What do you think?
Rate this book
Mieszkanie na ostatnim piętrze
Po tragicznej śmierci siostry Karolina wraca z Londynu, żeby zająć się sprzedażą odziedziczonego mieszkania. Powrót do rodzinnego miasta nie jest dla niej łatwy, a wspomnienia kryjące się w murach starej warszawskiej kamienicy nie należą do najlepszych. Nie bez powodu Karolina przed laty zerwała kontakty z bliskimi…
Teraz jednak żałuje, że nie miała szansy, by naprawdę poznać siostrę. Ma nadzieję, że przyjaźń z niektórymi mieszkańcami kamienicy – samotną matką Tamarą i popularnym autorem horrorów Filipem – pozwoli jej lepiej zrozumieć Monikę. Szybko okazuje się, że wykreowany przez nowych znajomych obraz siostry całkowicie rozmija się z wyobrażeniami Karoliny.
Kolejne wydarzenia sprawiają, że kobieta zaczyna wątpić w dobre intencje sąsiadów. Stopniowo nabiera przekonania, że wszyscy coś przed nią ukrywają. W pewnym momencie pojawia się pytanie: czy śmierć Moniki na pewno była zwykłym wypadkiem?
Teraz jednak żałuje, że nie miała szansy, by naprawdę poznać siostrę. Ma nadzieję, że przyjaźń z niektórymi mieszkańcami kamienicy – samotną matką Tamarą i popularnym autorem horrorów Filipem – pozwoli jej lepiej zrozumieć Monikę. Szybko okazuje się, że wykreowany przez nowych znajomych obraz siostry całkowicie rozmija się z wyobrażeniami Karoliny.
Kolejne wydarzenia sprawiają, że kobieta zaczyna wątpić w dobre intencje sąsiadów. Stopniowo nabiera przekonania, że wszyscy coś przed nią ukrywają. W pewnym momencie pojawia się pytanie: czy śmierć Moniki na pewno była zwykłym wypadkiem?
352 pages, Paperback
First published July 9, 2025
1 person is currently reading
43 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
July 15, 2025
Ciągle odkładamy coś w życiu na później. Prozaiczne zrobienie porządków w szafie, bardziej istotne badanie okresowe, czy telefon do bliskiej osoby. I potem często żałujemy, wyrzucamy sobie gdy na pewne rzeczy jest już za późno. Na zadbanie o własne zdrowie, na słowo kocham, na pogodzenie się z bliską osobą.
Przekonuje się o tym Karolina, która rozstała się z siostrą przed laty w gniewie i czas, choć przyniósł refleksję i chęć poprawy wzajemnych stosunków, to dał też złudne poczucie, że jeszcze mają go przed sobą tak wiele. Obie były przecież młode, całe życie stało przed nimi otworem. Przewrotność i nieprzewidywalność losu odebrały Karolinie okazję, by porozmawiać z siostrą, wyjaśnić dawne niesnaski już na zawsze.
Karolina wraca do Warszawy, by zmierzyć się ze śmiercią Moniki. Czy to rzeczywiście był wypadek? Samob0jstwo? A może coś znacznie bardziej mrocznego? Te podejrzenia nie rodzą się w jej głowie od razu, ale chęć poznania siostry z ostatnich lat zbliża ją do sąsiadów, a rozmowy z nimi - to co zdradzają, i to, co zatajają - budzą w niej coraz większy niepokój i chęć odkrycia prawdy.
W dusznym klimacie starej warszawskiej kamienicy przenika się przeszłość z teraźniejszością odsłaniając przed czytelnikiem historie obu sióstr- tę rodzinną, i tę w otoczeniu sąsiadów, z których każdy skrywa więcej niż chce przyznać. Pod pozorami przyjaznych relacji buzują emocje zrodzone z zazdrości, ambicji, pazerności, a im bardziej Karolina „wchodzi w buty” siostry, tym silniej pochłaniają i ją. Z czasem sąsiedzka uprzejmość okazuje się iluzją, a wspólna klatka schodowa sceną dla najbardziej dramatycznych wyborów.
