What do you think?
Rate this book
Das Aschermittwochsmahl
La Cena de le Ceneri è divisa in cinque dialoghi ed è la sua seconda opera in volgare, dedicata all'ambasciatore francese a Londra Michel de Castelnau. Bruno immagina che il nobile sir Fulke Greville, il giorno delle Ceneri, inviti a cena Bruno, Giovanni Florio, segretario dell'ambasciatore francese, il medico Matthew Gwinne, il cavaliere Brown e due dottori luterani di Oxford.
Bruno vi difende la teoria di Niccolò Copernico contro gli attacchi dei conservatori e contro chi, come Andrea Osiander, considera solo un'ipotesi ingegnosa quella del Copernico, «uomo» – scrive Bruno – «che non è inferiore a nessuno astronomo, che sii stato avanti lui [...]: al che è divenuto, per essersi liberato da alcuni presuppositi falsi de la commune e volgar filosofia, non voglio dir cecità, ma però non se n'è molto allontanato; perché lui più studioso de la matematica, che de la natura, non ha possuto profondar e penetrar sin tanto, che potesse a fatto toglier via le radici d'inconvenienti e vani principii».
Bruno vi difende la teoria di Niccolò Copernico contro gli attacchi dei conservatori e contro chi, come Andrea Osiander, considera solo un'ipotesi ingegnosa quella del Copernico, «uomo» – scrive Bruno – «che non è inferiore a nessuno astronomo, che sii stato avanti lui [...]: al che è divenuto, per essersi liberato da alcuni presuppositi falsi de la commune e volgar filosofia, non voglio dir cecità, ma però non se n'è molto allontanato; perché lui più studioso de la matematica, che de la natura, non ha possuto profondar e penetrar sin tanto, che potesse a fatto toglier via le radici d'inconvenienti e vani principii».
234 pages, Paperback
First published January 1, 1584
11 people are currently reading
342 people want to read
About the author
Giordano Bruno
486 books289 followersGiordano Bruno (1548 – February 17, 1600), born Filippo Bruno, was an Italian Dominican friar, philosopher, mathematician and astronomer, who is best known as a proponent of the infinity of the universe. His cosmological theories went beyond the Copernican model in identifying the Sun as just one of an infinite number of independently moving heavenly bodies: he is the first European man to have conceptualized the universe as a continuum where the stars we see at night are identical in nature to the Sun. He was burned at the stake by authorities in 1600 after the Roman Inquisition found him guilty of heresy. After his death he gained considerable fame; in the 19th and early 20th centuries, commentators focusing on his astronomical beliefs regarded him as a martyr for free thought and modern scientific ideas. Recent assessments suggest that his ideas about the universe played a smaller role in his trial than his pantheist beliefs, which differed from the interpretations and scope of God held by Catholicism.[1][2] In addition to his cosmological writings, Bruno also wrote extensive works on the art of memory, a loosely organized group of mnemonic techniques and principles. More recent assessments, beginning with the pioneering work of Frances Yates, suggest that Bruno was deeply influenced by the astronomical facts of the universe inherited from Arab astrology, Neoplatonism and Renaissance Hermeticism.[3] Other recent studies of Bruno have focused on his qualitative approach to mathematics and his application of the spatial paradigms of geometry to language.[4]
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
October 5, 2019
Pet popepeljenih dijaloga (u pepeljavu sredu, kad je prvi dan posta) o analogiji i entropiji, kosmosima, karakterima, preobražajima, perspektivizaciji i još koječemu. Jedan od zvezdanih časova kad je modernitet zakucao na vrata, a ona su zaškripala. Iza vrata Lavlokova Geja: Zemlja kao superorganizam beskrajnih transformacija.
Ironično, kako to i biva, Bruno je spaljen 1600. godine, baš dan nakon pepeljave srede.
Maštam da se u nekoj mogućoj budućnosti (svi) naučni radovi pišu ovako.
