Στην προσπάθειά της να ορθοποδήσει και να ξεπεράσει το φιάσκο του γάμου της, απογοητευμένη η Ζωή καταφεύγει στη Σαντορίνη. Εκεί γνωρίζει την Άννα, ιδιοκτήτρια πανσιόν, που της προσφέρει δουλειά, και τη Μαργαρίτα, ξαδέλφη της Άννας. Στο νησί την ακολουθούν και οι δύο αγαπημένες της φίλες, η Δανάη και η Βίκυ.
Η μοίρα όμως έχει ένα παράξενο σχέδιο.
Στο μαγευτικό σκηνικό της Σαντορίνης οι πέντε κοπέλες θα μπλέξουν τις ζωές τους, θα βρεθούν αντιμέτωπες με μυστικά και ψέματα, με μίση και πάθη που θα έρθουν στην επιφάνεια και θα γνωρίσουν τον έρωτα εκεί που δεν το περιμένουν. Θα κλάψουν, θα πονέσουν, θα γελάσουν, θα θυμηθούν και, προπάντων, θα αναζητήσουν η καθεμιά το δικό της προσωπικό παράδεισο.
Ονομάζομαι Μαρία Στεφάνου Κοβιού. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στον Κορυδαλλό. Από παιδί αγαπούσα το θέατρο και το μεγαλύτερο όνειρο της ζωής μου ήταν να γίνω ηθοποιός. Από πολύ μικρή ξεκίνησα μαθήματα Υποκριτικής και Θεάτρου ενώ συμμετείχα σε αρκετές ερασιτεχνικές παραστάσεις. Αργότερα σπούδασα Υποκριτική στο Θέατρο των Αλλαγών και η συγγραφή προέκυψε στη συνέχεια αναπάντεχα, δειλά και ερασιτεχνικά. Άρχισα να γράφω τις πρώτες μου ιστορίες μόνο για εμένα αλλά και για εκείνους που ήθελαν να τις διαβάσουν. Όμως επειδή τα όνειρα είναι για να πραγματοποιούνται, σιγά σιγά χωρίς να το καταλάβω κι εγώ η ίδια πως, ήρθε η στιγμή που κράτησα στα χέρια μου έντυπο το πρώτο μου βιβλίο. Όλα τα υπόλοιπα είναι ιστορία... Αγαπώ όλων των ειδών τα βιβλία, την τέχνη, το θέατρο και τον κινηματογράφο. Αγαπώ επίσης τους μεγάλους έρωτες, εκείνους που απλά προέκυψαν δίχως γιατί ή επειδή, όμως υπάρχουν εξαιτίας της ίδιας της μοίρας και γι’ αυτούς θέλω να γράφω, να τους εκφράζω και να τους μοιράζομαι. Εύχομαι μαζί να κάνουμε μεγάλα ταξίδια σε κόσμους μαγικούς κι ονειρεμένους.
Πάνω σ'έναν επίγειο παράδεισο, η κόλαση να μαγνητίζει αρκετές φορές τα βήματα των ηρώων... Οι ήρωες... καταπληκτικοί συνοδοιπόροι στο ταξίδι, όλοι τους. Στο γέλιο, το κλάμα, τον φόβο, την ελπίδα, την αγάπη, τον έρωτα... Η καρδιά χορταίνει συναισθήματα και το μυαλό εικόνες τόσο καθαρές που ο θαλασσινός αέρας έφτανε την όσφρηση μου, και μ' έκανε να χαμογελώ παρά την συννεφιασμένη κρύα μέρα!! Υπέροχο, μαγευτικό, σαγηνευτικό βιβλίο, όπως το νησί στο οποίο διαδραματίζεται. Το τελείωσα τα χαράματα και μετά βίας με άφησε να κοιμηθώ. Ακόμη δεν έχω συνέλθει από τον υπέρμετρο ενθουσιασμό, αλλά και το αίσθημα απώλειας που το άφησα από τα χέρια μου.
Η Μαρία Στεφάνου δεν νομίζω πως χρειάζεται συστάσεις, όχι μόνο επειδή μέσα από την ιστοσελίδα αυτή έχει αναφερθεί πολλές φορές το όνομά της, αλλά επειδή έχοντας ήδη άλλα τρία βιβλία στο ενεργητικό της, μάλλον κάτι τέτοιο θα ήταν ανούσιο και θα περίσσευε. Η Μαρία, λοιπόν, επέστρεψε στα λογοτεχνικά δρώμενα με ένα βιβλίο αρκετά διαφορετικό από τα προηγούμενά της, παρά που η ίδια η ιστορία σε πολλά σημεία θα μας φανεί γνώριμη και οικεία, κυρίως επειδή σε αυτά θα εντοπίσουμε κομμάτια του εαυτού μας και όσων συνθέτουν την ύπαρξή μας, τις επιθυμίες μας, τα θέλω, τα πάθη και τις αδυναμίες μας, που όλα μαζί όμως κάνουν εμάς.
Η συγγραφέας επιλέγει να αφηγηθεί μια ιστορία στην οποία δεν πρωταγωνιστεί μονάχα ένα πρόσωπο, αλλά πολύ περισσότερα. Πέντε γυναίκες τόσο διαφορετικές, μα και τόσο όμοιες συνάμα. Γυναίκες του σήμερα, γυναίκες που θα μπορούσαν να είναι φίλες μας, αδερφές μας, ακόμα και εμείς οι ίδιες. Γυναίκες με επιθυμίες που καταπατήθηκαν και όνειρα που θάφτηκαν βαθιά μέσα τους και όμως, στην πραγματικότητα, ποτέ δεν έπαψαν να ονειρεύονται ένα και μόνο πράγμα. Την ευτυχία, η πραγμάτωση της οποίας δεν έρχεται απαραίτητα μέσω της συντροφικής, ερωτικής αγάπης, αλλά από την σύνδεση πολλών μοναδικών στοιχείων, αρκεί να είμαστε πρόθυμοι να τα δούμε, να τα δεχτούμε και να τα αγκαλιάσουμε, κάνοντάς τα κομμάτι τους εαυτού και της ζωής μας.