I to właśnie bohaterowie budzą największe emocje. I nawet nie tyle Karolina, która przypomina trochę ćmę lecącą do płomienia świecy, ile jej sąsiedzi. Młoda, samotna matka wychowująca kilkuletnią córkę, przystojny pisarz, który zyskuje w ostatnim czasie spory rozgłos, starsza kobieta wykazująca pierwsze objawy demencji i jej wiecznie zapracowany syn biznesmen. Jaki był charakter ich relacji z Moniką? I jaki jest z Karoliną?
Autorka po raz kolejny pokazała, że umie po mistrzowsku zagrać nie tylko bohaterami, ludzkimi, często niebudzącymi sympatii, niejednoznacznymi w swoich wyborach, ale i miejscem - starym, dusznym, skrywającym „w swoich popękanych murach brudne tajemnice mieszkańców”. W mrocznej atmosferze lęk narasta stopniowo, wręcz leniwie z każdym odkrywanym za zamkniętymi drzwiami fragmentem mozaiki, skomplikowanej, pełnej niepasujących do siebie elementów. I nawet gdy już wydaje nam się, że dostrzegamy pełen obraz, jedna źle zinterpretowana scena burzy go totalnie.
Spędziłam z książką kilka ekscytujących godzin i nie odłożyłam jej, dopóki nie poznałam zakończenia. Każdy kolejny rozdział aż wołał, by przeczytać jeszcze tylko ten jeden, i jeszcze jeden… I przyznam się Wam, że nie udało mi się odgadnąć prawdy aż do samego końca, za co Autorce należą się brawa. Ciekawa jestem czy Wam się to uda.
Przekonuje się o tym Karolina, która rozstała się z siostrą przed laty w gniewie i czas, choć przyniósł refleksję i chęć poprawy wzajemnych stosunków, to dał też złudne poczucie, że jeszcze mają go przed sobą tak wiele. Obie były przecież młode, całe życie stało przed nimi otworem. Przewrotność i nieprzewidywalność losu odebrały Karolinie okazję, by porozmawiać z siostrą, wyjaśnić dawne niesnaski już na zawsze.
Karolina wraca do Warszawy, by zmierzyć się ze śmiercią Moniki. Czy to rzeczywiście był wypadek? Samob0jstwo? A może coś znacznie bardziej mrocznego? Te podejrzenia nie rodzą się w jej głowie od razu, ale chęć poznania siostry z ostatnich lat zbliża ją do sąsiadów, a rozmowy z nimi - to co zdradzają, i to, co zatajają - budzą w niej coraz większy niepokój i chęć odkrycia prawdy.
W dusznym klimacie starej warszawskiej kamienicy przenika się przeszłość z teraźniejszością odsłaniając przed czytelnikiem historie obu sióstr- tę rodzinną, i tę w otoczeniu sąsiadów, z których każdy skrywa więcej niż chce przyznać. Pod pozorami przyjaznych relacji buzują emocje zrodzone z zazdrości, ambicji, pazerności, a im bardziej Karolina „wchodzi w buty” siostry, tym silniej pochłaniają i ją. Z czasem sąsiedzka uprzejmość okazuje się iluzją, a wspólna klatka schodowa sceną dla najbardziej dramatycznych wyborów.
I to właśnie bohaterowie budzą największe emocje. I nawet nie tyle Karolina, która przypomina trochę ćmę lecącą do płomienia świecy, ile jej sąsiedzi. Młoda, samotna matka wychowująca kilkuletnią córkę, przystojny pisarz, który zyskuje w ostatnim czasie spory rozgłos, starsza kobieta wykazująca pierwsze objawy demencji i jej wiecznie zapracowany syn biznesmen. Jaki był charakter ich relacji z Moniką? I jaki jest z Karoliną?
Autorka po raz kolejny pokazała, że umie po mistrzowsku zagrać nie tylko bohaterami, ludzkimi, często niebudzącymi sympatii, niejednoznacznymi w swoich wyborach, ale i miejscem - starym, dusznym, skrywającym „w swoich popękanych murach brudne tajemnice mieszkańców”. W mrocznej atmosferze lęk narasta stopniowo, wręcz leniwie z każdym odkrywanym za zamkniętymi drzwiami fragmentem mozaiki, skomplikowanej, pełnej niepasujących do siebie elementów. I nawet gdy już wydaje nam się, że dostrzegamy pełen obraz, jedna źle zinterpretowana scena burzy go totalnie.
