η πλοκή του τα θεματα του δε σ’αφήνουν να πάρεις ανάσα και θες να το διαβάσεις με τη μια. Παρόλο που έχω έλλειψη χρόνου αυτό το διάστημα το διάβασα μέσα σε λίγες μέρες .Οι ανατροπες,οι συνεχείς διαφορετικες υποθέσεις που κάνεις για τον ύποπτο και τα κοινωνικά ζητήματα που θίγει σε χτυπάνε ‘αλύπητα’ μέχρι που φτάνεις στο τέλος κάπως σοκαρισμένος/η θα λεγα.
Αξίζει να το διαβάσετε
Τηλοεραση δεν βλέπω πολύ πολύ τώρα πια για αυτό δεν ήξερα δεν είχα δει ότι υπήρχε η σειρά αλλ τώρα που διάβασα το βιβλίο σίγουρα θα ήθελα να δω και την σειρά.Ενα αστυνομικό βιβλίο που η πλοκή του τα θεματα του δε σ’αφήνουν να πάρεις ανάσα και θες να το διαβάσεις με τη μια. Παρόλο που έχω έλλειψη χρόνου αυτό το διάστημα το διάβασα μέσα σε λίγες μέρες .Οι ανατροπες,οι συνεχείς διαφορετικες υποθέσεις που κάνεις για τον ύποπτο και τα κοινωνικά ζητήματα που θίγει σε χτυπάνε ‘αλύπητα’ μέχρι που φτάνεις στο τέλος κάπως σοκαρισμένος/η θα λεγα.
Αξίζει να το διαβάσετε
June 15, 2025
Πρώτη δημοσίευση εδώ: https://www.dominicamat.gr/2025/06/12...
Αφιέρωμα σε αστυνομικά μυθιστορήματα εγχώριων δημιουργών
(Μέρος 12ο)
~ Μαύροι πίνακες ~
Δεν είμαι άνθρωπος που θα κάτσω να παρακολουθήσω εκπομπές, ή, σειρές στην τηλεόραση τόσο πιστά όσο κάνουν κάποιοι/ες άλλοι/ες. Για να μην παρεξηγηθώ, δεν βρίσκω καθόλου κακή αυτήν τη συνήθεια του κόσμου. Αντιθέτως, θεωρώ ότι και η τηλεόραση μπορεί να μας κρατήσει καλή συντροφιά. Απλώς εγώ είμαι κάπως παραπάνω επιλεκτική στο τί θα επιλέξω να δω. Για παράδειγμα, επιλέγω ξένες αστυνομικές σειρές, ή, ανάλογες ταινίες (ακόμη και φαντασίας, ή, θρίλερ). Όπως με ελκύουν ως λογοτεχνικά είδη, άλλο τόσο με τραβούν και στην τηλεόραση, ή, στον κινηματογράφο. Βέβαια, δεν παύει να υπάρχουν και εκείνες οι φωτεινές εξαιρέσεις που πάνε κόντρα στον άνωθεν κανόνα. Μία εξ αυτών και η τηλεοπτική σειρά (προβλήθηκε στον τηλεοπτικό σταθμό Star), με τίτλο ''Μαύροι πίνακες'', το οποίο συνυπογράφουν οι δημιουργοί Σοφία Καζαντζιάν – Μάριος Ιορδάνου. Ε, τί να σας πω; Τέτοιον έρωτα (καταλαβαίνετε πώς το εννοώ) για τηλεοπτική σειρά δε θυμάμαι να έχω ξαναζήσει! Περίμενα πώς και πώς να έρθει η μέρα και το ρολόι να δείξει την ώρα που θα ξεκινούσε το νέο επεισόδιο λες και ήμουν κι εγώ κομμάτι αυτού του αλλιώτικου, μα τόσο καθηλωτικά συναρπαστικού σεναρίου. Ένα σενάριο που σίγουρα θα ζήλευαν και οι πιο γνωστοί σεναριογράφοι! Ένα σενάριο τόσο πηγαία αληθοφανές που το μυστήριο που εξέπεμπε με έκανε να νιώθω ρίγη ανατριχίλας σε όλο μου το κορμί.
“Το μαύρο, το κόκκινο και η ώχρα
είναι τα βασικά χρώματα στους πιο σκοτεινούς πίνακες
που ζωγράφισε ποτέ ανθρώπινο χέρι:
Τους Μαύρους Πίνακες…”
Δωδέκατη και τελευταία μέρα αυτού του μαραθώνιου -όπως αποδείχθηκε- αφιερώματος σε αστυνομικά μυθιστορήματα εγχώριων δημιουργών και δε γινόταν να ξεφύγει της προσοχής μου η μεταφορά της τόσο λατρεμένης μου τηλεοπτικής σειράς, ''Μαύροι πίνακες'' σε μορφή ενός εμπλουτισμένου μυθιστορήματος που διαβάζεται με κομμένη την ανάσα, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κάκτος. Μεταξύ μας, ένιωσα σαν να μου δινόταν, απλόχερα, η ευκαιρία να παρακολουθήσω από την αρχή έως και το τέλος αυτό το ταξίδι στα αβαθή της ανθρώπινης ψυχής, εκεί όπου το έρεβος κατοικεί και οδηγεί με ύπουλα αθόρυβο τρόπο τις σκέψεις και τις πράξεις μας πάντα γεννώντας συναισθήματα ακραία κι επικίνδυνα...