Η Ζωή, η Άννα, η Μαργαρίτα, η Βίκυ και η Δανάη, με φόντο το πανέμορφο νησί της Σαντορίνης -που αγαπάω όσο λίγα-, ξεκινάνε ένα ταξίδι κάτω από τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο που θα τις βοηθήσει να καταλάβουν τι είναι αυτό που πραγματικά έχουν ανάγκη και που θέλουν από τη ζωή τους. Θα αναλογιστούν το παρελθόν τους, θα προσπαθήσουν να το ξορκίσουν, αλλά και να αποδεχθούν τις προκλήσεις ενός παρόντος που ίσως και να τους υπόσχεται ένα μέλλον, αν όχι καλύτερο από αυτό που προσδοκούσαν, πιο ολοκληρωμένο απ' όσο θα μπορούσαν να ελπίζουν. Και κάπου ανάμεσα στα σοκάκια της Καλντέρας, εκεί που εξερευνούν τα βάθη και την αξία της φιλίας και της συντροφικότητας, θα συναντήσουν και τον έρωτα.
Η Ζωή και ο Παύλος θα έρθουν αντιμέτωποι με το παρελθόν τους που αν και πέρασε, δεν ξεχάστηκε, και που θα τους αναγκάσει να πάρουν αποφάσεις που ίσως να τους οδηγήσουν στο να συγκρουστούν με τους δικούς τους ανθρώπους. Η Άννα θα γνωρίσει τον Έκτορα και οι δυο τους, αλλά και ο καθένας μόνος του, πρέπει να παλέψουν με τους προσωπικούς δαίμονες και να ξορκίσουν τα μυστικά εκείνα του παρελθόντος που στοιχειώνουν το παρόν τους και απειλούν να καταστρέψουν το μέλλον τους. Η Μαργαρίτα και ο Αλέκος είναι ακόμα ένα ζευγάρι που η ιστορία τους ξεκίνησε και έληξε άδοξα στο παρελθόν, και καλείται στο μέλλον να διεκδικήσει ακόμα μία ευκαιρία. Η Βίκυ, που στο πρόσωπο του Μαρίνου να συναντήσει τον άντρα εκείνο που θα αλλάξει την κοσμοθεωρία της και που θα την κάνει να σκεφτεί πως η ασφάλεια και η σιγουριά ίσως να μην είναι τα πάντα στην αγάπη.
Πέντε γυναίκες, πέντε προσωπικότητες, πέντε ζωές, τα νήματα των οποίων μπλέκονται περίτεχνα αλλά χωρίς επιτηδευμένη προσπάθεια. Ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα η αφήγηση του οποίου ρέει αβίαστα. Που η τρυφερότητα και η αλήθεια του δεν γίνεται να μην σε αγγίξουν, όπως δεν γίνεται να μην ταυτιστείς -αν όχι με όλες- με κάποια από της ηρωίδες, αλλά και με την ιστορία που την συνοδεύει, είτε αυτή σχετίζεται με το παρελθόν είτε με το παρόν της. Πέντε υπέροχες γυναίκες που τολμάνε να διεκδικήσουν την ευτυχία. Μια ιστορία γεμάτη αγάπη και αισιοδοξία για την ίδια τη ζωή και του τι μπορεί αυτή να προσφέρει. Και η Σαντορίνη, πάντα εκεί. Η μεγαλύτερη πρωταγωνίστρια όλων, να ζωντανεύει με τις όμορφες περιγραφές της συγγραφέως, μπροστά στα μάτια μας, θυμίζοντάς μας γιατί είναι τόσο μοναδική.
Όλοι οι πιστοί αναγνώστες της λογοτεχνίας έχουν σίγουρα έρθει σε επαφή με αναρίθμητα λογοτεχνικά έργα που τους έχουν αγγίξει, επηρεάσει, μαγέψει σε ποικίλο βαθμό. Το "Μια Βόλτα στον Παράδεισο" της Μαρίας Στεφάνου ήταν για μένα ένα τέτοιο βιβλίο.
Το "Μια Βόλτα στον Παράδεισο" ήταν η πρώτη μου επαφή με την πανέμορφη πένα της Μαρίας Στεφάνου και οφείλω να παραδεχθώ ότι την αγάπησα βαθιά. Η κυρία Στεφάνου διαθέτει αστείρευτο συγγραφικό ταλέντο και μέσα από αυτό το βιβλίο ένιωσα να βιώνω εκατομμύρια διαφορετικά συναισθήματα, μόνο με το γύρισμα μερικών σελίδων. Το "ντύσιμο" της πλοκής με χρώματα, τραγούδια, ελκυστικές περιγραφές της αιθέριας Σαντορίνης αλλά και ο συναισθηματικός Γολγοθάς που βιώνουν οι ήρωες της κυρίας Στεφάνου, αιχμαλώτισαν την καρδιά μου και δεν την άφησαν ελεύθερη ούτε μετά την τελευταία σελίδα. Το "Μια Βόλτα στον Παράδεισο", σε πολλά σημεία, είναι μια ιστορία γνώριμη. Μια ιστόρια που, με ελάχιστες αλλαγές, θα μπουρούσε να είχε συμβεί σε εμένα, σε εσάς, σε οποιαδήποτε Ελληνίδα, νεαρής ηλικίας ή μη. Ωστόσο, η μαγεία που αυτό το βιβλίο κρατάει φυλακισμένη μέσα του, είναι απαράμμιλης ομορφιάς και σίγουρα θα αιχμαλωτίσει τον κάθε αναγνώστη του. Γιατί η ιστορία που διηγείται η κυρία Στεφάνου είναι μια ιστορία γεμάτη διδάγματα για τη ζωή, τον έρωτα, την αυτογνωσία και τον προσωπικό αγώνα που ο καθένας από έμάς θα βιώσει τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του. Η πλοκή είναι γρήγορη, ερωτική, ασυγκράτητη, με όλες τις απαραίτητες πινελιές και ανατροπές που καθιστούν αυτό το βιβλίο ένα πραγματικό διαμαντάκι. Εν κατακλείδι, δίνω στο "Μια Βόλτα στον Παράδεισο" 5 από 5 αστέρια, αν και αξίζει αμέτρητα παραπάνω. Αγάπησα την ιστορία του βιβλίου και τους ήρωές του ακόμα περισσότερα. Νομίζω, πάντως, ότι η καρδιά μου χτύπησε λίγο γρηγορότερα για τον Έκτορα και την ιστορία του, ίσως επειδή σπουδάζω σχετική επιστήμη υγείας, ίσως επειδή από πάντα είχα μια Αχίλλειο πτέρνα όσον αφορά τους λογοτεχνικούς ήρωες που μου θυμίζουν έκπτωτους αγγέλους. Συστήνω αυτό το βιβλίο ανεπιφύλακτα σε όλους τους αναγνώστες της ελληνικής λογοτεχνίας. Είναι ένα βιβλίο που θα σας κάνει να ερωτευτείτε, να αγαπήσετε, να πονέσετε, να κλάψετε, αλλά πάνω από όλα θα σας κάνει να αισθανθείτε ανάλαφροι, αισιόδοξοι και χαρούμενοι μόλις τελειώσετε την ανάγνωσή του. Το "Μια Βόλτα στον Παράδεισο" της Μαρίας Στεφάνου είναι ένα λογοτεχνικό αριστούργημα που θα κρατήσει για απεριόριστο χρόνο μια σταθερή θέση στην καρδιά μου. Κυρία Στεφάνου, συγχαρητήρια για αυτήν την συγγραφική σας προσπάθεια, ανυπομονώ να διαβάσω πολλά ακόμη έργα σας!
