Ricardo III está cancelada

by Matei Vişniec

'Ricardo III Está Cancelada' procura tratar da censura política, da vida de Meierhold e da força do teatro, que faz tremer os poderes totalitários. Mas o texto deve penetrar também no labirinto da autocensura, esta aliada do poder, este campo de batalha onde o artista se encontra com sua própria consciência. A liberdade suprema do artista reside, então, na força de sobrepujar essa autocensura, de escapar dela. Esta peça, que se lê como um romance, deve bater com força nas portas das memórias que enfraquecem e dos cérebros que estão a ponto de sofrer outras formas de lavagem.

Genres: Plays

96 pages, Paperback

Published January 1, 2012

About the author

From an early age, Matei Vişniec discovered literature as a space dedicated to freedom. He draws his strengths from Kafka, Dostoevsky, Poe, Lautréamont. He loves the Surrealists, the Dadaists, absurd and grotesque theatre, surrealist poetry, fantastic literature, magical realism, even the realist Anglo-Saxon theatre. He loves everything except Socialist Realism.

Vişniec studied philosophy at Bucharest University and became an active member of the so-called Eighties Generation, who left a clear stamp on the Romanian literature. He believes in cultural resistance, and in literature’s capacity to demolish totalitarianism. Above all, Matei Vişniec believes that theatre and poetry can denounce manipulation through "great ideas", as well as brainwashing through ideology.

Before 1987 Matei Vişniec had made a name for himself in Romania by his clear, lucid, bitter poetry. Starting with 1977, he wrote drama; the plays were much circulated in the literary milieus but were barred from staging. In September 1987, Vişniec left Romania for France, where he was granted political asylum. He started writing in French and began working for Radio France Internationale. At the present time, Vişniec has had many of his works staged in France, and some twenty of his plays written in French are published (Actes Sud-Papier, L'Harmattan, Lansman). His plays have been staged in more than 20 countries. In Romania, after the fall of Communism, Matei Vişniec has become one of the most frequently performed authors.

The work of Matei Vişniec has been represented in London by the performance "The Body of a Woman as a Battlefield in the Bosnian War", staged at the Young Vic Theatre, in November 2000. The play received rave reviews in the British newspapers and magazines, including The Guardian. "The Story of the Panda Bears told by a Saxophonist who has a Girlfriend in Frankfurt" has been performed at the Edinburgh Festival (August 2005). The production is by Rouge28 Theatre, London.
In Unites States, the work of Matei Vişniec has been represented in New York, Chicago, New Jersey and Hollywood.

Reviews

[Dream.M]

خیلی جالب بود، نمایشنامه مورد علاقم نشد ولی جنبه های نمادین کار رو پسندیدم
هشتگ همخوانی با سعید :))

[صان]

صحبتی کرده بودم درباره‌ش که انگار سیو نشده.
****
یکی از بهترین کار های ویسنی‌یک و یکی از کارهای خیلی خوبی که خونده‌م. نقد خیلی کامل و دل‌خنک‌کنی به جامعه‌های کمونیستی و توتالیتری. با زبون نمادین و سورئالش قشنگ زده تو هدف و حرف دلشو زده که قشنگ به دل میشینه.

جایی هم به شکل محشری میگه پادشاه ریچارد خوب بود. چون فقط ظالم بود. تو قصرش مینشست و ادم میکشت. ولی شما دارین ظلمتونو قاتی ایدئلوژی میکنین و با لباس مرتب و خوشکل به خورد مردم میدید. شما دارین میاین تو ذهن مردم. شما نه تنها میکشین، بلکه بذر کشتن رو تو مردم میکارین. در برابر شما، پادشاه ریچاردِ شکسپیر، شخصیت مثبت به حساب میاد!

[Yekta]

امروز، شر لباس وعده ی بهترین دنیا رو به تن کرده. امروز شر فقط نمی خواد جمعیت رو زیر سلطه اش در بیاره، می خواد جمعیت ستایشش هم بکنن.

نماد ها، دیالوگ ها ..جدا ماتنی ویسنی یک عجب خلاقیتی داره!
عالی بود.

[Mohammad Hanifeh]

تحقیقات به پایان رسیده... تو به همه‌چی اعتراف کرده‌ای..‌. این خوبه که آدم به همه‌چی اعتراف کنه، رفیق زندانی... آدم باید همیشه جلوی حکومت مطیع باشه... حکومت می‌دونه چی به چیه...‌ خودِ من هیچ‌وقت هیچ‌کاری نکرده‌م، ولی حاضرم به همه‌چی اعتراف کنم. برای همینه که این پُست رو بهم داده‌ن.

