Er is buiten Eerste liefde van Ivan Toergenjev nauwelijks een verhaal bekend dat beter laat navoelen wat het betekent om voor het eerst te vallen voor iemand die onbereikbaar blijkt te zijn. Toergenjevs charmante, lyrische toon sluit naadloos aan bij de storm van gevoelens die zijn hoofdpersoon ondergaat. De jongen in kwestie is gegrepen door de jonge vrouw die naast hem komt wonen en er een groepje aanbidders op nahoudt. Op den duur valt hij ten prooi aan jaloezie, hoewel hij niet weet op wie hij die zou moeten richten. Ten slotte raakt hij door toedoen van de vrouw verwikkeld in een kat-en-muisspel, dat onder de pen van Toergenjev tot een onvergankelijk en pijnlijk meesterstukje is geworden.
Prachtig, meeslepend… De virtuoze taal betovert en je neemt je mee in de gevoelens van een jongeman die voor het eerst een (onbereikbare) liefde ervaart. Dit was mijn eerste kennismaking met Russische literatuur, maar nu wil ik meer… wat was dit magisch 💫
Vooral de scènes met Zinaïda zijn interessant: haar humor en intelligentie, ik had het interessanter gevonden het verhaal uit haar perspectief te lezen..