Naar jaarlijkse traditie gaan Jules en Yassine samen liften. Dit jaar is Boedapest hun bestemming, maar de weg van de vrienden leidt niet naar de Hongaarse hoofdstad. Voor Jules eindigt de trip in een politiekantoor. Van Yassine is geen spoor meer.Ook Do en Stef trekken naar Boedapest. Het is hun eerste liftreis en ze moeten meteen vluchten voor een gewapende boer, worden voor dood achtergelaten langs de autosnelweg en gaan op tour met een beginnende rockband. Maar onderweg groeien ze ook naar elkaar toe. Hun ontluikende liefde stelt hen voor een hartverscheurende keuze.Asfalt is een verhaal over twee reizen die naar één bestemming leiden. Overgeleverd aan de gratie van de onbekenden die hen een lift geven, maken vier jongeren een tocht die hun leven voorgoed zal veranderen.
In 'Asfalt', de tweede roman van televisiemaker Niels Van Droogenbroeck, liften twee jonge duo’s naar Boedapest. Stef en Do doen dat om daar een gezamenlijke vriend te verrassen. Voor Jules en Yassine is liften dan weer een jaarlijkse traditie, een poging om aan te knopen met de traditie van de beatgeneratie van Jack Kerouac. Maar wanneer Yassine vlak voor Boedapest van de radar verdwijnt, krijgt de trip een duistere wending. Asfalt is een ‘road novel’ met vaart waarin de spanning vakkundig wordt opgebouwd, alleen had de eindredacteur hier en daar best wat strenger mogen zijn.
Auteur Niels Van Droogenbroeck, die in 2022 debuteerde met 'Limonade' met pulp, verknoopt in Asfalt twee liftreizen naar dezelfde bestemming, Boedapest, aan elkaar. In de ene verhaallijn volgt de lezer Stef en Do. Voor hen is het hun eerste liftreis. Zij trekken naar de Hongaarse hoofdstad om Dennis te bezoeken, de beste vriend van Stef en tegelijk het lief van Do. Maar tijdens de tocht krijgen Stef en Do gevoelens voor elkaar, wat hen voor een moeilijk dilemma plaatst.
De tweede verhaallijn volgt het vriendenduo Jules en Yassine. Vergezeld van een stevige portie wiet trekken zij elk jaar samen op liftreis. Dit jaar is Boedapest de bestemming. Al vrij snel is duidelijk dat er iets schort met Yassine. Hij is zwijgzaam en geprikkeld. En vlak voor ze in Boedapest aankomen verdwijnt hij spoorloos.
Door de openingscene en door enkele tussenpassages op het politiekantoor weet de lezer dat er iets erg gebeurd is, alleen blijft het tot het slot onduidelijk hoe de puzzel precies in elkaar zit. Door op het juiste moment in het verhaal te knippen en door essentiële informatie op een juiste manier te doseren, bouwt Van Droogenbroeck zorgvuldig de spanning op.
Dat houdt de vaart in het verhaal. Die snelheid wordt ook aangezwengeld door de frisse, levendige dialogen en door dynamiek van het liften op zich. Om de zoveel pagina’s krijgt de lezer een nieuwe ‘tranche de vie’ van een nieuwe bestuurder voorgeschoteld. Dat gaat van een flirterige Italiaanse schone tot een ouder echtpaar van wie de man dementie heeft en die gelooft dat Jules zijn (overleden) zoon is en van een Amerikaan die zich heeft kunnen loswrikken uit de gettobendes van zijn jeugd tot een beginnende rockband die op tour is.
In de reeks onbekenden die een lift geven, zitten wel opvallend veel excentrieke figuren. Ok, een bestuurder die zijn lifters enkel iets kan vertellen over zijn saaie kantoorjob en zijn verzameling kunstwerkjes in papier-mâché is misschien niet de meest bruikbare verhaalfiguur, maar nu ligt de wel erg toevallige opeenvolging van zonderlinge bestuurders met merkwaardige verhalen er toch wat te dik op.