''Ένας ζωγράφος: ο Φρανσίσκο Γκόγια.
Δεκατέσσερα έργα: οι Μαύροι Πίνακες.
Ένας δολοφόνος: ευφυής, αδίστακτος και λάτρης του Γκόγια.
Όταν η κόρη του δημάρχου στις Λεύκες, μια ορεινή κωμόπολη, βρίσκεται άγρια δολοφονημένη, στο τοπικό αστυνομικό τμήμα σημαίνει συναγερμός. Τα κίνητρα του δολοφόνου παραμένουν άγνωστα, ενώ η μεθοδολογία του παραπέμπει στο ζωγραφικό μοτίβο του διάσημου Ισπανού ζωγράφου. Η Άννα, η αστυνόμος που αναλαμβάνει την υπόθεση, εκτός από τη μάχη που δίνει με τους προσωπικούς της δαίμονες, θα προσπαθήσει με τους συνεργάτες της να λύσει το μυστήριο και να σταματήσει τον δράστη. Κι ενώ νομίζουν ότι τον κυνηγούν αυτοί… τους κυνηγάει εκείνος. Ο χρόνος είναι εναντίον τους κι ο δολοφόνος ετοιμάζεται να χτυπήσει ξανά…
Είστε σίγουροι ότι αντέχετε να γυρίσετε σελίδα;" (Από το οπισθόφυλλο)
Δεν ξέρω πώς γίνεται κι ενώ γνώριζα τα πάντα γύρω από την υπόθεση, να μπορέσω να ''χαθώ'', εξ ολοκλήρου, μέσα στην ανάγνωση του βιβλίου. Οι δημιουργοί μοιάζει σαν να έχουν πιάσει τον παλμό των επιθυμιών του αναγνωστικού κοινού και γνωρίζουν το πώς, πού, πότε, γιατί και κυρίως ποιο πρόσωπο να τοποθετήσουν στα κατάλληλα σημεία της εξιστόρησης, παράλληλα με τα όποια σημαντικά, ή, και μη στοιχεία που θα ''χτίσουν'' ολόκληρο τον πίνακα πάνω στον οποίο θα απεικονίζεται όλη η υπόθεση. Ναι, η τέχνη γεννά τέχνη και όσο μεγαλώνω τόσο παραπάνω την καταλαβαίνω και την εκτιμώ!
Αγάπησα την ευφυή ευρηματική οπτική και σκέψη των δημιουργών. Ενώ μοιάζει σαν να μας παραπλανούν, όλα είναι μπροστά στα μάτια μας, απλώς εμείς δεν τα βλέπουμε. Ή πιο σωστά, μας φαντάζει απίθανο να είναι κάτι τόσο προφανές! Αμ, δε! Άλλωστε, δε λένε ότι η καλύτερη κρυψώνα είναι η φανερή; Και οι δημιουργοί ξέροντας την τέχνη της αποπλάνησης μας προσφέρουν μία ιστορία που εστιάζει στο πώς η τέχνη μπορεί να γίνει πηγή έμπνευσης από το κάλλιστο έως και το χείριστο. Προσέξτε! Σε καμία περίπτωση δεν κατηγορούν την τέχνη για τις ανθρώπινες πράξεις, μα δείχνουν το πώς η τέχνη δύναται να αναδείξει πτυχές της ανθρώπινης ψυχής με όλα τα θετικά και αρνητικά μπορεί εκείνη να φέρει...
Αδελφική αγάπη, αγνός μα και καταστροφικός έρωτας, συμφέροντα, βία σε πολλές μορφές, αμαρτία και δικαίωση, κλειστή κοινωνία με τα όποια μυστικά, φόβος και ένοχα πάθη και λάθη και ψυχές που ζητούν επιτακτικά λύτρωση μέσω της εκδίκησης και της επιδεικτικής τιμωρίας των ενόχων μέσω της αυτοδικίας είναι μερικά από τα στοιχεία της υπόθεσης που θα μας κάνουν να αναρωτηθούμε εάν γνωρίζουμε τόσο καλά όσο θέλουμε να πιστεύουμε τα δικά μας πρόσωπα και τους γύρω μας, όπως και τον ίδιο μας τον εαυτό...
Είτε έχετε παρακολουθήσει την τηλεοπτική σειρά είτε όχι, αξίζει να διαβάσετε το παρόν μυθιστόρημα. Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ!
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κάκτος.
