Vroeg of laat krijgen we allemaal te maken met ouderdom en dementie, direct of indirect. Dat vooruitzicht maakt de meesten van ons niet bepaald gelukkig. Maar klopt dat beeld wel? Moet leven met dementie of alzheimer niet per definitie negatief zijn? Onderzoeker Kasper Bormans (KULeuven) startte een project in een woonzorgcentrum en kwam als 'wetenschappelijke dromenvanger' tot verrassende inzichten.
'Wat als?' Met dit zinnetje van twee woorden krijg je toegang tot iemands verbeelding. Kasper stelde deze vraag aan mensen met dementie in verschillende stadia van hun achteruitgangsproces. In dit boek geeft Kasper een stem aan de verloren plezieren en dagdromen van mensen met dementie of alzheimer, en geeft hij aan hoe kleine dingen hun levenskwaliteit sterk kunnen bevorderen. Of hoe een kindertekening of aparte wandeling door de gang een wereld van verschil kunnen maken.
Een belangrijk boek. Kasper leert ons hoe elke mens een verhaal is en dat ook mensen met alzeimer hun verhalen nog kunnen vertellen. Door dromen te vangen bij de bewoners van een rusthuis, gaat hij op zoek naar de essentie van ons mens-zijn. Een aanrader voor iedereen die met oude mensen bezig is.
Heel interessant boek om te leren hoe communicatie met demente bejaarden en ouderen in het algemeen beter kan. Kasper komt zelfs met toepassingen uit de reclame op de proppen maar hier in functie van een beter contact met mensen met dementie (bv de ja-kamer).