Hier en daar had de eindredactie wat strenger mogen zijn. Er zijn wat kleine inconsistenties, maar vooral het grote aantal (gezochte) woordgrapjes voegt weinig toe en werkt na een tijdje gewoon storend. Toegegeven, wanneer Friedrich Nietzsche ‘de uitvinder van de nietjesmachine’ wordt genoemd, heb ik ook even gelachen. Maar ik vrees dat veel lezers met de ogen zullen rollen bij volgende woordgrapjes: wanneer een bestuurder zegt dat hij de lifters kan meenemen naar Bonn, antwoordt Jules: ‘Da’s bon.’ Of wat dacht je van: ‘David mag dan wel in een steak house zitten, vooralsnog houdt zijn verhaal weinig steek.’ Of ‘genoeg tijd verscheten’ wanneer iemand van het toilet komt. Een laatste: Jules zegt op een gegeven moment als een schaap voelt ‘dat per ongeluk tussen een kudde bizons staat: bizonder misplaatst.’
Maar goed, Asfalt is vooral een netjes opgebouwd reisverhaal met een onderstroom van spanning en onrust. Wie op zoek is naar een complexloos, plotgedreven reisverhaal waarin humor en een streep romantiek gemengd worden met wat spanning, komt met 'Asfalt' zeker aan zijn trekken.
Jules en Yassine hebben de traditie om samen te liften. Dit jaar is Boedapest hun bestemming. Het leidt hen alleen dit jaar niet naar de Hongaarse hoofdstad. Jules eindigt op een politiekantoor en van Yassine ontbreekt ieder spoor. Ook Do en Stef besluiten naar Boedapest te gaan liften. Tijdens het eerste gedeelte van hun reis moeten ze direct vluchten voor een gewapende boer, worden voor dood ergens in de middle of nowhere gedropt en gaan op tour met een beginnende rockband. Onderweg groeien de twee naar elkaar toe. Hun liefde stelt hen vervolgens door een hartverscheurende keuze. Twee reizen naar één bestemming. Beide leveren zich over aan de onbekende die hen een lift geeft. Hierdoor maken ze alle vier een reis die hun leven voorgoed verandert.
Mijn ervaring: Wat een toffe, originele en bijzondere roman. Het was de eerste keer dat ik een roman of verhaal las over liften. Niels Van Droogenbroeck heeft een levendige en vlotte schrijfstijl en het verhaal kent veel Belgische woorden of woordgebruik, waardoor hij een unieke en eigen schrijfstijl heeft gecreëerd.
We volgen een verhaal met twee verschillende verhaallijnen en perspectieven. We lezen de liftreis van Jules en Yassine, door de ogen van Jules. En we lezen de liftreis van Stef en Do door de ogen van Stef, die naar Boedapest reizen om hun vriend Dennis die daar als student voor een jaar zit te bezoeken. Naast deze verhaallijnen volgen stukjes tussendoor van Jules op een politiebureau, waar we gedurende de verhaallijn steeds meer duidelijkheid over krijgen. Niels Van Droogenbroeck weet de vier studenten op geheel eigen, realistische en mooie wijze uit te werken. Alle vier hebben zo hun eigen worstelingen die goed verwoord zijn, ook maken ze alle vier tijdens de reis een mooie verandering door.
Het verhaal begint op het politiebureau waar Jules, met zijn ouders, wordt opgewacht door inspecteur Vandenthoren om meer te weten te komen over de verdwijning van Yassin. Vanuit daar gaan we terug in de tijd en lezen we de twee chronologische verhaallijnen van de lift reis naar Boedapest. Niels Van Droogenbroeck weet een intrigerend, boeiend en fascinerend verhaal uit te werken. Gedurende de reis weet Niels Van Droogenbroeck niet alleen een mooi spanningsveld en gebeurtenissen tussen de twee lifters te verwoorden, ook de bijzondere en indrukwekkende ervaringen die ze opdoen als ze bij diverse mensen instappen voor een lift. Het is echt een verhaal dat je door de diverse wendingen en gebeurtenissen weet te boeien en daarbij weet het verhaal je nieuwsgierig te houden naar het verhaal van Yassin. Ook deze zit indrukwekkend en heftiger in elkaar dan gedacht.
Asfalt is een bijzondere, originele en erg pakkende roman. Het is een bijzonder, tikkeltje spannend maar ook verrassend verhaal dat bestaat uit twee verhaallijnen van studenten die besluiten naar Boedapest te liften. Beide verhaallijnen zijn erg goed, indrukwekkend en mooi uitgewerkt. Het is een onstuimige reis, met bizarre, verrassende en spannende gebeurtenissen. Daarbij weet Niels Van Droogenbroeck direct je nieuwsgierigheid te wekken met de verdwijning van Yassin en wat er precies heeft plaatsgevonden tijdens deze reis. Hierbij maken de vier personages een verandering door die hun leven compleet verandert.