Υ.Γ. Λάτρεψα τον τρόπο που δίνεται η ερμηνεία του κάθε χρώματος και το πώς αυτό μπορεί να συνδέεται, εν γένει, με την ανθρώπινη ψυχολογία.
https://vivliovamon.blogspot.com/2025...
Αφιέρωμα σε αστυνομικά μυθιστορήματα εγχώριων δημιουργών
(Μέρος 12ο)
~ Μαύροι πίνακες ~
Δεν είμαι άνθρωπος που θα κάτσω να παρακολουθήσω εκπομπές, ή, σειρές στην τηλεόραση τόσο πιστά όσο κάνουν κάποιοι/ες άλλοι/ες. Για να μην παρεξηγηθώ, δεν βρίσκω καθόλου κακή αυτήν τη συνήθεια του κόσμου. Αντιθέτως, θεωρώ ότι και η τηλεόραση μπορεί να μας κρατήσει καλή συντροφιά. Απλώς εγώ είμαι κάπως παραπάνω επιλεκτική στο τί θα επιλέξω να δω. Για παράδειγμα, επιλέγω ξένες αστυνομικές σειρές, ή, ανάλογες ταινίες (ακόμη και φαντασίας, ή, θρίλερ). Όπως με ελκύουν ως λογοτεχνικά είδη, άλλο τόσο με τραβούν και στην τηλεόραση, ή, στον κινηματογράφο. Βέβαια, δεν παύει να υπάρχουν και εκείνες οι φωτεινές εξαιρέσεις που πάνε κόντρα στον άνωθεν κανόνα. Μία εξ αυτών και η τηλεοπτική σειρά (προβλήθηκε στον τηλεοπτικό σταθμό Star), με τίτλο ''Μαύροι πίνακες'', το οποίο συνυπογράφουν οι δημιουργοί Σοφία Καζαντζιάν – Μάριος Ιορδάνου. Ε, τί να σας πω; Τέτοιον έρωτα (καταλαβαίνετε πώς το εννοώ) για τηλεοπτική σειρά δε θυμάμαι να έχω ξαναζήσει! Περίμενα πώς και πώς να έρθει η μέρα και το ρολόι να δείξει την ώρα που θα ξεκινούσε το νέο επεισόδιο λες και ήμουν κι εγώ κομμάτι αυτού του αλλιώτικου, μα τόσο καθηλωτικά συναρπαστικού σεναρίου. Ένα σενάριο που σίγουρα θα ζήλευαν και οι πιο γνωστοί σεναριογράφοι! Ένα σενάριο τόσο πηγαία αληθοφανές που το μυστήριο που εξέπεμπε με έκανε να νιώθω ρίγη ανατριχίλας σε όλο μου το κορμί.
“Το μαύρο, το κόκκινο και η ώχρα
είναι τα βασικά χρώματα στους πιο σκοτεινούς πίνακες
που ζωγράφισε ποτέ ανθρώπινο χέρι:
Τους Μαύρους Πίνακες…”
Δωδέκατη και τελευταία μέρα αυτού του μαραθώνιου -όπως αποδείχθηκε- αφιερώματος σε αστυνομικά μυθιστορήματα εγχώριων δημιουργών και δε γινόταν να ξεφύγει της προσοχής μου η μεταφορά της τόσο λατρεμένης μου τηλεοπτικής σειράς, ''Μαύροι πίνακες'' σε μορφή ενός εμπλουτισμένου μυθιστορήματος που διαβάζεται με κομμένη την ανάσα, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κάκτος. Μεταξύ μας, ένιωσα σαν να μου δινόταν, απλόχερα, η ευκαιρία να παρακολουθήσω από την αρχή έως και το τέλος αυτό το ταξίδι στα αβαθή της ανθρώπινης ψυχής, εκεί όπου το έρεβος κατοικεί και οδηγεί με ύπουλα αθόρυβο τρόπο τις σκέψεις και τις πράξεις μας πάντα γεννώντας συναισθήματα ακραία κι επικίνδυνα...
''Ένας ζωγράφος: ο Φρανσίσκο Γκόγια.
Δεκατέσσερα έργα: οι Μαύροι Πίνακες.
Ένας δολοφόνος: ευφυής, αδίστακτος και λάτρης του Γκόγια.