Υ.Γ. Αυτό το βιβλίο με έκανε να νοσταλγήσω το υπέροχο καλοκαιράκι και μάλλον τώρα γνωρίζω ποιος θα είναι ο νησιωτικός μου προορισμός για τα επόμενα καλοκαίρια! (Μυρίζει θάλασσα ή εμένα μου φαίνεται?)
Το έχω πει πολλές φορές και θα το ξαναπώ ότι η κυρία Στεφάνου, με κάθε της έργο, μας αποδεικνύει ότι είναι από τις πιο ταλαντούχες και πολλά υποσχόμενες συγγραφείς της γενιάς της. Άλλο ένα δείγμα της εξαιρετικής δουλειάς της είναι και το καινούργιο της πόνημα «Μια Βόλτα Στον Παράδεισο». Η Ζωή, η Άννα, η Μαργαρίτα, η Βίκυ και η Δανάη μας ταξιδεύουν στις ομορφιές της Σαντορίνης, αλλά και στα πολύπλοκα μονοπάτια των σχέσεων και της φιλίας. Μυστικά, πάθη, λάθη, ανατροπές, έρωτες μαζί με τον ζωοφόρο ήλιο του καλοκαιριού θα στήσουν χορό στα μαγευτικά τοπία της Σαντορίνης και θα δώσουν φως και χρ��μα στο μουντό φθινόπωρο. Η Ζωή και ο Παύλος έχουν την δική τους παλιά και ανεκπλήρωτη ιστορία, που θα τους φέρει και πάλι αντιμέτωπους και θα τους οδηγήσει σε δύσκολες αποφάσεις και σε συγκρούσεις με τωρινούς συντρόφους και φίλους. Η Μαργαρίτα με τον Αλέκο, γόνο πλούσιας οικογένειας του νησιού, άφησαν την δική τους ιστορία στην μέση, με την παρέμβαση της μητέρας του Αλέκου και καλούνται σήμερα να γεφυρώσουν το χάσμα και να κλείσουν πληγές. Η Άννα και ο Έκτορας, έχουν να πολεμήσουν τους δικούς τους δαίμονες και να ξεπεράσουν εμπόδια και μυστικά του παρελθόντος, που αφήνουν τις σκιές τους βαριές στο παρόν. Η Βίκυ, σοβαρή και μετρημένη, αναζητά την σιγουριά και την ασφάλεια σε βάρος της αβεβαιότητας που φέρνει το πάθος και ο έρωτας και που θα πετάξει τα πάντα από το παράθυρο για χάρη του Μαρίνου. Η Δανάη, η ανέμελη και τρελή της παρέας, θα περάσει ένα ξένοιαστο καλοκαίρι, αλλά θα σταθεί πάντα πιστή και αφοσιωμένη φίλη. Οι πέντε φίλες θα ζήσουν κάθε μια την δική της ερωτική ιστορία, που θα μας συναρπάσει και θα μας καθηλώσει.
