Córka ognia

Córki żywiołów #3

by Dorota Gąsiorowska

Nie bój się siebie i tego, co czujesz. Nie uciekaj przed sobą.

Sofia od zawsze czuła się inna. Częste przeprowadzki i nietypowa, egzotyczna uroda nie ułatwiały jej życia. Po śmierci matki dziewczyna odnajduje ukrywane latami listy od ojca, którego nigdy nie poznała. To dopiero początek wielkich zmian w jej życiu. Ostatnio coraz częściej powraca do niej sen o tajemniczej kobiecie przy ognisku... z przerażeniem odkrywa też, że słyszy w głowie głos, który zdaje się przepowiadać przyszłość.

Sofia postanawia ruszyć śladami ojca, które prowadzą ją do rozgrzanej słońcem Andaluzji. Nie spodziewa się jednak, że nie tylko przyjdzie jej zmierzyć się z prawdą o swoim przeznaczeniu, ale i stanie oko w oko z wielkim niebezpieczeństwem. Niczym mroczne cienie tropem dziewczyny podążają osoby, które wiedzą o niej więcej niż ona sama... Dopiero w obliczu zagrożenia Sofia zdaje sobie sprawę, że ktoś, na kogo zawsze może liczyć, niepostrzeżenie zawładnął jej sercem.

Jakie tajemnice przyjdzie odkryć Sofii?
Czy będzie potrafiła odróżnić prawdę od kłamstwa, a oszustwo od miłości?
Jak poradzi sobie z dziedzictwem córek ognia?

624 pages, Paperback

First published August 27, 2025

Reviews

[Ala · Rating 5 out of 5]

Fantastyczna, jak każda z tej serii.

[Kawka Nad Książką · Rating 4 out of 5]

🔥🌹 Powieść Doroty Gąsiorowskiej Córka Ognia to historia pełna tajemnic, pasji i magii, która od pierwszych stron wciąga czytelnika w świat niezwykłej kobiety poszukującej własnych korzeni. Główna bohaterka, Sofia, od dziecka czuje się inna – jej egzotyczna uroda, częste przeprowadzki i poczucie osamotnienia sprawiają, że nigdy nie znalazła prawdziwego miejsca dla siebie. Dopiero po śmierci matki odkrywa listy od ojca, którego nigdy nie poznała. To odkrycie staje się punktem zwrotnym, otwierając przed nią drzwi do przeszłości i zupełnie nowej, niebezpiecznej przyszłości.ㅤ

🔥🌹 Największą siłą tej książki jest umiejętność połączenia elementów powieści obyczajowej z aurą baśni i subtelną fantastyką. Gąsiorowska snuje opowieść o młodej kobiecie, która musi stawić czoła nie tylko zagadkom swojej rodziny, ale również własnym lękom i nadprzyrodzonym zdolnościom. Tajemnicze sny o kobiecie przy ognisku oraz głos rozbrzmiewający w jej głowie nadają fabule niezwykły klimat. To one prowadzą Sofię ku odkryciu, że dziedzictwo, jakie w sobie nosi, jest czymś znacznie większym, niż kiedykolwiek mogła przypuszczać.ㅤ

🔥🌹 Autorka mistrzowsko wykorzystuje symbolikę ognia – żywiołu, który jednocześnie ogrzewa i niszczy, dając życie, ale i odbierając je. W Córce Ognia płomień staje się metaforą wewnętrznej siły, pasji, ale też zagrożenia, które nieustannie towarzyszy bohaterce. Ten motyw sprawia, że cała powieść nabiera głębi i wielowymiarowości. Ogień jest tutaj nie tylko rekwizytem literackim, ale także nośnikiem emocji, uczuć i sekretów przekazywanych z pokolenia na pokolenie.ㅤ