Spędziłam z książką kilka ekscytujących godzin i nie odłożyłam jej, dopóki nie poznałam zakończenia. Każdy kolejny rozdział aż wołał, by przeczytać jeszcze tylko ten jeden, i jeszcze jeden… I przyznam się Wam, że nie udało mi się odgadnąć prawdy aż do samego końca, za co Autorce należą się brawa. Ciekawa jestem czy Wam się to uda.
July 30, 2025
„Mieszkanie na ostatnim piętrze” autorstwa Agaty Zamarskiej, wydane przez Wydawnictwo Filia w serii Mroczna Strona
Współpraca barterowa: Wydawnictwo Filia
Po śmierci siostry Karolina wraca do Warszawy, by sprzedać mieszkanie. Wśród sąsiadów szuka odpowiedzi, ale ich wersje wydarzeń budzą niepokój. Czy Monika naprawdę zginęła w wypadku?
Zostałem fanem Agaty Zamarskiej po jej debiucie. „Pustać” była dla mnie fenomenalna, bo wywołała u mnie uczucie niepokoju, co rzadko zdarza mi się przy powieściach. Od tamtej pory śledzę z zapartym tchem każdą nową premierę autorki. „Mieszkanie na ostatnim piętrze” to świetna lektura, choć moim zdaniem nie dorównuje „Pustaci”. Czasem zastanawiam się jednak, czy to nie kwestia konkretnego momentu w życiu, w którym „Pustać” aż tak do mnie trafiła, że żadna inna już jej nie dorówna.
Nie zrozumcie mnie źle - nowość Zamarskiej to wciągający thriller pełen napięcia. Towarzyszymy Karolinie w odkrywaniu zagadek i próbujemy je rozwikłać razem z nią. To postać z krwi i kości, z którą mogłem się utożsamić i zrozumieć jej motywacje. Również pozostali bohaterowie - Monika, Tamara i Filip - są świetnie skonstruowani i budzą zainteresowanie.
"Mieszkanie na ostatnim piętrze", podobnie jak poprzednie książki autorki, przeczytałem w mniej niż dobę. Nie wiem, co takiego mają te powieści, że nie mogę się od nich oderwać. Czytanie twórczości Zamarskiej to czysta przyjemność - przez jej słowa się płynie.
Mimo wszystko uważam, że spośród trzech książek autorki to właśnie ta ma największe szanse na szybkie zapomnienie. Thrillery pochłaniam błyskawicznie i wiele z nich po czasie mi umyka. „Pustać” na długo zapisała się w mojej pamięci. „Inaugurację” czytałem pół roku temu i nadal miło wspominam. Natomiast fabuła „Mieszkania…” po kilku dniach zaczęła mi się zacierać - musiałem przeczytać opis z tyłu okładki, żeby przypomnieć sobie szczegóły przed napisaniem recenzji. Na szczęście zakończenie - gorzkie i wyraziste - bardzo mi się podobało. Uwielbiam takie!
„Mieszkanie na ostatnim piętrze” oceniam na 7/10. To dobra książka, która zapewni przyjemność na jeden-dwa wieczory. Niemniej trudno mi oprzeć się wrażeniu, że to najsłabsza pozycja w dorobku Zamarskiej. Dlatego jeśli jeszcze nie czytaliście - zacznijcie od „Pustaci”! Jeśli Was porwie, wciągniecie całą bibliografię Agaty w tydzień - i nie będziecie żałować ani minuty.
Współpraca barterowa: Wydawnictwo Filia
Po śmierci siostry Karolina wraca do Warszawy, by sprzedać mieszkanie. Wśród sąsiadów szuka odpowiedzi, ale ich wersje wydarzeń budzą niepokój. Czy Monika naprawdę zginęła w wypadku?
Zostałem fanem Agaty Zamarskiej po jej debiucie. „Pustać” była dla mnie fenomenalna, bo wywołała u mnie uczucie niepokoju, co rzadko zdarza mi się przy powieściach. Od tamtej pory śledzę z zapartym tchem każdą nową premierę autorki. „Mieszkanie na ostatnim piętrze” to świetna lektura, choć moim zdaniem nie dorównuje „Pustaci”. Czasem zastanawiam się jednak, czy to nie kwestia konkretnego momentu w życiu, w którym „Pustać” aż tak do mnie trafiła, że żadna inna już jej nie dorówna.