Ik heb echt mega genoten van dit boek. Twee verhalen over duo’s die liften naar Boedapest. Verschillende verhalen, maar toch een parallel. De moed die nodig is om echt te durven zijn wie je bent, de angst om afgewezen te worden, het gevoel om echt gezien te worden en ook het gevoel om alleen op de aardbol te zijn, de kick van het onbekende en ook de kick van onbekende mensen leren kennen, de vrijheid/vlucht van afhankelijk zijn van anderen, echte vriendschap, liefde en nog zoveel meer
In 2022 maakte televisie-redacteur Niels van Droogenbroeck zijn debuut als auteur met de roman Limonade met pulp, ondanks dat hij op nog maar zestienjarige leeftijd al een eerste boek schreef, dat overigens niets geworden is. Zelf zegt hij hierover dat hij daarmee wel heeft laten zien dat hij wíl schrijven. Dit bewijst hij andermaal, want in juni 2025 werd Asfalt uitgebracht.
Hierin maakt de lezer kennis met twee koppels die onafhankelijk van elkaar besluiten naar de Hongaarse hoofdstad Boedapest te liften. Het eerste stel, de vrienden Jules en Yassine, reizen tijdens de zomervakantie al jaren samen, maar bereiken deze keer hun bestemming niet. Na de onverwachte en plotselinge verdwijning van Yassine is Jules’ eindpunt het politiebureau. De andere twee, Do en Stef, hebben elkaar pas één keer ontmoet, maar hebben een gemeenschappelijke vriend die sinds kort in Boedapest studeert. Ze besluiten hem te bezoeken, krijgen onderweg een hechtere band en worden verliefd op elkaar. Hierdoor worden ze wel gedwongen een keuze te maken.
De roman begint met een scène in het politiebureau waardoor de lezer nieuwsgierig wordt naar de aanleiding van de ondervraging van Jules. Daarnaast heeft dit eerste hoofdstuk iets weg van een thriller, waardoor er eveneens een lichte spanning ontstaat. Beide elementen zorgen er in ieder geval voor dat je meteen bij het verhaal betrokken bent. Vervolgens gaat de plot vijf dagen terug in de tijd en maak je eerst kennis met Jules en Yassine en later met de andere twee: Do en Stef. De verhaallijnen van de twee duo’s, die overigens onafhankelijk van elkaar reizen (aan het eind van het boek blijkt waarom) wisselen elkaar af, maar hebben één overeenkomst: hun liftactiviteiten.
Tijdens hun onderneming ontmoeten ze mensen van allerlei pluimage en het merendeel van hen, zo niet iedereen, is nogal markant. De lifters belanden daarnaast regelmatig in bizarre, onwaarschijnlijke en absoluut uitzonderlijke situaties. Dit zorgt voor soms kolderieke, maar ook weleens hachelijke taferelen. Omdat de auteur deze momenten bijzonder beeldend beschrijft, kan de lezer zich erg goed voorstellen hoe dit er allemaal uit moet zien. Vanwege de perspectiefwisselingen en de vele gebeurtenissen heeft het verhaal een hoog tempo, vlieg je er als een concorde doorheen en hoef je je geen seconde te vervelen. Hoewel de auteur de personages niet heel uitgebreid beschrijft, krijg je wel degelijk een goede indruk van hen, in ieder geval ruim voldoende om hen te kunnen karakteriseren.
De schrijfstijl van Van Droogenbroeck is vlot, toegankelijk en eigentijds. Wat erg sterk van hem is, is dat hij het taalgebruik heeft afgestemd op de personages. Zo maken Jules en Yassine bij tijd en wijle gebruik van straattaal, terwijl dit niet geldt voor de ingetogener Do en Stef. Leuk is dat de auteur de plot heeft doorspekt met woordgrappen, woordspelingen en andere taalgrapjes. Toch sluit hij zijn ogen evenmin voor diverse maatschappelijke thema’s, want onderwerpen als klimaatverandering, dementie, identiteitsproblematiek (en nog een aantal andere) heeft hij heel geraffineerd in de plot verwerkt. Behalve een groot aantal luchtige scènes en omstandigheden wordt er dus ook voldoende aandacht besteed aan serieuzere zaken.