🔥🌹 Niezwykle ważnym elementem powieści jest także podróż Sofii do Andaluzji – krainy rozgrzanej słońcem, pełnej barw, zapachów i namiętności. To właśnie tam bohaterka zmierzy się z prawdą o swoim ojcu, pozna sekrety rodzinne i stanie wobec zagrożenia, którego się nie spodziewała. Gąsiorowska z ogromną dbałością oddaje atmosferę hiszpańskiego południa, dzięki czemu czytelnik niemal czuje gorące powietrze, smak wina i rytm flamenco. To tło idealnie współgra z opowieścią o ogniu, miłości i przeznaczeniu.
ㅤ
🔥🌹 Autorka nie zapomina również o wątku miłosnym, który przewija się przez historię subtelnie, ale konsekwentnie. Sofia, z pozoru skupiona wyłącznie na poszukiwaniu prawdy o sobie, stopniowo odkrywa, że jej serce bije mocniej dla kogoś, kto niepostrzeżenie pojawił się w jej życiu. Relacja ta, oparta na zaufaniu i wzajemnym wsparciu, dodaje książce ciepła i kontrastuje z niepokojem wynikającym z narastającego zagrożenia. Miłość staje się tu bezpieczną przystanią w świecie pełnym niepewności i pytań bez odpowiedzi.
ㅤ
🔥🌹 Córka Ognia to powieść o poszukiwaniu siebie, o odwadze do zmierzenia się z przeszłością i o sile, którą każdy nosi w sobie, choć nie zawsze zdaje sobie z tego sprawę. To także historia o magii zakorzenionej w tradycji i rodzinnych tajemnicach, a zarazem o uczuciach, które potrafią płonąć jak ogień – niosąc zarówno ukojenie, jak i ból. Dorota Gąsiorowska stworzyła opowieść niezwykle klimatyczną, pełną emocji, pięknych opisów i refleksji nad tym, kim jesteśmy i jakie dziedzictwo nosimy w sercu. To książka, która porwie nie tylko miłośników literatury obyczajowej, ale i tych, którzy szukają w prozie odrobiny magii.

[Sandra Emes · Rating 4 out of 5]

3.5/5

Zwykle nie zabieram się do czytania dalszych części jakiejś serii bez znajomości poprzednich. Jednak skoro sama okładka zapewnia, że każdy tom można czytać oddzielnie, ostatecznie pozbyłam się obaw. Czy lektura „trójki” zachęciła mnie do sięgnięcia po kontynuację, a także po „Córkę ziemi” i „Córkę powietrza”? Tak.

Fabuła prezentowana jest czytelnikom dwutorowo. Współcześnie śledzimy losy Sofii, która po śmierci matki, postanawia poznać wcześniej niewidzianego ojca. Jej kolejne odkrycia, otwieranie się na nadnaturalne aspekty historii nieznanej części rodziny i wreszcie rozwijające się uczucie, przeplatają się z losami Eliany – jej przodkini. Rozdział po rozdziale poznajemy kolejne wydarzenia z życia obu kobiet, a czym dalej, tym wyraźniejsze staje się to jak obie opowieści współgrają ze sobą i do pewnego stopnia stanowią swoje lustrzane odbicia. Osobiście, miałam jednak z tą formą lekki problem. Z reguły przeplatające się historie nie sprawiają mi kłopotu, a wręcz bardzo je lubię, tu jednak odstępy między POV były nieco zbyt długie, jak na mój gust – po 50, 60 czy nawet 80 stronach w jednej linii czasowej, czasem umykały mi pewne detale, gdy następował przeskok do drugiej. Wolałabym częstsze zmiany perspektywy, ale nie wpłynęło to ostatecznie na mój ogólny osąd. Tak czy owak jest obrazowo, tajemniczo i nieco egzotycznie (ze względu na miejsce akcji),czyli tak jak tego można oczekiwać po mieszance literatury obyczajowej z fantastyką.