Όταν η κόρη του δημάρχου στις Λεύκες, μια ορεινή κωμόπολη, βρίσκεται άγρια δολοφονημένη, στο τοπικό αστυνομικό τμήμα σημαίνει συναγερμός. Τα κίνητρα του δολοφόνου παραμένουν άγνωστα, ενώ η μεθοδολογία του παραπέμπει στο ζωγραφικό μοτίβο του διάσημου Ισπανού ζωγράφου. Η Άννα, η αστυνόμος που αναλαμβάνει την υπόθεση, εκτός από τη μάχη που δίνει με τους προσωπικούς της δαίμονες, θα προσπαθήσει με τους συνεργάτες της να λύσει το μυστήριο και να σταματήσει τον δράστη. Κι ενώ νομίζουν ότι τον κυνηγούν αυτοί… τους κυνηγάει εκείνος. Ο χρόνος είναι εναντίον τους κι ο δολοφόνος ετοιμάζεται να χτυπήσει ξανά…
Είστε σίγουροι ότι αντέχετε να γυρίσετε σελίδα;" (Από το οπισθόφυλλο)
Δεν ξέρω πώς γίνεται κι ενώ γνώριζα τα πάντα γύρω από την υπόθεση, να μπορέσω να ''χαθώ'', εξ ολοκλήρου, μέσα στην ανάγνωση του βιβλίου. Οι δημιουργοί μοιάζει σαν να έχουν πιάσει τον παλμό των επιθυμιών του αναγνωστικού κοινού και γνωρίζουν το πώς, πού, πότε, γιατί και κυρίως ποιο πρόσωπο να τοποθετήσουν στα κατάλληλα σημεία της εξιστόρησης, παράλληλα με τα όποια σημαντικά, ή, και μη στοιχεία που θα ''χτίσουν'' ολόκληρο τον πίνακα πάνω στον οποίο θα απεικονίζεται όλη η υπόθεση. Ναι, η τέχνη γεννά τέχνη και όσο μεγαλώνω τόσο παραπάνω την καταλαβαίνω και την εκτιμώ!
Αγάπησα την ευφυή ευρηματική οπτική και σκέψη των δημιουργών. Ενώ μοιάζει σαν να μας παραπλανούν, όλα είναι μπροστά στα μάτια μας, απλώς εμείς δεν τα βλέπουμε. Ή πιο σωστά, μας φαντάζει απίθανο να είναι κάτι τόσο προφανές! Αμ, δε! Άλλωστε, δε λένε ότι η καλύτερη κρυψώνα είναι η φανερή; Και οι δημιουργοί ξέροντας την τέχνη της αποπλάνησης μας προσφέρουν μία ιστορία που εστιάζει στο πώς η τέχνη μπορεί να γίνει πηγή έμπνευσης από το κάλλιστο έως και το χείριστο. Προσέξτε! Σε καμία περίπτωση δεν κατηγορούν την τέχνη για τις ανθρώπινες πράξεις, μα δείχνουν το πώς η τέχνη δύναται να αναδείξει πτυχές της ανθρώπινης ψυχής με όλα τα θετικά και αρνητικά μπορεί εκείνη να φέρει...
Αδελφική αγάπη, αγνός μα και καταστροφικός έρωτας, συμφέροντα, βία σε πολλές μορφές, αμαρτία και δικαίωση, κλειστή κοινωνία με τα όποια μυστικά, φόβος και ένοχα πάθη και λάθη και ψυχές που ζητούν επιτακτικά λύτρωση μέσω της εκδίκησης και της επιδεικτικής τιμωρίας των ενόχων μέσω της αυτοδικίας είναι μερικά από τα στοιχεία της υπόθεσης που θα μας κάνουν να αναρωτηθούμε εάν γνωρίζουμε τόσο καλά όσο θέλουμε να πιστεύουμε τα δικά μας πρόσωπα και τους γύρω μας, όπως και τον ίδιο μας τον εαυτό...
Είτε έχετε παρακολουθήσει την τηλεοπτική σειρά είτε όχι, αξίζει να διαβάσετε το παρόν μυθιστόρημα. Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ!
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κάκτος.
Υ.Γ. Λάτρεψα τον τρόπο που δίνεται η ερμηνεία του κάθε χρώματος και το πώς αυτό μπορεί να συνδέεται, εν γένει, με την ανθρώπινη ψυχολογία.
https://vivliovamon.blogspot.com/2025...
November 6, 2025
«Η ζωή είναι αμέτρητοι Μαύροι Πίνακες, γιατί το μίσος είναι πιο εύκολο από την αγάπη.» (σελίδα 325)
Φόβος, τρόμος και αναστάτωση επικρατεί στις Λεύκες, μια ήσυχη και ορεινή κωμόπολη. Η 16χρονη Ισαβέλλα Αλεξίου, κόρη του δημάρχου, εντοπίζεται άγρια δολοφονημένη στο δάσος. Ο τρόπος που δολοφονήθηκε καθώς και το όλο σκηνικό που στήθηκε γύρω από το νεκρό σώμα της άτυχης κοπέλας, παρέπεμπε στους «Μαύρους Πίνακες» του διάσημου Ισπανού ζωγράφου, Φρανθίσκο Γκόγια.
