" Η ελληνοκεντρικότητα του Φασιανού δεν τον εμπόδιζε να είναι διεθνής ζωγράφος. Το ιδιαίτερα προσωπικό ιδίωμα γραφής και αφηγήσεώς του καταφέρνει και πραγματώνει όχι μόνο φαντασιώσεις του Έλληνα θεατή, αλλά και κάθε ανθρώπου που μπορεί να επικοινωνεί με την τέχνη. Θυμάμαι πάντα την έντονη συγκίνησή μου όταν, επιστρέφοντας από το Παρίσι, σταμάτησα να δω στη Βενετία την Μπιενάλε και φυσικά το ελληνικό περίπτερο. Είχε σταλεί τότε από το Υπουργείο Πολιτισμού ο Αλέκος Φασιανός. Κοιτάζοντας εκστατικά τα μαγικά εκείνα έργα –νωχελικές γυναίκες με κόκκινα ρούχα ξαπλωμένες σε δωμάτια με μαυρόασπρα πλακάκια, μύγες αιωρούμενες, ανοιχτά παράθυρα με θέα την Ακρόπολη και φως της Αττικής απαστράπτον–, έμεινα άφωνος. Είχα μεταβεί μαγικά στην Ελλάδα."
Ο Αλέκος Φασιανός ήταν Έλληνας ζωγράφος. Γεννήθηκε στην περιοχή της Πλάκας στην Αθήνα. Σπούδασε βιολί στο Ωδείο Αθηνών και ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών το διάστημα 1956-1960 στο εργαστήριο του Γιάννη Μόραλη. Μελέτησε την αρχαία ελληνική αγγειογραφία και τη Βυζαντινή εικονογραφία. Παρακολούθησε μαθήματα λιθογραφίας στην École des beaux-arts του Παρισιού, με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης (1962-1964), κοντά στους Clairin και Dayez. Το 1966 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, ενώ από το 1974 ζούσε και εργαζόταν στο Παρίσι και την Αθήνα.
Από το 1959, χρονιά της πρώτης ατομικής του παρουσίασης στην Αθήνα, έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από εβδομήντα ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Παρίσι, Μόναχο, Τόκυο, Αμβούργο, Ζυρίχη, Μιλάνο, Βηρυτό, Στοκχόλμη, Λονδίνο και αλλού. Συμμετείχε επανειλημμένα σε ομαδικές εκθέσεις και γνωστές διεθνείς διοργανώσεις ανά την υφήλιο. Ο Φασιανός ασχολήθηκε επίσης με τη χαρακτική, το σχεδιασμό αφισών, καθώς και τη σκηνογραφία, συνεργαζόμενος κυρίως με το Εθνικό Θέατρο (Αμερική του Κάφκα σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού, 1975, Ελένη του Ευριπίδη, 1976, Όρνιθες του Αριστοφάνη, 1978 κ.ά.). Ανέλαβε την εικονογράφηση αρκετών βιβλίων, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, γνωστών ποιητών και συγγραφέων. Έχει επίσης εκδώσει και δικά του κείμενα, πεζά και ποιητικά.
Για το σύνολο της δουλειάς του έχουν γυριστεί τέσσερις ταινίες για την ελληνική και τη γαλλική τηλεόραση, ενώ κυκλοφορούν μονογραφίες που αναφέρονται στην εικαστική παραγωγή του. Το 1999 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ σε τιμητική (μη εκλόγιμη) θέση.