Podwójna narracja to dwie główne bohaterki – czy obie przyciągnęły mnie równie mocno? Niestety, nie do końca. Choć ich losy są równie interesujące, to sposób w jaki z przeciwnościami radzi sobie Eliana urzekł mnie zdecydowanie bardziej. Choć jest młodsza, mniej przystosowana do sytuacji (od dzieciństwa wychowywana w górach musi odnaleźć się nie tylko w sytuacji zagrożenia ale i wśród ludzi) i żyjąca w cięższych czasach, to pokazywała o wiele więcej siły niż jej współczesna odpowiedniczka. Sofia sama w sobie nie jest złą postacią, ale na tle przodkini wypada dość blado i nieporadnie. Z jednej strony doceniam chęć wyjścia naprzeciw stereotypom „dawnej, słabej kobiety” i „współczesnej, silnej i niezależnej”, ale w niektórych scenach zabrakło mi pokazania więcej charakteru i zdecydowania.

Postaci poboczne są w porządku, ale jest ich sporo i poza paroma wyjątkami nie do końca zapadły mi w pamięć, co okazało się problemem przy wspomnianych przeskokach między POV. Źli są niegodziwi i podstępni, dobrzy z reguły mili i uczynni, ale na szczęście nie popadając w bycie nieskazitelnymi; jednak nikt nie zaskakuje, nie wymyka się z roli jaką nadaje historia. Nie każda opowieść potrzebuje złożonych postaci o niejasnych motywacjach i wielowątkowym backstory, ale odrobina urozmaicenia byłaby miłym dodatkiem.

[za_czy_ta_na · Rating 4 out of 5]

Długo musieliśmy czekać na trzecią część cyklu „Córki żywiołów”, ale zdecydowanie było warto.

„Tylko natura może uspokoić szalejący we mnie ogień. Jestem jej częścią…”.

Biorąc do ręki książkę „Córka ognia” przenosimy się do świata, w którym tajemnice przeplatają się z magią. Dorota Gąsiorowska po raz kolejny zabiera nas w podróż w sam głąb ludzkich emocji. Podróż, w której istotną rolę odgrywa przeznaczenie i siła żywiołów.
❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥
Tym razem poznajmy historię Sofii, która od zawsze czuła się inna. Często miewała dziwne sny i widziała rzeczy, których inni nie dostrzegali. Życia nie ułatwiały jej również liczne przeprowadzki i egzotyczna uroda, którą z pewnością odziedziczyła po nieznanym ojcu. Matka milczała na jego temat. Dopiero po jej śmierci w ręce Sofii wpadły listy, które ojciec systematycznie do niej wysyłał.
Serce podpowiada jej, że powinna go odnaleźć…
Droga prowadzi ją do słonecznej Hiszpanii, gdzie zmierzyć się będzie musiała nie tylko z prawdą o swoim pochodzeniu, ale też czyhającymi na nią niebezpieczeństwami. W ślad za nią bowiem rusza ktoś, kto wie o niej więcej niż ona sama…
❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥
Dorota Gąsiorowska posiada niebywale hipnotyzujące pióro. Historie, które snuje i opisy przyrody, jakie przed nami roztacza sprawiają, że od tych książek nie można się oderwać. I choć sporo w nich niebezpiecznej akcji i momentów które sprawiają, że serce zaczyna mocniej bić to przynoszą mi taki jakiś wewnętrzny spokój. Trudno opisać mi to słowami. To uczucie, które przyrównać mogłabym do spaceru po lesie po wyjątkowo ciężkim dniu. Ten moment, gdy możesz zaczerpnąć głębokiego oddechu, zachłysnąć się świeżym powietrzem i dać ukołysać szumowi drzew i śpiewowi ptaków. Cudowne uczucie. Wyciszające. Tak właśnie działają na mnie książki z cyklu „Córki żywiołów”.
❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥
„Córka ognia” to nie tylko historia Sofii. Autorka zastosowała w tej powieści dwie płaszczyzny czasowe, dzięki czemu dostajemy nie jedną, a dwie niezwykle poruszające opowieści. Poznajemy dzieje Eliany – tajemniczej dziewczynki żyjącej wraz z babcią w majestatycznych górach Andaluzji, której spokojne życie w jednej chwili zmienia się w pełną niebezpieczeństw w ucieczkę.
❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥
Co wspólnego mają ze sobą Sofia i Eliana? W jaki sposób ich losy się splatają?