«Οι Μαύροι Πίνακες» είναι μία σειρά δεκατεσσάρων έργων του Φρανθίσκο Γκόγια τα οποία ζωγράφισε τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Απεικονίζουν έντονα, στοιχειωμένα θέματα, τα οποία αντανακλούν το φόβο της παράνοιας και την οπτική γωνία της ανθρωπότητας που είχε ο καλλιτέχνης. Μετά τους Ναπολεόντιους Πολέμους και την εμφύλια διαμάχη στην Ισπανία, ο καλλιτέχνης ανέπτυξε μια αίσθηση πικρίας για τους ανθρώπους. Ο Γκόγια είχε βιώσει τον πανικό, τον τρόμο και την υστερία σε προσωπικό επίπεδο. Είχε επιβιώσει από δύο παραλίγο θανάσιμες ασθένειες, και έγινε ιδιαίτερα αγχώδης και ανήσυχος για το ενδεχόμενο υποτροπίασης. Ο συνδυασμός αυτών των γεγονότων θεωρείται πως ώθησε τον Γκόγια να δημιουργήσει αυτά τα 14 έργα, κοινώς γνωστά ως Μαύροι Πίνακες. (πηγή: Wikipedia.gr)
Την υπόθεση αναλαμβάνει να εξιχνιάσει το τοπικό αστυνομικό τμήμα με επικεφαλής την αστυνόμο Άννα και τους συνεργάτες της: Άλκη, Ιόλη και Δημήτρη. Η αστυνομική ομάδα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να λύσει το μυστήριο και να εντοπίσει τον δράστη. Ο δολοφόνος όμως είναι πάντα ένα βήμα μπροστά τους. Κι ενώ εκείνοι νομίζουν ότι τον κυνηγούν, στην πραγματικότητα είναι αυτός που τους κυνηγάει. Ο χρόνος κυλάει αντίστροφα και σίγουρα δεν είναι με το μέρος τους. Πρέπει να δράσουν οργανωμένα, έξυπνα και κυρίως γρήγορα πριν να είναι αργά. Γιατί ο δολοφόνος ετοιμάζεται να χτυπήσει ξανά…
«Μαύροι πίνακες». Εκεί που η τέχνη συναντάει το έγκλημα. Ένα καθηλωτικό αστυνομικό μυθιστόρημα που διαβάζεται απνευστί. Έχει πλούσια, καλοπλεγμένη και κινηματογραφική πλοκή, πανέξυπνη, πρωτότυπη, άψογα ενορχηστρωμένη ιστορία με καταιγιστική δράση, ένταση, δράση, σασπένς, αποκαλύψεις και ανατροπές μέχρι και την τελευταία σελίδα και ένα απρόσμενο φινάλε που θα σας κόψουν την ανάσα.
Εξαιρετικό!! Σας το προτείνω με 1000!! 💯💯💯Συγχαρητήρια 👏👏👏στο συγγραφικό δίδυμο και ελπίζουμε σύντομα με ένα ακόμα λογοτεχνικό διαμαντάκι, όπως αυτό.
10 / 10!!
✒️«Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να μείνει κρυφό ένα μυστικό. Εκείνος που το γνωρίζει να έχει πεθάνει…» (σελίδα 77)
✒️«Αντί να προσπαθείς να ανοίξεις μια πόρτα με συγγνώμες, καλύτερα να φροντίζεις να μην την έχεις κλείσει πριν.» (σελίδα 124)
Φόβος, τρόμος και αναστάτωση επικρατεί στις Λεύκες, μια ήσυχη και ορεινή κωμόπολη. Η 16χρονη Ισαβέλλα Αλεξίου, κόρη του δημάρχου, εντοπίζεται άγρια δολοφονημένη στο δάσος. Ο τρόπος που δολοφονήθηκε καθώς και το όλο σκηνικό που στήθηκε γύρω από το νεκρό σώμα της άτυχης κοπέλας, παρέπεμπε στους «Μαύρους Πίνακες» του διάσημου Ισπανού ζωγράφου, Φρανθίσκο Γκόγια.
