کتاب «آگاهی و خودآگاهی در پدیدارشناسی روح هگل» نوشتهی محمدمهدی اردبیلی، پژوهشی انتقادی و تحلیلی در باب یکی از مهمترین و پیچیدهترین بخشهای نظام فکری هگل است. اردبیلی با تمرکز بر دو مفهوم بنیادین آگاهی و خودآگاهی، تلاش میکند به ژرفای دستگاه دیالکتیکی هگل در کتاب کلاسیک "پدیدارشناسی روح" (۱۸۰۷) راه یابد و نشان دهد که چگونه هگل، در فرایندی تاریخی و منطقی، رابطهی سوژه و ابژه، ذهن و واقعیت را بازتعریف میکند.
محمدمهدی اردبیلی (زادهٔ ۱۳۶۱) فیلسوف، نویسنده، مترجم، مدرس فلسفه و عضو سابق هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی است. او دانشآموختهٔ دکتریِ فلسفهٔ غرب از دانشگاه تبریز است و پژوهشهایش عمدتاً در حوزهٔ ایدئالیسم آلمانی، بهویژه فلسفه هگل میباشد. وی دو سال پس از کنارهگیری از فضای عمومی و فعالیتهای پژوهشی و آکادمیک، در اردیبهشت سال ۱۴۰۱ نظام فلسفی نوینی تحت عنوان «اصول مبارزه در زمانۀ نیهیلیسم» ارائه داد که در سایت شخصیاش و بهرایگان منتشر شد. این کتاب تا کنون مناقشات و واکنشهای بسیاری برانگیخته است. او سپس رسماً از سمت خود بهعنوان عضو هیئت علمی در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی استعفا داد و طی اطلاعیهای اعلام کرد که دیگر هیچ شغلی نخواهد داشت، همهی فعالیتهایش بهرایگان عرضه خواهند شد و زندگیای مبتنی بر کمکهای مردمی را برگزیده است.