Aan het eind van de plot komen de afzonderlijke verhaallijnen samen en eenmaal zover staat de lezer een tweetal onverwachte verrassingen te wachten, waarvan er een eigenlijk niet eens zo heel erg verbazingwekkend is. Hiermee heeft de roman wellicht een afsluiting die niet iedereen zal bevredigen of bekoren, maar wel in de lijn der gebeurtenissen past. Al met al is Asfalt een onderhoudende roadtrip waarin zowel humoristische, aandoenlijke, trieste en mooie momenten voorkomen.
Naar jaarlijkse traditie gaan Jules en Yassine samen liften. Dit jaar is Boedapest hun bestemming, maar de weg van de vrienden leidt niet naar de Hongaarse hoofdstad. Voor Jules eindigt de trip in een politiekantoor. Van Yassine is geen spoor meer. Ook Do en Stef trekken naar Boedapest. Het is hun eerste liftreis en ze moeten meteen vluchten voor een gewapende boer, worden voor dood achtergelaten langs de autosnelweg en gaan op tour met een beginnende rockband. Maar onderweg groeien ze ook naar elkaar toe. Hun ontluikende liefde stelt hen voor een hartverscheurende keuze. Asfalt is een verhaal over twee reizen die naar één bestemming leiden. Overgeleverd aan de gratie van de onbekenden die hen een lift geven, maken vier jongeren een tocht die hun leven voorgoed zal veranderen.
Wat ben ik dankbaar dat dit boek op mijn pad is gekomen, tegen de achtergrond van de Toscaanse heuvels lifte ik mee naar Boedapest. Zelf heb ik de moed niet om met mijn duim omhoog langs de autosnelweg te staan maar Niels heeft mij toch het gevoel gegeven dat ik er bij was.
Jules heeft grote plannen om de documentaire te maken die hij wil indienen als afstudeerproject. Reizen zoals de hippies in de jaren '60 deden, met enkel een rugzak en een stuk karton. De vrienden vertrekken met Boedapest als bestemming en bijzonder veel goesting. Dat Yassine wat stiller is dan normaal, hoeft niets te betekenen ... toch ?
Stef wil zijn beste vriend Dennis opzoeken die op Erasmus is in Boedapest, de goedkoopste manier om daar te raken is door te liften. Om niet alleen langs de kant van de weg te hoeven staan nodigt hij Do uit om hem te vergezellen. Alleen heeft Do een bepaalde aantrekkingskracht op iedereen waarmee ze in contact komt.
De sterkte van dit boek zit hem in het nostalgische aspect, vanaf de 1e bladzijde krijgt de schrijver het voor elkaar om je de knop te doen omdraaien. Je verantwoordelijke volwassen zelf blijft thuis achter en je staat opnieuw aan het begin van je leven, met die onbezorgde flair en de onbeschreven jaren die nog voor je liggen.
De herkenbaarheid van die gevoelens kwamen als een boomerang op mij af, de tijd dat iedereen de hits van de Backstreet Boys woord voor woord meekweelde en de zomers eindeloos en heet waren. Zomers die elk hun eigen verhaal hadden vol gevoelens waar je nog geen raad mee wist.
De vluchtige ontmoetingen met iedere chauffeur die hen een lift gaf werden mini verhaaltjes die een extra cachet aan het verhaal gaven. Ik vond het steeds spannend bij wie ze nu weer in de wagen gingen stappen.
Door het sappig taalgebruik doorspekt met Vlaamse en Engelse invloeden vergat ik dat ik een fictief boek aan het lezen was. Soms voelde ik mij gewoon tussen vrienden, waarbij de ene anekdote na de andere voorbijkwam. De eigen ervaringen van de schrijver zorgden hierbij zeker voor de realistische weergave.
Er zit vaart in het boek en het ademt verwachting, vriendschap en ontluikende liefde. De verschillen tussen de 2 reisgezelschappen wordt goed geschetst, bij de ene gaat het er al wat ruwer aan toe dan bij de andere. Boys will be boys?!
Het einde is zo eenvoudig en toch zo magistraal uitgewerkt, zo voor de hand liggend en toch zag je het niet aankomen. Net zoals de volgende bocht in de weg.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ Bedankt voor deze rit Niels en @standaarduitgeverij voor het recensie exemplaar
In Asfalt volgen we twee duo’s die elk op hun eigen manier liftend onderweg zijn naar Boedapest. Voor Jules en Yassine is liften geen nieuw terrein. Wat begint als een avontuurlijke onderneming, mondt echter uit in chaos: Jules eindigt op het politiebureau en Yassine is spoorloos verdwenen.
