What do you think?
Rate this book
Chłopcy #3
Chłopcy 3. Zguba
"Gdzie są moi Chłopcy?!"
Krótkie wakacje Dzwoneczka nieomal kończą się tragedią. Gdy wróżka budzi się po wielomiesięcznej śpiączce, odkrywa, że całe życie, jakie znała, to tylko twór podświadomości, a prawda jest… zupełnie inna. Jaką rolę w intrydze odgrywa Cień i sam Piotruś Pan? I gdzie podziali się Chłopcy? Za odpowiedzi na te pytania Dzwoneczek będzie musiała zapłacić wysoką cenę. O ile w ogóle zdąży je poznać…
Zguba to książka, przy której Czytelnik będzie miał poczucie, że opuścił stary, poczciwy lunapark i właśnie pędzi Skrótem na złamanie karku. Świat Chłopców 3 jest bezwzględny i brudny (tak jak bezwzględna i brudna bywa dorosłość), a jednocześnie niebywale pociągający. Najlepsza część bestsellerowego cyklu!
Krótkie wakacje Dzwoneczka nieomal kończą się tragedią. Gdy wróżka budzi się po wielomiesięcznej śpiączce, odkrywa, że całe życie, jakie znała, to tylko twór podświadomości, a prawda jest… zupełnie inna. Jaką rolę w intrydze odgrywa Cień i sam Piotruś Pan? I gdzie podziali się Chłopcy? Za odpowiedzi na te pytania Dzwoneczek będzie musiała zapłacić wysoką cenę. O ile w ogóle zdąży je poznać…
Zguba to książka, przy której Czytelnik będzie miał poczucie, że opuścił stary, poczciwy lunapark i właśnie pędzi Skrótem na złamanie karku. Świat Chłopców 3 jest bezwzględny i brudny (tak jak bezwzględna i brudna bywa dorosłość), a jednocześnie niebywale pociągający. Najlepsza część bestsellerowego cyklu!
352 pages, Paperback
First published November 19, 2014
1 person is currently reading
143 people want to read
About the author
Jakub Ćwiek
95 books265 followersCzłowiek, który nie potrafi usiedzieć w miejscu. Pisarz, komik stand-upowy, publicysta, podróżnik. Autor ponad dwudziestu książek, a także licznych opowiadań, słuchowisk, artykułów, sztuk teatralnych i scenariuszy.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 23 of 23 reviews
April 25, 2015
W skali od 1 do 5 – minus 3, w porywach do minus 2, słowem: autentyczny koszmar. Skłania przy okazji do refleksji, jak nisko musiała upaść kultura, żeby takie gówno, autorstwa nomen omen kulturoznawcy, uchodziło w ogóle za literaturę. Tym bardziej to zasmucające w kontekście na przykład recenzji na lubimyczytać.pl pełnych zachwytów i wzruszeń, jakie użytkownikom tamtego portalu podczas lektury tego czegoś najwyraźniej towarzyszyły.
Ludzi piszących jak Ćwiek są w Polsce setki, jeśli nie więcej. I większość z nich, podobnie jak Ćwiek, ma głowy napakowaną tanimi grepsami i schematami z filmów, seriali, gier i innego popkultowego śmiecia. Problemem Ćwieka i jego naśladowców jest całkowita niemożność wyjścia poza zgrywę polegającą na żonglowaniu cytatami, wulgaryzmami i tanią pornografią. Zero refleksji, zero dystansu, zero ironii – po prostu nieustająca papka skojarzeń, infantylnych historyjek na poziomie wiecznie napalonego gimnazjalisty i całkowicie bezrefleksyjnego pożeracza kultury, który udaje „pisarza”. O jakichkolwiek zabiegach literackich, zabawie formą, NAŚLADOWANIU MISTRZÓW NA POZIOMIE POETYKI a nie grepsiarskich skojarzeń oczywiście nie ma tutaj mowy.
No i problem najgorszy – udawana fantastyka. O ile w cyklu o Lokim zanurzenie w konkrecie współczesności da się jeszcze znieść, to tu element fantastyczny jest jedynie pozorowany. „Chłopcy” niestety tylko udają fantastykę, oferując zamiast niej przesadnie realistyczny obraz małomiasteczkowego wieśniactwa i żenujących postaci tytułowych, którzy „zajebiści” mogą wydawać się tylko kompletnemu idiocie.