ظاهراً نویسنده‌ دردهاش از توتالیتاریسمِ یک حکومت کمونیستی رو نوشته... و درد این‌جاست که حرف‌ها و محدودیت‌هاش برای ما بسیار آشنا و قابل درک هستند.

[Zara Parsa]

چقدر ملموس...


*خواهش میکنم اون چراغ رو خاموش کن...نور نمیذاره فکر کنم...تو این کشور فقط تو تاریکی می شه فکر کرد*

*امروز شر لباس وعده بهترین دنیا رو تن کرده. امروز شر فقط نمیخواد جمعیت رو زیر سلطه اش در بیاره، میخواد جمعیت ستایشش هم بکنن. شر امروزی به این راضی نمی شه که بشینه تو کاخش و به دنیا حکومت کنه، می خواد تو سر مردم هم باشه و اون ها رو از درون کنترل کنه.*

[Mahdis]

سبک مورد علاقه من نیست، واسه همین یه ستاره ازش کم‌ میکنم، اما نقد بسیار واضحیه به هر حکومت توتالیتری و اینش خیلی قشنگه. صحنه‌ها و صحبت‌ها بسیار آشناست و طنز سیاهش بامزه ست. توصیه میکنم نمایشنامه رو : ))

[Roya Shakeri]

مايرهولد حق داره شايد آدم تو سرش نيست كه مي تونه آزاد باشه. شايد ما فقط تو قلبمون آزاديم.

[Pouria]

ریچارد سوم اجرا نمی شود / ماتئی ویسنی یک / ترجمه ی اصغر نوری / نشر نی / 115 صفحه / تاریخ اتمام کتاب: 23 خرداد 98 / امتیازم به کتاب از پنج: دو
نمایشنامه فضای گنگ و پیچیده ای داشت و کلیت حرفش انتقاد از نظام های تمامیت خواه و دیکتاتوری بود. یک سری جملات کتاب بود که تیکه های سنگینی مرتبط با همین موضوع محسوب میشد و دوستشون داشتم ولی در کل به خاطر همون فضای بیش از حد قاطی پاتیش چندان باهاش ارتباط برقرار نکردم.

[Mahshid D]

سر آغار همه‌ی ریویو‌های نوشته‌های ماتئی ویسنیک انگار باید نوشت هشدار! نام‌برده یک کریزی به تمام معنا است. یکی از ویژگی‌های عجیب نوشته‌های ماتئی در این است که برای خواندن غیرتفریحی آثارش، تو درجایگاه مخاطب وظیفه داری خواندن(و احتمالا تماشا کردن) متن را با دید شخصی سیاسی‌ات پیش ببری. یا موافق باشی یا مخلف. چیزی میان این دو حرکت کنی به یک حزب باد بی‌ارزش بدل می‌شوی. نمایش ”ریچارد سوم اجرا نمی‌شود” یک انتقاد بی‌نقص و ملموس در باب سانسورهای سیاسیِ حکومتی است. نمی‌دانم شاید یکی از امتیاز مثبت نوشته‌های ماتئی در این باشد که در هرنقطه‌ای از کره‌ی خاکی نفس بکشی، زیر یوغ هر قدرتی که تفکر غالب است دست و پا بزنی دست کم یکبار از دور یا نزدیک با درون مایه‌ی‌‌ نمایشنامه‌های او در زندگی حقیقی‌ات رو به رو شدی. خودمان هم رسانه‌ی بی‌میلی از این دست سانسورهای اجباری که سبب حذف نقاط تاریک از شخصیت‌ها می‌شود و بر سفیدی هاله‌گون افزوده، کم نداریم و نخواهیم داشت. (مصداق بارزش همین سریال‌های پرخرج تاریخی سفارش صدا و سیما نظیر مختارنامه، کالکشنی از کل آثار محمدرضا ورزی وغیره) از نیمه‌ی نمایش تا به پایان قصه روند کوبنده‌ای دارد. ‌همه چیز گویی در خواب و خیال پروبال می‌گیرد. خلاقیت ذهن ویسنیک برای بهم بافتن این رویاها شگفت‌انگیز است. بی‌وقفه نماد خلق می‌کند و معنا می‌سازد. و در آخر، پرده‌ی پایانی که به نوعی حامل پیام مهم ِ هرجنبش به انحراف کشانده شده‌ای یک روز شروع می‌کند به خوردن فرزندهای خودش، است.