Nie zrozumcie mnie źle - nowość Zamarskiej to wciągający thriller pełen napięcia. Towarzyszymy Karolinie w odkrywaniu zagadek i próbujemy je rozwikłać razem z nią. To postać z krwi i kości, z którą mogłem się utożsamić i zrozumieć jej motywacje. Również pozostali bohaterowie - Monika, Tamara i Filip - są świetnie skonstruowani i budzą zainteresowanie.
"Mieszkanie na ostatnim piętrze", podobnie jak poprzednie książki autorki, przeczytałem w mniej niż dobę. Nie wiem, co takiego mają te powieści, że nie mogę się od nich oderwać. Czytanie twórczości Zamarskiej to czysta przyjemność - przez jej słowa się płynie.
Mimo wszystko uważam, że spośród trzech książek autorki to właśnie ta ma największe szanse na szybkie zapomnienie. Thrillery pochłaniam błyskawicznie i wiele z nich po czasie mi umyka. „Pustać” na długo zapisała się w mojej pamięci. „Inaugurację” czytałem pół roku temu i nadal miło wspominam. Natomiast fabuła „Mieszkania…” po kilku dniach zaczęła mi się zacierać - musiałem przeczytać opis z tyłu okładki, żeby przypomnieć sobie szczegóły przed napisaniem recenzji. Na szczęście zakończenie - gorzkie i wyraziste - bardzo mi się podobało. Uwielbiam takie!
„Mieszkanie na ostatnim piętrze” oceniam na 7/10. To dobra książka, która zapewni przyjemność na jeden-dwa wieczory. Niemniej trudno mi oprzeć się wrażeniu, że to najsłabsza pozycja w dorobku Zamarskiej. Dlatego jeśli jeszcze nie czytaliście - zacznijcie od „Pustaci”! Jeśli Was porwie, wciągniecie całą bibliografię Agaty w tydzień - i nie będziecie żałować ani minuty.
August 5, 2025
Dziewczyna dowiaduje się o śmierci siostry. Po latach wraca do Polski, by zająć się sprawami pogrzebu i rozwiązać tajemnicę jej prawdopodobnie samobójczej śmierci. Trochę nieprawdopodobnych rozwiązań, zbyt wielu podejrzanych, ale w ogólnym rozrachunku nie było tak źle 😉 szybko się czyta!
July 21, 2025
2.5
najgorsza z ksiazek autorki moim zdaniem, co prawda dobra rozrywka, ale nie przepadam za wykorzystanym motywem + główna bohaterka była wręcz koszmarnie naiwna. gurl wake up
najgorsza z ksiazek autorki moim zdaniem, co prawda dobra rozrywka, ale nie przepadam za wykorzystanym motywem + główna bohaterka była wręcz koszmarnie naiwna. gurl wake up
July 14, 2025
🏙️ „𝓜𝓲𝓮𝓼𝔃𝓴𝓪𝓷𝓲𝓮 𝓷𝓪 𝓸𝓼𝓽𝓪𝓽𝓷𝓲𝓶 𝓹𝓲ę𝓽𝓻𝔃𝓮” 𝓐𝓰𝓪𝓽𝓪 𝓩𝓪𝓶𝓪𝓻𝓼𝓴𝓪 🏙️
▪️𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪️
Sięgając po „Mieszkanie na ostatnim piętrze” zupełnie nie spodziewałam się tak zawiłej historii i wciągającej akcji, która ani na chwilę nie pozwoli mi odłożyć tej powieści. Autorka precyzyjnie wodzi czytelnika za nos, wciąga w fabułę i nie pozwala odłożyć książki na bok, czyli właśnie tak brzmi przepis na literacki sukces.