Tegelijkertijd maken ook Stef en Bo – de vriendin van Stef’s beste vriend Dennis – de reis naar Hongarije. Dennis zit daar voor een uitwisselingsjaar, en Stef wil hem verrassen door Bo mee te nemen. Stef en Bo kennen elkaar amper, maar de gedeelde liftervaring vol onverwachte ontmoetingen brengt hen gaandeweg dichter bij elkaar.
“Asfalt” is het 2de boek van de Vlaamse televisiemaker Niels van Droogenbroeck. In zijn boek kiest hij voor een structurele afwisseling tussen beide reisverhalen. Elk hoofdstuk zoomt in op een van de twee duo’s, wat zorgt voor een gebalanceerd tempo en een breder perspectief. De afwisseling houdt de lezer alert en betrokken, en geeft ruimte aan contrasten in stijl en sfeer.
Bij Jules en Yassine is de toon vaak wat rauwer en waziger, passend bij hun gebruik van drugs en het mistige, soms dromerige bewustzijn dat daarmee gepaard gaat. Hun dialogen bevatten regelmatig jongerentaal, wat realistisch overkomt – zeker herkenbaar als je zelf met jongeren leeft of werkt. Je voelt ook snel dat er een zekere afstand is tussen beiden, ondanks hun jarenlange vriendschap.
Bo en Stef daarentegen bewegen zich in een vriendelijker, meer gemoedelijk universum. Ondanks hun onderlinge onzekerheden en de ongemakkelijke situaties waarin ze terechtkomen, is de toon luchtiger. Er zit warmte in hun interacties en de onderlinge spanning wordt regelmatig doorspekt met humor. De nadruk ligt bij hen meer op verbinding, persoonlijke groei en kleine menselijke momenten.
De schrijfstijl van Niels Van Droogenbroeck is vlot, toegankelijk en eigentijds. Zijn taalgebruik is helder, zonder poespas, wat het verhaal makkelijk leesbaar maakt. Tegelijkertijd weet hij sfeer en karakter goed over te brengen, mede dankzij het gevarieerde taalgebruik per personage en het spel met verschillende vertelperspectieven.
De vele ontmoetingen met chauffeurs onderweg bieden de auteur de kans om korte, krachtige karakters neer te zetten – miniportretten die bijdragen aan het grotere geheel. Deze ontmoetingen zorgen niet alleen voor afwisseling, maar geven het verhaal ook kleur en vaart.
Asfalt is een meeslepend roadtripverhaal met voldoende diepgang en contrast. Door te spelen met perspectief, toon en sfeer, weet de auteur zowel de lichtheid van het liften als de zwaardere onderstromen van persoonlijke onzekerheden en verlangens invoelbaar te maken.
Niels Van Droogenbroeck is een Vlaamse televisiemaker en schrijver. Hij werkt sinds 2014 als redacteur voor VTM en debuteerde in 2022 met Limonade met pulp, een roman die al meteen opviel door zijn originele vertelstructuur en speelse toon. Asfalt is zijn tweede roman, waarin hij opnieuw jongvolwassenen op een kruispunt in hun leven portretteert, dit keer tegen de achtergrond van een zinderende roadtrip.
Asfalt volgt twee duo’s die al liftend richting Boedapest trekken: Stef en Do, die hun vriend Dennis willen verrassen, en Jules en Yassine, voor wie liften een jaarlijkse traditie is. Wat begint als een luchtige zomerse trip, krijgt al snel een donker randje. Yassine verdwijnt spoorloos vlak voor aankomst, en Jules belandt op een politiekantoor. Ondertussen groeien Stef en Do naar elkaar toe, wat hun relatie met Dennis op scherp zet. Wat dit verhaal zo intrigerend maakt, is hoe de twee verhaallijnen subtiel in elkaar grijpen. De personages kruisen elkaars pad op lifthotspots, en de lezer voelt dat er meer aan de hand is dan toeval. De spanning wordt slim opgebouwd via flashbacks en politieverhoren, waardoor je constant wil doorlezen. Het is geen standaard coming-of-age, maar eerder een mix van romantiek, mysterie en een vleugje melancholie.
Van Droogenbroeck schrijft met vaart en flair. Zijn dialogen zijn levendig, soms zelfs ronduit hilarisch, en de afwisseling tussen perspectieven houdt het tempo hoog. De schrijfstijl is toegankelijk zonder oppervlakkig te worden, en de humor - al dan niet via woordgrapjes - is een opvallend element. Al moet gezegd: sommige woordspelingen zijn zó flauw dat ze eerder afleiden dan verrijken. (“Da’s bon” als reactie op Bonn, bijvoorbeeld.)
Hoewel Asfalt vlot leest en de structuur goed in elkaar zit, zijn er enkele minpunten zoals de overvloed aan excentrieke lifters maakt het verhaal minder geloofwaardig voor mij. En sommige woordgrappen zijn eerder storend dan grappig. Of misschien net niet mijn soort humor.
Asfalt is een bruisende roadtrip vol onverwachte ontmoetingen, ontluikende liefde en sluimerende spanning. Een boek dat je meesleept, maar af en toe ook doet fronsen.
Niels Van Droogenbroeck maakt televisie en schrijft verhalen. In 2022 debuteerde hij met de roman ‘Limonade met pulp‘. Tussen 2009 en 2019 ondernam hij verschillende grote liftreizen, die de inspiratie vormden voor zijn nieuwste boek ‘Asfalt’.
Het verhaal
Jules en zijn vriend Yassine trekken liftend door Europa met als eindbestemming Boedapest, en dit zonder smartphone. Dat betekent geen WiFi en geen Google Maps.
Onderweg beleven ze allerlei avonturen, ze lachen veel en roken geregeld een jointje — maar hun reis eindigt abrupt. Jules belandt op een politiekantoor, en van Yassine ontbreekt elk spoor…
Twee duo’s, twee reizen, één bestemming: Boedapest
Tegelijkertijd liften ook Do en Stef naar Boedapest, waar Dennis — Do’s vriend en Stef’s beste maat — als Erasmusstudent verblijft. Hun eerste liftreis begint heftig: ze moeten vluchten voor een gewapende boer, worden voor dood achtergelaten langs de snelweg en belanden op tournee met een beginnende rockband. Maar gaandeweg groeien ze naar elkaar toe. Hun ontluikende liefde dwingt hen tot een hartverscheurende keuze…
‘Asfalt’ is een roman die leest als een trein. In twee verhaallijnen volgen we vier jongeren die, afhankelijk van de goodwill van onbekenden, liftend hun weg zoeken. Onderweg ontstaan onverwachte vriendschappen en nieuwe inzichten. Thema’s als vriendschap, vrijheid, liefde, avontuur en de grilligheid van het leven vormen de rode draad in dit meeslepende verhaal.
‘Asfalt’ van Niels Van Droogenbroeck is een rauw en meeslepend verhaal over verdwalen, verbinden en de onvoorspelbaarheid van de weg vooruit. Deze reis door landschappen en levens is een aanrader voor liefhebbers van spanning en literaire kwaliteit!
Wauw. Gewoon: wauw. Je weet dat je een goed boek vasthebt als je halverwege denkt: “Oké, ik neem nog één hoofdstukje”, en vervolgens om 3 uur ’s nachts in je bed zit te sniffen met je leesbril scheef op je neus. Asfalt is zo’n boek. Niels, chapóu (ja, met zo’n chique accent op de o) dat je van vier personages zo’n rollercoaster van emoties hebt kunnen maken.
Liefde, verdriet, geluk, drama, een beetje existentiële crisis en af en toe een kreet van “NEE! DAT GA JE NIET DOEN!” — dit boek heeft het allemaal. De twee verhaallijnen zijn als een zak gemengde snoep: je denkt “oh leuk, een dropje”, maar dan blijkt het een zure mat van pure emotie te zijn. Heerlijk!
Ik heb gelachen, ik heb gehuild, en ik heb mijn coktail laten warm worden omdat ik vergat dat ik een mens ben met verantwoordelijkheden. Dit boek is gevaarlijk goed. En dan bedoel ik: gevaarlijk als in “ik lees dit liever dan dat ik het zwembad duik”. En dat zegt wat.
Dus ja, Asfalt krijgt van mij vijf sterren, een staande ovatie, en misschien zelfs een brief naar de uitgever waarin ik vraag of Niels alsjeblieft een vervolg wil schrijven. Of gewoon nog iets. Alles eigenlijk.
Ga je op vakantie? Neem Asfalt mee. Ga je niet op vakantie? Lees het op je balkon met zonnecrème op, voor het gevoel. Maar lees het. Want als je jezelf één cadeau gunt dit jaar, laat het dan dit boek zijn (en misschien een zakdoek of twee).
Niels’ nieuwste boek leest zoals het liftavontuur dat beschreven wordt. Vanaf de eerste pagina stap je zelf mee in en laat je je gewillig meevoeren richting Boedapest. Twee duo’s van vrienden/kennissen trekken samen op pad, elk met hun eigen verhalen en innerlijke worstelingen. De ontknoping is ronduit smullen: onverwacht, scherp en toch helemaal kloppend binnen het geheel. Wat dit boek extra bijzonder maakt, zijn de taalvondsten. De speelse woordspelingen, dadjokes en subtiele - en minder subtiele - knipoogjes naar muziek en televisie zorgen voor een extra laag leesplezier. Niels schrijft rijk, beeldend en levendig. Geen enkele pagina voelt overbodig. Dit is een boek sleept je mee. Een absolute aanrader voor wie houdt van taalplezier, verrassende wendingen en een verhaal dat je van begin tot eind in zijn greep houdt.
Een boek dat u van’t begin tot het einde vasthoudt! De perfecte combo van niet-te-houden spanning en jeugdige romantiek. Niels slaat de nagel op de kop met Asfalt, alsof je mee aan het liften bent, gewikkeld in een laagje humor en met prachtige beeldspraak. Dit boek mag wat mij betreft dikke prijzen winnen!!!
Wat een goed boek. Dankzij de zeer goede schrijfstijl wil je echt graag blijven lezen. Het is spannend, meeslepend met verrassende wendingen. Ik vond het jammer dat het boek gedaan was. Zeker een aanrader!
Liften. Je laten rondrijden door mensen die je niet kent, in een streek of land waar je misschien nog nooit geweest bent. Absoluut niets voor mij. Maar de hoofdpersonages van het boek Asfalt, Jules, Yasine, Do en Stef, denken daar duidelijk anders over.
Jules en Yasine zijn twee vrienden die elk jaar gaan liften. Deze keer gaat hun tocht richting Boedapest. Helaas verloopt die reis minder rooskleurig dan gehoopt. Ook Stef en Do zijn onderweg naar de Hongaarse hoofdstad. Ze hebben nog nooit samen gelift. Stef is op weg naar een vriend die daar studeert, en Do, de vriendin van die vriend, komt als verrassing mee. Naarmate hun reis vordert, leren ze elkaar steeds beter kennen. Misschien zelfs beter dan ze zelf verwacht of gewild hadden.
Bij deze wil ik Asfalt meteen bombarderen tot mijn zomertip van dit jaar. Het verhaal leest als een trein en boeit vanaf de eerste pagina. Aanvankelijk vreesde ik dat twee verhaallijnen in één boek verwarrend zouden zijn, maar ze vloeien naadloos in elkaar over. Veel scènes geven je een instant vakantiegevoel. De spanning wordt bovendien goed opgebouwd, waardoor ik helemaal in het verhaal werd meegezogen. Beide verhaallijnen werken toe naar een ontknoping, en het einde was voor mij behoorlijk verrassend.
Niels Van Droogenbroeck laat de personages echt tot leven komen. Hun dialogen zijn in spreektaal geschreven, wat ze net heel realistisch en geloofwaardig maakt. De auteur heeft zelf ervaring met liften, en dat merk je, die ervaring is mooi verweven in het verhaal.
Kortom, ik heb enorm genoten van dit boek. Al blijf ik in de toekomst toch liever kiezen voor het vliegtuig of de trein dan met mijn duim langs de weg te staan.
ASFALT is mijn nieuw lievelingsboek. Het is een liefdesverhaal én een mysterie, kortom alles wat ik zoek in een boek. Het is ontroerend, grappig en spannend tegelijkertijd. Het leest enorm vlot en de laatste 150 pagina’s kon ik zelfs niet stoppen met lezen omdat ik zo graag wou weten hoe het afliep. En wat een einde. Grandioos. Verrassend en zeer bevredigend hoe alles op het einde samenkomt en wordt afgewikkeld. Het boek zit heel goed in elkaar, en ik vond het ook leuk hoe elke lift een verhaaltje op zich was, met de lift van Otto en Margaretha als mijn persoonlijke favoriet. 🥹❤️