Ironično, kako to i biva, Bruno je spaljen 1600. godine, baš dan nakon pepeljave srede.
Maštam da se u nekoj mogućoj budućnosti (svi) naučni radovi pišu ovako.
February 20, 2022
Kimisine göre bir papaz ya da filozof kimisine göreyse bilimadamı... Bir okur olarak bana göre defalarca aforoz edilen bir insandı.
17.yy dolaylarında infaz edilen Bruno'nun yaşamına ışık tutarken bir yandan edindiği bilgiler doğrultusunda eşsiz bir okuma yapıyoruz. Kutsal kitaplardan alıntılarla adım adıma ilerlerken esasen savunduğu "din kişisel bir inançtır ve inanıp inanmamak insanın kendi hür iradesine bağlıdır" söylemdir.
Önsözün size çok yardımcı olmasıyla birlikte kitap başlı başına zor iken çeviriside eminim ki kolay olmamıştır. Bunu okurken hissetmeniz olası! Tarikatlar, sömürüler ve daha nicesini okuyacağınız bilgi dolu bir savunuş metniydi.
Tek yapılması gereken sanıyorum tarafsızca okumak...
#kullerinsoleni #giardanobruno #cemyayinevi #cemokur
17.yy dolaylarında infaz edilen Bruno'nun yaşamına ışık tutarken bir yandan edindiği bilgiler doğrultusunda eşsiz bir okuma yapıyoruz. Kutsal kitaplardan alıntılarla adım adıma ilerlerken esasen savunduğu "din kişisel bir inançtır ve inanıp inanmamak insanın kendi hür iradesine bağlıdır" söylemdir.
Önsözün size çok yardımcı olmasıyla birlikte kitap başlı başına zor iken çeviriside eminim ki kolay olmamıştır. Bunu okurken hissetmeniz olası! Tarikatlar, sömürüler ve daha nicesini okuyacağınız bilgi dolu bir savunuş metniydi.
Tek yapılması gereken sanıyorum tarafsızca okumak...
#kullerinsoleni #giardanobruno #cemyayinevi #cemokur
February 9, 2013
"There is naught but one sky, one immense ethereal region where those magnificent lights keep their proper distances in order to participate in perpetual life. These blazing bodies are the ambassadors who announce the excellent glory and majesty of God."
"We ourselves and our possessions come and go, pass and return, and there is nothing of ours which does not become estranged from us, and there is nothing foreign to us which does not become ours. And there is nothing of which we are a part which does not of necessity become part of us at some time, and there is nothing which is a part of us of which we do not of necessity becom a part at some time."
Giordano Bruno was a 16th century Dominican friar who was preaching Copernicanism a few decades before Galileo, who was fixated on Neoplatonism and the resurgent Hermetic tradition of Ficino and Pico della Mirandola, who wrote on memory, and who taught that the Sun was simply one of an infinite number of living stars, populating an infinite universe in constant regeneration and motion. He was burned by the Roman Inquisition in 1600 and has been seen by posterity alternately as a martyr of science and free-thinking and as a deluded and arrogant heretic. I think he was probably both.
Bruno is a figure of fascinating and somewhat disconcerting contrasts: he was condescending, intolerant, and likely awful to be around, but he was simulataneously imbued with a genuine and pervasive love for the universe. His cosmology is based on some deeply faulty science (to the extent that it probably can't even really be called science), but he was also, to a large extent, correct.
The Ash Wednesday Supper is a dialogue of four men recalling an Ash Wednesday dinner party at which Giordano Bruno (called only The Nolan) expounds on his Copernicanist cosmology and berates his intellectual opponents, the Oxford dons Nundinio and Torquato. It's a difficult work to classify - in some senses it's a work of Renaissance Hermeticism (Bruno clearly feels he's on a mission to revive an ancient, true philosophy), in others it's a scientific tract, in others it's somewhat farcical dinner party where people will often jump in and tell Bruno to get to the point, or to stop being so overly dramatic in his philosophical presentations. There's even one ridiculous and great scene in which Bruno plunges through the mud-drenched London streets, clearly horrified by the commoners around him, and portrays his journey to the dinner party like it's some kind of grand heroic victory over the earthly mire that surrounds him.