«Οι Μαύροι Πίνακες» είναι μία σειρά δεκατεσσάρων έργων του Φρανθίσκο Γκόγια τα οποία ζωγράφισε τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Απεικονίζουν έντονα, στοιχειωμένα θέματα, τα οποία αντανακλούν το φόβο της παράνοιας και την οπτική γωνία της ανθρωπότητας που είχε ο καλλιτέχνης. Μετά τους Ναπολεόντιους Πολέμους και την εμφύλια διαμάχη στην Ισπανία, ο καλλιτέχνης ανέπτυξε μια αίσθηση πικρίας για τους ανθρώπους. Ο Γκόγια είχε βιώσει τον πανικό, τον τρόμο και την υστερία σε προσωπικό επίπεδο. Είχε επιβιώσει από δύο παραλίγο θανάσιμες ασθένειες, και έγινε ιδιαίτερα αγχώδης και ανήσυχος για το ενδεχόμενο υποτροπίασης. Ο συνδυασμός αυτών των γεγονότων θεωρείται πως ώθησε τον Γκόγια να δημιουργήσει αυτά τα 14 έργα, κοινώς γνωστά ως Μαύροι Πίνακες. (πηγή: Wikipedia.gr)
Την υπόθεση αναλαμβάνει να εξιχνιάσει το τοπικό αστυνομικό τμήμα με επικεφαλής την αστυνόμο Άννα και τους συνεργάτες της: Άλκη, Ιόλη και Δημήτρη. Η αστυνομική ομάδα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να λύσει το μυστήριο και να εντοπίσει τον δράστη. Ο δολοφόνος όμως είναι πάντα ένα βήμα μπροστά τους. Κι ενώ εκείνοι νομίζουν ότι τον κυνηγούν, στην πραγματικότητα είναι αυτός που τους κυνηγάει. Ο χρόνος κυλάει αντίστροφα και σίγουρα δεν είναι με το μέρος τους. Πρέπει να δράσουν οργανωμένα, έξυπνα και κυρίως γρήγορα πριν να είναι αργά. Γιατί ο δολοφόνος ετοιμάζεται να χτυπήσει ξανά…
«Μαύροι πίνακες». Εκεί που η τέχνη συναντάει το έγκλημα. Ένα καθηλωτικό αστυνομικό μυθιστόρημα που διαβάζεται απνευστί. Έχει πλούσια, καλοπλεγμένη και κινηματογραφική πλοκή, πανέξυπνη, πρωτότυπη, άψογα ενορχηστρωμένη ιστορία με καταιγιστική δράση, ένταση, δράση, σασπένς, αποκαλύψεις και ανατροπές μέχρι και την τελευταία σελίδα και ένα απρόσμενο φινάλε που θα σας κόψουν την ανάσα.
Εξαιρετικό!! Σας το προτείνω με 1000!! 💯💯💯Συγχαρητήρια 👏👏👏στο συγγραφικό δίδυμο και ελπίζουμε σύντομα με ένα ακόμα λογοτεχνικό διαμαντάκι, όπως αυτό.
10 / 10!!
✒️«Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να μείνει κρυφό ένα μυστικό. Εκείνος που το γνωρίζει να έχει πεθάνει…» (σελίδα 77)
✒️«Αντί να προσπαθείς να ανοίξεις μια πόρτα με συγγνώμες, καλύτερα να φροντίζεις να μην την έχεις κλείσει πριν.» (σελίδα 124)
July 7, 2025
Στις Λεύκες κρύβονται πολλά περισσότερα μυστικά απ' όσα θα μπορούσε να χωρέσει.
Ένα γεγονός έμελλε να φέρει αυτή την αλήθεια στην επιφάνεια. Η δολοφονία ενός νεαρού κοριτσιού προκαλεί παγωμάρα στη μικρή κωμόπολη. Η τοπική αστυνομία, συνηθισμένη στο να χειρίζεται μόνο απλές, καθημερινές καταστάσεις, μπαίνει σε κατάσταση συναγερμού. Τα μέλη της μικρής κοινωνίας σοκάρονται.
…Όχι όμως όσο θα έπρεπε.
Όσο οι έρευνες συνεχίζονται και δημιουργείται μια σύνδεση μεταξύ των φόνων (πληθυντικός, ναι, γιατί σειρά θα πάρουν και άλλα κορίτσια, των οποίων ο τραγικός χαμός θα έχει κοινά στοιχεία με αυτόν του πρώτου κοριτσιού), θα βγουν στην επιφάνεια καλά κρυμμένα μυστικά. Κάθε σπίτι στις Λεύκες έχει μια αμαρτία να κρύψει. Αλλά κάτω από τα μοτίβα του Γκόγια που χρησιμοποιεί ο θύτης, η αλήθεια είναι άσχημη.
Το βιβλίο αυτό είναι άσχημο. Μην με παρεξηγείτε! Δεν εννοώ άσχημο συγγραφικά –γιατι ομολογουμενως το πόνημα της Σοφίας Καζαντζιάν και του Μάριου Ιορδανίδη είναι καταπληκτικό–, αλλά η ιστορία είναι βαθιά ενοχλητική. Είναι ένα αγκάθι στα πλευρά κάθε μικρής κοινωνίας που έχει μάθει να κρύβει τα αίσχη της κατω από ειδυλλιακά τοπία και σφιχτοδεμενες γειτονιές. Το σκεπτικό του θύτη είναι περίπλοκο, σχεδόν κατανοητό αν και το έγκλημα του είναι ασυγχώρητο. Και η ίδια η ιστορία είναι μια καλή υπενθύμιση ότι οι αμαρτίες των γονέων ενδέχεται κάποτε να βαραίνουν τα παιδιά τους.
Είναι γρήγορο στην πλοκή του, βρώμικο στα μυστικά του, και πάνω απ’ όλα, σε αφήνει απολύτως μουδιασμένο και ανήμπορο να αποφασίσεις τι ήταν το σωστό και τι το λάθος τελικά.
Μην πολυλογώ, νομίζω πως αν είναι να διαβάσετε ένα βιβλίο του είδους αυτό το καλοκαίρι, ας είναι αυτό. Κι εγώ πάω να δω την σειρά για να εξοργιστώ από την αρχή.
