Verkeerd verbonden

by Laura van der Haar

Laura van der Haar neemt je mee op een wonderlijke reis door stad, land en internet. Met een scherpe blik en een hart vol optimisme en levenslust ontdekt ze schoonheid in de meest onverwachte op de stoep, tijdens een Tinderdate, en zelfs in de frustrerende gesprekken met klantenservices. Haar antenne weet overal prachtige teleurstellingen en wonderbaarlijke lelijkheid te vinden, en maakt van willekeurige omstandigheden betekenisvolle verhalen.
Verkeerd verbonden nodigt de lezer uit om mee te banjeren over stoepen en paden en mee te struikelen over mannen, onbekwaamheid en onbedoelde poëzie. Op Van der Haars geheel eigen lichtvoetige en bitterzoete wijze vindt ze controle en autonomie in de dagelijkse chaos. Een boek waarin de lezer ten diepste zal worden geconfronteerd met zijn eigen menselijkheid.

232 pages, Paperback

Published May 8, 2025

About the author

Laura van der Haar (1982) is de auteur van onder meer de romans Het wolfgetal (2018) en Een week of vier (2020, longlist Libris Literatuur Prijs), de vrolijke essaybundel Loslopen (2019) en het historische non-fictieboek Rooswijk 1740 (2021). Ze debuteerde met de dichtbundel Bodemdrang (2014) nadat ze het Nederlands Kampioenschap Poetry Slam won. Van der Haar heeft een achtergrond als archeologe, maakte de podcast Het Volkskrantgeluid en schreef satirische stukken voor De Speld . De kuil is haar eerste roman bij De Bezige Bij.

Reviews

[Liselot · Rating 2 out of 5]

geweldig boek voor:

- mensen die zich interesseren in de levertijd van ikea keukens
- mensen die graag eindeloos willen lezen over de levertijd van ikea keukens
- mensen die zich gezien en/of gehoord willen voelen in hun negatieve ervaringen met de levering van ikea keukens

niet zo’n goed boek voor:
- mensen die niet zo veel geven om de levertijd van ikea keukens

[David · Rating 2 out of 5]

Problemen met de klantenservice zijn bijna net zo stom om over te lezen als om mee te maken

[Josephine]

Niet mijn ding, iets te veel vignetten en veel te veel ikea keuken stress - wel mooie taaldingen.

[Patty Huijbers · Rating 5 out of 5]

Ik heb nog nooit zo willen schreeuwen naar een boek en tevens nog nooit zo jaloers geweest op een feilloos observatievermogen (om dat vervolgens ook nog op te kunnen schrijven) waarmee je van het leven een epos maakt, van lezen een feest en alle opgekropte woede over klantcontact uit je systeem trekt. Absolute lievelingsboek van dit jaar.

[Rachel · Rating 3 out of 5]

Ik werd geprikkeld door een recensie. Ik zou zelf dit genre niet zo snel lezen. Het zijn fragmenten van IKEA klantenservice frustraties afgewisseld met fragmenten uit haar leven. Ik heb hardop gelachen en veel geleerd over stenen, de bodem en body farms voor varkens. Op een gegeven moment vond ik klantenservice perikelen wel een beetje too much en ongeloofwaardig worden toen het ook ging over een koffiezetapparaat en daarna nog meer. Uiteraard genoten van Amsterdam. Vond het wel vermakelijk maar klaar voor het volgende boek!

Wat altijd zal blijven hangen: “iets doen in plaats van alles alleen maar laten gebeuren”. (p. 204)

[Jaïr · Rating 5 out of 5]

Lange tijd vooral hilarisch beschreven eigentijds 020-leed (klantenserviceleed, tinderleed, single mum leed), maar een aantal hallucinante passages aan het eind laten je ineens de structuur en lange lijn voelen die prachtig verdekt reeds aanwezig is in het hele boek. Obsessief observatiegedrag van de welvaartsresten en biomateriaal in een gemiddelde grootstad gaat dan steeds meer (en steeds poëtischer) over in een archeologische meditatie (by lack of a better word) omtrent wat er aan artefacten resteert in de aardbodem en hoe daar betekenis in te zien. Dat hogere vertelstandpunt lijkt wel Archimedisch en deed prettig denken aan de magistrale melancholie van A Ghost Story (David Lowery, 2017). Perfecte taalbeheersing, waarbij dichterlijke trefzekerheid nooit ontaard in sentimentaliteit en zelfs reportage achtige passages louter de constructie en algeheel wereldbeeld van de auteur dienen. Heel goed, en ondanks de evidente taligheid lijkt het me zelfs prettig verfilmbaar (door een kundig cineast).

