Η Σοφία γεννήθηκε με τη σφραγίδα της υποχρέωσης στην ψυχή και με ένα μεγάλο ελάττωμα που βόλευε τους γύρω της∙ δεν μπορούσε να αρνηθεί σε κανέναν τίποτε, δεν μπορούσε να πει όχι. Το τίμημα που πλήρωσε ήταν βαρύ, αφού για τις λάθος επιλογές της έχασε ακόμη και την ελευθερία της.
Από την άλλη, η Μαρίνα είπε όχι σε όλα όσα την καταπίεζαν. Όχι στους γονείς, σε μία υποκριτική κοινωνία, σε έναν έρωτα-δυνάστη και στην πιθανότητα να χάσει τη μονάκριβη κόρη της. Το τίμημα ήταν να χάσει κι αυτή, εκτός από την ελευθερία της, και τον ίδιο της τον εαυτό.
Θα ανταμώσουν μέσα στα σκοτάδια, κι όταν τα μάτια τους θα συνηθίσουν, θα μάθουν, άλλοτε βίαια κι άλλοτε με τρυφερότητα, πως το φως που βγάζει η ψυχή είναι πιο δυνατό και πιο ζεστό από του ήλιου. Θα διδαχθούν η μία από την άλλη, θα αντέξουν η μία για την άλλη, θα κλάψουν η μία με την άλλη. Όπως κάνουν μόνο οι φίλες.
Και εκεί που πίστεψαν πως την κέρδισαν την παρτίδα της ζωής, αυτή θα τους δείξει πως μπλόφαρε, γιατί έκρυβε ένα αντίο στο μανίκι της.
Η ΠΕΝΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη αλλά μεγάλωσε στον Πειραιά. Σπούδασε λογιστική και ασχολήθηκε με το αντικείμενο των σπουδών της για είκοσι πέντε χρόνια, δίχως να επιτρέψει στους αριθμούς να επηρεάσουν το ανήσυχο πνεύμα της. Εργάστηκε επίσης για επτά χρόνια στον τομέα του μάρκετινγκ, μέχρι το 2011, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε. Μιλά αγγλικά και γερμανικά. Το 2007 έγινε μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Τα τελευταία χρόνια καταπιάνεται και με τη στιχουργία. Στίχους της έχουν ερμηνεύσει η Λένα Αλκαίου και ο Θοδωρής Νικολάου. Ύστερα από αρκετά χρόνια που ασχολείται με τη συγγραφή εξακολουθεί να πιστεύει πως η μεγαλύτερη δημιουργία της ζωής της είναι τα δύο παιδιά της, στα οποία σχεδόν πάντα αφιερώνει τα βιβλία της.
Η κα Παπαδάκη κάνει ένα ψυχογράφημα 2 γυναικών με φαινομενικά εκ διαμέτρου αντίθετες ζωές, αλλά που κατά βάθος υπάρχει μια κοινή συνισταμένη που για μένα δεν είναι άλλη από το μεγαλείο της συγχώρεσης. Χρειάζεται μεγαλείο ψυχής για να συγχωρέσεις, αλλά πιο πολλή δύναμη έχει αυτός που παραδέχεται τα λάθη του και είναι έτοιμος να υποστεί τις συνέπειες.
Το βιβλίο μας μιλάει για τις ανθρώπινες σχέσεις και περνάει ωραία μηνύματα.Αλλα περίμενα να μου αρέσει περισσότερο.Η ιστορία μου φάνηκε ελλιπής σε πολλά σημεία.Ηθελα να μάθω και άλλα πράγματα για τους πρωταγωνιστες.Μου φανηκε οτι πριν ξεκινήσει η ιστορία τελείωσε κιόλας.