Υπάρχουν εκείνες οι φορές που ξεκινάω την ανάγνωση ενός βιβλίου, αλλά ενώ μου αρέσει αυτό που διαβάζω, δε νιώθω την ανάγκη να το τελειώσω εκείνη τη στιγμή. Υπάρχουν όμως και οι στιγμές εκείνες που ξεκινάω την ανάγνωση ενός βιβλίου και που όσο και να προσπαθώ να παρατείνω την ανάγνωσή του, δεν τα καταφέρνω και καταλήγω να διαβάζω τη λέξη τέλος λίγες ώρες αργότερα. Ένα τέτοιο βιβλίο είναι και το τελευταίο μυθιστόρημα της Μαρίας Στεφάνου, που ξεκίνησα να το διαβάζω μεσημέρι και με μικρά διαλείμματα κατά τη διάρκεια της ημέρας, να το αφήνω οριστικά από τα χέρια μου μεσάνυχτα, υποχρεώνοντας τον εαυτό μου να ξενυχτήσει κι όντας κατακλυσμένος από χιλιάδες συναισθήματα να μη μπορεί να κοιμηθεί. Κι ενώ έχουν περάσει κάποιες ώρες από την ώρα που το ταξίδι αυτό έφτασε στο τέλος του, παρόλα αυτά, ακόμη μου είναι δύσκολο να μιλήσω για αυτό και να εκφράσω με ακρίβεια τα συναισθήματα που μου προξένησε ή πιο σωστά που μου προκαλεί κάθε φορά μία ιστορία της Μαρίας. Το Μια βόλτα στον Παράδεισο είναι ένα βιβλίο που περίμενα με ανυπομονησία να εκδοθεί, όταν η ίδια η δημιουργός του, μου αποκάλυψε ότι το νέο υπό έκδοση μυθιστόρημά της θα διαδραματίζεται εξ ολοκλήρου στο αγαπημένο μου νησί, τον τόπο καταγωγής μου, τη Σαντορίνη. Γνωρίζοντας αρκετά καλά τη πένα της συγγραφέως, μετά από τρία βιβλία της που έχω διαβάσει κι άλλες τόσες ιστορίες στο προσωπικό της blog, έβαζα στοίχημα ότι κι αυτό της το βιβλίο θα με ευχαριστούσε και θα με έκανε κομμάτι της ιστορίας του. Και πώς να μη γίνω κομμάτι της ιστορίας του, όταν άνθρωποι της διπλανής πόρτας και δη του ίδιου φύλου, ζουν καταστάσεις τόσο έντονες, που κάθε κοπέλα ονειρεύεται να ζήσει, παρά τα εμπόδια που μπορεί να παρουσιαστούν στο δρόμο της. Το ταξίδι στον επίγειο Παράδεισο του νησιού, ξεκινάει όταν η Ζωή από τύχη θα συναντηθεί με τη μητέρα μίας πρώην συμμαθήτριας της, που θα την ενημερώσει ότι η κόρη της, η Ειρήνη, δουλεύει στη Σαντορίνη και είναι ευχαριστημένη από τα χρήματα που κερδίζει στο κατάστημα με τα σουβενίρ στο οποίο εργάζεται κι ας χρειάζεται να δουλεύει επιπλέον ώρες σε αυτό. Η Ζωή, που έχει αποφασίσει να δώσει ένα τέλος στο γάμο της με τον Άλκη και να ξεκινήσει κάπου μακριά μία καινούργια αρχή, βρίσκει δελεαστική την ιδέα να δουλέψει στο μέρος εκείνο και χωρίς να χάσει χρόνο, θα επικοινωνήσει με την Ειρήνη και θα φροντίσει την επόμενη ημέρα κιόλας να επιβιβαστεί στο πρώτο πλοίο που θα βρει μπροστά της και να αναζητήσει τη τύχη της εκεί. Φτάνοντας στο νησί, θα γνωρίσει την Άννα, την ιδιοκτήτρια της πανσιόν που της έχει υποδείξει η Ειρήνη, ενώ απρόσμενα θα βρεθεί πρόσωπο με πρόσωπο με έναν άνθρωπο από το παρελθόν της, που θα της ξυπνήσει μνήμες που ποτέ δεν είχε ξεχάσει και ας είχε προσπαθήσει. Έτσι, θα ζήσουμε την ιστορία της Ζωής και του Παύλου, ενώ παράλληλα στον καμβά θα προστεθούν κι άλλα πρόσωπα, διαφορετικά μεταξύ τους, που θα γνωριστούν στο νησί της Αγίας Ειρήνης και θα ερωτευτούν με φόντο το ωραιότερο ηλιοβασίλεμα στο κόσμο και με θέα τη Καλντέρα. Ο αναγνώστης μαζί με τους ήρωες, θα περιπλανηθεί σε σοκάκια, στις ιδιαίτερες παραλίες του νησιού, σε στέκια και μπαράκια, θα γνωρίσει τοπικά κρασιά και τοπικά εδέσματα και θα νιώσει την επιθυμία να βρεθεί κι ο ίδιος στον άγριο ετούτο τόπο που δημιούργησε η λάβα του ηφαιστείου και που βρίθει από μύθους και θρύλους. Θα μπει όμως και στη διαδικασία μέσα από τη ξεχωριστή ιστορία του κάθε ζευγαριού, να ταυτιστεί λίγο περισσότερο με αυτό που θα κερδίσει τη συμπάθειά του ή με το ζευγάρι εκείνο που ο ένας ή και οι δύο χαρακτήρες του, θα τραβήξουν τη προσοχή του, ίσως, παραπάνω από τους υπόλοιπους. Πάντως, όλοι στο τέλος θα νιώσουμε την ανάγκη, το κάθε ζευγάρι ξεχωριστά, να ξεπεράσει τα προβλήματα που το απασχολούν και να είναι μαζί με κάθε τρόπο. Η Ζωή, ο Παύλος, η Άννα, ο Έκτορας, η Δανάη, ο Πέτρος, ο Αρτέμης, ο Μαρίνος, η Βίκυ, η Μαργαρίτα, ο Αλέκος, όλοι τους είναι χαρακτήρες που συνθέτουν αυτή την όμορφη ιστορία και για όλους επιθυμούμε ένα ιδανικό τέλος. Προσωπικά, συμπάθησα όλα τα πρόσωπα της βόλτας κι ας ξεχωρίζω κάποια για δικούς μου λόγους. Από αντρικούς χαρακτήρες, δεν κρύβω πως αγάπησα λίγο παραπάνω, τον Έκτορα Αγγελινό, για τη προσωπική ιστορία που κουβαλάει και γιατί ενώ φαίνεται απρόσιτος και σκληρός, κρύβει ένα πάθος ανεξέλεγκτο και μία καρδιά που θέλει όσο τίποτα να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Από γυναικείους χαρακτήρες, δε μπορώ να πω ότι ξεχώρισα κάποια περισσότερο από κάποια άλλη, αν και η Άννα με τον δυναμικό της χαρακτήρα, την ειλικρίνεια και το θάρρος με το οποίο αντιμετωπίζει όλα τα γεγονότα της ζωής της, όσο σκληρά και δύσκολα κι αν φαντάζουν ορισμένες φορές, μάλλον με ανάγκασε να τη συμπαθήσω ακόμη πιο πολύ. Και όχι, αν και πολλοί θα καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι το αγαπημένο μου ζευγάρι είναι ο Έκτορας και η Άννα, ίσως τους καταπλήξει το γεγονός ότι λάτρεψα την ερωτική ιστορία της Βίκυς και του Μαρίνου, που ενώ ξεκίνησε με περίεργο τρόπο, ήταν τόσο ανέμελη και διαφορετική από τις υπόλοιπες, που με έκανε να χαμογελάω και να αγωνιώ για την εξέλιξή της. Επίσης, λάτρεψα που κάθε κεφάλαιο ξεκινούσε με ένα γνωστό τραγούδι από την ελληνική ροκ κι έντεχνη μουσική σκηνή. Γιατί κάθε φορά οι στίχοι σε προϊδέαζαν για το ύφος του κεφαλαίου και έδεναν αρμονικά μαζί του. Για τη γραφή της δημιουργού, δε νομίζω πως χρειάζεται να πω πολλά πράγματα, εξάλλου έχω μιλήσει πολλές φορές με θαυμασμό για τη δυνατότητα της Μαρίας Στεφάνου, να δημιουργεί έντονα και συγκλονιστικά συναισθήματα, χωρίς να μπαίνει στη διαδικασία να αναλωθεί σε περιττές λέξεις και εκφράσεις. Καταφέρνει έτσι κάθε φορά, να περιγράφει με απλά λόγια, γεγονότα, συναισθήματα, καταστάσεις, με έναν δικό της ολότελα προσωπικό και αφοπλιστικό τρόπο. Και όπως σε κάθε review μου, την ευχαριστώ για ακόμη μία φορά, για το αναγνωστικό ταξίδι που μου προσέφερε και κυρίως για τα συναισθήματα που με έκανε να νιώσω. Να είναι σίγουρη πως η ευχή της αφιέρωσης της, να γνωρίσω μία διαφορετική Σαντορίνη, εκπληρώθηκε και με το παραπάνω.