[Marjolein S. · Rating 4 out of 5]

Verrassend, soms hilarisch, bij vlagen dieper dan je dacht. Van der Haar springt van de hak op de tak en snijdt 1000 onderwerpen aan – nog nooit zoiets gelezen.

[Kim Bosman · Rating 3 out of 5]

Welkom in een ADHD-brein. De stukken die mij wel interesseerden waren 4 uit de 5 sterren. De IKEA, de Fakir, Fluitje, de observaties, levensvragen en de algehele verwondering over een mens zijn. Lekker creatief geschreven ook wel.

[Anne · Rating 2 out of 5]

spoiler alert: vrouw bestelt Ikea keuken, alles gaat mis, en heeft Tinder dates.

[Walther · Rating 2 out of 5]

2,5 ***
Lekkere snelle tussendoorlezer.
Hilarische scenes over oneindige leveringsproblemen met Ikea keuken.
Dikke lol!!
Tinderbeschouwingen van Laura bieden ook nog aardige observaties over de kloof tussen swipen en real life.
Toch ben ik het ook wel zat op driekwart van het boek en loopt de fut er flink uit.
Als columns of reeks korte stand up comedy verhaaltjes heel smakelijk.
Te dik en inhoudelijk te dun om tot het einde te boeien.

[Iris De Bie · Rating 3 out of 5]

Een warrig boek, maar soms met hele leuke zinnetjes en vragen. De vraag die me vooral bijbleef is: hoe ruimen blinden de poep van hun blindengeleidenhond op?

[Gijs Zandbergen · Rating 3 out of 5]

Leuk een kijkje te hebben genomen in het leven van alleenstaande dertigers, maar blij dat ik een leeftijd heb bereikt waar gedoe met IKEA-keukens of Tinder niet (meer) bestaat. Wat een zenuwsloperij. In talloze korte hoofdstukjes springt het boek van hot naar her en weer terug, met een ik-figuur die het zeer druk heeft met impressies en iets minder met haar dochtertje Duifje. In de laatste pagina's komt ze min of meer tot de bevinding dat de wereld een veranderlijk gekkenhuis is. De stijl van het boek past goed bij die chaos, inclusief de tickertape onderaan de pagina's. De wartaal daar is gelukkig bijna onleesbaar wegens grijs en zeer klein font. Die heb ik dan ook maar overgeslagen.

[Kirsten Paoline König]

---
Voor het lezen

Een jaar na het lezen van 'De Kuil' kan ik me het sferische karakter van die Lage Vuursche-achtige setting van schimmelig pannenkoekenrestaurant, te rijke vreemdganger en het mossige bos met die kuil nog heel goed herinneren (wat veel zegt over een boek dat ik een jaar geleden las).

Als ik een willekeurig fragment van deze nieuwe titel pak, heb ik meteen de droge humor van de auteur ook weer helder. En de allereerste zin betreft de exacte plek waar ik werk (Rozengracht, tegenover Boom Chicago), dus dit betreft een zeer spontane aankoop bij boekhandel Het Martyrium.

[Ilse Herrema · Rating 3 out of 5]

Op sommige stukken kon ik niet stoppen met lezen, andere stukken heb ik met een half oog gescand. Erg grappig boek met veel frustraties uit het dagelijks leven, afgewisseld met tinder-date ervaringen en stukken over archeologie?
Eigenlijk moeilijk te omschrijven waar het nou over ging. Een hele leuke inkijk in het hoofd van iemand met een extreem rijke fantasie en veel gevoel. Bepaalde passages heel herkenbaar, tijdens die stukken erg pakkend.

[Eva Boucles · Rating 4 out of 5]

Heerlijk frustrerend verhaal, over Tinder en daten, de IKEA, wat een verschrikkelijk bedrijf als je een keuken bestelt en wilt laten bezorgen. Alles gaat mis! Laura schrijft mooi. Soms wat wollig, omschrijvingen over niet bewegende zaken zijn voor mij iets minder interessant. Smaakt naar meer.

[Pim Stohr · Rating 2 out of 5]

Niet uitgelezen en niet van genoten

[Annelieke Buster · Rating 4 out of 5]

Erg tevreden met de hoeveelheid IKEA in dit boek

[Nina Aerts · Rating 5 out of 5]

heerlijk wegleesboek over grote dingen, kleine dingen, alle dingen. Ze schrijft als een brei, maar een fijne brei want we denken vaak en veel dezelfde dingen ben ik achtergekomen. Fijn. Ik lees tegenwoordig boeken in bed op zondagochtend. Tijdens ADE. Who am I?