Ένα γεγονός έμελλε να φέρει αυτή την αλήθεια στην επιφάνεια. Η δολοφονία ενός νεαρού κοριτσιού προκαλεί παγωμάρα στη μικρή κωμόπολη. Η τοπική αστυνομία, συνηθισμένη στο να χειρίζεται μόνο απλές, καθημερινές καταστάσεις, μπαίνει σε κατάσταση συναγερμού. Τα μέλη της μικρής κοινωνίας σοκάρονται.
…Όχι όμως όσο θα έπρεπε.
Όσο οι έρευνες συνεχίζονται και δημιουργείται μια σύνδεση μεταξύ των φόνων (πληθυντικός, ναι, γιατί σειρά θα πάρουν και άλλα κορίτσια, των οποίων ο τραγικός χαμός θα έχει κοινά στοιχεία με αυτόν του πρώτου κοριτσιού), θα βγουν στην επιφάνεια καλά κρυμμένα μυστικά. Κάθε σπίτι στις Λεύκες έχει μια αμαρτία να κρύψει. Αλλά κάτω από τα μοτίβα του Γκόγια που χρησιμοποιεί ο θύτης, η αλήθεια είναι άσχημη.
Το βιβλίο αυτό είναι άσχημο. Μην με παρεξηγείτε! Δεν εννοώ άσχημο συγγραφικά –γιατι ομολογουμενως το πόνημα της Σοφίας Καζαντζιάν και του Μάριου Ιορδανίδη είναι καταπληκτικό–, αλλά η ιστορία είναι βαθιά ενοχλητική. Είναι ένα αγκάθι στα πλευρά κάθε μικρής κοινωνίας που έχει μάθει να κρύβει τα αίσχη της κατω από ειδυλλιακά τοπία και σφιχτοδεμενες γειτονιές. Το σκεπτικό του θύτη είναι περίπλοκο, σχεδόν κατανοητό αν και το έγκλημα του είναι ασυγχώρητο. Και η ίδια η ιστορία είναι μια καλή υπενθύμιση ότι οι αμαρτίες των γονέων ενδέχεται κάποτε να βαραίνουν τα παιδιά τους.
Είναι γρήγορο στην πλοκή του, βρώμικο στα μυστικά του, και πάνω απ’ όλα, σε αφήνει απολύτως μουδιασμένο και ανήμπορο να αποφασίσεις τι ήταν το σωστό και τι το λάθος τελικά.
Μην πολυλογώ, νομίζω πως αν είναι να διαβάσετε ένα βιβλίο του είδους αυτό το καλοκαίρι, ας είναι αυτό. Κι εγώ πάω να δω την σειρά για να εξοργιστώ από την αρχή.
January 2, 2026
Σε μία επαρχιακή πόλη, στις Λεύκες έγινε ένα έγκλημα που θύμα της άγριας δολοφονίας ήταν η κόρη του επιφανούς δημάρχου Νίκου Αλεξίου. Το σκηνικό που αντίκρισαν οι αστυνομικοί ήταν αποτρόπαιο και θύμιζε έντονα τους σκοτεινούς πίνακες του Γκόγια.
Τα ερωτηματικά που προκύπτουν είναι πολλά. Οι σιωπές των κατοίκων όμως κάνουν θόρυβο. Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη να μιλήσει;
Ένα γρήγορο και ανατρεπτικό αστυνομικό μυθιστόρημα. Επέλεξα να διαβάσω πρώτα το βιβλίο και μετά να παρακολουθήσω την σειρά.
Θα σταθώ ιδιαίτερα στα μηνύματα που θέλει να μας περάσει. Η υπόθεση του βιβλίου εκτυλίσσεται σε μία κλειστή κοινωνία που οι σχέσεις των ανθρώπων δεν είναι ειλικρινείς. Επιλέγουν να συμπεριφέρονται με έναν συγκεκριμένο τρόπο είτε λόγω επαγγέλματος είτε λόγω μη αποδοχής των αρνητικών συναισθημάτων τους. Αντιλαμβανόμαστε να υπάρχει μία διάχυτη βία που ξεσπάει είτε στις ερωτικές είτε στις οικογενειακές σχέσεις. Εδώ φαίνεται καθαρά ότι τα βιώματα των προσώπων ήταν τραυματικά και δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να τα διαχειριστούν.
Οι «Μαύροι πίνακες» είναι ένα βιβλίο που παρουσιάζει τις παθογένειες που υπάρχουν σε ένα κλειστό περιβάλλον και που μπορεί να οδηγήσει η καταπίεση έναν πληγωμένο άνθρωπο.
Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.
Τα ερωτηματικά που προκύπτουν είναι πολλά. Οι σιωπές των κατοίκων όμως κάνουν θόρυβο. Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη να μιλήσει;
Ένα γρήγορο και ανατρεπτικό αστυνομικό μυθιστόρημα. Επέλεξα να διαβάσω πρώτα το βιβλίο και μετά να παρακολουθήσω την σειρά.