O stosunku „Chłopców” do „Piotrusia Pana” na poziomie literackim nawet nie warto wspominać z litości dla autora. Warto natomiast zacytować, ku pamięci potomnych, jak autor pięknie, z wrodzonym talentem literackim i kulturoznawczą wrażliwością, przedstawia dojrzewanie bohatera stworzonego przez Barrie’ego:
„Poczuł narastające podniecenie. Znał to uczucie od zawsze, ale dopiero piraci nauczyli go, że tak właśnie powinien je nazywać. Powiedzieli mu też, co należy z nim robić, i to zarówno gdy jest sam, jak i gdy ma w pobliżu kogoś, kto może mu w tym pomóc. Tak, odkrył prawdziwą nową przygodę, gdy nauczyli go dymać, pieprzyć, rżnąć, pierdolić i jeszcze dostrzegać, na czym polega różnica między tymi czynnościami. W zamian Piotruś dał im Tygrysią Lilię, córkę wodza Indian, gdy już z nią skończył. Gdy do niej przyszedł pewnej nocy, oddała mu to wszystko w jednej chwili i z uśmiechem. Była dlań cudowna i chętna, zachowywała się, jakby długo na to czekała, więc po wszystkim uznał, że to było wspaniałe i będzie stanowiło uczciwą wymianę z kamratami. Nie zamierzał wszak karmić ich ochłapami.”
Brawo! Autor! Autor!
Ludzi piszących jak Ćwiek są w Polsce setki, jeśli nie więcej. I większość z nich, podobnie jak Ćwiek, ma głowy napakowaną tanimi grepsami i schematami z filmów, seriali, gier i innego popkultowego śmiecia. Problemem Ćwieka i jego naśladowców jest całkowita niemożność wyjścia poza zgrywę polegającą na żonglowaniu cytatami, wulgaryzmami i tanią pornografią. Zero refleksji, zero dystansu, zero ironii – po prostu nieustająca papka skojarzeń, infantylnych historyjek na poziomie wiecznie napalonego gimnazjalisty i całkowicie bezrefleksyjnego pożeracza kultury, który udaje „pisarza”. O jakichkolwiek zabiegach literackich, zabawie formą, NAŚLADOWANIU MISTRZÓW NA POZIOMIE POETYKI a nie grepsiarskich skojarzeń oczywiście nie ma tutaj mowy.
No i problem najgorszy – udawana fantastyka. O ile w cyklu o Lokim zanurzenie w konkrecie współczesności da się jeszcze znieść, to tu element fantastyczny jest jedynie pozorowany. „Chłopcy” niestety tylko udają fantastykę, oferując zamiast niej przesadnie realistyczny obraz małomiasteczkowego wieśniactwa i żenujących postaci tytułowych, którzy „zajebiści” mogą wydawać się tylko kompletnemu idiocie.
O stosunku „Chłopców” do „Piotrusia Pana” na poziomie literackim nawet nie warto wspominać z litości dla autora. Warto natomiast zacytować, ku pamięci potomnych, jak autor pięknie, z wrodzonym talentem literackim i kulturoznawczą wrażliwością, przedstawia dojrzewanie bohatera stworzonego przez Barrie’ego:
„Poczuł narastające podniecenie. Znał to uczucie od zawsze, ale dopiero piraci nauczyli go, że tak właśnie powinien je nazywać. Powiedzieli mu też, co należy z nim robić, i to zarówno gdy jest sam, jak i gdy ma w pobliżu kogoś, kto może mu w tym pomóc. Tak, odkrył prawdziwą nową przygodę, gdy nauczyli go dymać, pieprzyć, rżnąć, pierdolić i jeszcze dostrzegać, na czym polega różnica między tymi czynnościami. W zamian Piotruś dał im Tygrysią Lilię, córkę wodza Indian, gdy już z nią skończył. Gdy do niej przyszedł pewnej nocy, oddała mu to wszystko w jednej chwili i z uśmiechem. Była dlań cudowna i chętna, zachowywała się, jakby długo na to czekała, więc po wszystkim uznał, że to było wspaniałe i będzie stanowiło uczciwą wymianę z kamratami. Nie zamierzał wszak karmić ich ochłapami.”
Brawo! Autor! Autor!