Δε θα προσποιηθώ, ούτε θα πω ψέματα. Γνωρίζω την πένα της Μαρίας Στεφάνου πολύ καλά, καθώς και την ίδια προσωπικά. Έχω διαβάσει όλα της τα βιβλία, αλλά και αρκετά διηγήματά της. Αγαπώ τη γραφή της γιατί εκφράζει μικρά κομμάτια της ψυχής μου με τρόπο άδολο και φυσικό.
Όταν διάβασα το καινούριο της βιβλίο «Μια Βόλτα στον Παράδεισο» το ένιωσα. Βαθιά, μέσα στην καρδιά μου κατάλαβα πως αυτό το βιβλίο είναι ξεχωριστό.
Η Ζωή βλέπει τη ζωή της να παραπαίει, καθώς έχει να αντιμετωπίσει έναν κακό γάμο αλλά κυρίως, έναν κακό εαυτό. Η Μαργαρίτα έρχεται αντιμέτωπη με το παρελθόν και τους δαίμονές της. Η Άννα μετά από χρόνια αποφασίζει να δώσει στον εαυτό της μια ευκαιρία. Ανάμεσά τους, η τρελιάρα Δανάη, η τρυφερή Βίκυ, ο γήινος Μαρίνος, ο απόμακρος Έκτορας. Όλοι μαζί, με φόντο την πανέμορφη Σαντορίνη, συνθέτουν ένα υπέροχο κράμα παθιασμένων ιστοριών και καταστάσεων που έχει έναν συγκεκριμένο στόχο. Να μας δείξει την ίδια τη ζωή απογυμνωμένη αλλά και αισιόδοξη. Οι ήρωες, ο ένας πιο διαφορετικός και ξεχωριστός από τον άλλον, προσπαθούν να αγγίξουν τις στιγμές ευτυχίας που επιθυμεί ο καθένας μας.
Το «Μια Βόλτα στον Παράδεισο» είναι μια ιστορία γνώριμη αλλά και διαφορετική. Είναι μια ιστορία για την ίδια τη ζωή.
Ο Τζον Λένον, όταν ήταν μικρός και τον ρωτούσαν τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει, απαντούσε «Ευτυχισμένος».
Συμφωνώ απόλυτα με την επιθυμία του. Όμως η ευτυχία περιλαμβάνει και την ελευθερία. Η Μαρία Στεφάνου αυτό ακριβώς μας διηγείται στο βιβλίο της. Περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία και ο περίγυρός μας επιβάλουν συγκ��κριμένους τρόπους φερσίματος και συμπεριφορών, φτάνοντάς μας στο σημείο να εγκλωβιστούμε, χάνοντας, ίσως, τον εαυτό μας. Ωστόσο, φτάνει η στιγμή που πρέπει να κοιτάξουμε τη ζωή μας ως εξωτερικοί θεατές και να αποφασίσουμε εάν αυτό που βλέπουμε μας κάνει ευτυχισμένους. Εάν αυτός είναι ο άνθρωπος που θέλουμε να είμαστε και με αυτόν τον, συγκεκριμένο, τρόπο θέλουμε να ζούμε.
Το βιβλίο «Μια Βόλτα στον Παράδεισο» είναι ένα λογοτεχνικό έργο γεμάτο χρώματα, αγγίγματα, μοναδικά ηλιοβασιλέματα. Ένα ρεαλιστικό βιβλίο με δόσεις αισιοδοξίας. Η γραφή είναι στρωτή, με πινελιές λυρισμού και ποίησης. Η συγγραφέας, με ανεπιτήδευτο τρόπο και πένα γεμάτη πάθος και συναίσθημα, μας χαρίζει κομμάτια του εαυτού μας, των σκέψεων μας, των ονείρων μας. Προσωπικά, όταν ολοκλήρωσα την ανάγνωσή του ένιωσα μια όμορφη ζεστασιά μέσα μου. Έκλεισα τα μάτια για λίγη ώρα και όταν τα ξανάνοιξα άρχισα να ονειρεύομαι με ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό μου.
Η Μαρία Στεφάνου με καθήλωσε για άλλη μια φορά!!Το ξεκίνησα χωρίς να διαβάσω καμια κριτική που θα μου αποκάλυπτε μυστικά απο το βιβλίο.Έγινε η προέκταση του χεριού μου μέχρι να φτάσω στην τελευταία του σελίδα!.Γλυκό, τρυφερό, ερωτικό γραμμένο με νεύρο και ενταση που ξεχειλίζει ετσι που να σε κάνει να μη θες να το αφήσεις απο το χέρι σου.Δεν ξέρω ειλικρινά ποια ηρωίδα και ποιά ιστορία αγάπησα περισσοτέρο γιατί η συγγραφέας έπλασε απόλυτα ρεαλιστικούς χαρακτήρες που είχαν τη δυναμη να με συναρπάσουν και να με συγκινήσουν με την υπέροχη και ξεχωριστή ιστορία τους.Εζησα το κάθε λεπτο μαζι τους καρδιοχτύπησα πονεσα συγκινήθηκα και στο τέλος λυτρώθηκα.
