Λευκή ευθεία γραμμή

by Μιχάλης Φακίνος

Τη νύχτα που κάηκε η πρωτεύουσα ένας άντρας βρέθηκε να βαδίζει πάνω στη λευκή ευθεία γραμμή της Εθνικής Οδού χωρίς να ξέρει ποιος είναι και πού πηγαίνει. Συλλαμβάνεται. Ανακρίνεται σαν καφκικός ήρωας. Οδηγείται σε μια αχαρτογράφητη βραχονησίδα συντροφιά με τέσσερα γουρούνια και χιλιάδες επιθετικούς γλάρους. Εκεί, ολημερίς, κάνει μετεωρολογικές μετρήσεις και σκάβει λάκκους χωρίς να ξέρει γιατί, και το βράδυ δίνει αναφορά στον αόρατο Καίσαρα υπό το βλέμμα της Αντζελίνας Τζολί...

Μια σκοτεινή ιστορία που μοιάζει με επινόηση αλλά εκφράζει τόσο αληθινά τις φοβίες, τις αγωνίες και τα όνειρα των ανθρώπων που αναζητούν την ταυτότητά τους.
Μια βασανιστική κατάδυση στα ανεξερεύνητα βάθη της μνήμης.

220 pages, Paperback

First published January 1, 2013

Reviews

[Rena Xrusopoulou · Rating 2 out of 5]

Η αλήθεια είναι ότι το συγκεκριμένο βιβλίο μου φάνηκε χωρίς νόημα. Αναφέρεται σε έναν άντρα ο οποίος συλλαμβάνεται από τις αρχές και μετά μεταφέρεται σε ένα ακατοίκητο νησί. Εκεί μας περιγράφει την καθημερινότητα του χωρίς ωστόσο και ο ίδιος να θυμάται ποιος είναι. Στο νησί συμβαίνουν διάφορα περιστατικά τα οποία κάπως συνδέονται με το παρελθόν του πρωταγωνιστή, ωστόσο αφού ο ίδιος δεν θυμάται τα προσπέρασε ο συγγραφέας γρήγορα. Κάτι ακόμα που δεν μου άρεσε είναι ότι παρά το μικρό του μέγεθος είχε πάρα πολλές περιγραφές και μπορεί μέσα σε αυτές να αναφέρονται πάνω από 100 φορές η λέξη "κουτσουλιές". Αξίζει να αναφέρω ότι παρόλα αυτά διαβάζεται γρήγορα και ευχάριστα γιατί σαν αναγνώστης θέλεις να μάθεις τι γίνεται με τον πρωταγωνιστή, ωστόσο απογοητεύεσαι καθώς δε παίρνεις καμία πληροφορία. Ίσως πίσω από όλο αυτό να κρύβονται κάποιοι συμβολισμοί, ορισμένοι από αυτούς γίνονται κατανοητοί αλλά και πάλι δεν μπορώ να τους συνδέσω με το υπόλοιπο βιβλίο.