January 16, 2021
Nie będę się jakoś bardzo rozwodzić nad fabułą, tym razem chcę żebyście głównie zrozumieli moje odczucia wobec całej serii. W pierwszym tomie poznajemy świat, bohaterów oraz ich background story, czyli jak to się stało że trafili do naszego świata i stali się gangiem motocyklistów. Pierwszy tom podoba mi się najbardziej, być może dlatego że jest najlżejszy ze wszystkich. Urzekł mnie postaci dorosłych chłopców, którzy bezgranicznie kochają swoją matkę i respektują każde jej słowo. No i genialne dziecko też jest urocze #😊 Tom 1 (6,5/10⭐) W drugim tomie mamy pełno krwi, przemocy więcej seksu oraz więcej przygód w alternatywnym świecie. To troszeczkę mój entuzjazm opadł gdyż dla mnie było trochę aż za dużo brutalności, mimo że uważam się za osobę wrażliwa na fikcyjną przemoc.Tom 2 (6/10⭐) Tom trzeci troszeczkę przebraniu mnie o ból głowy i zdezorientowanie, gdyż za sprawą cienia Piotrusia Pana dzwoneczek i wszyscy chłopcy zostają drugie życie jako prawdziwe osoby a nie postaci wyjęte z bajki. zaczęłam wątpić w pewnym momencie czy przypadkiem wszyscy wokół nie mają racji i Dzwoneczek naprawdę jest po prostu osobą chorą, a ja głupio uwierzyłam w jej bełkot. Najbardziej zaskoczyło mnie to tak jak wiele potrafi poświęcić matka by ochronić swoją rodzinę przed złem. To dopiero zaczęłam lubić postać kota w krawacie. Tom 3 (5,2/10⭐)Ostatni tom, czyli część w której dominuje motyw śmierci. To już mój mózg nie wytrzymał, było to stanowczo zbyt dużo psychodelicznym rzeczy i niestety z przykrością muszę stwierdzić że ten tam podobało mi się najmniej.(5/10⭐) Podsumowując pokochałam tom pierwszy. Postać Dzwoneczka jako matki gangu motocyklowego zapadnie mi w pamięci na długo w pozytywnym kontekście. Tym razem mogę przyznać rację fanom tego autora że naprawdę umie on pisać. Mam nadzieję że to nie będzie ostatnia seria od niego którą czytałam w jakiś sposób z przyjemnością. Innymi słowy polecam jest to seria warta uwagi. Ciekawostkę jeżeli się przyjrzycie na jednym ze zdjęć mam paragon fiskalny na którym mam autograf autora 😂 Mam nadzieję że kiedyś będą mam go z dumą wkleić do niej książki Ćwieka
July 28, 2015
Zachęcam do zapoznania się z moją recenzją, którą znaleźć można pod adresem: http://magicznyswiatksiazki.pl/?p=19945
Serdecznie zapraszam ^_^
Serdecznie zapraszam ^_^
June 16, 2020
Kiedy najlepiej napisaną postacią jest kot ;)
May 12, 2025
Mam wrażenie, że za późno wróciłam do tej serii. W 2015 r. byłam zakochana, po 10 latach nie czuję już tej chemii. To dobra seria, ale nie czuję się już adekwatnym odbiorcą.
March 31, 2015
Ale bajzel.
To co się dzieje przez większą część książki, to niemalże celowa, przeciągnięta tortura na czytelniku, oczywiście
w wyniku tego, że to co się dzieje z postaciami. Nie daje odejść od tej historii. Chce się dotrwać do momentu, kiedy już zaczyna się dziać dobrze, bo przecież spier*oliło się wszystko od góry do dołu i nie da się z takim stanem umysłu działać we własnej rzeczywistości martwiąc się, czy fikcyjne postacie sobie poradzą z całą górą g*wna, którą naszykował im autor. Prędko się z tego nie domyją.
Czekam na kolejną część. Mam nadzieję, że wpier*ol będzie epicki.
To co się dzieje przez większą część książki, to niemalże celowa, przeciągnięta tortura na czytelniku, oczywiście
w wyniku tego, że to co się dzieje z postaciami. Nie daje odejść od tej historii. Chce się dotrwać do momentu, kiedy już zaczyna się dziać dobrze, bo przecież spier*oliło się wszystko od góry do dołu i nie da się z takim stanem umysłu działać we własnej rzeczywistości martwiąc się, czy fikcyjne postacie sobie poradzą z całą górą g*wna, którą naszykował im autor. Prędko się z tego nie domyją.
Czekam na kolejną część. Mam nadzieję, że wpier*ol będzie epicki.
December 18, 2014
Naprawdę chciałabym dać więcej gwiazdek.
Ale: nagromadzenie błędów (gdzie korekta? literówki, błędy merytoryczne, pomylone imiona...) metafory i porównania wyciągnięte z marnej klasy fan fiction (co się stało? czy to może mi się tak wyczulil odbiór jakości tekstu przez ostatni rok? na to odpowiedzi chyba wole nie znać) w połączeniu ze średniej jakości fabułą...