✒️«Κάποια μεγέθη στη ζωή μας είναι ασύγκριτα, τελικά. Πώς να εκτιμήσεις την ευτυχία, αν δεν τη χάσεις; Πώς να εκτιμήσεις τη χαρά, αν δεν πονέσεις, την ελευθερία, αν δεν σκλαβωθείς, και τη ζωή, αν δε φτάσεις λίγο πριν από τον θάνατο;» (σελίδα 223)
Η Σοφία είναι μια καλόκαρδη γυναίκα που πάντα θεωρούσε χρέος και υποχρέωσή της να βοηθάει τους άλλους, ακόμη και όταν δεν μπορούσε. Ποτέ δεν αρνήθηκε τίποτα και σε κανέναν. Όλοι μπορούσαν να βασιστούν επάνω της και να υπολογίζουν στην αρωγή της. Δεν είχε πονηρούς σκοπούς ή υστεροβουλία σε ό,τι και αν έκανε. Ήθελε απλά να βοηθάει. Επέλεξε όμως τον λάθος τρόπο και το τίμημα που έπρεπε να πληρώσει ήταν πολύ βαρύ. Για χάρη των άλλων στερήθηκε την ελευθερία της και βρέθηκε κρατούμενη στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού. Όταν έκλεισε η πόρτα της φυλακής πίσω της, συνειδητοποίησε πως είχε χάσει τα πάντα. Είχε καταστρέψει τη ζωή της, είχε διαλύσει το γάμο της, είχε χάσει για πάντα τα δυο παιδιά της και όλα αυτά για τους άλλους.
Η Μαρίνα, από την άλλη πλευρά, ήταν πολύ δυναμικός χαρακτήρας, απόλυτη και ασυμβίβαστη. Έφυγε από το χωριό και τους αδιάφορους γονείς της για να ζήσει ελεύθερη, να ξεφύγει από την κουτοπονηριά και την βρομιά της κλειστής κοινωνίας, όμως έπεσε στα χειρότερα. Πήγε στην Αθήνα για μια καλύτερη ζωή, αγάπησε, προδόθηκε, εξαπατήθηκε και πλήρωσε πολύ ακριβά το τίμημα της ελευθερίας που ονειρευόταν από μικρό παιδί.
Η Σοφία και η Μαρίνα θα βρεθούν στο ίδιο κελί. Μέσα σε εκείνο τον στενό και σκοτεινό χώρο, θα γεννηθεί μια αληθινή φιλία και μια δυνατή σχέση σμιλεμένη με εμπιστοσύνη, κατανόηση, συμπόνια και σεβασμό. Οι δυο γυναίκες θα ανοίξουν σιγά – σιγά τα σεντούκια της ψυχής τους και θα μοιραστούν λέξεις, πράξεις και συναισθήματα που δεν είχαν εκμυστηρευτεί ποτέ και σε κανέναν. Θα διδαχθούν, θα πάρουν κουράγιο η μια από την άλλη, θα κάνουν όνειρα και μαζί θα ανάψουν την φλόγα της ελπίδας για το μέλλον που τους περιμένει. Όπως κάνουν άλλωστε μόνοι οι καλύτερες φίλες.
Όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια και δεν ήταν διατεθειμένη να δείξει το καλό της πρόσωπο. Δεν ήθελε να δείξει έλεος, ούτε να δώσει συγχωροχάρτι. Αντιθέτως, έκρυβε ένα αντίο στο μανίκι της…
«Αντίο, φιλενάδα» είναι ένα άκρως συγκινητικό και διδακτικό κοινωνικό μυθιστόρημα, μικρό σε όγκο, τεράστιο όμως σε αξία. Τα μηνύματα που περνάει είναι τόσα πολλά και σημαντικά, που κανένα μυαλό δεν αφήνουν αβασάνιστο ή απροβλημάτιστο. Παραδίδει μαθήματα ζωής, ανθρωπιάς, αληθινής φιλίας και αγνής αγάπης. Πώς είναι δυνατόν μέσα σε μόλις 223 σελίδες να χωράνε τόσος πόνος, οδύνη, πίκρα και αδικία;
Οι πρωταγωνίστριες, δύο εκ διαμέτρου αντίθετες προσωπικότητες, έχουν περάσει μέσα από Συμπληγάδες Πέτρες. Έκαναν λάθος επιλογές και πλήρωναν τις συνέπειες των πράξεών τους. Έκαναν απολογισμό της ζωής τους και προσπάθησαν να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι. Προσπάθησαν να μαζέψουν τα χιλιάδες μικρά κομμάτια της ψυχής τους και να τα συναρμολογήσουν ξανά, από την αρχή, αυτή τη φορά όμως με τα σωστά υλικά. Έκλαψαν, πόνεσαν, μάτωσαν, λύγισαν. Όμως τώρα ένιωθαν πιο δυνατές, γιατί είχαν η μια την άλλη. Γιατί κατάφεραν να συμφιλιωθούν με το παρελθόν τους και να συγχωρέσουν πρώτα από όλα τους εαυτούς τους, κοιτάζοντας με αισιοδοξία και ελπίδα το μέλλον.