Origineel, verrassend, mijn brein denkt zoals zij schrijft, soms, vaak. Klantenservice ellende afgewisseld met dateleed, dan weer filosofisch, mooie woorden en taalgebruik. Over ditjes en datjes in het leven. Van zuks dus.

[Puckvrnds · Rating 2 out of 5]

Af en toe grappig en leuk geschreven, vooral over de uitstapjes door Nederland. Voor de rest traag en totaal niet boeiend. De schrijfster wil graag duidelijk maken hoeveel ze weet, haar schrijfstijl is matig en de gepoogde ‘filosofische’ gedachten raken kant nog wal. Daarbij leest het einde erg traag. Er komt geen einde aan haar onzekere zoektocht naar de foute man. Al met al niet de moeite waard.

[Vera Geertsma · Rating 4 out of 5]

Heerlijk herkenbaar en humoristisch boek. Door de korte hoofdstukken ook ideaal om tussendoor stukjes te lezen (met een peuter om je heen ;)).

[Malou Moen · Rating 4 out of 5]

Gelachen en het is zo talig. Echt geweldige schrijfster

[Anke VdWater · Rating 4 out of 5]

Geweldig geschreven, al voelde de eerste pagina's een beetje als los zand, kwam er steeds meer cadans en ritme in. Ik weet alleen nog steeds niet goed te vatten waar het nu over ging (alleen weet ik zeker dat het niet waar is dat het 'nergens' over gaat).
Oger haar overpeinzingen denk ik, op het gebied van 'systemen', zoals de IKEA, daten, alledaagse triviale observaties. Gemene deler wat mij betreft de tragikomedie en de briljante, invoelbare wijze waarop ze dit alles noteert. Ik wilde zelf uit diepe verontwaardiging naar IKEA rijden om ze bij hun lurven te grijpen en de Fakir wakker schudden.

[Leesdame · Rating 5 out of 5]

Het voelt alsof Laura van der Haar in ‘Verkeerd verbonden’ alles kwijt wilde wat ze ooit nog had willen zeggen – en dat in een stijl alsof ze gewoon bij je aan tafel zit. Geen straf, want ze kan heerlijk vertellen!

lees verder op mijn blog :)

[Lieke Polak · Rating 2 out of 5]

“Ik loop door de stad. Ik koop een nieuw boek terwijl ik nog een ander boek aan het lezen ben en als ik dat uit heb, heb ik geen zin meer in het nieuwe boek. (…) Eigenlijk heb ik niet zoveel nodig. Een goed boek, twee koppen koffie in de ochtend en misschien een grote liefde.”

Mooi en vredig maar totaal niet representatief citaat want dit boek is alles behalve vredig: als lezer word je heen en weer geslingerd tussen stenen, dode ratten, Fluitje, De Fakir en paardencrematoria. Er zaten mooie lieve grappige stukjes bij maar bijdragen aan innerlijke peace & quiet deed het niet!!! 🫨

[Lauri van Oosterom · Rating 2 out of 5]

Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik van dit boek vind. Er stonden zeker leuke stukken in, maar denk dat de humor van Laura van der Haar en die van mij niet echt matchen. Vaak was het allemaal ook gewoon een beetje langdradig of juist onduidelijk. Vind je het wel leuk om veel over Amsterdam, datingavonturen en IKEA-keukens te lezen? Dan is dit boek wellicht wat voor jou.

[Josje · Rating 4 out of 5]

I love Laura! Je gaat moeiteloos mee in de gedachtestromen die tijdens wandelingen opborrelen door van alles en nog wat (een poster een naam een hondje een gekke uitspraak). In 1 ruk uitgelezen

[Plumedelies · Rating 4 out of 5]

Geslaagd experiment.
Wat een fijne blik in de eindeloze gedachtenstroom van een vrouw. Ik bedenk me vaak als ik weer van de ene gedachtekronkel in de andere ga dat het niet op papier te vatten zou zijn. En toch is dat precies wat Laura hier doet. Heel erg graag gelezen.

[K. · Rating 5 out of 5]

erg leuk, erg grappig (IKEA helpdesk ivm keuken aanschaf, ervaringen met dating-apps). Heel origineel en zeer herkenbaar. mooie observaties mbt moederschap.