[Parniyan Araghi]

در يك كلمه :عالي
فضا سازي و نمادهاي فوق العاده طوري كه حين خوندنش حس مي كردم دارم تئاتر زنده مي بينم
يك قسمت از اواخر كتاب رو كه خيلي دوست داشتم اينجا مي نويسم

بچه: يه قصه ميخوام
مايرهولد:قصه...باشه...يه روز يه شاهي بود
بچه:دلم قصه ي دو تا قاتلي رو ميخواد كه ريچارد فرستادشون برج لندن دو تا شاهزاده جوون رو بكشن...
مايرهولد:باشه...يه روز يه شاهي بود كه...
بچه:بابا، چرا ميخواي تو اين صحنه پليس سياسي كشورمون رو دست بندازي؟
مايرهولد خشكش مي زند، او هم تبديل مي شود به يك عروسك.،عروسكي كه انتقاد از خود مي كند.
مايرهولد: رفيق نوزاد، من يه باباي هنرمندم كه در خدمت خلقشه.من هيچ وقت پليس سياسي خلقم رو دست نمي ندازم.
بچه:پس چرا تو كارگردانيت، اون دو آدم كشي كه ريچارد مي فرسته پالتو چرمي دارند؟
مايرهولد:رفيق نوزاد،پالتو چرمي هاي آدم كش ريچارد هيچ ربطي به پالتوهاي اعضاي پليس سياسي وفادار به خلق نداره
بچه: پس ما رو احمق فرض كرده يي.تو نا فرماني مدني رو تحريك مي كني.اين خيلي خطرناكه ،بابا
مايرهولد:من قبول نمي كنم كه...
بچه:خفه شو مرتجع فاسد...تو خيال كردي،رفيق بابا،پليس سياسي نميتونه خطوط سفيد كارگرداني فاسدت رو بخونه؟ همه مامور هاي ما براي خاطر تو كل آثار شكسپير رو خوندن!! چرا زنان شادكام ويندسور رو كار نكردي؟قشنگه،شاده...خلق ما به سرگرمي هم نياز داره

[Ghazal Kazemi]

ماتئی ویسنی‌یک با منحصر به فردترین قلم راجع به موضوعاتی تکراری مثل عشق، جنگ و مرگ می‌نویسه و واقعا ناراحت‌کننده‌ست که این نمایش‌نامه‌های زیبا، ظریف و کوتاه اونقدر که باید و شاید خونده و اجرا نشدن.

[Reza Valinejad]

رفیق استاد هنرمند، شما از نگرانی های قدرت هیچی سرتون نمیشه. یه شهروند تو تنهایی خودش داستان میخونه، هیچ خطری تو تنهایی وجود نداره. وقتی شهروند تو اتاقش تنهاست، دراز کشیده رو تختش، نشسته گوشه‌ی باعغش .... این جور وقت ها خیال قدرت آسودست.

آقای ویسنی‌یک شما بسیار خوبی. بسیار خوب

[Zohreh Hanifeh]

‏«حق با شماست، رفقا! آدم وقتی سکوت می‌کنه، اصلاً به این معنی نیست که دیگه چیزی نمی‌گه. بین دو حرف، بین دو جمله، یه فضایی وجود داره که توش سکوت خلافِ چیزی رو می‌گه که کلمات می‌خوان بگن...»

[Parisa]

فقط صدای درون حقیقت رو می گه ...

ریچارد سوم اجرا نمی شود … ماتئی ویسنی بک … ۲۰



هر حرفی با سکوت محاصره شده. و این هاله ی سکوت قدرت وحشتناکی داره. حتی بیشتر از خود حرف توجه رو جلب می کنه و بعضی وقتها این هاله سکوت تبدیل می شه به ضد چیزی که حرف می خواد منتقل کنه.


ریچارد سوم اجرا نمی شود … ماتئی ویسنی بک … ۶۳



ریچارد سوم: رفیق استاد، بگو ما هم بدونیم، چرا می خواستی از من یه شخصیت مثبت بسازی؟