Όταν ανακάλυψα αυτό το βιβλίο και διάβασα την περίληψη ομολογώ πως τρόμαξα με το γεγονός πως αφορούσε τις ιστορίες 5 γυναικών... Μου φαινόταν τρελό,αδύνατο και ίσως και λίγο ηλίθιο ας μου επιτραπεί, να προσπαθεί η κύρια Στεφάνου να χωρέσει και να αναπτύξει σωστά 5 ηρωίδες, 5 διαφορετικές ιστορίες σε 450 σελίδες.... Όταν αργότερα άρχισα να διαβάζω κριτικές εντυπωσιάστηκα με αυτά που έλεγαν και αποφάσισα να του δώσω τελικά κι εγώ μια ευκαιρία... Και χαίρομαι τόσο πολύ που το έκανα... Μέσα σε 450 σελίδες με έκανε να ταξιδέψω σε ένα καλοκαίρι στη Σαντορίνη και να γνωρίσω 5 διαφορετικές γυναίκες με τη δική της ιστορία,το δικός της παρελθόν, τους δικούς της φόβους και όνειρα για το μέλλον η καθεμιά τους... Η κύρια Στεφάνου για εμένα κατάφερε να μοιράσει το χρόνο ισάξια σε κάθε μια απο της ηρωίδες της.... Κατάφερε να με κάνει να αγαπήσω κάθε μια ξεχωριστά,να παρακολουθώ τις εξελίξεις και να αγωνιώ για το αν θα καταφέρουν όλες μαζί αλλά και κάθε μια ξεχωριστά να ξεπεράσει τους φόβους,τις ανασφάλειες και τα εμπόδια που υψώνονταν μπροστά της για να βρει τον δικό της παράδεισο(που τόσο πολύ άξιζε η καθεμιά για τον δικό της λόγο)...Αγάπησα τη δυναμική Άννα, την ανασφαλή Ζωή, την ονειροπόλα Βίκυ,τη ρεαλίστρια Δανάη και την πληγωμένη Μαργαρίτα απο την πρώτη στιγμή που τις γνώρισα μέχρι που τελείωσα το βιβλίο... Αλλά αγάπησα και τους άντρες σε αυτή την ιστορία το ίδιο.... Τον Έκτορα, τον Παύλο,τον Μαρίνο,τον Πέτρο,τον Αλέκο και τον Αρτέμη.... Και λάτρεψα αυτό το καλοκαιρινό ταξίδι που μου πρόσφεραν.... Τελειώνοντας να ομολογήσω πως κάθε ρεφρέν στην αρχή κάθε κεφαλαίου το διάβαζα τραγουδιστά....
Μια βόλτα που την απολαμβάνεις από την αρχή ως το τέλος, γεμάτη χρώμα, αρώματα, συναισθήματα. Κυρίαρχα ο έρωτας και η φιλία, σε συμπαρασύρουν και αφήνεσαι μέσα από την γραφή της Μαρίας Στεφάνου, χωρίς φόβο για το πού αυτή η βόλτα θα οδηγήσει... σου έχει τάξει έναν Παράδεισο! Σου τον προσφέρει και τον απολαμβάνεις μέσα από τα μάτια των πρωταγωνιστών της ιστορίας της. Δυσκολεύομαι να επιλέξω εκείνο το ζευγάρι που με άγγιξε περισσότερο, χωρίς να πρέπει να διαλέξω, άλλοτε με παράσερνε το ένα και άλλοτε το άλλο... δεν κατάφερα τελικά να διαλέξω, όλα μου άρεσαν εξίσου, αγάπησα το καθένα ξεχωριστά για διαφορετικούς λόγους! Γραφή που ρέει και προσφέρει εικόνες που ζωντανεύουν σε κάθε σελίδα, ένα μυθιστόρημα σημερινό, γρήγορο και απολαυστικό!
Στην κυριολεξία μια βόλτα στο παράδεισο....απλά μαγευτικό.. Σε ταξιδεύει τόσο νοητικά (με τις περιγραφές της Σαντορίνης, τόσο σαν να νιώθεις πως είσαι εκεί)όσο και συναισθηματικά (με τις περιγραφές των συναισθηματων των ηρώων που νιώθεις ότι συμπάσχεις μαζί τους).Το μόνο μειονέκτημα του βιβλίου είναι πως η βόλτα κράτησε λίγο...εγώ προσωπικά το διάβασα σε 2 μέρες....Θέλουμε και άλλο κυρία Στεφάνου..Ανυπομονούμε για το επόμενο πνευματικό παιδί σας...
Η ωραιοτερη βολτα που εκανα στο μαγευτικο νησι της Σαντορινης. Μια βολτα που θα θελαμε ολοι να κανουμε. Ομορφια παντου! Γαλαζια νερα, υπεροχες και μοναδικες παραλιες και ρομαντικα νησιωτικα σοκακια. Κυριαρχο το ηλιοβασιλεμα παρεα με τα αισθηματα των ηρωων του βιβλιου. Ολοι τους μοναδικοι και ξεχωριστοι με διαφορετικες ζωες και εμπειριες.Κοινος παρονομαστης ολων η αγαπη! Αλλοι την κερδιζουν ευκολα αλλοι δυσκολα ! Οποιος αγαπα εχει υπομονη και θεληση..... Στο τελος μονο κερδισμενος βγαινει!Καθε φορα που διαβαζω βιβλιο της κ.Στεφανου την εκτιμω ακομα περισσοτερο! Μην την χασετε αυτη τη βολτα! Σας εγγυωμαι οτι θα περασετε υπεροχα!