It's not a work for everyone, but it's so weird and distinctive that I'd recommend giving it a shot. At the very least, it does a wonderful job of showing how the Renaissance was such a weird period of overlap, in which everything related to everything else, and in which scientific advancement was nearly always an inherently religious endeavor.
"We ourselves and our possessions come and go, pass and return, and there is nothing of ours which does not become estranged from us, and there is nothing foreign to us which does not become ours. And there is nothing of which we are a part which does not of necessity become part of us at some time, and there is nothing which is a part of us of which we do not of necessity becom a part at some time."
Giordano Bruno was a 16th century Dominican friar who was preaching Copernicanism a few decades before Galileo, who was fixated on Neoplatonism and the resurgent Hermetic tradition of Ficino and Pico della Mirandola, who wrote on memory, and who taught that the Sun was simply one of an infinite number of living stars, populating an infinite universe in constant regeneration and motion. He was burned by the Roman Inquisition in 1600 and has been seen by posterity alternately as a martyr of science and free-thinking and as a deluded and arrogant heretic. I think he was probably both.
Bruno is a figure of fascinating and somewhat disconcerting contrasts: he was condescending, intolerant, and likely awful to be around, but he was simulataneously imbued with a genuine and pervasive love for the universe. His cosmology is based on some deeply faulty science (to the extent that it probably can't even really be called science), but he was also, to a large extent, correct.
The Ash Wednesday Supper is a dialogue of four men recalling an Ash Wednesday dinner party at which Giordano Bruno (called only The Nolan) expounds on his Copernicanist cosmology and berates his intellectual opponents, the Oxford dons Nundinio and Torquato. It's a difficult work to classify - in some senses it's a work of Renaissance Hermeticism (Bruno clearly feels he's on a mission to revive an ancient, true philosophy), in others it's a scientific tract, in others it's somewhat farcical dinner party where people will often jump in and tell Bruno to get to the point, or to stop being so overly dramatic in his philosophical presentations. There's even one ridiculous and great scene in which Bruno plunges through the mud-drenched London streets, clearly horrified by the commoners around him, and portrays his journey to the dinner party like it's some kind of grand heroic victory over the earthly mire that surrounds him.
It's not a work for everyone, but it's so weird and distinctive that I'd recommend giving it a shot. At the very least, it does a wonderful job of showing how the Renaissance was such a weird period of overlap, in which everything related to everything else, and in which scientific advancement was nearly always an inherently religious endeavor.
November 8, 2012
The best part of this one is the mock-heroic account of his adventures in trying to get to the banquet, mud and all. He has a lively, fun style, which can truly sing at times. The stuff about physics and so forth though was much less intriguing, and indeed verged on the inane in places (making a big deal about how two far-flung stars can seem close together if they're in the same line of sight, for example). The edition I was using was hampered greatly by the editor/translator, one Stanley Jaki, who had no regard whatsoever for his subject and whose notes became so obnoxious (and relentless) that I pretty much had to ignore them after a while. No doubt Bruno himself would've been rather amused at the resemblance of this guy's name to "jackass."
December 27, 2018
Excellent in all respects. Gatti provides a long-overdue translation of Bruno's important work in language that is accessible, engaging and en point (i.e. not modernised beyond recognition from how I imagine the original sixteenth century Italian must read). The original Italian is provided alongside the translated work, and in addition to the book itself, the copious and thorough notes throughout are easily ignored if you wish but give very useful insight into the meaning behind the words for the less well-informed but curious reader.
March 18, 2020
Bu kadar zor okunan bir dille yazılmak zorunda mıydı bilmiyorum. Hani bazı kitaplar aylarca okumaktan soğutur ya benim için o kitaplardan biridir..