🏙️ Główną bohaterką książki jest Karolina. Kobieta na codzień pracuje w Londynie. Jej spokój zaburza pewna wiadomość. Jak się dowiedziała, jej siostra została zamordowana w swoim mieszkaniu na Warszawskiej Pradze. To zmusza Karolinę do przyjazdu do Warszawy, by pochować siostrę oraz załatwić wszystkie sprawy związane z jej odejściem i sprzedać mieszkanie. Podczas sprzątania lokum siostry, Karolina natrafia na pewne wskazówki, które odkrywają przed nią, że śmierć siostry nie była wcale taka przypadkowa, a życzliwi sąsiedzi już nie wydają się jej tacy przychylni… Szybko okazuje się, że wykreowany przez nowych znajomych obraz siostry całkowicie rozmija się z wyobrażeniami Karoliny. 🏙️
Fabuła wciąga dosłownie już od pierwszych stron, a autorka na każdym kroku podrzuca nam pewne poszlaki, sprawiając, że sami nieświadomie wpadamy w jej pułapkę i nie możemy oderwać się od lektury. Historia, jaką stworzyła Agata Zamarska z początku zaczyna się dość tajemniczo i intrygująco, a z każdą kolejną stroną zaczyna się dziać coraz więcej, sprawiając, że czytelnik nie może wyjść z podziwu, z jaką precyzją kieruje całą akcję, sprytnie prowadząc nas do punktu kulminacyjnego.
„Mieszkanie na ostatnim piętrze” to książka, która zawiera wiele tajemnic i zwrotów akcji.
Nie jest to typowo męska i mocna lektura, nie jest to też lekka i przyjemna obyczajówka. Autorka balansuje pomiędzy tymi dwoma aspektami po trochę, sprawiając, że książka spodoba się szerszemu gronu odbiorców. Klimat historii stworzonej przez Agatę jest tak tajemniczy i wciągający, że nie można się oderwać od lektury. Coraz to nowe fakty i zagadki odkrywane przez Karolinę doprowadzają do tego, że podejrzanym wydaje się być każdy. Komu można zaufać w takiej sytuacji, a na kogo trzeba uważać? Te pytania ciągle przewijały mi się w głowie. Miliony teorii pojawiające się podczas lektury i domysły o co tak naprawdę chodzi, okazały się być mylące w obliczu ostatecznego rozrachunku tej historii.
„Mieszkanie na ostatnim piętrze” to dobry kryminał, który sprawdzi się idealnie podczas letnich wieczorów. 💙
▪️𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪️
Sięgając po „Mieszkanie na ostatnim piętrze” zupełnie nie spodziewałam się tak zawiłej historii i wciągającej akcji, która ani na chwilę nie pozwoli mi odłożyć tej powieści. Autorka precyzyjnie wodzi czytelnika za nos, wciąga w fabułę i nie pozwala odłożyć książki na bok, czyli właśnie tak brzmi przepis na literacki sukces.
🏙️ Główną bohaterką książki jest Karolina. Kobieta na codzień pracuje w Londynie. Jej spokój zaburza pewna wiadomość. Jak się dowiedziała, jej siostra została zamordowana w swoim mieszkaniu na Warszawskiej Pradze. To zmusza Karolinę do przyjazdu do Warszawy, by pochować siostrę oraz załatwić wszystkie sprawy związane z jej odejściem i sprzedać mieszkanie. Podczas sprzątania lokum siostry, Karolina natrafia na pewne wskazówki, które odkrywają przed nią, że śmierć siostry nie była wcale taka przypadkowa, a życzliwi sąsiedzi już nie wydają się jej tacy przychylni… Szybko okazuje się, że wykreowany przez nowych znajomych obraz siostry całkowicie rozmija się z wyobrażeniami Karoliny. 🏙️
Fabuła wciąga dosłownie już od pierwszych stron, a autorka na każdym kroku podrzuca nam pewne poszlaki, sprawiając, że sami nieświadomie wpadamy w jej pułapkę i nie możemy oderwać się od lektury. Historia, jaką stworzyła Agata Zamarska z początku zaczyna się dość tajemniczo i intrygująco, a z każdą kolejną stroną zaczyna się dziać coraz więcej, sprawiając, że czytelnik nie może wyjść z podziwu, z jaką precyzją kieruje całą akcję, sprytnie prowadząc nas do punktu kulminacyjnego.
„Mieszkanie na ostatnim piętrze” to książka, która zawiera wiele tajemnic i zwrotów akcji.