[Menno van den Bos · Rating 4 out of 5]

Net als voorganger 'Loslopen' las ik ook deze bundel bijna in één ruk uit. Van der Haar schrijft nog altijd even makkelijk. Toch was het een heel andere leeservaring. Waar de thematiek in Loslopen vrij licht was, hangt over Verkeerd verbonden altijd iets melancholisch.

De titel zegt het al: Van der Haar zoekt connectie - in de liefde, in contact met klantenservices, met de alledaagse wereld om haar heen - om die vaak niet te vinden, en daar dan ook weer de schoonheid van in te zien. Dat heeft ze al van jongs af aan, opgroeiend in Doetinchem, een stad die 'als je jong bent bovenal een Bermudadriehoek voor het vormen van een identiteit' is. Die onthechtheid leidt soms tot frustratie, wat scènes oplevert waar Van der Haar niet per se sympathiek uitkomt. Zo kan ze zich er niet overheen zetten wanneer een date komt opdagen in een oude fleecetrui. Gelukkig lukt het haar vaker om de disconnect tussen haar en haar omstandigheden om te buigen in verwondering. Verwondering die besmettelijk werkt.

De onderwerpen van de verschillende hoofdstukjes, die soms maar uit enkele alinea's bestaan, lopen extreem uiteen, maar Van der Haar heeft de persoonlijkheid en de pen om het allemaal aan elkaar te breien. Ze neemt je mee in haar belevingswereld, zonder dat het een egodocument wordt. De wereld draait niet om haar, eerder andersom: ze probeert zich moedig een weg in die wereld te vinden.

Een minpuntje is de kwaliteit van de foto's, je moet je ogen wel erg samenknijpen om te weten waar je nou eigenlijk naar kijkt. Ook het steeds switchen naar de doorlopende tekstbalk onderin werkte voor mij niet. En waar het in Loslopen een taxichauffeur was die Van der Haar tipt om de dag te beginnen met een hap olijfolie, honing en citroen (o.i.d.), is dat in Verkeerd verbonden opeens een groenteboer, die daarbij precies dezelfde armbeweging maakt als de chauffeur. Zijn daar herinneringen door elkaar gaan lopen?

Uiteindelijk zijn het niet al die geinige, surreële anekdotes die dit boek het meest geslaagd maken. Dat zijn de overpeinzingen van de auteur zelf, met haar groot hart en groot brein: "Het is verbluffend, al die miljarden en miljarden ervaringen en gebeurtenissen die zich synchroon afspelen. Verbluffend dat belangrijke gebeurtenissen zich niet in een vacuüm afspelen, met een spotlight erop. (...) Iedere minuut beginnen honderdachttien kindjes met de basisschool. Hebben ze een tas? Hoe is hun juf? Hoe ziet de klas eruit, ruikt het er naar puntenslijpsel? (...) Mogen ze het zeggen als ze een beetje moe zijn, durven ze zichzelf te zijn?" Wat een beeld, wat mooi opgeschreven.

[Eline · Rating 3 out of 5]

Koop nooit een keuken bij IKEA. Dat is wel duidelijk na het lezen 'Verkeerd verbonden'. Laura van der Haar beschrijft met verbeeldingskracht en ironie hoe ze ruim tien keer aan de telefoon hangt om na fout op fout de bestelde keuken geplaatst te krijgen. Ze neemt je ook mee in andere belevenissen als alleenstaande moeder in Amsterdam van een jong kind. Haar Tinderdates met mooie mannen die terugdeinzen als ze te dichtbij komt. De gesprekken met de baggeraar van de vaart van haar nieuwe huis die van alles tegenkomt in de bodem. De ontmoeting met de beheerder van een hoogspanningsstation in Noord-Holland, waar het zoemt en knettert.

Van der Haar strooit met interessante weetjes over van alles en nog wat, waarbij je vaak merkt dat ze archeoloog is. Wat ik vooraf leuk vind aan 'Verkeerd verbonden' is haar nieuwsgierige en ontwapende blik. Ze ziet schoonheid in ogenschijnlijk lelijke dingen op straat. Dat laat ze letterlijk zien in 'Verkeerd verbonden' doordat de foto's in het boek. Af en toe kwam mijn vriend vragen wat er nou zo leuk was, zo hard heb ik af en toe gelachen om het boek. Bijvoorbeeld bij de anekdote over haar puberteit, toen haar ouders besloten te verhuizen van het westen naar Doetinchem. Ze wilde niet mee. Toen stelden haar ouders haar voor een keuze: opgehaald worden door het Riagg of mee. Uiteindelijk stapte met tegenzin in de verhuiswagen.