Θα σταθώ ιδιαίτερα στα μηνύματα που θέλει να μας περάσει. Η υπόθεση του βιβλίου εκτυλίσσεται σε μία κλειστή κοινωνία που οι σχέσεις των ανθρώπων δεν είναι ειλικρινείς. Επιλέγουν να συμπεριφέρονται με έναν συγκεκριμένο τρόπο είτε λόγω επαγγέλματος είτε λόγω μη αποδοχής των αρνητικών συναισθημάτων τους. Αντιλαμβανόμαστε να υπάρχει μία διάχυτη βία που ξεσπάει είτε στις ερωτικές είτε στις οικογενειακές σχέσεις. Εδώ φαίνεται καθαρά ότι τα βιώματα των προσώπων ήταν τραυματικά και δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να τα διαχειριστούν.
Οι «Μαύροι πίνακες» είναι ένα βιβλίο που παρουσιάζει τις παθογένειες που υπάρχουν σε ένα κλειστό περιβάλλον και που μπορεί να οδηγήσει η καταπίεση έναν πληγωμένο άνθρωπο.
Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.
December 3, 2025
Οι «Μαύροι Πίνακες» είναι ένα πολύ πετυχημένο εγχείρημα: πρόκειται για ένα αστυνομικό θρίλερ που λειτουργεί σε πολλαπλά επίπεδα — έχει δράση, ανατροπές και σκοτεινή ατμόσφαιρα, αλλά ταυτόχρονα είναι και στοχαστικό. Η χρήση των Μαύρων Πινάκων του Γκόγια ως αφηγηματικό μοτίβο δίνει βάθος και συμβολισμό, ενώ οι χαρακτήρες είναι καλά διαμορφωμένοι και συγκρουσιακοί.
Μπορεί σε μερικά σημεία να «φορτώνει» με φιλοσοφικές και καλλιτεχνικές αναφορές, κάτι που ίσως επιβραδύνει την πλοκή για αναγνώστες του κλασικού crime-thriller, αλλά αυτή ακριβώς η πολυδιάστατη προσέγγιση είναι και το μεγάλο του πλεονέκτημα.
Όσοι αγαπάτε τα ατμοσφαιρικά, αστυνομικά και ψυχολογικά έργα, οι «Μαύροι Πίνακες» θα σας καθηλώσουν.
Μπορεί σε μερικά σημεία να «φορτώνει» με φιλοσοφικές και καλλιτεχνικές αναφορές, κάτι που ίσως επιβραδύνει την πλοκή για αναγνώστες του κλασικού crime-thriller, αλλά αυτή ακριβώς η πολυδιάστατη προσέγγιση είναι και το μεγάλο του πλεονέκτημα.
Όσοι αγαπάτε τα ατμοσφαιρικά, αστυνομικά και ψυχολογικά έργα, οι «Μαύροι Πίνακες» θα σας καθηλώσουν.
August 23, 2025
Βαθύ, ανατρεπτικό, έξυπνο, καθηλωτικό!
Μου άρεσε η σειρά αλλα τωρα δεν ξέρω ποιο (βιβλίο ή σειρά) προτιμώ. Το βιβλίο εχει απίστευτες εικόνες και συνδυάζει τις σκέψεις των χαρακτηρων. Οι χαρακτήρες είναι καλοκτισμένοι (αν και αρκετοί) και μέσα απο κοινωνικά ζητήματα και ζητήματα ταμπού εξελίσσεται ενα άκρως ενδιαφέρον αστυνομικό που δεν μπορείς να το αφήσεις απ' τα χέρια σου.
Μου άρεσε η σειρά αλλα τωρα δεν ξέρω ποιο (βιβλίο ή σειρά) προτιμώ. Το βιβλίο εχει απίστευτες εικόνες και συνδυάζει τις σκέψεις των χαρακτηρων. Οι χαρακτήρες είναι καλοκτισμένοι (αν και αρκετοί) και μέσα απο κοινωνικά ζητήματα και ζητήματα ταμπού εξελίσσεται ενα άκρως ενδιαφέρον αστυνομικό που δεν μπορείς να το αφήσεις απ' τα χέρια σου.
October 9, 2025
Ανατροπαρα στο 90, από τα καλύτερα που διάβασα φέτος παρόλο που έχω δει και τη σειρά, κατάφερε να με συγκινήσει κάτι που ούτε η σειρά δεν κατάφερε! Μπόνους πόντοι για το πάντρεμα λογοτεχνίας τέχνης, για τους λάτρεις είδους!Αριστούργημα
June 16, 2025
ένα ωραίο αστυνομικό μυθιστόρημα που μπορώ να πω ότι δεν ήθελα να αφήσω από τα χέρια μου και το τέλος γεμάτο ανατροπες
Displaying 1 - 12 of 12 reviews