مایرهولد: چون تو نشانه شری بدون بار ایدئولوژی. تو یه قدرت سیاهی ولی نشانه ی شر خالصی. برای رسیدن به قدرت می کشی، نه برای رسیدن به آرمانشهر. برای انجام شر هیچ عذاب وجدان و تردیدی نداری، ولی از همدستها و قربانی هات انتظار نداری تو رو برای خاطر جنایتهات ستایش کنن. تو در آنچه پلید و وحشتناکه عظمت داری، چون یه عوام فریب نیستی. در آن واحد جذاب و حال بهم زنی، ولی از خودت خدا نمی سازی. به دوستی و عشق تظاهر می کنی، ولی نمی شه انکار کرد که این کار رو با ظرافت انجام می دی. تو وحشیگری رو به حیله گری اضافه می کنی، ولی کلامت هوشمندانه و شگفت آوره. تو نشانه ی یه چیزی هستی که انسان از دست داده: شر مستقیم صادقانه و خالص. امروز شر فقط نمی خواد جمعیت رو زیر سلطه اش دربیاره، می خواد جمعیت ستایشش هم بکنه.شر امروزی به این راضی نمی شه که بشینه تو کاخش و به دنیا حکومت کنه، می خواد تو سر مردم هم باشه و اون ها رو از درون کنترل کنه. شر امروزی از طاعون زمان هم بدتره. می کشه تا ترس تو دل آدمهایی بندازه که حتی به طغیان فکر هم نمی کنن. شر امروزی اون قدر سمجه که به همه جا نفوذ می کنه و حتی جنین ها هم دچارش می شن. بچه هایی که به دنیا می آن، از همون اول در خدمت شررن و تا عمق مغزشون شر نفوذ کرده. و از درون همه ی مغزهاست که شر امروزی قدرتش رو تغذیه می کنه …


ریچارد سوم اجرا نمی شود … ماتئی ویسنی بک… اصغر نوری  … ۹۲

[Mahour]

"مایرهولد: آدم وقتی سکوت میکنه اصلا به این معنی نیست که دیگه چیزی نمیگه. بین دو حرف، بین دو جمله، یه فضایی وجود داره که توش سکوت خلاف چیزی رو میگه که کلمات میخوان بگن."
--------------------------------------
"ریچارد سوم: رفیق استاد، بگو ما هم بدونیم. چرا میخواستی از من یه شخصیت مثبت بسازی؟
مایرهولد: چون تو نشانه شری بدون بار ایدئولوژی. برای رسیدن به قدرت میکشی نه برای رسیدن به یه آرمان شهر. برای انجام شر هیچ عذاب وجدان و تردیدی نداری، ولی از همدست ها و قربانی هات انتظار نداری تو رو بخاطر جنایت هات ستایش کنن. تو نشانه یه چیزی هستی که انسان از دست داده: شر مستقیم صادقانه و خالص. امروز شر لباس وعده بهترین دنیا رو به تن کرده."

[Azad]

نویسنده‌ای بی‌بدیل در حوزه نمایشنامه این‌بار در نقد سانسور قوی رژیم سوسیالیت و توتالیتر استالین دست به قلم برده و با استفاده از تکنینک‌ های خاص خوداش شاهکار دیگه ای خلق کرده.
حتماً دو بار بخونید.
دیالوگ های بی نقص سیاسی...

[Foad]

شده بعد خوندن یه کتاب محکم بغلش کنی، سفت! یه جوری که انگار میخوای بهش بفهمونی با سلولام فهمیدمت؟ یه جوری که انگار میخوای حل شه توت؟ این از هموناس.

[Samira Amiri]

'' آنتوان : هیجانی كه یه نفر تو تنهاییش حس میكنه، خطرناک نیست، ولی وقتی از رابطه یه معركه گیر و جمعیت هیجان جمعی تولید می شه... این هیجان میتونه به اندازه ی یه معجون خطرناک بشه، چون هیجان جمعی نطفه ی شورشه. '' از متن كتاب

[Naimeh Abdolhosseini]

تو نشانه ی یه چیزی هستی که انسان از دست داده: شر مستقیم و خالص. امروز شر فقط نمی خواد جمعیت رو زیر سلطه اش دربیاره، می خواد جمعیت ستایشش هم بکنن.

[Arghavan]

گویا راهکار تالیف/ترجمه‌ی اثری در انتقاد از دیکتاتوری و خفقان و توتالیتاریسم که مجوز بگیره هم شده این که بذاریمش در شوروی و اروپای شرقی رخ بده. چون جاهای دیگه خیلی منتهاالیهِ آزادیِ بیان؛ می‌دونید.
(معنیِ حرفم این نیست که نمایشنامه‌ی خوبی نبود یا واقعیت نداشت یا چیز، البته. ولی جالب ه دیگه.)

[aLirEza nEjaTi]

رفیق استاد هنرمند ….