March 8, 2022
Giordano Bruno ismini daha önde duymuş muydunuz ? Ben #küllerinşöleni kitabını okumaya başladığım zaman duydum bu ismi. Peki kim bu Giordano Bruno?? Trajik bir hayat öyküsüne sahip olan kimine göre felsefeci kimine göre ise bir din adamı. Onun hayatını trajik hale getiren olaylar nedir??? bir göz atalım 👀
1548 yılında Napoli yakınlarında doğan Bruno üniversitede klasik edebiyat ve felsefe öğrenimi görmüştür. Sonrasında ise manastıra girmiş , burada teolojiden doktorasını yapıp papazlığa atanmıştır. Neden bunları anlatıyorsun derseniz onun ne kadar donanımlı birisi olduğunu anlayabilmek için cevabını veririm.
Bruno Üçlü Birlik inancını tamamen reddetmiş ve hakkında dava açıldığı için manastırdan kaçmıştır. Sonraki yıllarda Kopernik'in güneş merkezli gök sistemi görüşünü savunmuştur. Bu görüşü yüzünden de aforoz edilmiştir. Sonrasında engizisyonun eline geçmiş , zindana atılmış ve sonunda da yakılmıştır. Bir insana düşünceleri yüzünden trajik bir ölüm cezası verilmiştir ....
Bruno 'nun üç diyaloğun ilkidir #küllerinşöleni . Diyaloglar halinde ilerlediği için hızla okurum diye düşünmeyin. Felsefe türünde bir kitap olduğu için sindirerek okumak en verimlisi olur.
Kitapta Bruno'nun düşüncelerini daha iyi anlıyoruz. Güneş sisteminden dine birçok konuya değinen kitap alıntılarla zenginleşiyor ve biz okuyuculara harika bir okuma deneyimi sunuyor.
#giordanoburuno yu, düşüncelerini ve o dönemi biraz olsun anlayabilmek adına okunacak harika bir eser #küllerinşöleni ✌️
1548 yılında Napoli yakınlarında doğan Bruno üniversitede klasik edebiyat ve felsefe öğrenimi görmüştür. Sonrasında ise manastıra girmiş , burada teolojiden doktorasını yapıp papazlığa atanmıştır. Neden bunları anlatıyorsun derseniz onun ne kadar donanımlı birisi olduğunu anlayabilmek için cevabını veririm.
Bruno Üçlü Birlik inancını tamamen reddetmiş ve hakkında dava açıldığı için manastırdan kaçmıştır. Sonraki yıllarda Kopernik'in güneş merkezli gök sistemi görüşünü savunmuştur. Bu görüşü yüzünden de aforoz edilmiştir. Sonrasında engizisyonun eline geçmiş , zindana atılmış ve sonunda da yakılmıştır. Bir insana düşünceleri yüzünden trajik bir ölüm cezası verilmiştir ....
Bruno 'nun üç diyaloğun ilkidir #küllerinşöleni . Diyaloglar halinde ilerlediği için hızla okurum diye düşünmeyin. Felsefe türünde bir kitap olduğu için sindirerek okumak en verimlisi olur.
Kitapta Bruno'nun düşüncelerini daha iyi anlıyoruz. Güneş sisteminden dine birçok konuya değinen kitap alıntılarla zenginleşiyor ve biz okuyuculara harika bir okuma deneyimi sunuyor.
