What do you think?
Rate this book
The Triangle of Power: Rebalancing the New World Order
How the world broke—and how we can still save it
The liberal world order that emerged after World War II—and expanded triumphantly following the Cold War—is unraveling. Multilateral cooperation is giving way to multipolar rivalry and conflict. Global norms are eroding. What comes next will define the rest of the century, so the search is on for a new global framework—a rebalancing of power.
In The Triangle of Power, Finnish President Alexander Stubb argues that we are living through a hinge moment in history, akin to 1918, 1945, or 1989. A new international system is taking shape, driven by three major the Global West, the Global East, and the Global South. At the center is the escalating competition between the United States and China, as both try to forge bilateral deals and regional alliances, but it is the Global South that will ultimately determine whether the future tilts toward cooperation or fragmentation.
Drawing on decades at the front lines of diplomacy and blending personal insight with political and academic experience, Stubb delivers a passionate call for values-based realism and dignified foreign policy—and warns that unless the West learns to listen, it will lose its place in the world it once built.
The liberal world order that emerged after World War II—and expanded triumphantly following the Cold War—is unraveling. Multilateral cooperation is giving way to multipolar rivalry and conflict. Global norms are eroding. What comes next will define the rest of the century, so the search is on for a new global framework—a rebalancing of power.
In The Triangle of Power, Finnish President Alexander Stubb argues that we are living through a hinge moment in history, akin to 1918, 1945, or 1989. A new international system is taking shape, driven by three major the Global West, the Global East, and the Global South. At the center is the escalating competition between the United States and China, as both try to forge bilateral deals and regional alliances, but it is the Global South that will ultimately determine whether the future tilts toward cooperation or fragmentation.
Drawing on decades at the front lines of diplomacy and blending personal insight with political and academic experience, Stubb delivers a passionate call for values-based realism and dignified foreign policy—and warns that unless the West learns to listen, it will lose its place in the world it once built.
- GenresPoliticsNonfiction
216 pages, Paperback
Published January 13, 2026
22 people are currently reading
359 people want to read
About the author
Alexander Stubb
18 books33 followersCai-Göran Alexander Stubb (Finland Swedish pronunciation: [ˈkɑi ˈjœːrɑn ɑlekˈsɑndær ˈstʉbː], born 1 April 1968) is a Finnish politician who has been the 13th president of Finland since 2024. He previously served as Prime Minister of Finland from 2014 to 2015.
Rising in politics as a researcher specialised in the affairs of the European Union, he was elected to the European Parliament in 2004 as a member of the National Coalition Party. In 2008, Stubb was appointed Minister for Foreign Affairs. In 2011, he was elected to the Finnish Parliament for the first time as an MP with the second-highest vote count in the election. He was then appointed Minister for European Affairs and Trade in the Cabinet of Jyrki Katainen.
Rising in politics as a researcher specialised in the affairs of the European Union, he was elected to the European Parliament in 2004 as a member of the National Coalition Party. In 2008, Stubb was appointed Minister for Foreign Affairs. In 2011, he was elected to the Finnish Parliament for the first time as an MP with the second-highest vote count in the election. He was then appointed Minister for European Affairs and Trade in the Cabinet of Jyrki Katainen.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
January 2, 2026
Eesti keeles teos “Võimukolmnurk. Uue maailmakorra tasakaalustamine”. Sobiv jätk ja täiendus Stoltenbergi vahikorrale. Võimalus kaasa ja edasi mõelda, kompassi seada.
Ida, lääs ja lõuna. Multilateraalsus vs multipolaarsus. Korrast, kaosest ja kriisist koostööni. Väärtuspõhine realism ja väärikus. Nii inimeste kui poliitika osas.
Ida, lääs ja lõuna. Multilateraalsus vs multipolaarsus. Korrast, kaosest ja kriisist koostööni. Väärtuspõhine realism ja väärikus. Nii inimeste kui poliitika osas.
January 20, 2026
In The Triangle of Power schetst Alexander Stubb de contouren van een nieuwe wereldorde. Meer zeggenschap voor de Global South, versterking van de Verenigde Naties en een hernieuwd multilateraal systeem gebaseerd op regels en waarden. Stubb begon aan het boek in 2020. Inmiddels is hij zichtbaar ingehaald door de geschiedenis. Toch is het boek interessant. Niet als routekaart naar de toekomst, maar als spiegel van westers elite-denken in een laat-systeemfase.
Het boek laat zien hoe diep de westerse bestuurlijke klasse zich heeft vastgezet in een vocabulaire van regels, normen en waarden, zelfs nu de orde die deze taal voortbracht aan het verdwijnen is.
Schets van het wereldtoneel
Stubb stelt zich een ambitieuze taak: het analyseren van de mondiale machtsverhoudingen en het formuleren van een nieuwe wereldorde. Het resultaat is per definitie incompleet, maar wordt in vlotte, toegankelijke stijl gepresenteerd. Hij verdeelt de wereld in drie blokken: het Westen (de liberale orde van na 1945), het Oosten (met China als kern en Rusland, Iran en Noord-Korea in de periferie) en de Global South (voormalig niet-gebonden landen, feitelijk een restcategorie).
Deze blokken worden politiek, economisch, technologisch en geopolitiek getypeerd. Ze staan met elkaar in competitie; Stubb’s inzet is om die competitie niet te laten ontaarden in conflict, maar te kanaliseren richting coöperatie. Als beschrijving is dit adequaat. Als analyse blijft het oppervlakkig: macht wordt geordend naar geografie, maar niet materieel verklaard.
Diplomatic myopia
Stubb is een product van de diplomatie. Opgeleid in de VS, gevormd in Brussel, Londen en Helsinki, en langdurig actief in internationale instituties. Zijn geloof in multilateralisme, internationale organisaties en de rules-based international order is consistent — en begrijpelijk vanuit het perspectief van een klein, open land als Finland.
Juist daarom is een passage uit hoofdstuk 4 onthullend. Over Europese integratie schrijft hij in retrospectief: *“I realize my view on the EU is naïve. I believed the benefits of European integration were obvious to everyone. I was wrong.”* Deze constatering dateert uit 2016. Dat is laat. De ongelijke verdeling van de baten van globalisering en EU-integratie was toen al uitgebreid gedocumenteerd door onder anderen Rodrik, Stiglitz en Autor. Oost-West-convergentieproblemen binnen de EU waren zichtbaar en politiek explosief.
Dit niet zien is geen moreel falen, maar een analytisch falen van een bestuurder die te lang binnen zijn institutionele bubbel opereerde.
Ontbrekende puzzelstukken
Stubb is uitgesproken normatief. Integratie is goed. Legitimiteit volgt uit rationele beleidskeuzes. Zijn centrale concept - values-based realism - volgt niet uit analyse, maar fungeert als reddingsplan. Het is een poging om dezelfde normatieve orde te herstellen die het Westen decennialang universeel heeft willen maken.
Wat ontbreekt is een serieuze analyse van falen. Waarom internationale instituties hun legitimiteit hebben verloren. Hoe regels structureel selectief zijn toegepast, met name door westerse staten. Over kapitalisme schrijft Stubb dat het groei heeft gegenereerd, maar dat politiek heeft gefaald in de verdeling daarvan. Die constatering blijft hangen. Er volgt geen analyse van machtsstructuren, geen institutioneel alternatief, geen politiek-economisch ontwerp voor een “nieuwe wereldorde”.
Populisme wordt benoemd als probleemversterker. De zorgen die populisten adresseren zijn volgens Stubb reëel, hun antwoorden ondeugdelijk. Maar ook Stubb blijft ons de antwoorden op deze vragen schuldig.
Een gefragmenteerde wereldorde
The Triangle of Power is een document van de laat-systeemfase waarin het Westen zich bevindt: de overgang van een monopolaire wereldorde naar een gefragmenteerde wereld. Het boek is analytisch en moreel overtuigd — als ik het mag zeggen: Stubb schrijft een tikkeltje arrogant — en tegelijkertijd circulair.
Stubb schreef geen gids voor een nieuwe wereldorde, maar een pleidooi om de oude orde met betere retoriek te redden.
Het boek laat zien hoe diep de westerse bestuurlijke klasse zich heeft vastgezet in een vocabulaire van regels, normen en waarden, zelfs nu de orde die deze taal voortbracht aan het verdwijnen is.
Schets van het wereldtoneel
Stubb stelt zich een ambitieuze taak: het analyseren van de mondiale machtsverhoudingen en het formuleren van een nieuwe wereldorde. Het resultaat is per definitie incompleet, maar wordt in vlotte, toegankelijke stijl gepresenteerd. Hij verdeelt de wereld in drie blokken: het Westen (de liberale orde van na 1945), het Oosten (met China als kern en Rusland, Iran en Noord-Korea in de periferie) en de Global South (voormalig niet-gebonden landen, feitelijk een restcategorie).
Deze blokken worden politiek, economisch, technologisch en geopolitiek getypeerd. Ze staan met elkaar in competitie; Stubb’s inzet is om die competitie niet te laten ontaarden in conflict, maar te kanaliseren richting coöperatie. Als beschrijving is dit adequaat. Als analyse blijft het oppervlakkig: macht wordt geordend naar geografie, maar niet materieel verklaard.
Diplomatic myopia
Stubb is een product van de diplomatie. Opgeleid in de VS, gevormd in Brussel, Londen en Helsinki, en langdurig actief in internationale instituties. Zijn geloof in multilateralisme, internationale organisaties en de rules-based international order is consistent — en begrijpelijk vanuit het perspectief van een klein, open land als Finland.
Juist daarom is een passage uit hoofdstuk 4 onthullend. Over Europese integratie schrijft hij in retrospectief: *“I realize my view on the EU is naïve. I believed the benefits of European integration were obvious to everyone. I was wrong.”* Deze constatering dateert uit 2016. Dat is laat. De ongelijke verdeling van de baten van globalisering en EU-integratie was toen al uitgebreid gedocumenteerd door onder anderen Rodrik, Stiglitz en Autor. Oost-West-convergentieproblemen binnen de EU waren zichtbaar en politiek explosief.
Dit niet zien is geen moreel falen, maar een analytisch falen van een bestuurder die te lang binnen zijn institutionele bubbel opereerde.
Ontbrekende puzzelstukken
Stubb is uitgesproken normatief. Integratie is goed. Legitimiteit volgt uit rationele beleidskeuzes. Zijn centrale concept - values-based realism - volgt niet uit analyse, maar fungeert als reddingsplan. Het is een poging om dezelfde normatieve orde te herstellen die het Westen decennialang universeel heeft willen maken.
Wat ontbreekt is een serieuze analyse van falen. Waarom internationale instituties hun legitimiteit hebben verloren. Hoe regels structureel selectief zijn toegepast, met name door westerse staten. Over kapitalisme schrijft Stubb dat het groei heeft gegenereerd, maar dat politiek heeft gefaald in de verdeling daarvan. Die constatering blijft hangen. Er volgt geen analyse van machtsstructuren, geen institutioneel alternatief, geen politiek-economisch ontwerp voor een “nieuwe wereldorde”.
Populisme wordt benoemd als probleemversterker. De zorgen die populisten adresseren zijn volgens Stubb reëel, hun antwoorden ondeugdelijk. Maar ook Stubb blijft ons de antwoorden op deze vragen schuldig.
Een gefragmenteerde wereldorde
The Triangle of Power is een document van de laat-systeemfase waarin het Westen zich bevindt: de overgang van een monopolaire wereldorde naar een gefragmenteerde wereld. Het boek is analytisch en moreel overtuigd — als ik het mag zeggen: Stubb schrijft een tikkeltje arrogant — en tegelijkertijd circulair.
Stubb schreef geen gids voor een nieuwe wereldorde, maar een pleidooi om de oude orde met betere retoriek te redden.
January 17, 2026
Fantastic read! Recommend you read it and then come back to it in 10years to see how things turned out.
There are decades when nothing happens and then there are weeks when decades happen.
Stubb frames our current era not just as a time of change, but as a "hinge moment" in history. He compares the mid-2020s to 1918, 1945, and 1989—windows of time where the world order is completely rewritten. If you’ve felt that the global rules are unravelling, this book explains exactly why and, more importantly, what comes next.
Reading this feels like holding a map while the ground is still shifting. It is an optimistic but unflinching look at how we can move from a world of "Multipolar Disorder" back to a functioning "Multilateralism." It’s a must-read for anyone who wants to understand why the next ten years will define the rest of the century.
"The West’s last chance is to convince the rest of the world that they are capable of dialogue instead of monologue."
There is a corresponding lecture on the same topic : https://youtu.be/4UlBK2KoG4g?si=r2JYL...
There are decades when nothing happens and then there are weeks when decades happen.
Stubb frames our current era not just as a time of change, but as a "hinge moment" in history. He compares the mid-2020s to 1918, 1945, and 1989—windows of time where the world order is completely rewritten. If you’ve felt that the global rules are unravelling, this book explains exactly why and, more importantly, what comes next.
Reading this feels like holding a map while the ground is still shifting. It is an optimistic but unflinching look at how we can move from a world of "Multipolar Disorder" back to a functioning "Multilateralism." It’s a must-read for anyone who wants to understand why the next ten years will define the rest of the century.
"The West’s last chance is to convince the rest of the world that they are capable of dialogue instead of monologue."
There is a corresponding lecture on the same topic : https://youtu.be/4UlBK2KoG4g?si=r2JYL...
Displaying 1 - 3 of 3 reviews