[Hossein Sharifi]

In Stalin's Russia, Comrade Meyerhold 1 features Richard III . Before being able to show the people their work, it must first be validated by many commissions. Despite the enthusiasm of the generalissimo for his staging, the commissions do not see his adaptation of a very good eye: why modern costumes if not to mock the regime? Are not these silences that punctuate the room suspicious? And first, is it really Shakespeare who wrote the play?





Under cover of comedy, Richard III will not take place is a deeply committed play. In this brilliant text, the Romanian dramatist Matéi Visniec denounces the communist regime whose totalitarian ideology leads individuals to absurdity, while offering a superb ode to the theater, a place where the truth is revealed. Everything revolves around poor Meyerhold, forced to self-criticism, having to erase one by one all his artistic choices to end up giving a representation of a flavorless classicism of Richard III . And it is not his main actor, a rare clown in front of the representatives of the regime, that will help him keep a little soul in his work. Meyerhold has to face the madness of the system.

[MiR]

دیدید بعضی کتاب ها هستن نه تنها بهت یه عالمه چیز یاد میدن بلکه چیزهایی که میدونی یا بذارید اینطوری بگم چیزهایی که نسبت بهشون مطلع هستی رو ولی برات تبدیلش میکنن به یه تجربه؟ درست مثل این میمونه تو بدونی تو فیزیک هر کُنشی ، واکنشی داره ولی وقتی انگشت کوچیکه پاهات میخوره به لبه مبل بیشتر این قانون رو حس میکنی.این کتاب هم قضیه ش اینطوری بود.منو نسبت به شر ، نوع شَر و به قول مایرهولد" این خود انتقادی" آگاه تر کرد...و واقعا دوست دارم بیشتر راجع بهش صحبت کنم ولی من ترجیح میدم تو پستم تا جایی که میتونم بچلونمش اینجا صرفا جای حرفای تازهِ دل منه.

[Sally]

for school; very good

[Miriam]

هرچیزی می‌تواند از دور زیبا، جذاب و دلربا باشد. اما گاهی از دور دل می‌برند و از نزدیک، زَهره. شاید زندگی در جامعه و آرمان‌شهر موعود سوسیالیسم و کمونیسم، از آنچه در تئوری به نظر می‌آید، متفاوت و حتا ناگوار باشد. بسیار وعده‌های دنیای بهتر بوده‌اند که در نهایت اگر اجرا شده‌اند به فاجعه ختم شده‌اند. فقط روشهای برده داری متفاوتند.
به هرحال نظر کسانی که در این جوامع زندگی کرده اند را نمی‌شود نادیده گرفت. و هنوز همه در هر جامعه سیاسیی و هر مذهبی معتقدند که «این ... واقعی نیست »..

[Alireza Kherad mand nia]

یک نمایشنامه با ادبیات خاص وینسی یک که شاید خیلی ها خوششان نیاید ، سرشار از نماد های مختلف از آبستن بودن همسر مایرهولد و تولد فرزندش تا نعره های جنین در رحم مادر همه و همه یک صدا اعتراض نویسنده را نسبت به اعدام ناعادلانه مایرهولد در دوران خفقان بیان میکند ، فضای غیر واقعی داستان و طنز تلخ و کابوس وار آن ۱۹۸۴ اورول را برای من تداعی کرد ، از خواندش پشیمان نیستم .

[It's Blank]

خوبی خوندن این کتابا اینه که می‌بینی همه‌جای دنیا این دیکتاتوریا و ظلما وجود داشته‌ن و میشه (مث احمقا) امید داشته باشی که یه‌روزی اینا هم میرن.
تا کی می‌خوان دستتو بگیری رو پیشونیت و بگی خورشید منو اذیت نمی‌کنه؟

[Atena | آتنا]

همیشه فکر میکردم قلب آخرین حلقه ی نجات ماست، اگه سر گاهی وقت ها غرق می شه، عجیب نیست، ولی اگه قلب هم دنبالش بره، واقعا واسه یه انسان خطرناکه.

شر امروزی به این راضی نمی شه که بشینه تو کاخش و به دنیا حکومت کنه، می خواد تو سر مردم هم باشه و اون ها رو از درون کنترل کنه.

[about my mind]

خواهش میکنم اون چراغ رو خاموش کن ... نور نمی‌ذاره فکر کنم ... تو این کشور فقط تو تاریکی میشه فکر کرد ...

[Mahdi]

سلام دوستان کسی نمیدونه چجوری میشه این اثر رو پیدا کرد؟ اگه کسی داره لطف میکنید برام ارسال کنید؟
آیدی تلگرام @C9H8O11