#giordanoburuno yu, düşüncelerini ve o dönemi biraz olsun anlayabilmek adına okunacak harika bir eser #küllerinşöleni ✌️
March 24, 2022
Karanlığa karşı savaş açmış bir filozof, Dominiken rahip, gökbilimci ve ökültist. Giordana Bruno (1548-1600) orta çağın kapalı, dogmatik, Aristotelesçi görüşünden sıyrılmayı başarıp evrenin sonsuz olduğunu, Kopernikçi bir yaklaşımla evrende dünyadan başka pek çok gezegen olduğunu savunmuştur. Dini temelini evrenin Yer-Gök ayrımına dayandıran Tevrat ve Yunan metafiziğinden alan Kilise öğretisi için bu düşünce yapısı kabul edilemezdi. Bruno, Hristiyanlık’taki teslis inancına da karşı çıkmıştı. Tüm bunlar onu sapkın duruma düşürdü ve Engizisyon tarafından sekiz yıl tutuklu kaldıktan sonra 1600’de yakılarak infaz edildi. Bruno “günahta direnen, pişman olmayan, inatçı ve dik kafalı bir sapkın” olarak ölüme mahkum edilirken “Belki de siz bana ölüm kararını bildirirken, benim ölüme uğramamdan daha fazla korkuyorsunuz.” diyecek kadar cesur bir yürekti.
Küllerin Şöleni, Bruno’nun dünya görüşünü beş diyalog halinde okurla buluşturuyor. Bir akşam yemeği düşünün ki bu olsa olsa Küllerin Şöleni olsun, Bruno dört muhalif entelektüelle tartışsın, Kopernikçi kozmolojiyi açıklasın. Bilimsel bir sunuş mu yoksa lirik bir söylev mi, zaman zaman üslubun sarkastikleştiği bir felsefi muhabbet belki de… Ağır olduğu kesin, beyni yoruyor lakin bir şans verebilirsiniz.
Küllerin Şöleni, Bruno’nun dünya görüşünü beş diyalog halinde okurla buluşturuyor. Bir akşam yemeği düşünün ki bu olsa olsa Küllerin Şöleni olsun, Bruno dört muhalif entelektüelle tartışsın, Kopernikçi kozmolojiyi açıklasın. Bilimsel bir sunuş mu yoksa lirik bir söylev mi, zaman zaman üslubun sarkastikleştiği bir felsefi muhabbet belki de… Ağır olduğu kesin, beyni yoruyor lakin bir şans verebilirsiniz.
May 14, 2023
In realtà non c'è molto da dire perché le mie conoscenze in materia di astronomia sono quel che sono, però Giordano Bruno è (ancora) il mio amato, per non parlare del suo stile alquanto tagliente, ed è estremamente affascinante come un'opera del XVI secolo riesca a essere così moderna - da un certo punto di vista - e vedere com'è strutturato il discorso persuasivo. E poi leggere opere dei secoli passati è di per sé un'esperienza davvero interessante e che dovrei fare più spesso.
April 4, 2020
De a ratos se vuelve denso con explicaciones sobre el sistema solar.
Read
April 6, 2020Anything by the Nolan, I love.
May 25, 2020
Berbat bir çeviri, berbat bir edisyon.
August 11, 2025
Provocatorio. Dialogico. Ermetico.
December 20, 2014
That's an excellent book and i love it too muck. Bruno is an immortal philosopher, respect him.
"...in the end it is safer and more convenient to look for the truth away from the crowd, because the latter never offered precious and worthy things. It is always among the few that one can find things of perfection which, if they are only rare and in the possession of a few, could at least be recognized by anyone, though he could not get hold of them. And thus, their value would be due not so much to knowledge but solely to [the manner of] possession."
"...in the end it is safer and more convenient to look for the truth away from the crowd, because the latter never offered precious and worthy things. It is always among the few that one can find things of perfection which, if they are only rare and in the possession of a few, could at least be recognized by anyone, though he could not get hold of them. And thus, their value would be due not so much to knowledge but solely to [the manner of] possession."
December 1, 2016
I only marked this down because the version I read, with an introduction and notes by Stanley Jaki, was awful. Don't mistake me here. Bruno distinguished himself as always, however Jaki must be a seminarian or something, because the majority of his comments were lampoonings and attacks against the character of Bruno. This makes me question his taking up the task of writing this work all together, if not merely to discredit Bruno, who likely threatened his sacred dogma.
Read
November 11, 2021Meh, didn't see why this book was so amazing. Probably cuz it metaphorically slandered the RCC when it wasn't vogue to slander the RCC.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews