Ένας ταξιδιώτης που διέσχιζε τα βουνά συνάντησε έναν ηλικιωμένο άντρα που πάλευε να φυτέψει μια μικρή αμυγδαλιά. Γνωρίζοντας πως οι αμυγδαλιές θέλουν πολλά χρόνια για να μεγαλώσουν, είπε στον άντρα: "Μου φαίνεται παράξενο που ένας άντρας στην ηλικία σου φυτεύει ένα δέντρο που αργεί τόσο πολύ να μεγαλώσει!" Και ο γέροντας απάντησε: "Μου αρέσει να ζω τη ζωή μου σύμφωνα με δυο αρχές. Η μια είναι ότι θα ζήσω για πάντα. Η άλλη, ότι αυτή είναι η τελευταία μου μέρα". Μια συλλογή από τις πιο όμορφες, χιουμοριστικές και διδακτικές ιστορίες από τις αρχαίες πνευματικές παραδόσεις της Ανατολής, τον Ταοϊσμό, τον Βουδισμό και το Ζεν, που καταφέρνουν και μας μεταδίδουν την αληθινή Σοφία της Ζωής. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Ο Τσι Χσινγκ Τζου ήταν εκπαιδευτής κοκόρων για λογαριασμό του βασιλιά Χσουάν. Εκπαίδευε ένα υπέροχο πτηνό και ο βασιλιάς ρωτούσε συνεχώς αν ο κόκορας ήταν έτοιμος για μάχη. << Όχι ακόμα >>, απαντούσε εκείνος. << Είναι γεμάτος φωτιά. Είναι έτοιμος για να ξεκινήσει καυγά με οποιοδήποτε πουλί. Είναι ματαιόδοξος και σίγουρος για τη δύναμή του >>. Μετά από δέκα μέρες ο βασιλιάς τον ξαναρώτησε και εκείνος απάντησε ξανά : << Όχι ακόμα. Κάθε φορά που ακούει ένα πουλί να κρώζει, φουντώνει >>. Δέκα μέρες αργότερα είπε : << Όχι. Έχει ακόμα θυμωμένη όψη και συνεχίζει να πεταρίζει >>. Μετά από άλλες δέκα μέρες ο εκπαιδευτής είπε τελικά : << Είναι σχεδόν έτοιμος. Όταν ένα άλλο πουλί κρώζει, τα μάτια του ούτε που πεταρίζουν. Στέκεται ακίνητος σαν ξύλο. Είναι πια ώριμος μαχητής. Μόλις τον δουν τα άλλα πουλιά θα φύγουν τρέχοντας μακρυά του >>.
( " ο μαχητής κόκορας " από τις ιστορίες του τάο )
Αρκετά καλό. Μικρές ιστορίες της Ανατολής. Κάποιες μου άρεσαν πολύ. Υπάρχουν βέβαια και κάποιες που δεν μ'εντυπωσίασαν ίσως γιατί δεν κατάλαβα το νόημα τους.