To musicie odkryć już sami.
❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥
Dajcie porwać się niesamowitej, baśniowej wręcz historii, która otula niczym ciepły koc i uspokaja jak kubek gorącej czekolady.
❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥

[jjw542 · Rating 4 out of 5]

córkaognia ~ @dorota.gasiorowska.autorka @znak_literanova ❤️‍🔥

Poszłam spróbować z koleżanką tej słynnej #pumpkinspicelatte ☕️ i szczerze? Szału nie ma, odwłoka 🐝 nie urywa😅 Moja znacznie lepsza: Latte na mleku owsianym, z syropem karmelowym, bitą śmietaną i cynamonem - polecam✨

Ale nie było tak w kwestii książki. Co to to nie 🙂‍↔️. Bardzo polubiłam twórczość Doroty, gdy tylko sięgnęłam po pierwszą książkę o córce Ziemii 💚 i podróżach w czasie do bogini Feyre. Tym razem historia jest o Sofii. Dziewczyna po śmierci mamy wyrusza śladem listów do słonecznej Andaluzji by odnaleźć ojca, bowiem nigdy nie czuła się dość dobra, zawsze czuła się inna. W ten sposób powtarza się cykl jak i dziedzictwo ognia 🔥

Bardzo wyczekiwałam powieści owianej baśniową aurą o moim żywiole, bo wiedziałam, że trafi w punkt. Nie da się ukryć, że ta podróż prowadząca do odnalezieniu nie tylko swojego ja, ale również i miejsca na tej planecie, to poczułam ogromny sentyment. Nie łatwo było przejść przez tą książkę, widząc pewne cechy osobowości takie jak moje.

Ta seria to moje #guiltypleasures ponieważ przeważnie nie czytam książek tego typu, ale ta literatura to strzał w 10! Oczywiście obiecałam sobie, że będę starała się sięgać po więcej książek z gatunków, które niezbyt mnie interesują. To cieszę się, że sięgnęłam na książki od Doroty 🫧

Wam też gorąco polecam tą serię. O silnych kobietach, które chcą zacząć w życiu od nowa, a przy ich boku trwa nie tylko miłość bliskich, pewnego mężczyzny, ale przede wszystkim, że nad każdą z tych bohaterek czuwa bogini, która niegdyś chodziła tymi samymi ścieżkami co one. Jak to mówią - historia lubi się powtarzać ☕️ Tu nie ma wyjątków. Książki są dość grube, ale nie ma w nich zbędnych stron, fragmentów czy rozdziałów. Każda scena jest uzupełnieniem poprzedzającej.

W czytelniku budzi się refleksja nad życiem, więc jaki jest twój żywioł? Bo napewno autorka poruszy twoje serce, w szczególności, że każdy tom, można czytać oddzielnie ✨🤍 Czekam na ostatnią - powietrze 🪽- by zamknąć cykl.
4/5✨ [ #współpracareklamowa 18+]
__________________________________

[Kilka_slow_o_ksiazkach · Rating 5 out of 5]

Sofia nie miała łatwego dzieciństwa. Ciągle się z matką przeprowadzały, przez co nie mogła nawiązać żadnych przyjaźni. Jej nietypowa uroda oraz fakt, że nie zna swojego ojca nie ułatwiały jej życia. Dodatkowo męczą ją bóle głowy, wizje i dziwne sny. Dopiero po śmierci matki w jej ręce trafiają listy, które jej ojciec pisał do jej matki. Okazuje się, że mężczyzna bardzo chciał poznać swoją córkę, jednak matka Sofii na to nie pozwoliła. Dziewczyna postanawia wyruszyć do słonecznej Andaluzji na poszukiwania swojego ojca.

Czy Sofii uda się odnaleźć swojego ojca i poznać swoje korzenie?
Jak poradzi sobie z rodzinnym dziedzictwem?