...Chyba nie pozwalają mi dać więcej.
Ale: nagromadzenie błędów (gdzie korekta? literówki, błędy merytoryczne, pomylone imiona...) metafory i porównania wyciągnięte z marnej klasy fan fiction (co się stało? czy to może mi się tak wyczulil odbiór jakości tekstu przez ostatni rok? na to odpowiedzi chyba wole nie znać) w połączeniu ze średniej jakości fabułą...
...Chyba nie pozwalają mi dać więcej.
December 22, 2014
Ależ zmiana. O ile we wcześniejszych częściach brutalny świat czasem intensywnie spoglądał na czytelnika spoimędzy słów, to tutaj dał czytelnikom zwyczajnie w mordę. Bardzo mało Chłopców w "Chłopcach" i to także w dosłownym sensie. Wyszło to jednak serii na dobre - ciągnięcie po raz trezci tego samego może i by serii nie zabiło, ale taka odmiana pokazuje, że ma w sobie jeszcze bardzo dużo życia i potencjału. A w skrócie - czekam na więcej!
March 8, 2019
Urlop Dzwoneczka kończy się źle - dziewczyna zapada w półroczną śpiączkę. Po wybudzeniu okazuje się, że całe jej życie w Lunaparku z Zagubionymi Chłopcami mogło być czystą fikcją. Tylko co to wszystko ma wspólnego ze zniknięciem Piotrusia Pana i jego dziwnymi zachowaniami między zabiciem Kapitana Haka a zniknięciem.
November 1, 2019
Bardzo szybko przeczytana, niemalże na biegu. Świetna kontynuacja bardzo dobrej serii. Ćwiek trzyma poziom poprzednich, ale jest jakby lepiej, poważniej. Bardziej "na serio". Autor razem z bohaterami wkracza w "dorosłość". Mroczna, ponura, w stosunku do poprzednich bardzo zmieniona klimatem. Jestem zdania, że to na plus dla powieści (tak jest to powieść, a nie zbiór przygód).
Wbrew pozorom (jak to określił w liście otwartym do R.Mroza sam J.Ćwiek) bycia pisarzem błaznem - książka bardzo dojrzała i poruszająca "problemy dorosłych" zręcznie wplatane w fabułę i losy bohaterów, których postaci są bardzo dobrze skrojone - zarówno tych starych jak i nowych. Książkę czytasz z uśmiechem, ale smutnym.
Mogę tylko polecić. 8/10.
Wbrew pozorom (jak to określił w liście otwartym do R.Mroza sam J.Ćwiek) bycia pisarzem błaznem - książka bardzo dojrzała i poruszająca "problemy dorosłych" zręcznie wplatane w fabułę i losy bohaterów, których postaci są bardzo dobrze skrojone - zarówno tych starych jak i nowych. Książkę czytasz z uśmiechem, ale smutnym.
Mogę tylko polecić. 8/10.
August 16, 2017
Uwielbiam serię Chłopcy :)
Trzecia część juz nie tak wesoła i beztroska jak poprzednie tomy,
humoru, do którego przyzwyczaił nas Ćwiek jest o wiele,wiele mniej
To już nie jest idylla dużych chłopców w bezpiecznych czasach
To czas przed burzą
Burzą która może zmienić wszystko
Ba,nie tylko może zmienić ale zmieni cały świat naszych bohaterów
Teraz będzie mroczny i bezlitosny jak mroczna i bezlitosna potrafi być dorosłość .......
Pojawia sie mroczny Piotruś Pan i jego Cień
Trzeci tom „Chłopców” kończy się w kulminacyjnym momencie, gdy emocje sięgają zenitu.....
Nie pozostaje zatem nic innego jak sięgnąć po tom czwarty :)
Trzecia część juz nie tak wesoła i beztroska jak poprzednie tomy,
humoru, do którego przyzwyczaił nas Ćwiek jest o wiele,wiele mniej
To już nie jest idylla dużych chłopców w bezpiecznych czasach
To czas przed burzą
Burzą która może zmienić wszystko
Ba,nie tylko może zmienić ale zmieni cały świat naszych bohaterów
Teraz będzie mroczny i bezlitosny jak mroczna i bezlitosna potrafi być dorosłość .......
Pojawia sie mroczny Piotruś Pan i jego Cień
Trzeci tom „Chłopców” kończy się w kulminacyjnym momencie, gdy emocje sięgają zenitu.....
