Przywiązanie jest pięknym darem i źródłem twojej siły, choć bywa, że staje się powodem cierpienia. To, jak wiele zdołasz czerpać z relacji z innymi, w dużej mierze zależy od twojej relacji ze sobą. Zatem jak pokochać siebie i przestać rozpamiętywać dawne porażki i rozstania? Jak przełamać utrwalone schematy i uzdrowić rany z dzieciństwa, by poczuć, że zasługuje się na szczęście w życiu i w relacjach?
W tej książce wytłumaczymy ci, jak stworzyć stabilne i solidne bezpieczne podstawy, na których będziesz mógł zbudować siebie i zaprosić do swojego życia drugą osobę w nowy, satysfakcjonujący sposób.
Jednocześnie niech nie będzie ci przykro z powodu osób, które się od ciebie oddalą – pozwól im odejść. Krewnym, przyjaciołom, kolegom, dalszym i bliższym znajomym, każdemu! Pozwól im odejść. Stwórz dla siebie wolną przestrzeń, domagaj się jej. Pozwól, by powstał nowy wymiar, tylko dla ciebie. Nie żyjesz po to, by komuś dogodzić. Nie żyjesz po to, by zadowalać innych. Żyjesz po to, by czuć się dobrze. Z samym sobą, z innymi. Samotność i cierpienie rzucają na kolana? Więc wstań, oddal się, idź, biegnij; idź tam, gdzie chcesz, a nie tam, gdzie ci każą.
Sarò una voce fuori dal coro, ma ho fatto fatica a seguire i ragionamenti esposti in questo testo. Il linguaggio è semplice e comprensibile, nulla da obiettare su questo; ad essere stato difficile per me è stato il modo in cui gli argomenti sono stati esposti, soprattutto nelle parti 1 e 2.
Seguo da tempo il canale social di Ana Maria Sepe e Anna De Simone, Psicoadvisor. Trovo le loro pillole di psicologia relazionale ben costruite, brevi il giusto e soprattutto che vanno dritte al punto. È stato questo a spronarmi ad acquistare e leggere “D’amore ci si ammala, d’amore si guarisce.” Pensavo di trovare la stessa chiarezza concettuale, e invece mi sono trovata a navigare una narrazione a volte frammentata, supportata da esempi al di fuori della sfera di coppia che hanno reso difficile il comprenderne il successivo contestualizzarli all’interno della stessa. La Parte 3, l’ultima, è quella che a mio avviso si legge meglio, perché c’è profonda coerenza nei concetti esposti dalla prima all’ultima pagina.
Ulteriore punto a sfavore, per me: l’utilizzo dei termini in inglese in presenza di un ottimo corrispettivo in italiano. Con questo non intendo quei termini utilizzati e consolidati dai manuali di psicologia quali “gaslighting” o “bias”. Intendo termini quali “coping”, “role-playing” e “halo effect”, poi tradotti subito dopo: perché non usare subito quelli in italiano?
In ogni caso resta una lettura interessante per chi si avvicina ai testi di psicologia di coppia e relazionale per la prima volta. Ogni punto da cui partire resta un buon inizio.
dużo daje do myślenia oraz rzeczywiście pomaga, są w niej fajne ćwiczenia które też pomagają zwalczyć zbytnie przywiązanie i zacząć kochać siebie i stawiać granice
Jako osoba z trudnościami w sferze przywiązania, z ogromną chęcią sięgnęłam po tę książkę. Pracuję nad tym problemem codziennie, dlatego trafiła do mnie w idealnym momencie. Temat toksycznych związków jest bardzo złożony – na pierwszy rzut oka nie dostrzegamy wszystkich mechanizmów, które w nich działają. Najważniejsze jednak to mieć do siebie szacunek i nauczyć się słuchać zarówno swojego ciała, jak i myśli. Aby coś zmienić, trzeba zacząć od siebie – to pierwszy i najważniejszy krok. Kluczowe jest dostrzeżenie własnej wartości, pokochanie siebie – brzmi prosto, ale dla wielu z nas to ogromne wyzwanie.
Kolejnym etapem jest konfrontacja z przeszłością – analiza tego, jak zachowania naszych partnerów czy rodziców mogły wpłynąć na nasze lęki i sposób funkcjonowania w relacjach. Książka „Przywiązanie, które rani…” to bardzo wartościowa lektura, która potrafi podnieść na duchu. Nie jest to zbiór suchych teorii czy pustych porad – zawiera prawdziwe historie ludzi takich jak my. Wierzę, że wiele osób odnajdzie w nich cząstkę siebie.
Ta książka ukazuje, jak przywiązanie do drugiego człowieka może prowadzić do wyniszczenia. Osoby z nierozwiązanymi traumami często powielają znane im schematy, wybierając partnerów, którzy pogłębiają toksyczne więzi. Nasze relacje z bliskimi, dzieciństwo, poprzednie związki – wszystko to ma ogromne znaczenie.
Uważam, że ta książka powinna być obowiązkową lekturą dla osób, które utknęły w toksycznych relacjach. Może być jak kubeł zimnej wody – bolesna, ale potrzebna. Gdybym ja trafiła na nią wcześniej, być może szybciej podjęłabym trudną, lecz konieczną decyzję. Gorąco polecam.
è un ottimo strumento per chiunque: non solo chi esce da una relazione disfunzionale. A mio avviso una sola lettura non basta, è uno strumento che va utilizzato di volta in volta e aiuta molto per iniziare a lavorare l'introspezione. Tratta anche argomenti più tecnici in un linguaggio, a mio avviso, accessibile a tutti. - ho apprezzato molto i riferimenti alle neuroscienze, affini ai miei interessi accademici.
This book opened my eyes to many things. I like to refer to it when I don’t understand my behavior in relationships. I’m not a psychologist, but I’ve become more aware of my problems and reactions