Nie jest to typowo męska i mocna lektura, nie jest to też lekka i przyjemna obyczajówka. Autorka balansuje pomiędzy tymi dwoma aspektami po trochę, sprawiając, że książka spodoba się szerszemu gronu odbiorców. Klimat historii stworzonej przez Agatę jest tak tajemniczy i wciągający, że nie można się oderwać od lektury. Coraz to nowe fakty i zagadki odkrywane przez Karolinę doprowadzają do tego, że podejrzanym wydaje się być każdy. Komu można zaufać w takiej sytuacji, a na kogo trzeba uważać? Te pytania ciągle przewijały mi się w głowie. Miliony teorii pojawiające się podczas lektury i domysły o co tak naprawdę chodzi, okazały się być mylące w obliczu ostatecznego rozrachunku tej historii.
„Mieszkanie na ostatnim piętrze” to dobry kryminał, który sprawdzi się idealnie podczas letnich wieczorów. 💙
July 31, 2025
„Nie wiem, co bardziej mnie zniszczyło — to, co zrobiłam, czy to, że nikt nie chciał ze mną o tym porozmawiać.”
„Chcąc powstrzymać podchodzący mi do gardła szloch, zacisnęłam mocniej szczęki i przełknęłam ślinę. Skupiłam wzrok na stojącym w kącie, rachitycznym kwiatku w doniczce. Cienkie, pożółkłe liście smętnie zwisały, jakby roślina już dawno przestała wierzyć w odmianę swojego nędznego losu.”
Po nagłej śmierci młodszej siostry Karolina Szmidt wraca z Londynu by uporządkować mieszkanie Moniki położone na warszawskiej Pradze.
Jeszcze nie ma pojęcia jak bardzo to zadanie zmieni jej życie i jakie światło rzuci na najbliższe dziewczynie osoby.
Co naprawdę wydarzyło się w życiu Moniki i kto zna odpowiedzi na dręczące kobietę pytania? Jakie motywy pchnęły jednego z mieszkańców budynku do szantażu?
Wkrótce wszyscy staną się podejrzani , Karola stanie w obliczu nieustannego zagrożenia.
Kluczową rolę odegrają również- Tamara , samotna mama małej Zosi, Filip, ekscentryczny pisarz , świetny obserwator, choć nigdy nie ingerował w cudze sprawy oraz Pani Helena starsza pani z objawami demencji, która pozornie mówi o rzeczach nie związanych z tragedią, a jednak coś wie.
Szybko okazuje się, że zmarła była postrzegana w bardzo rozbieżny sposób- w zależności od rozmówcy.
Zmarła była zaś osobą niezwykle tajemniczą- utrzymywała wiele relacji w tajemnicy , zdradzała również,że pozostawała w konflikcie z rodziną.
Co takiego zrobiła, że zapłaciła najwyższą cenę?
Tego musicie się dowiedzieć.
Moja przygoda z autorką trwa już jakiś czas , ale zdecydowanie" Mieszkanie" jest moją ulubioną powieścią spod jej pióra.
Duszna atmosfera , niemal klaustrofobiczna. I miejsce, gdzie każdy zdaje się coś ukrywać..
Kamienica ma niemal osobowość: gęsta od spojrzeń, niedopowiedzeń, osądów.
Miałam dosłownie ciarki. Ciekawym i bardzo udanym zabiegiem są retrospekcje z życia Moni oraz co najważniejsze- zakończenie naprawdę było nieoczywiste i czekałam na rozwiązanie zagadki.
„Mieszkanie na ostatnim piętrze to cichy, gęsty thriller, który nie potrzebuje fajerwerków, by poruszyć czytelnika... powieść mroczna, klimatyczna i wzbudzająca ogromne emocje .
„Chcąc powstrzymać podchodzący mi do gardła szloch, zacisnęłam mocniej szczęki i przełknęłam ślinę. Skupiłam wzrok na stojącym w kącie, rachitycznym kwiatku w doniczce. Cienkie, pożółkłe liście smętnie zwisały, jakby roślina już dawno przestała wierzyć w odmianę swojego nędznego losu.”
Po nagłej śmierci młodszej siostry Karolina Szmidt wraca z Londynu by uporządkować mieszkanie Moniki położone na warszawskiej Pradze.
Jeszcze nie ma pojęcia jak bardzo to zadanie zmieni jej życie i jakie światło rzuci na najbliższe dziewczynie osoby.
Co naprawdę wydarzyło się w życiu Moniki i kto zna odpowiedzi na dręczące kobietę pytania? Jakie motywy pchnęły jednego z mieszkańców budynku do szantażu?