Eliana ma trzynaście lat i mieszka w górach razem ze swoją babcią, która jest brują. Kobieta strzeże dziewczynki i nie pozwala jej się z nikim spotykać. Eliana obserwuje swoją babcię i się od niej uczy. Sama także odkrywa w sobie magiczne moce.

Co wspólnego ma historia Eliany z życiem Sofii?

„Córka ognia” to trzecia część serii „Córki żywiołów” o kobietach, które nie boją się podążać za swoim wewnętrznym głosem. Każdą część serii można czytać oddzielnie.

Autorka po raz kolejny stworzyła piękną opowieść pełną magii. Tym razem poznajemy losy współcześnie żyjącej Sofii, która wyrusza w podróż po pięknej Andaluzji oraz losy Eliany, żyjącej w dawnych czasach. Obu tym kobietom w życiu towarzyszy magia. Sofia dopiero ją odkrywa, a Eliana ma z nią styczność od dziecka. Cudownie było przenieść się do słonecznej Hiszpanii i razem z bohaterkami przeżywać ich przygody. Fabuła tej książki niesamowicie wciąga i sprawia, że trudno się od niej oderwać. Mimo dużej objętości (prawie 600 stron) tę lekturę czyta się jednym tchem. Główne bohaterki zostały świetnie wykreowane, cudownie było „zobaczyć” ich przemianę. A całość została napisana lekkim i przyjemnym stylem. Polecam wszystkim serdecznie tę książkę. Jest to magiczna historia, pełna emocji i wzruszeń, w której znajdziecie rodzinne tajemnice, poszukiwanie swoich korzeni i odkrywanie siebie. A jeśli jeszcze nie znacie poprzednich tomów to koniecznie nadrabiajcie!

[Jelenka · Rating 4 out of 5]

Jak dobrze jest zatopić się w lekturze.

Dać się porwać kobiecej opowieści, nieco onirycznej, utkanej z natury i tajemnic. Spędzić długie godziny na odczytywaniu ukrytych sensów, gdzie każdy detal staje się symbolem czegoś większego.

Taką właśnie lekturą była dla mnie “Córka ognia” Doroty Gąsiorowskiej.
Cieszę się, że w końcu nadarzyła się okazja by poznać nowy cykl pisarki, który od jakiegoś czasu mocno mnie do siebie woła.

Sofię zawsze męczyło pytanie o ojca, kim jest i dlaczego nie było go w jej życiu. Po śmierci matki znajduje listy od ojca, którego nigdy nie poznała. Wyrusza jego tropem do Andaluzji.

Poznajemy Sofię w momencie wielkich życiowych zmian. Przemian symbolizowanych przez ogień, który przewija się w jej snach. Próba uporządkowania życia zmarłej matki uchyla przed nią rąbek tajemnicy. Tajemnicy, która z jednej strony wywraca życie Sofii do góry nogami, a z drugiej będzie układanką, w której każde wspomnienie będzie odsłaniać ukrytą tożsamość.
Podróż do Andaluzji, a raczej podróż do przeszłości zdefiniuje Sofię na nowo, to kim jest i dokąd zmierza. A zmierzyć przyjdzie jej się nie tylko z własnymi strachami ale i realnym niebezpieczeństwem.

I choć brzmi to dość banalnie to zaręczam, że Dorota Gąsiorowska z tego prostego schematu utkała wyjątkową historię. Historię, która czaruje pięknym niemal baśniowym językiem, plastycznym i sugestywnym. Powieść ujmuje detalem i symboliką. Ogniem, jego metaforą w postaci salamandry, symbolu przemiany i oczyszczenia czy snu, które stają się kluczami do odczytania wewnętrznej przemiany bohaterki. Ta narracja pięknie oplata fabułę nadając jej głębi i wyjątkowego klimatu.

Polecam serdecznie, na długie jesienne wieczory.
Świetnie się nada!
To powieść, w której z łatwością można się zatracić i jest to bardzo przyjemny czytelniczy stan.

A ja zabieram się za dwie poprzednie części cyklu.
Można czytać je niezależnie. Każda opowiada inną historię. Łączą je jedynie żywioły i to, że każda bohaterka jest uosobieniem jednego z nich.

[NieGrzeczne Recenzje · Rating 4 out of 5]

"Córka ognia" Doroty Gąsiorowskiej jest lekturą, która umili nie tylko jesienne wieczory. Książka towarzyszyła mi podczas urlopu i w podróży do pracy i powiem Wam jedno - jest niezwykle wciągająca. Autorka stworzyła historię magiczną, tajemniczą i wzruszającą w otoczeniu hiszpańskiej Andaluzji.
Główna bohaterka Sofia po śmierci matki, odnajduje w jej domu listy od ojca, którego nigdy nie poznała. To tam również zaczyna słyszeć głos i śnić o kobiecie przy ognisku. Z obawą ale jednocześnie i ciekawością, postanawia odnaleźć ojca. Wyrusza zatem do Andaluzji, nie spodziewając się jak ta podróż odmieni jej życie. Gdy natrafia na ślad ojca, okazuje się że nie żyje. Dziewczyna poznaje jednakże jego żonę i dzieci, którzy przyjmują ją bardzo ciepło. Tu rozpoczyna się jej niezwykła przygoda podczas której zmieni się całe jej życie.
Książka napisana jest w narracji pierwszoosobowej, z punktu widzenia dwóch kobiet, których los jest połączony. Historia jest podzielona na czasy obecne, w których żyje Sofia oraz przeszłość i historię Eliany, jej przodkini. Całość okraszona akcją, dreszczykiem emocji oraz tajemnicą, która sprawia, że książkę czyta się z zapartym tchem. To niezwykła historia o kobietach, w których drzemie moc, o tym, że by pokonać strach należy uwierzyć w siebie. To opowieść o odnajdywaniu siebie i swoich korzeni, dzięki którym jesteśmy tym, kim jestesmy. Sofia, pomimo przeciwności losu, stawia czoło przeszłości i niebezpieczeństwu, które czyha na dziedziczkę córek ognia i pokazuje, że gdy trafiasz na odpowiednich ludzi, wszystko jest możliwe.
Książka jest idealna na każdą okazję i pore roku. 😊 Dajcie się porwać historii, która przeniesie Was do słonecznej Andaluzji i tajemnic, które kartka po kartce będziecie odkrywać. 🥰
*współpraca reklamowa*

[Anna · Rating 4 out of 5]

To nie było moje pierwsze spotkanie z jej piórem, więc tylko szeroko się uśmiechnęłam gdy otrzymałam propozycję przeczytania oraz napisania blurba. Lubię pióro tej autorki, jej bujną wyobraźnię oraz powieści, które zawsze są mocno przesycone naturą i obcowaniem człowieka z różnymi żywiołami. Dorota Gąsiorowska po raz kolejny mnie zauroczyła. Uwielbiam historie, które tworzy. „Córka ognia” rozpaliła we mnie multum emocji, zachwyciła i zainspirowała. To powieść, której nie sposób odłożyć! Magia, amulety, siła kobiet, tajemnice z przeszłości oraz silne uczucie – ta historia przyciąga jak magnes. Miałam wrażenie, że jestem w środku tych wszystkich wydarzeń. Gwarantuję, że się nie zawiedziecie. To już trzeci tom serii, najpierw była „Córka ziemi” później „Córka powietrza”, a teraz „Córka ognia”. „Córki żywiołów” to seria o kobietach które nie boją się podążać za swoim wewnętrznym głosem, to pozycja o naszej sile, o tym co w nas najpiękniejsze i najsilniejsze, o tym że jesteśmy w stanie góry przenosić. To nie jest krótka lektura, ale to dobrze, dlatego że mam wrażenie, że autorka wyczerpała wszystkie tematy, które chciała poruszyć. To powieść o miłości, tajemnicach i sekretach, kłamstwach, oraz o przeszłości, o tym jakie ma znaczenie na teraźniejszość. Bawiłam się naprawdę rewelacyjnie i zdecydowanie i z przyjemnością sięgnę po kolejną książkę pióra tej autorki. Ma w sobie coś wyjątkowego.

[Anna Sochacka · Rating 4 out of 5]

"Córka ognia" to trzeci tom serii Córki żywiołów, opowiadającej o kobietach w niezwykły sposób związanych z naturą, które podążając za głosem intuicji, potrafią dostrzec więcej niż inni.

Tym razem poznajemy losy Sofii, która po śmierci matki wyrusza na poszukiwania nieznanego ojca. Droga prowadzi ją aż do słonecznej Hiszpanii, gdzie czekają na nią zarówno odpowiedzi, jak i zupełnie nowe wyzwania.

Dorota Gąsiorowska nie bez powodu nazywana jest "czarodziejką słowa" - kontakt z jej prozą to dla mnie prawdziwa przyjemność. Uwielbiam klimat jej powieści: ciepły, przytulny i pełen uroku, zawsze doprawiony szczyptą magii. Szczególnie bliskie są mi kobiece postacie, które autorka kreuje z wielką wrażliwością, stają się niczym przyjaciółki czy siostry. W tle rozwija się także subtelny wątek miłosny, pięknie wpleciony w główną nić fabularną, a opisy hiszpańskiej przyrody momentami zapierają dech w piersiach.

Na uwagę zasługuje także konstrukcja powieści, dzięki dwóm płaszczyznom czasowym otrzymujemy aż dwie poruszające historie. Obok losów Sofii poznajemy dzieje Eliany - tajemniczej dziewczynki wychowywanej przez babcię w surowych górach Andaluzji. Obie opowieści splatają się w najmniej oczekiwanym momencie, tworząc intrygującą i pełną emocji całość.

"Córka ognia" to książka, która otula niczym ciepły koc, a jednocześnie porusza serce. Idealna lektura dla tych, którzy lubią powieści pełne uczuć, kobiecej siły i lekkiej nuty tajemnicy.

[Katarzyna · Rating 4 out of 5]

Każda powieść Doroty Gąsiorowskiej ma swój własny niepowtarzalny urok. Trzecia część serii "Córki żywiołów" zabiera nas do słonecznej Andaluzji. To właśnie tam splata się ze sobą przeszłość i teraźniejszość – burzliwe losy małej bruja, dziewczynki, dla której góry są całym światem, oraz historia Sofii, młodej kobiety podążającej śladem rodzinnej tajemnicy i przeznaczenia. "Córka ognia" utkana jest z sekretów, silnych uczuć i ludowych wierzeń – andaluzyjska magia przenika ludzkie losy. To górskie chaty i hacjendy, zapach ziół, głos abueli i blask ogniska. To ukryte latami listy, stare cygańskie amulety, powracający sen, sieć prawdy i kłamstw, miłości i oszustw. Dorota Gąsiorowska stworzyła piękne ramy dla rodzinnej opowieści. Historia pod andaluzyjskim niebem rozwija się niespiesznie – zachwyca barwna sceneria mocno zakorzeniona w lokalnym folklorze i kulturze; duchowość, która subtelnie przenika strony; odrobina magii, oniryzmu, tajemnicy i fabularnego napięcia. Wspaniale było móc podążać śladem Eliany i Sofii oraz chłonąć atmosferę Hiszpanii – dziedzictwo bruja, andaluzyjskich kobiet obdarzonych intuicją i niezwykłym darem. Podróż bohaterek pełna jest wzlotów i upadków, łez szczęścia i rozpaczy, bolesnych pożegnań i nowych początków. Piękne, jak odnajdują w sobie siłę, by zmierzyć się z lękiem i przeciwnościami – i ostatecznie podążają ścieżką przeznaczenia.