Nie pozostaje zatem nic innego jak sięgnąć po tom czwarty :)
July 29, 2025
Druga gwiazdka jest tylko dla Pana Jacka Rozenka, który wszystko mi pięknie przeczytał w audiobooku. Fabularnie nic się tu kupy ni dupy nie trzyma, a książka jest przeładowana wulgaryzmami i seksualnością aż trzeszczy, ale niestety nie jest to śmieszne. Sam autor w posłowiu mówi, że to zupełnie inna książka niż Chłopcy 1 czy 2 - niestety. Górnolotne sformułowanie, że taka właśnie jest dorosłość, mogę skwitować chyba tylko tak, że to dorosłość z flashbackami z gimnazjum, a być może dorosłość na kozetce, gdzie próba wyrzygania z siebie tak wielu scen przemocowo-seksualno-popapranych ma być dla autora katharsis. Dla mnie nie była.
June 6, 2025
skręca, i to mocno, w realia mroku kryjącego się za historią Piotrusia Pana - teraz już pewnie Piotra, dorosłego, nawet jeśli nie dojrzałego; jednak najbardziej stanowi łącznik między częściami, początkowym, chłopięcym wprowadzeniem, a największą z przygód - czwartym tomem. trochę czuć dysproporcje uwagi wobec oryginalnych sześciu chłopców (chociaż za nic nie oddałabym ideii Kędziora jako ojca), z Kruszyną potraktowanym wręcz jak filler.
October 4, 2020
Trzeci tom to kolejna zmiana klimatu - plany się posypały, żarty się skończyły i generalnie "nakopmy bohaterom".
A, i Piotruś wrócił . Szacun za tą postać tak bardzo!
A, i Piotruś wrócił . Szacun za tą postać tak bardzo!
December 4, 2021
"Uwierz w siebie, dziwko. Z tobą jest wszystko w porządku. To świat popierdoliło."
2,5/5. Pierwszy tom jak dla mnie najlepszy.
2,5/5. Pierwszy tom jak dla mnie najlepszy.
July 10, 2025
Poziom zainteresowania mi spadł
Zobaczymy, co będzie w finale
Zobaczymy, co będzie w finale
November 23, 2014
Ćwiek wie, jak doprowadzić mnie do granicy frustracji i to w tym dobrym sensie.
Obiecałam sobie, że przeczytam "tylko jeden rodział", ale skończyło się na 200 stronach na raz.
Przyznam, że choć książka mnie nie zawiodła, brakowało mi w niej bardzo dawnych Chłopców. Końcówka daje mi jednak nadzieję, ze spotkam ich jeszcze w tomie 4.
Jestem podekscytowana i czekam, panie Ćwiek, liczę na pana!
Obiecałam sobie, że przeczytam "tylko jeden rodział", ale skończyło się na 200 stronach na raz.
Przyznam, że choć książka mnie nie zawiodła, brakowało mi w niej bardzo dawnych Chłopców. Końcówka daje mi jednak nadzieję, ze spotkam ich jeszcze w tomie 4.
Jestem podekscytowana i czekam, panie Ćwiek, liczę na pana!
November 26, 2016
Szczęśliwych myśli w "Chłopcach 3. Zguba" jest jak na lekarstwo. Ale ja je znalazłam, a najważniejsza z nich to ta, że są. Że jest Dzwoneczek. I nie ważne co się stanie, wiem, że mama będzie walczyć o swoich synów i nie pozwoli, by stała się im jakaś krzywda. I ta koncepcja towarzyszyła mi w smutnym momencie, gdy odkładałam książkę na bok.
Całość na: http://wiedzma-czyta.blogspot.com/201...
Całość na: http://wiedzma-czyta.blogspot.com/201...
May 4, 2016
Nudna, nieciekawie napisana, nic nie wnosząca. Za to seksistowska i z mnóstwem przemocu wobec kobiet. Wszystkie klisze kina klasy B, ale pozbawione lekkości i zabawy. Dłuższa recenzja niedługo na blogu.
January 7, 2015
kolejny cleave hanger... Oj... Panie Autorze, jak można kończyć opowieść W POŁOWIE?! i znów mam czekać niewiadomo ile na rozwój wypadków?! nieładnie...
September 9, 2015
Zabawna, przyjemna rozrywka. Minus za słabą korektę (albo jej brak) i zakończenie.
August 18, 2016
Najlepsza z części 1-3.
Displaying 1 - 23 of 23 reviews