Wkrótce wszyscy staną się podejrzani , Karola stanie w obliczu nieustannego zagrożenia.
Kluczową rolę odegrają również- Tamara , samotna mama małej Zosi, Filip, ekscentryczny pisarz , świetny obserwator, choć nigdy nie ingerował w cudze sprawy oraz Pani Helena starsza pani z objawami demencji, która pozornie mówi o rzeczach nie związanych z tragedią, a jednak coś wie.
Szybko okazuje się, że zmarła była postrzegana w bardzo rozbieżny sposób- w zależności od rozmówcy.
Zmarła była zaś osobą niezwykle tajemniczą- utrzymywała wiele relacji w tajemnicy , zdradzała również,że pozostawała w konflikcie z rodziną.
Co takiego zrobiła, że zapłaciła najwyższą cenę?
Tego musicie się dowiedzieć.
Moja przygoda z autorką trwa już jakiś czas , ale zdecydowanie" Mieszkanie" jest moją ulubioną powieścią spod jej pióra.
Duszna atmosfera , niemal klaustrofobiczna. I miejsce, gdzie każdy zdaje się coś ukrywać..
Kamienica ma niemal osobowość: gęsta od spojrzeń, niedopowiedzeń, osądów.
Miałam dosłownie ciarki. Ciekawym i bardzo udanym zabiegiem są retrospekcje z życia Moni oraz co najważniejsze- zakończenie naprawdę było nieoczywiste i czekałam na rozwiązanie zagadki.
„Mieszkanie na ostatnim piętrze to cichy, gęsty thriller, który nie potrzebuje fajerwerków, by poruszyć czytelnika... powieść mroczna, klimatyczna i wzbudzająca ogromne emocje .
July 21, 2025
⭐2,7/5
Wcześniej czytałam Inaugurację tej autorki i niestety ledwo przez nią przebrnęłam.
Tutaj styl pisania jest zdecydowanie bardziej klarowny i zrozumiały, co od razu działa na plus.
Główna bohaterka nadal była dla mnie trudna do zniesienia — jej naiwność momentami aż raziła.
Mimo to uważam, że ta książka jest wyraźnie lepsza od poprzednich.
Wcześniej czytałam Inaugurację tej autorki i niestety ledwo przez nią przebrnęłam.
Tutaj styl pisania jest zdecydowanie bardziej klarowny i zrozumiały, co od razu działa na plus.
Główna bohaterka nadal była dla mnie trudna do zniesienia — jej naiwność momentami aż raziła.
Mimo to uważam, że ta książka jest wyraźnie lepsza od poprzednich.
July 29, 2025
Jedna z moich ulubionych autorek thrillerów wraca z książką na światowym poziomie. „Mieszkanie na ostatnim piętrze” to powieść mroczna, klimatyczna i wzbudzająca ogromne emocje. Nie mogłem się od niej oderwać, przeczytałem w jedną noc i co mogę napisać? Wow! Dołączam do grona fanów autorki i niecierpliwie wyczekuję kolejnych powieści spod jej pióra.
July 26, 2025
to było bardzo dobre
July 27, 2025
Do znudzenia przewidywalna.
August 19, 2025
A bit slow, even though it is a short book.
August 30, 2025
2.25⭐️ Nie wiem jak mam ocenić tę książkę, po prostu mi sie nie podobala. Historia mnie nie porwała, główna bohaterka niesamowicie mnie irytowała, a zakończenie beznadziejne.
September 16, 2025
ciekawa fabuła i zwroty akcji, ale sposób pisania lekko... koślawy
July 22, 2025
Rewelacyjna, mrożąca krew w żyłach historia. Autorka dołączyła do absolutnej czołówki jeśli chodzi o polskie kryminalistki. Z każdą książką jest lepsza i bardzo jestem ciekawa co jeszcze nam pokaże.
August 6, 2025
Nie znam innych książek autorki, więc nie miałam pojęcia jak pisze. Stwierdzam, że średnio. Wykonanie takie sobie, styl raczej niskich lotów, fabuła zbudowana dość płaska, ale są i plusy- pomysł, całkiem oryginalny, i zakończenie niezłe. W miarę się to wszystko klei.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews