Koot graaft zich autobio

by Kees van Kooten

/ 9023406842 / Dutch literature / Nederlands / Dutch / Néerlandais / Niederländisch / soft cover / 20 x 13 cm / 164 .pp /

Genres: Humor, Biography, Nonfiction, Roman, Literature

164 pages, Paperback

First published October 1, 1979

Reviews

[José Van Rosmalen · Rating 4 out of 5]

Deze bundel met veertien korte verhalen verscheen in 1979 en heb ik na zovele jaren opnieuw met plezier gelezen. In die tijd waren Kees van Kooten en Wim de Bie erg bekend met hun uitzendingen ‘namens het simplistisch verbond’ bij de VPRO. De verhalen zijn meer autobiografisch dan hij daarvoor schreef. De meest indrukwekkende verhalen zijn die over zijn vader die in het begin van 1979 overleed zoals het verhaal ‘Het haar van mijn vader’. Ook zijn eigen jeugd komt in de verhalen terug met wat hij daarin weer herkent in zijn kinderen Kasper en Kim die toen nog heel jong waren. Een hilarisch verhaal gaat over een vertraagde vlucht van Kreta via Athene naar Amsterdam waarbij een groep Nederlandse toeristen noodgedwongen een nacht in een hotel verblijft en dit ontaardt in collectieve dronkenschap.
Als jongetje ging Kees met zijn vader naar een boekhandel. Daar was een meneer die boeken signeerde. De vader van Kees zei tegen die meneer dat Kees een acht voor Nederlands had en door wilde gaan in de letteren. De schrijver schreef in het boek ‘ voor Kees die door wil gaan in de letteren’. Het boek heette ‘Poespas’ , de auteur Simon Carmiggelt. Een vroege literaire erkenning die niet onverdiend is gebleken. Een amusant en hier en daar ook gevoelig boek.

[Wybrand · Rating 3 out of 5]

Je pakt eens iets uit de kast en dan blijkt het - op z'n 1979's - alleraardigst te zijn.

[Lucia Jane · Rating 4 out of 5]

Quote:

"Maar het houdt iets armoedigs, alleen in bad. Ik lig nog een tijdje naar mijn grote teen te kijken (grote teen, altijd leuk) die met de kraan speelt. Hij kan er helemaal in, maar ik hou hem tegen, want dat wordt vast blijven zitten: Help roepen, Blazersensemble forceert kamerdeur, Sheriff erbij, schiet de kraan eraf, bus trekt verder, maar ik naar het ziekenhuis, vanwege operatie grote teen."

[Hendrik Dejonckheere · Rating 3 out of 5]

Ik heb dit gelezen in het vliegtuig en de trein op weg naar Altea. Op de een of andere manier is dit een boek dat bij dit soort activiteiten past. Korte verhalen over de relatie met z’n vader, moeder en de attributen die in hun relatie herinneringen oproepen. Van Kooten als sporter en als treinreiziger die als een mr Bean er in slaagt zijn trein te verlaten en deze met z’n spullen erin te zien vertrekken. Simpele humor op z’n best.

[Anne van Els · Rating 5 out of 5]

Ontzettende leuke korte verhaaltjes van Van Kooten, die makkelijk wegwezen. Vooral het verhaal waarin hij als klein jongetje door zijn vader aan Simon Carmiggelt wordt voorgesteld als aanstaand schrijver, en het verhaal waarin hij met z’n moeder de reis aflegt die zijn dan inmiddels overleden vader altijd aflegde, zijn erg mooie verhalen.

[Peter Bartlema · Rating 3 out of 5]

Een van Kees van Kootens betere boeken. Als ik me niet vergis was het ook een van zijn succesvolste. De meeste besprekingen halen de herinneringen aan zijn vader aan als de hoogtepunten van het boek. Voor mij springt het liefdevolle kattenverhaal 'De dood van mijn poes' er uit.

[Sjors · Rating 4 out of 5]

Niet spectaculair, maar Kees van Kooten vertelt zo leuk. Meermaals hardop gelachen.

[Gerda · Rating 5 out of 5]

brilliant