Με το δικό της λογοτεχνικό ύφος, λιτά αλλά και λυρικά, με ευαισθησία αλλά και ωριμότητα, με μέτρο και κορυφώσεις εκεί που έπρεπε, η Μαρία, έφερε το καλοκαίρι στην καρδιά του χειμώνα, εξιστορώντας τις ιστορίες πέντε διαφορετικών ανθρώπων, τον τρόπο που κάθε μία από τις ηρωίδες της, αντιμετώπισε αμφιβολίες, επιφυλάξεις, προβληματισμούς και διλήμματα, για να φθάσει στο τέλος, στον προσωπικό της "παράδεισο", και να μας αποδείξει ότι τίποτε στη ζωή, δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο, στεγανό ή απόλυτο. Εύχομαι σε όλους τους αναγνώστες να τους μείνει η "βόλτα στον Παράδεισο" αξέχαστη !!!!!!!!! Πολλά συγχαρητήρια !!!!!!!!!!
Είναι το πρώτο κοινωνικό βιβλίο της Μαρίας που διάβασα. Και ανακάλυψα και μια άλλη Μαρία Στεφάνου εδώ. Τελικά, αν αυτό δεν είναι καλός συγγραφέας, τότε τί είναι? Η "βόλτα" είναι ένα βιβλίο του σήμερα, ένα βιβλίο της καθημερινότητάς μας, ένα βιβλίο πολυσυλλεκτικό θα έλεγα. Οι ήρωες πολλοί, άλλοι πρωταγωνιστές, άλλοι σε Β' ρόλο αλλά όλοι εξίσου σημαντικοί, όλοι συνθέτουν μαζί μια ιστορία που σε βάζει σε διαδικασία να σκεφτείς! Αναλογίστηκα πολλές φορές κομμάτια της δικής μου ζωής διαβάζοντάς το. Ταυτίστηκα σχεδόν με όλες τις ιστορίες που ξετυλίγονται γιατί κάθε μία ένοιωθα ότι έχει κάτι από μένα. Δεν μπορώ να πω ποια αγάπησα περισσότερο! Για ποιόν να πρωτοπεί κανείς? για τη Ζωή και την ιστορία της? για την Αννα και τη δική της? Για τη Δανάη, τη Βίκυ, ακόμα κι εκείνη την κυρία Μαρκεζίνα! Ηρωίδες που η κάθε μια με το δικό της τρόπο παλεύει. Αλλη με περισσότερη τόλμη, άλλη με λιγότερη, άλλη με καθόλου. Και μέσα από καημούς, φόβους και ψυχική κατανάλωση, κάθε μια τελικά βρίσκει το δρόμο της προς τον ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ. Είναι ένα βιβλίο γραμμένο από μια γυναίκα που προφανώς έχει εκτεθεί και παλέψει στη ζωή της αποκτώντας την εμπειρία που χρειάζεται για να γραφτεί ένα τέτοιο μυθιστόρημα, ένα βιβλίο γραμμένο για τις γυναίκες αποκλειστικά! Τις υμνεί με τον τρόπο του, τις αναδεικνύει, τις "στολίζει" με ότι ομορφότερο έχει κάθε μια να δώσει και στο τέλος της υψώνει δίνοντάς την πολυπόθητη "λύτρωση" στο δράμα της κάθε μιας. Απολαυστική η πλοκή του, αριστοτεχνικός ο τρόπος που ξετυλίγονται σπονδυλωτά οι παράλληλες ιστορίες -νόμιζα ότι μόνο μια συγγραφέας σαν την Marian Keyes μπορούσε αλλά τελικά η Μαρία Στεφάνου το κάνει εκπληκτικά. Η ισορροπία δε ανάμεσα στο μοίρασμα του "συγγραφικού χρόνου" στην κάθε ηρωίδα με εξέπληξε. Διαβάστε αυτό το βιβλίο και κλείνωντάς το θα νοιώσετε τις ελπίδες σας να αναπτερώνονται, θα νοιώσετε ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει, θα νοιώσετε έτοιμες να διεκδικήσετε ότι δεν έχετε ακόμα καταφέρει να κερδίσετε στη ζωή σας.
Ένιωσα ότι παρακολουθούσα ταινία, καταπληκτική περιγραφή τοπίων, υπέροχοι χαρακτήρες,εξαιρετική ικανότητα της συγγραφέως να μεταδίδει τα συναισθήματα των ηρώων της κατευθείαν στη ψυχή του αναγνώστη!Ολοκλήρωσα την ανάγνωση με ένα μεγάλο χαμόγελο στα χείλη, ευτυχώς δεν έκλαψα ούτε το χρόνο μου, ούτε τα γιούρο μου ( κάτι που πολύ συχνά) μου συμβαίνει τώρα τελευταία :( ! Ένα βιβλίο που θα ταξιδέψει τον αναγνώστη στο παραδεισένιο κυκλαδίτικο νησί μας, στα καταγάλανα νερά του Αιιγαίου ! Έχω ξεχωρίσει τη συγγραφέα από καιρό και κάθε φορά με ξαφνιάζει ευχάριστα. Μπράβο κα Στεφάνου !!!
Μια βόλτα στο μελτάμι του έρωτα, στην θαλασσινή αρμύρα, στο γοητευτικό γαλάζιο του Αιγαίου, στην απτή μαγεία της Σαντορίνης... Η Μαρία Στεφάνου, μας ξεναγεί σε μια από τις πιο αντιπροσωπευτικές ομορφιές της πατρίδας μας για να την παντρέψει γλυκά με τη φιλία, τον έρωτα, τα προβλήματα, τις ανησυχίες και την οπτική των πρωταγωνιστών του βιβλίου της. Στο βιβλίο αυτό, ξετυλίγονται μπροστά μας προσωπικές ιστορίες με γεύση από ρομαντισμό που εισβάλει προσπερνώντας κάθε αντίσταση στις καρδιές μας και τις καταλαμβάνει, τις γοητεύει! Στιγμές πάθους φερμένες από το ίδιο το καλοκαίρι και την καυτή λάβα του νησιού που έχει επιλέξει ώς τόπο στο οποίο εξελίσσεται ο μύθος, μας θυμίζουν πως ο έρωτας έχει τα χρώματα και τα αρώματα του, έχει τη δύναμη του ήλιου του που κατακαίει όλα τα άλλα και μένει αυτός ολόλαμπρος νικητής. Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο είναι αδύνατον να μην βυθιστεί κανείς σε κάθε μια από τις προσωπικές ιστορίες, να μην συμπάσχει με τους ήρωες τους, να μην καρδιοχτυπήσει, να μην ερωτευθεί μαζί τους... Το βιβλίο της Μαρίας Στεφάνου κουβαλάει μέσα στις σελίδες του το άγγιγμα του καλοκαιριού και την γλύκα και την νοσταλγία του έρωτα... κλείνοντας το ανακαλύπτεις πως έχεις ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη... ίσως γιατί μόλις γύρισες από μια βόλτα στον Παράδεισο.... Συγχαρητήρια αγαπημένη μου!
Μόλις τελείωσα και εγώ τη βόλτα μου στον παράδεισο .Ταξίδεψα νοερά και από τις πρώτες γραμμές του βιβλίου και θυμήθηκα το δέος που αισθάνθηκα ατενίζοντας τα άσπρα σπιτάκια που κυριολεκτικά κρέμονται στο βράχο σαν να τα κρατάει κάποιο αόρατο χέρι κρεμασμένη στην κουπαστή του πλοίου φτάνοντας πριν από χρόνια στη Σαντορίνη .Έκλαψα και συνάμα χάρηκα με τις ιστορίες των 5 γυναικών.Το τέλος της ιστορίας με εξέπληξε ευχάριστα και μου έδειξε ότι τελικά δεν αξίζει τίποτα περισσότερο από την ευτυχία και ότι τελικά η ζωή μας είναι γεμάτη εκπλήξεις.Τελικά όταν εμείς κάνουμε σχέδια κάποιος εκεί ψηλά χαμογελάει .
Μέσα στην καρδιά του χειμώνα , ένιωσα τη ζεστασία του καλοκαιριού, την αλμύρα της θάλασσας , μέχρι και τη γεύση του κρασιού από την φοβερή περιγραφή που δίνει η συγγραφέας.. Με μάγεψε η ομορφιά του νησιού, που τι κι αν δεν το έχω επισκεφθεί ήταν σα να εχω ζήσει εκεί!
Υπέροχο βιβλίο με πλοκή που δε σε αφήνει να το αφήσεις ! Ήταν μια Βόλτα που προτείνω σε όλους να κάνουν !
Δυστυχώς το διάβασα αμέσως μετά τη Νοέλια (που με ενθουσίασε) και ίσως γι' αυτό δεν με συνάρπασε.... έβαλα μέτρο σύγκρισης. Πολύ ευχάριστο μυθιστόρημα με όμορφους χαρακτήρες που διαβάζεται αβίαστα.
Ένα πολύ ωραίο βιβλίο καλοκαιρινό. Πέντε γυναίκες, πέντε ιστορίες όλες με ωραίο τέλος. Σίγουρα δημιουργεί στον καθένα την επιθυμία να επισκεφτεί τη Σαντορίνη. Το στυλ γραφης μου θύμισε πολύ την αγαπημένη μου ιρλανδη συγγραφέα, Καθι κελλυ. Έτσι κ αυτή δημιουργεί ωραίες παρέες γυναικών διαφορετικές μεταξύ τους, αλλά με μια δύναμη ψυχής κ αγάπη για τη ζωή.
Εντάξει ό,τι καί να πώ τώρα γι'αυτό το βιβλίο είναι λίγο!!!είναι υπερ-φανταστικό(ας μου επιτραπεί ο όρος)!!!!!η πλοκή του,η δομή,η εξαιρετική περιγραφή του τοπίου-νομίζεις πως βρίσκεσαι καί εσύ εκεί-όλα αυτά μαζί σε μαγεύουν!!!!!είναι φανταστική η γραφή της συγγραφέως!!!άργησα να το διαβάσω αλλά η αναμονή άξιζε καί με το παραπάνω!!!αχ αυτή η μοίρα καί τα παιχνίδια που μας παίζει!!!είναι ένα βιβλίο που δεν πρέπει να λείπει από τη συλλογή σας!!!!μη σας πώ ότι είναι καί ιδανική παρέα για τις καλοκαιρινές σας διακοπές!!!εμένα πάντως με έκανε να θέλω να ξαναπάω στη Σαντορίνη!!!θα κλείσω με την ατάκα που λέει η Δανάη στο τέλος του βιβλίου που με καλύπτει πλήρως....''Θέλω να κάνουμε μία βόλτα.Ακόμα μία βόλτα στον παράδεισο''.Χίλια μπράβο Maria Stefanou!!!!!!!Σε ευχαριστούμε πολύ γι΄αυτήν την υπέροχη βόλτα!!!!!!!!!
Δώρο από μια καλή φίλη αυτό το βιβλίο, και για πρώτη φορά διαβάζω οφείλω να ομολογήσω βιβλίο της κας Στεφάνου. Αυτό που μου άρεσε πολύ ήταν οι έντονες περιγραφές των συναισθημάτων αλλά και του τοπίου.Από την μια σεργιάνιζες στα σοκάκια της όμορφης Σαντορίνης και από την άλλη γινόσουν ένα με την χαρά, την λύπη, τον έρωτα που ζούσαν οι ήρωες του βιβλίου. Η Ζωή, η Άννα, η Μαργαρίτα, η Βίκυ και η Δανάη μας ταξιδεύουν στις ομορφιές της Σαντορίνης, αλλά και στα πολύπλοκα μονοπάτια των σχέσεων και της φιλίας. Μυστικά, πάθη, λάθη, ανατροπές, έρωτες μαζί με τον ζωοφόρο ήλιο του καλοκαιριού θα στήσουν χορό στα μαγευτικά τοπία της Σαντορίνης. Οι πέντε φίλες ζουν η καθεμιά την δική της ερωτική ιστορία καθώς αναζητούν η καθεμιά το δικό της προσωπικό παράδεισο.