Napisana z wrażliwością opowieść o córkach ognia. Przypomina, że warto wsłuchać się w swoje uczucia, głos serca i intuicję. Zaufać i zawalczyć o siebie. Urokliwa książka, miło spędziłam czas.

[Ewelina · Rating 4 out of 5]

„Córka ognia” to już 3 cześć serii o „Córkach żywiołów”. Można ją czytać niezależnie od znajomości poprzednich części, ale zachęcam poznania każdej z tych opowieści.
Tym razem poznajemy Sofię. Młodą kobietę, która często przeprowadzała się i przez to czuła się inna. Gdy jej mama zmarła, odnajduje listy od ojca, którego nie znała. I od tej pory jej życie zmienia się. W poszukiwaniu ojca udaje się do Andaluzji. Nie wie jednak co ją tam spotka. Coraz częściej też ma sny o tajemniczej kobiecie przy ognisku.
Książka posiada prawie 600 stron, ale muszę przyznać, że w ogóle nie czuć jej objętości. Po stronach tej powieści wręcz płynie się. Narracja tutaj jest pierwszoosobowa. Minusikiem dla tych, którzy lubią krótkie rozdziały, mogą być one zbyt długie. Jednak cała opowieść jest napisana lekkim i przyjemnym stylem i myślę, że te rozdziały nie są aż takim problem.
Opowieść o Sofie potrafi dostarczyć wiele emocji. Autorka w sposób dość dokładny i bardzo emocjonujący pokazała relację pomiędzy matka i córką. Jest tutaj wiele scen, które wzruszają. Nie zabraknie tutaj nutki tajemniczości, która z kolei prowadzi do napięcia i niepokoju o to co może się wydarzyć.
Książkę bardzo polecam tym, którzy lubią poznawać przeszłość bohaterów. Tym, którzy nie boją się odkrywać rodzinne tajemnice. I Tym, którzy lubią, gdy książka zostaje z nim na dłużej.

[Kinga · Rating 4 out of 5]

Historia w połowie wspaniała i w połowie miałka. Losy jednej z dwóch głównych bohaterek wciągają bez reszty, dzieje drugiej nie są niestety równie angażujące, przez co częścią rozdziałów się rozkoszowałam, a przez część chciałam po prostu jak najprędzej przelecieć, by wrócić do intrygującej mnie opowieści.

Niemniej, sam koncept książki polegający na spleceniu ze sobą losów dwóch postaci, z których każda żyje w zupełnie innym miejscu i epoce, był rewelacyjny, a klimat Andaluzji i charakterek jej mieszkańców przyciągał jak magnes. Magiczne motywy również niezwykle mnie wciągnęły.

Mówiąc ogólnie: nie jest to powieść wybitna, ale z pewnością można się przy niej świetnie bawić.

Po dłuższą opinię zapraszam na lg: @wwiercona_w_ksiazki

[Magda · Rating 3 out of 5]

To sympatyczna,wciągająca książka:).Zdecydowanie jednak celowana w bardzo młodych czytelników i jestem przekonana,że w nastoletnich latach byłabym nią zachwycona i przyjmowała powieść bezkrytycznie zanurzając się w magicznym świecie. Niestety lata nastoletnie dawno za mną i mimo dobrych chęci nie potrafiłam nie dostrzec infantylności, podobno niemal 30letniej, bohaterki, która niczym spłoszona 15 latka z płaczem ucieka, gdy mężczyzna wyznaje jej uczucia😅Bohaterka miota się i totalnie nie umie w regulację emocji, a najczęściej przerywa rozmówcom w połowie zdania, by w gniewie wybiec z pomieszczenia;).Dla nastolatki może nic w tym dziwnego, ale dorosły czytelnik może mieć zgrzyt;).

[Agata Vel Sakandra · Rating 3 out of 5]

Unfortunately this book was very boring to me... The narration had so many details that were totally unimportant that the action was too slow and it was a such a relief when I finished it. To me there was plot chaos and too many threads that weren't good written. Also the background characters were very shortly presented and their lost in the plot totally.