Instrucións para tomar café

by Manuel Núñez Singala

Un concentrado de narracións que inclúe, en pouco máis dun cento de páxinas, catro volumes diferentes: un libro de reclamacións, un libro de estilo, un libro de instrucións e un libro de contos. Os temas dos relatos poden dar unha pista, ou se cadra todo o contrario: estes textos están escritos partindo do que parece non ser, condición sine qua non para chegar a ser algo. Entre eles, por exemplo, un "libro de instrucións" para non galegos dirixido precisamente a estes.
Así, algúns títulos que falan de seu: "Cocido familiar", "Amputado", "Gastronomía transfronteiriza", "Poesía oriental", "Instrucións para parecer intelixente", "Instrucións para parecer galego I, II e III", "Instrucións para falar do tempo", "Sacrificio", "Competencia" e "Pro - dutividade". Neste conxunto de relatos indágase sobre nós mesmos, sobre o que nos fai grandes como seres humanos e tamén arredor das nosas mesquindades, sobre o que nos define como persoas e como galegos, e todo isto dende a ironía, cunha perspectiva impregnada de humor e retranca.

144 pages, Paperback

First published January 1, 2014

Reviews

[Andrea Vilar López]

Libro cheo de inxenio, humor intelixente, crítica e retranca.
Estructurado moi orixinalmente en catro “tipos de libros”: libro de reclamacións, libro de estilo, libro de instruccións e libro de contos. Lectura rápida, doada e amena!!! Ideal para comezar un club de lectura;)

[Moisés]

Pequenas pezas que queren ser inxeniosas e críticas, valéndose da ironía e dun humor que xoga cos tópicos da nosa sociedade, a galega. Pero, con excepcións, non me divertiron nin me sorprenderon moito, polo que non pasou dunha lectura entretida pero algo baleira.

[Clauu]

Es muy original, me gustó mucho

[Nano]

Outro libro de relatos, neste caso algúns moi breves, o que para min xa é un punto ao seu favor. Ademais, nesta colección xógase moito coa linguaxe e co humor. Son un firme defensor da comedia, moitas veces ignorada pola crítica e o canon cultural como se facer rir fose menos que facer chorar, cando o segundo é moito máis doado que o primeiro. Con todo, o meu problema con Instrucións para tomar café non é tanto a forma nin o estilo, senón o tema. Non preciso outra peza de literatura galega que me explique como somos os galegos e as nosas peculiaridades: nin chanzas sobre o noso sentido do humor, nin reflexións sobre a nosa relación coa lingua ou sobre o diferentes que somos. O galego non é o pobo elixido polo sentido do humor nin pola "riquiñez" nin polo autoodio; somos un pobo máis que, para construír país, debe saír dos esquemas de sempre. A literatura galega debe explorar máis xéneros e máis universos que o noso propio. É por iso que desfruto moito máis dos contos cando se afastan destes temas e posicións; por exemplo, cando exploran o sistema económico ou a natureza humana sen etiquetas. O último bloque, no que se reformulan contos tradicionais, é un bo exemplo disto, co conto de Brancaneves como o máis interesante de todos. Aínda que o autor demostra un sentido do humor intelixente e bos xogos de palabras, o peso do tópico identitario acabou por lastrar a miña experiencia.

[Joaquim]

Pequenos relatos, muito originais, que se adentram no mais profundo do ser de cada galego e galega, com os que qualquer habitante do país, ou mesmo um simple visitante, pode encontrar ligação, por muito pequena que esta for. Nossos vícios e nossas virtudes levadas ao papel com muita ironia, humor e retranca. Se andas à procura de um livro para dar em aniversários, no Natal... este é um acerto quase seguro.

[Begoña]

Que libro máis orixinal e simpático! Cunha mirada moi divertida o autor analiza tópicos e desmonta certezas, actualizándonos contos infantís e distorsionando anécdotas. O xénero escollido é o da narración, a narración breve e mesmo brevísima.

[Cazadora de Historias]

Relatos curtos, frescos e que en forma de humor fan unha sátira a situacións da actualidade que debemos ir cambiando pouco a pouco. Gracias a literatura coma esta podemos darnos conta destas realidades. Ademais, tamén ten outro tipo de historias sen tanto trasfondo pero igualmente recomendables. Vouche seguir a pista Manuel Núñez Singala.

[AloeB]

Quizais fáltame un pouco da subxectividade, pero unha escritura simple de Manuel Núñez Singala simplemente encántame. Os contos cortos cunha idea aguda que sorprende e pica ao lector. Mais gustoume o libro de instrucións, que de feito pola miña experiencia describe moi ben as maneiras dalgunhos galegos.

[Óscar Martínez]

os meus compañeiros de chollo fixolles gracia

[Marcel]

Non son lector habitual de contos pero estes encantáronme. Moi divertidos e cun humor intelixente, cheos de retranca e moi orixinais. Que se lean tan rápido é a parte mala.

[Ángela Santamaría]

Me lo leí para la clase de gallego y a veces me hacía gracia pero lo vi infantilón y ahorrable