Το "Αντίο φιλενάδα" είναι το πρώτο βιβλίο της συγγραφέως που διαβάζω και σίγουρα όχι και το τελευταίο. Πρόκειται για ένα κοινωνικό βιβλίο, το οποίο μιλάει για τις ανθρώπινες σχέσεις και θίγει σημαντικά συνηθισμένα προβλήματα που ταλανίζουν την σημερινή κοινωνία: φόνοι, πορνεία, θάνατος, αδικία, μοναξιά, υπεξαίρεση χρημάτων κ.α.
Πρωταγωνίστριες του βιβλίου είναι δύο γυναίκες. Δύο άνθρωποι που πληρώνουν όλες τις ζημιές που προκάλεσαν άθελά τους (;). Η Σοφία κατηγορείται για υπεξαίρεση χρημάτων και καταλήγει στη φυλακή εξαιτίας της αγνής της θέλησης να βοηθήσει οικονομικά τα συγγενικά της πρόσωπα. Η Μαρίνα κατηγορείται για φόνο και καταλήγει επίσης στη φυλακή.. Οι δύο πονεμένες και βαθύτατα πληγωμένες ψυχές γίνονται συγκάτοικοι στο ίδιο κελί της φυλακής και μέρα με τη μέρα γίνονται αχώριστες. Δύο χαρακτήρες τόσο διαφορετικοί - η Μαρίνα είναι σκληρή, δυναμική και τολμηρή ενώ η Σοφία είναι υποταγμένη στις ανάγκες και τα θέλω των ανθρώπων που έχει δίπλα της, είναι καλόκαρδη και βάζει το καλό των ανθρώπων που αγαπά πάνω από τον ίδιο της τον εαυτό- καταφέρνουν να δεθούν και να πάρουν δύναμη η μία από την άλλη.
Στο βιβλίο θίγεται ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα το οποίο ταλανίζει την κοινωνία μας χρόνια τώρα, φτάνοντας στο αποκορύφωμα την τελευταία πενταετία, αυτό της πορνείας. Μέσα από τις σελίδες του τίθενται τα εξής ερωτήματα: αξίζει να ξεπεράσεις τα όριά σου για την αγάπη; Αξίζει να παρανομήσεις; Αξίζει να λαβώσεις ψυχή και σώμα για τα μάτια ενός άντρα; Για να βοηθήσεις τα αγαπημένα σου πρόσωπα; Τις απαντήσεις θα τις βρείτε αν διαβάσετε με προσοχή την ιστορία των δύο ηρώων, χωρίς να βιαστείτε να τις κρίνετε από την πρώτη στιγμή.
Η Πένυ Παπαδάκη καταφέρνει να αποτυπώσει με απλότητα και συναίσθημα τις διαφορετικές μάχες δύο γυναικών που παλεύουν με τις επιλογές τους και την ελευθερία τους. Μέσα από τη σχέση τους δείχνει πόσο σημαντική είναι η φιλία και η εσωτερική δύναμη, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής. Μια συγκινητική και ουσιαστική ιστορία γραμμένη με ευαισθησία.
Μικρο σε εκταση βιβλιο αλλα καταφερε να με κερδισει απολυτα!!Πολυ διδακτικο και δυνατοι χαρακτηρες!!Ενιωσα την Σοφια και την Μαρινα σαν δικους μου ανθρωπους και εμαθα απο εκεινες!!