Nana dostaje od dziennikarza tygodnika Search szokujące zdjęcia Rena i Reiry. Na szczęście dzięki działaniom Takumiego nie zostają one opublikowane. Nana, poirytowana faktem, że nic nie układa się po jej myśli, czuje się coraz bardziej osamotniona i zaczyna wpadać w panikę. Pod wpływem słów Rena postanawia jednak popracować nad stosunkami z otaczającymi ją ludźmi.
Zbliża się koniec roku. Członkowie Trapnest wyjeżdżają do Londynu na nagrania, natomiast Blast organizuje imprezę dla fanów. Wśród zaproszonych gości jest Misato Uehara z Osaki. Druga Misato (Mai) twierdzi, że nie można pozwolić, by dziewczyna stanęła z Naną twarzą w twarz, zaś Yasu zaczyna się domyślać, o co tak naprawdę może chodzić.
Tymczasem dziennikarz Search informuje Hachi, że matka Nany żyje, czym prowokuje ją do wyjazdu do Osaki.
Ai Yazawa (Japanese: 矢沢あい, Yazawa Ai) is a Japanese manga author and illustrator. Her pen name comes from singer Eikichi Yazawa, of whom she is a fan. Yazawa started her comics career in 1985. She specialises in shojo manga (girls' comics). Most of her works have been serialised in the magazines 'Ribon', 'Cookie' and 'Zipper'. Yazawa's stories focus on young, often rebellious women and their relationships. The characters are always very stylish, and Yazawa herself is known for her sense of fashion. (She even attended a fashion school for some time after high school.) Among her most famous manga are Tenshi Nanka Ja Nai (I'm No Angel, 1992–1995), Neighborhood Story (1995-1998), Paradise Kiss (1999-2004), and Nana (2000-2009), the latter awarded a Shogakukan Manga Award in 2003. Some of these works have been adapted into anime and live action movies.
Wspaniałe. Trochę boli, nawet trochę bardzo, ale gdy czytam tę mangę, to czuję się, jak w domu. Dodatek na temat Takumiego dodaje trochę na temat jego relacji z Reirą i szczególnie mocno pokazuje, jak bardzo on nienawidzi kobiet i ma określone, skrzywione spojrzenie (dziwka albo święta, nic poza tym, a jedyną świętą w jego życiu jest Reira).
Tomik jakościowo trochę odstający od poprzednich. Autorka nagle odpowiada na zbyt wiele pytań, a częstotliwość zdarzeń niefortunnych niebezpiecznie zbliża się do poziomu polskiej telenoweli. Na plus bonusowy rozdział o jednym z bohaterów. Pozwala spojrzeć na niego z innej nieco perspektywy.