What do you think?
Rate this book
To A Dubious Salvation: The Silberstein Trilogy #1
Siedem dni u Silbersteinów
Wielka południowoafrykańska powieść, w której odnaleźć można pogłosy Manna i atmosferę rodem z Lampedusy.
Afryka Południowa przełomu lat 50. i 60. w krzywym zwierciadle. Z pozoru wszystko jest tu jak w klasycznej plaasroman, powieści farmerskiej – mamy farmę i patriarchów, planowane małżeństwo i szereg modelowych motywów, jak uroczystości rodzinne, zmiany obyczajów czy związek człowieka z przyrodą. Leroux przedstawia ten świat na opak i z rozmachem. Farma okazuje się nowoczesnym przedsiębiorstwem winiarskim, kolonializm zastąpiony jest przez kapitalizm, a właścicielami starego majątku są żydowscy nuworysze. Na domiar wszystkiego narzeczeni (goj i niereligijna Żydówka) nie znają się, patriarchami okazują się maczystowski filister oraz bon vivant, w majątku każdego wieczoru bawią się zmieniający się jak w kalejdoskopie goście (bogacze, farmerzy, artyści), a nawet dochodzi do sabatu czarownic.
Majątek Welgevonden znajduje się w podobnej względnej izolacji jak sanatorium w Czarodziejskiej górze, każdy dzień ma swój rytm, prowadzi się tu filozoficzne debaty, zasiada do regularnych posiłków, a młody człowiek Henry van Eeden – tabula rasa pod względem społecznym, towarzyskim czy erotycznym – w ciągu symbolicznych siedmiu dni jest stwarzany na nowo.
Siedem dni u Silbersteinów (1962), najsłynniejszą powieść Etienne’a Leroux, południowoafrykańskiego pisarza tworzącego w języku afrikaans, uznaje się za tekst założycielski nowej tradycji krytycznego przepisywania klasycznej powieści farmerskiej, do której nawiązywać będą też późniejsi anglojęzyczni laureaci Nagrody Bookera J.M. Coetzee (1999) i Damon Galgut (2021).
Afryka Południowa przełomu lat 50. i 60. w krzywym zwierciadle. Z pozoru wszystko jest tu jak w klasycznej plaasroman, powieści farmerskiej – mamy farmę i patriarchów, planowane małżeństwo i szereg modelowych motywów, jak uroczystości rodzinne, zmiany obyczajów czy związek człowieka z przyrodą. Leroux przedstawia ten świat na opak i z rozmachem. Farma okazuje się nowoczesnym przedsiębiorstwem winiarskim, kolonializm zastąpiony jest przez kapitalizm, a właścicielami starego majątku są żydowscy nuworysze. Na domiar wszystkiego narzeczeni (goj i niereligijna Żydówka) nie znają się, patriarchami okazują się maczystowski filister oraz bon vivant, w majątku każdego wieczoru bawią się zmieniający się jak w kalejdoskopie goście (bogacze, farmerzy, artyści), a nawet dochodzi do sabatu czarownic.
Majątek Welgevonden znajduje się w podobnej względnej izolacji jak sanatorium w Czarodziejskiej górze, każdy dzień ma swój rytm, prowadzi się tu filozoficzne debaty, zasiada do regularnych posiłków, a młody człowiek Henry van Eeden – tabula rasa pod względem społecznym, towarzyskim czy erotycznym – w ciągu symbolicznych siedmiu dni jest stwarzany na nowo.
Siedem dni u Silbersteinów (1962), najsłynniejszą powieść Etienne’a Leroux, południowoafrykańskiego pisarza tworzącego w języku afrikaans, uznaje się za tekst założycielski nowej tradycji krytycznego przepisywania klasycznej powieści farmerskiej, do której nawiązywać będą też późniejsi anglojęzyczni laureaci Nagrody Bookera J.M. Coetzee (1999) i Damon Galgut (2021).
- GenresSouth AfricaAfrica
264 pages, Hardcover
First published January 1, 1964
25 people are currently reading
424 people want to read
About the author
Etienne Leroux
29 books11 followersEtienne Leroux was an influential Afrikaans author and a key member of the South African Sestigers literary movement. His full name is Stephanus Petrus Daniël le Roux, son of S.P. Le Roux, a South African Minister of Agriculture.
His works gained critical acclaim and were translated into many languages.
His works gained critical acclaim and were translated into many languages.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 20 of 20 reviews
July 31, 2018
”We are not alone,” said Jock Silberstein. “Every day we understand more and more our collective share in the fate of humanity. Solitude is the longing, the pain inherent in contemplating the false image of the individual that is vanishing piecemeal with our new understanding.”
On a lush estate called Welgevonden in South Africa we are treated to seven days of preparation for the marriage/merging of two rich families: the Silbersteins and the Van Eedens. Salome and Henry have never met and Henry soon finds himself at a disadvantage trying to determine who is his intended among a covey of lovely dark eyed girls. The estate is brimming with people with more people arriving each day seemingly creating more barriers between Henry and his quest to actually meet the lovely Salome. The parties at night are rather wild affairs with masks and themes that encourage carnal behavior. During the day Henry’s future father-in-law takes him on tours of the estate and shares his thoughts about philosophies, religion, and sex.
”We are a combination of faces and we understand the futility of getting to know anything about the complex patterns. The true self is total, part of the anonymous multitude. Each of us is simply a conduit carrying the stream of accumulated knowledge. It’s an oppressive thought. We no longer have any single image of any sort at all.”
Okay could somebody pass me my Jungian lexicon and something heavy to put in my lap so I don’t just float away.
Your search for Salome is doomed to failure.
Obviously Jock is talking about his daughter’s true self. We hide things from people and ourselves. Predilections that you would think you should know about a significant other sometimes take decades to reveal themselves or possibly they don’t come to light until after that person has died. I know for a fact that I present different versions of myself to different people because in some ways I am a different person when I am with different people. Friends create alternative connections that open up sometimes remote aspects of my personality. The versions are not that dissimilar more like a Duchamp painting of myself descending a staircase that reassembles when I reach the bottom.
On page two I knew I was going to like this novel. I read the following line and my brain was resonating like a tuning fork.
An ornamental keyhole plate with a leaf motif gleamed in the late afternoon sun on the front door. “It looks like a womb,” said J.J. He lifted the heavy dragon-shaped knocker and rapped with the appropriate firmness: Not, on the one hand, too boisterous nor, on the other, too unassuming--as befitted a man of standing who had been initiated since childhood in the civilized musicality of announcing himself.
J.J. is Henry’s uncle and he is, as it turns out, quite enamored with the slender and fragile beauty of Mrs. Silberstein. On one of Jock’s excursions he reveals a secret to Henry in a rather cavalier fashion when they visit Mrs. Dreyer. Nobody, as more is revealed, is innocent.
”Alone in the room, caressed into half-sleep by the sunlight, enfolded in the arms of an ornate armchair, his doze was interrupted every so often by Mrs. Dreyer bringing in, first, a tray with cups, then a plate of marie biscuits, then small plates and teaspoons and forks. Each time her dress was a little more disordered: the blouse looser and hastily buttoned, the shirt patterned with fresh creases, the bow in her fair fluttering with every movement and finally, not there at all. The more disheveled, the more cheerful she looked: a little bundle that like a cotton husk, unrolled in the joyful wind.”
Jock was “helping” Mrs. Dreyer in the kitchen. Mrs. Dreyer is the polar opposite of Mrs. Silberstein. She is rounder with a lush full figure, not beautiful, but she exudes desire and passion that gives Jock what he is missing in his marriage.
”There is so much that you must learn in a very short time,” sighed Jock. “Or, to put it this way: there are so many things you will have to learn and unlearn. All those things that protect you now. Your ignorance, your innocence, for instance. You simply can’t go through life as you are. Life isn’t that simple.”
Etienne Leroux was accused of immorality. Maybe to some people it is immoral to question the established order. ”Every regulation has its original reason. The more complex the system, the more difficult it is to determine the exact reason for each regulation. Regulations eventually become dogmas, truths about which there can be no further argument.”
Etienne Leroux working the beard and the dark sunglasses.
I had never heard of Leroux until I read Paul Theroux’s book Last Train to Zona Verde in which he mentioned how tragic it is that this great writer from South Africa wasn’t read anymore. As usual with a Paul Theroux book I came away with an embarrassing (because I’ve never heard of them) list of writers to read. The venerable Graham Greene also respected Leroux’s writing. ”His audience will be the audience that only a good writer can merit, an audience which assembles slowly in ones and twos ... the rumour spreads that here an addition will be found to the literature of our time.” So that is what I’m doing with this review. I’m spreading a rumor that Leroux is really, really good. Pass it on.
No such farm as Welgevonden exists. all the characters are imaginary. The events are improbable
On a lush estate called Welgevonden in South Africa we are treated to seven days of preparation for the marriage/merging of two rich families: the Silbersteins and the Van Eedens. Salome and Henry have never met and Henry soon finds himself at a disadvantage trying to determine who is his intended among a covey of lovely dark eyed girls. The estate is brimming with people with more people arriving each day seemingly creating more barriers between Henry and his quest to actually meet the lovely Salome. The parties at night are rather wild affairs with masks and themes that encourage carnal behavior. During the day Henry’s future father-in-law takes him on tours of the estate and shares his thoughts about philosophies, religion, and sex.
”We are a combination of faces and we understand the futility of getting to know anything about the complex patterns. The true self is total, part of the anonymous multitude. Each of us is simply a conduit carrying the stream of accumulated knowledge. It’s an oppressive thought. We no longer have any single image of any sort at all.”
Okay could somebody pass me my Jungian lexicon and something heavy to put in my lap so I don’t just float away.
Your search for Salome is doomed to failure.
Obviously Jock is talking about his daughter’s true self. We hide things from people and ourselves. Predilections that you would think you should know about a significant other sometimes take decades to reveal themselves or possibly they don’t come to light until after that person has died. I know for a fact that I present different versions of myself to different people because in some ways I am a different person when I am with different people. Friends create alternative connections that open up sometimes remote aspects of my personality. The versions are not that dissimilar more like a Duchamp painting of myself descending a staircase that reassembles when I reach the bottom.
On page two I knew I was going to like this novel. I read the following line and my brain was resonating like a tuning fork.
An ornamental keyhole plate with a leaf motif gleamed in the late afternoon sun on the front door. “It looks like a womb,” said J.J. He lifted the heavy dragon-shaped knocker and rapped with the appropriate firmness: Not, on the one hand, too boisterous nor, on the other, too unassuming--as befitted a man of standing who had been initiated since childhood in the civilized musicality of announcing himself.
J.J. is Henry’s uncle and he is, as it turns out, quite enamored with the slender and fragile beauty of Mrs. Silberstein. On one of Jock’s excursions he reveals a secret to Henry in a rather cavalier fashion when they visit Mrs. Dreyer. Nobody, as more is revealed, is innocent.
”Alone in the room, caressed into half-sleep by the sunlight, enfolded in the arms of an ornate armchair, his doze was interrupted every so often by Mrs. Dreyer bringing in, first, a tray with cups, then a plate of marie biscuits, then small plates and teaspoons and forks. Each time her dress was a little more disordered: the blouse looser and hastily buttoned, the shirt patterned with fresh creases, the bow in her fair fluttering with every movement and finally, not there at all. The more disheveled, the more cheerful she looked: a little bundle that like a cotton husk, unrolled in the joyful wind.”
Jock was “helping” Mrs. Dreyer in the kitchen. Mrs. Dreyer is the polar opposite of Mrs. Silberstein. She is rounder with a lush full figure, not beautiful, but she exudes desire and passion that gives Jock what he is missing in his marriage.
”There is so much that you must learn in a very short time,” sighed Jock. “Or, to put it this way: there are so many things you will have to learn and unlearn. All those things that protect you now. Your ignorance, your innocence, for instance. You simply can’t go through life as you are. Life isn’t that simple.”
Etienne Leroux was accused of immorality. Maybe to some people it is immoral to question the established order. ”Every regulation has its original reason. The more complex the system, the more difficult it is to determine the exact reason for each regulation. Regulations eventually become dogmas, truths about which there can be no further argument.”
Etienne Leroux working the beard and the dark sunglasses.
I had never heard of Leroux until I read Paul Theroux’s book Last Train to Zona Verde in which he mentioned how tragic it is that this great writer from South Africa wasn’t read anymore. As usual with a Paul Theroux book I came away with an embarrassing (because I’ve never heard of them) list of writers to read. The venerable Graham Greene also respected Leroux’s writing. ”His audience will be the audience that only a good writer can merit, an audience which assembles slowly in ones and twos ... the rumour spreads that here an addition will be found to the literature of our time.” So that is what I’m doing with this review. I’m spreading a rumor that Leroux is really, really good. Pass it on.
No such farm as Welgevonden exists. all the characters are imaginary. The events are improbable
December 1, 2014
A reread for me. I read it in the Seventies, although it was first published in the Sixties.
I am not sure how to describe this book. An age-old tradition is set in motion by two affluent families, the Van Eedens and Silbersteins, in South Africa, to merge their wealth in the form of a marriage of their two chosen descendents. The innocence of the conservative, although well-bred groom-to-be, Henry, is a problem for the Silbersteins who value their promiscuity, liberal lifestyle and everything else that money can buy. For Henry to be accepted into the family, it is expected to meet the social circle of the Silbersteins. For his seven day stay they have organized a party for each evening, before he can meet Salome. His future father-in-law is determined to educate him about the wine estate that Henry will take over upon marrying his daughter. It becomes a bizarre tour de force through decadent wealth and modern philosophies which is experienced in a surreal, almost dream-like state by the young man. Two worlds collide in Henry's mind and the new experiences, in which he is suppose to lose his innocence first, becomes a concoction of fantastical dreams and nightmares mixed in with reality.
Comments: The tone of the book is characteristic of the rebelliousness of the Sixties when the old order of things were rejected and questioned mostly under the influence of drugs and alcohol. The intellectual landscape turned itself upside down and most young people wanted change.
The author created quite a stir in the South African landscape, particularly the highly conservative Afrikaans community which was the target audience of his books. With severe restrictions on the press in the Seventies and Eighties, these kind of books were regarded as immoral works of Satan that should be kept away from innocent young people. Since newspapers and other media were strictly controlled, novelists took over this function by writing books which not only exposed the other side of the pancake of South African reality, but also shocked the reader. Young readers who got hold of this kind of book through an underground network of bibliophiles, were confronted, as well as invited, to another way of thinking, introduced by the modern philosophers of those decades. Their choices were broadened despite the efforts of the government to close up the possibility. What was forbidden in Afrikaans, was freely available in English, and was read anyway by a generation of young people who wanted to escape the system. Although the system made it difficult to get hold of the books, it still was not impossible and resulted in more determination by the young people to get to the truth of their own country.
The story can be regarded as representative of a divided society at the time and the hypocritical conduct of many of its citizens. The tale is typical of the contrast between light and darkness; silence and noise. A well-known expression in the community was that the country was two very different places in the dark of night and the light of day. Which was true.
The most important, underlying message in the book, is the exposure of the double standards ruling the masses. In daylight they wrote laws forbidding the 'sins' which they themselves practised in the dark of night. Henry is excited about his future but also fears the unknown waiting for him when he decides to go ahead with the arrangement. But despite his uncertainty, he knew that he did not want to turn around. Freedom was waiting ahead, not the other way around.
If you can stomach Gabriel Garcia Marquez, you will enjoy this book just as much. It is not an easy read, but a profound one. The author was internationally acclaimed for his masterful art as novelist.
I think my tale is told.
I am not sure how to describe this book. An age-old tradition is set in motion by two affluent families, the Van Eedens and Silbersteins, in South Africa, to merge their wealth in the form of a marriage of their two chosen descendents. The innocence of the conservative, although well-bred groom-to-be, Henry, is a problem for the Silbersteins who value their promiscuity, liberal lifestyle and everything else that money can buy. For Henry to be accepted into the family, it is expected to meet the social circle of the Silbersteins. For his seven day stay they have organized a party for each evening, before he can meet Salome. His future father-in-law is determined to educate him about the wine estate that Henry will take over upon marrying his daughter. It becomes a bizarre tour de force through decadent wealth and modern philosophies which is experienced in a surreal, almost dream-like state by the young man. Two worlds collide in Henry's mind and the new experiences, in which he is suppose to lose his innocence first, becomes a concoction of fantastical dreams and nightmares mixed in with reality.
Comments: The tone of the book is characteristic of the rebelliousness of the Sixties when the old order of things were rejected and questioned mostly under the influence of drugs and alcohol. The intellectual landscape turned itself upside down and most young people wanted change.
The author created quite a stir in the South African landscape, particularly the highly conservative Afrikaans community which was the target audience of his books. With severe restrictions on the press in the Seventies and Eighties, these kind of books were regarded as immoral works of Satan that should be kept away from innocent young people. Since newspapers and other media were strictly controlled, novelists took over this function by writing books which not only exposed the other side of the pancake of South African reality, but also shocked the reader. Young readers who got hold of this kind of book through an underground network of bibliophiles, were confronted, as well as invited, to another way of thinking, introduced by the modern philosophers of those decades. Their choices were broadened despite the efforts of the government to close up the possibility. What was forbidden in Afrikaans, was freely available in English, and was read anyway by a generation of young people who wanted to escape the system. Although the system made it difficult to get hold of the books, it still was not impossible and resulted in more determination by the young people to get to the truth of their own country.
The story can be regarded as representative of a divided society at the time and the hypocritical conduct of many of its citizens. The tale is typical of the contrast between light and darkness; silence and noise. A well-known expression in the community was that the country was two very different places in the dark of night and the light of day. Which was true.
The most important, underlying message in the book, is the exposure of the double standards ruling the masses. In daylight they wrote laws forbidding the 'sins' which they themselves practised in the dark of night. Henry is excited about his future but also fears the unknown waiting for him when he decides to go ahead with the arrangement. But despite his uncertainty, he knew that he did not want to turn around. Freedom was waiting ahead, not the other way around.
If you can stomach Gabriel Garcia Marquez, you will enjoy this book just as much. It is not an easy read, but a profound one. The author was internationally acclaimed for his masterful art as novelist.
I think my tale is told.
July 1, 2014
"Seven days at the Silbersteins" is a little novel who won one of the most prestigious prizes of Afrikaans literature. Just saying.
There are many perspectives to this book. The prose is dense with interwoven themes, symbols and philosophy, yet the tone is often light with gentle irony. As for the pacing it is right as is should be "quick on story and long on thought", to quote. Taiwaneastcoaster
This is mainly the story of Henry van Eeden, who comes to the estate of Weldevonden to marry its heiress Salome. It is made clear from the beginning that Henry is to be transformed and that the process will take seven days, a chapter for each. During these days, he spends his mornings with his future father in law, Jock, and his evenings attending lavish parties with the strangest of characters. However despite his fiancée's being present, he can't manage to find Salome.
This way it is, but slightly, a love story, but glaringly a story about love. Also, its contents are philosophical, cryptic and oftentimes satirical. Aesthetically, it has touches of both the fantastic and the symbolist genres, while being fashioned like a bildungsroman.
For more, I luckily found and added a link this bloke's thesis on the book. He is more eloquent and generous, as far as length is concerned, than I tend to be.
It asks you to save the PDF directly for some reason. Anyway: WELGEVONDEN REVISITED by Gregory Quinton Penfold I urge you to read especially the part starting on page 35.
There are many perspectives to this book. The prose is dense with interwoven themes, symbols and philosophy, yet the tone is often light with gentle irony. As for the pacing it is right as is should be "quick on story and long on thought", to quote. Taiwaneastcoaster
This is mainly the story of Henry van Eeden, who comes to the estate of Weldevonden to marry its heiress Salome. It is made clear from the beginning that Henry is to be transformed and that the process will take seven days, a chapter for each. During these days, he spends his mornings with his future father in law, Jock, and his evenings attending lavish parties with the strangest of characters. However despite his fiancée's being present, he can't manage to find Salome.
This way it is, but slightly, a love story, but glaringly a story about love. Also, its contents are philosophical, cryptic and oftentimes satirical. Aesthetically, it has touches of both the fantastic and the symbolist genres, while being fashioned like a bildungsroman.
For more, I luckily found and added a link this bloke's thesis on the book. He is more eloquent and generous, as far as length is concerned, than I tend to be.
It asks you to save the PDF directly for some reason. Anyway: WELGEVONDEN REVISITED by Gregory Quinton Penfold I urge you to read especially the part starting on page 35.
December 16, 2009
A classic introspective of Afrikanerdom from the inside. I had to respond to the measly one from Ilze. You do not need to know Jung, you do not need to analyze any symbols. These characters are not remote, they walk the streets today. They live in Tuscan kitsch villas all over the country and they vacation in the French countryside. Your investment broker is probably one of them. Rare treats like this book form part of a stunning literature that in some small measure makes up for some of the downsides of membership of that race.
August 11, 2025
Dużo do przetrawienia po lekturze, ale po raz kolejny - dla takich przygód literackich jestem wierny Cymelii.
February 22, 2013
Read this classic Afrikaaner novel in English (of course!). The title translates as Seven Days at the Silbersteins. It is a maddening and surreal story which at times made me want to hurl it across the room - the characters and situations are so infuriating. Probably one I should read again AFTER I get a degree in philosophy or study Jungian archetypes.
February 14, 2016
Fantastical events on a lavish Cape wine estate, where our confused scion impatiently awaits his fiancées appearance... As do we. This is part The Magus, part Traumnovelle, with a dash of Cold Comfort Farm, and a bunch of weird Heart Of Darkness stirred in. Some excellent running jokes, and plenty of classical allusions that went way over my head, oh it's a strange strange brew.
July 30, 2025
Można w siedem dni stworzyć świat i jeszcze odpocząć, można w siedem dni dokonać dekonstrukcji, dorysować kontury uwypuklające pustkę w środku.
Henry van Eeden jest młody i ma wartościowe nazwisko. Silbersteinowie mają posiadłość, pieniądze i córkę. Małżeństwo to kontrakt, "miłość wchodzi w grę dopiero na ostatnim miejscu", transakcja ma być korzystna dla obu stron.
Henry, trochę odwrotność Józia z "Ferdydurke" (Gombrowicz byłby tą powieścią zachwycony!), stara się dostosować do świata, do którego wkracza. A świat ten jest przerażający w swym bogactwie i przepychu. Góry jedzenia, cowieczorne przyjęcia z różnymi motywami przewodnimi, goście mieniący się różnorodnością i dziwactwami. Henry tam nie pasuje, nie tylko dlatego, że nigdy nie trafia z adekwatnym ubiorem. Jest niewinnym chłopakiem, a otoczenie próbuje go tej niewinności i naiwności pozbawić. Księżna obrzuca go inwektywami w jidysz, zewsząd aluzje seksualne, rozmowy o dobru i złu, życiu i śmierci. Tu sporo się rozmawia, ale rozmowy balansują między głębią a miałkością. Henry nie chce być outsiderem, stara się - "zdumiewające, jak szybko młodzi ludzie wyzbywają się własnej indywidualności". Przyszła żona, Salome, wiecznie mu się wymyka, jakby była tylko fantasmagorią.
Nie sposób zapomnieć, że posiadłość Welgevonden to serce Afryki Południowej, gdzie uprzywilejowani biali żyją inaczej niż czarna ludność. To tu wybrzmiewa, nie tylko ze względu na stary dzwon dla niewolników, pozostawiony dla ozdoby. Chyba dla ozdoby.
Posiadłość Silbersteinów to trochę taka afrykańska Nawłoć Żeromskiego. Biali, beztroskobżyją konsumując, są zbędni i banalni. U Leroux mamy gradację bezeceństw, gra aktorska, mocno drewniana, bo i przedstawienie-życie miałkie. Wszyscy potrzebują coraz więcej podniet, wszystkiego więcej.
Autor w tę surrealistyczną, absurdalną czasem narrację wrzuca odniesienia do wielu tekstów kultury, do religii, filozofii, historii. Czytelnik ma poczucie obcowania z czymś szalonym, ale w szaleństwie jest wielkość.
Nie jest to "moja" literatura, ale nie jestem obojętna na niezaprzeczalny talent.
Henry van Eeden jest młody i ma wartościowe nazwisko. Silbersteinowie mają posiadłość, pieniądze i córkę. Małżeństwo to kontrakt, "miłość wchodzi w grę dopiero na ostatnim miejscu", transakcja ma być korzystna dla obu stron.
Henry, trochę odwrotność Józia z "Ferdydurke" (Gombrowicz byłby tą powieścią zachwycony!), stara się dostosować do świata, do którego wkracza. A świat ten jest przerażający w swym bogactwie i przepychu. Góry jedzenia, cowieczorne przyjęcia z różnymi motywami przewodnimi, goście mieniący się różnorodnością i dziwactwami. Henry tam nie pasuje, nie tylko dlatego, że nigdy nie trafia z adekwatnym ubiorem. Jest niewinnym chłopakiem, a otoczenie próbuje go tej niewinności i naiwności pozbawić. Księżna obrzuca go inwektywami w jidysz, zewsząd aluzje seksualne, rozmowy o dobru i złu, życiu i śmierci. Tu sporo się rozmawia, ale rozmowy balansują między głębią a miałkością. Henry nie chce być outsiderem, stara się - "zdumiewające, jak szybko młodzi ludzie wyzbywają się własnej indywidualności". Przyszła żona, Salome, wiecznie mu się wymyka, jakby była tylko fantasmagorią.
Nie sposób zapomnieć, że posiadłość Welgevonden to serce Afryki Południowej, gdzie uprzywilejowani biali żyją inaczej niż czarna ludność. To tu wybrzmiewa, nie tylko ze względu na stary dzwon dla niewolników, pozostawiony dla ozdoby. Chyba dla ozdoby.
Posiadłość Silbersteinów to trochę taka afrykańska Nawłoć Żeromskiego. Biali, beztroskobżyją konsumując, są zbędni i banalni. U Leroux mamy gradację bezeceństw, gra aktorska, mocno drewniana, bo i przedstawienie-życie miałkie. Wszyscy potrzebują coraz więcej podniet, wszystkiego więcej.
Autor w tę surrealistyczną, absurdalną czasem narrację wrzuca odniesienia do wielu tekstów kultury, do religii, filozofii, historii. Czytelnik ma poczucie obcowania z czymś szalonym, ale w szaleństwie jest wielkość.
Nie jest to "moja" literatura, ale nie jestem obojętna na niezaprzeczalny talent.
May 11, 2008
This is another one of those we HAD to do because we were studying - yup. 'Twas but a 'varsity read. At the time I had no knowledge of Jung, so a lot of the symbols passed me by - I even bought the "how to" read LeRoux and it didn't help! What frustrated me most is that the characters in the book are so remote. You can't seem to experience them and the questions asked seemed so unimportant, the entire context (huge mansion, etc.) just could not possibly be real.
Several years after the event, I'm sure I could do more justice to this book because I now know that LeRoux was trying to turn a novel into the individuation process (Carl Gustav Jung). Now, most of us would never be individuated - so how did he expect his readers to understand it?
Several years after the event, I'm sure I could do more justice to this book because I now know that LeRoux was trying to turn a novel into the individuation process (Carl Gustav Jung). Now, most of us would never be individuated - so how did he expect his readers to understand it?
December 21, 2015
Wat n mallemeule van bisarre beelde en idees - tog boeiend en af en toe ongelooflike beskrywings.
August 18, 2025
powieść dla poszukiwaczy znaczeń i fanów intertekstualności; utwór ważny dla historii współczesnej literatury RPA i kontynentu afrykańskiego; trudna w odbiorze, z wysokim progiem wyjścia i wieloma odniesieniami do religii, psychologii i sztuki
November 20, 2020
The book that sparked an Afrikaner civil war (the verkrampte/verligte struggle) and poked a finger in the stolid, humourless face of Verwoerdian culture. Now very dated in style and content, it still is worth reading by anyone interested in how, in the mid 1960s) little flashes of light begun to peep out of the laarger and walls of granite of the Afrikaner nationalist establishment (Leroux's father had been a Cabinet Minister).
February 21, 2015
Dit is anders as die moderne roman. Mens ontmoet verskillende figure deur die loop van die dae. Die skrywer wys ook n ander sy van die Silbersteins as wat van mense in daardie tyd verwag word.Soos die gesegde se good things comes to those who wait moes Henry sewe dae wag vir Salome.
Currently reading
September 29, 2009South Africa
May 28, 2020
This book proves that all Silbersteins are nuts.
July 27, 2025
W ciągu siedmiu dni u Silbersteinów, młody i nieopierzony Henry van Eeden, z niedoświadczonego mężczyzny staje się znawcą wszelkiego porządku świata, erudytą i filozofem. Powieść Leroux, pisana w języku afrikaans, sięga głęboko w tematy społeczne, filozoficzne, polityczne, a młody bohater wsiąka w owe dysputy niczym woda w gąbkę, jego „tabula rasa” z pustki wypełnia się wiedzą i doświadczeniem. Pytanie tylko, czy Henry ufa swoim mentorskim rozmówcom, czy kpi sobie z nich po kryjomu?
Historia rozpoczyna się od przyjazdu młodego mężczyzny oraz jego wuja, J.J van Eedena, do posiadłości Silbersteinów w Welgevonden, celem poznania narzeczonej Henry’ego - Salome. Salome jest jedną wielką zagadką, Henry przez siedem dni próbuje ją zobaczyć i poznać, nie udaje mu się to, do ostatniego dnia…Dziewczyna jest duchem, legendą, marą na jawie. Mimo usilnych starań chłopaka, zamiast wymarzonej dziewczyny, chcąc nie chcąc codziennie uprawia dysputy filozoficzne z napotkanymi gośćmi posiadłości. Polemiki o Bogu, bogactwie, przyszłości ludzkości, wizji śmierci, wreszcie o diable i człowieku jako odrębnej jednostce, mieszają mu w głowie i zapędzają w kozi róg. Każdy dzień na farmie przebiega bardzo podobnie, po porannej kąpieli Henry wyrusza z przyszłym teściem Jockiem na przechadzkę, poznając ogromną posiadłość i prowadzi rozmowy z napotkanymi osobami. Po drzemce następuje cleu wieczoru, czyli przednia zabawa w postaci wytwornego bankietu z bogaczami, nierzadko kończącego się w nieprzyzwoity sposób.
W powieści nie brakuje tematów tabu, momentami jest i rubasznie i strasznie. Gonitwa młodzieńca za ukochaną Salome nie ma końca, jej bezcelowość rekompensują polemiki o problemach moralnych, politycznych, egzystencjalnych świata. Wydarzenia na farmie wydają się bardzo nierealne, autor gra z przestrzenią i rzeczywistością, wodząc czytelnika za nos. Nie brakuje tu odniesień do religii i mitologii. Dość trudna i wyrafinowana pozycja, książka dla smakoszy filozofii i wszelakich rozkmin.
Historia rozpoczyna się od przyjazdu młodego mężczyzny oraz jego wuja, J.J van Eedena, do posiadłości Silbersteinów w Welgevonden, celem poznania narzeczonej Henry’ego - Salome. Salome jest jedną wielką zagadką, Henry przez siedem dni próbuje ją zobaczyć i poznać, nie udaje mu się to, do ostatniego dnia…Dziewczyna jest duchem, legendą, marą na jawie. Mimo usilnych starań chłopaka, zamiast wymarzonej dziewczyny, chcąc nie chcąc codziennie uprawia dysputy filozoficzne z napotkanymi gośćmi posiadłości. Polemiki o Bogu, bogactwie, przyszłości ludzkości, wizji śmierci, wreszcie o diable i człowieku jako odrębnej jednostce, mieszają mu w głowie i zapędzają w kozi róg. Każdy dzień na farmie przebiega bardzo podobnie, po porannej kąpieli Henry wyrusza z przyszłym teściem Jockiem na przechadzkę, poznając ogromną posiadłość i prowadzi rozmowy z napotkanymi osobami. Po drzemce następuje cleu wieczoru, czyli przednia zabawa w postaci wytwornego bankietu z bogaczami, nierzadko kończącego się w nieprzyzwoity sposób.
W powieści nie brakuje tematów tabu, momentami jest i rubasznie i strasznie. Gonitwa młodzieńca za ukochaną Salome nie ma końca, jej bezcelowość rekompensują polemiki o problemach moralnych, politycznych, egzystencjalnych świata. Wydarzenia na farmie wydają się bardzo nierealne, autor gra z przestrzenią i rzeczywistością, wodząc czytelnika za nos. Nie brakuje tu odniesień do religii i mitologii. Dość trudna i wyrafinowana pozycja, książka dla smakoszy filozofii i wszelakich rozkmin.
August 29, 2025
Proszę Państwa, te obietnice, że można odnaleźć tu pogłos Manna, to nie była czcza gadanina. Kiwam głową z uznaniem.
Oto Cymelia w najlepszym wydaniu.
Leroux zabiera nas do Afryki Południowej na przełomie lat 50. i 60. Dostajemy powieść farmerską i mnóstwo odniesień do kultury, obyczajowości. Są filozoficzne dysputy i komentarze do życia społecznego i towarzyskiego. A także kompletne szaleństwo 😉 Autor stroi siebie żarty ze wszystkiego i ze wszystkich. Nic tu nie będzie takie, jakiego się spodziewacie.
Młody człowiek, nieco nieobyty Henry, ma siedem dni, kiedy to przygotowuje się do ślubu. Przez te siedem dni u Silbersteinów narodzi się na nowo, jako inny człowiek. Ten tydzień to inicjacja.
Pewną inicjacją jest dla czytelnika również ten tekst, bo to wymagająca rzecz.
Zdecydowanie warto się z nim zmierzyć.
Oto Cymelia w najlepszym wydaniu.
Leroux zabiera nas do Afryki Południowej na przełomie lat 50. i 60. Dostajemy powieść farmerską i mnóstwo odniesień do kultury, obyczajowości. Są filozoficzne dysputy i komentarze do życia społecznego i towarzyskiego. A także kompletne szaleństwo 😉 Autor stroi siebie żarty ze wszystkiego i ze wszystkich. Nic tu nie będzie takie, jakiego się spodziewacie.
Młody człowiek, nieco nieobyty Henry, ma siedem dni, kiedy to przygotowuje się do ślubu. Przez te siedem dni u Silbersteinów narodzi się na nowo, jako inny człowiek. Ten tydzień to inicjacja.
Pewną inicjacją jest dla czytelnika również ten tekst, bo to wymagająca rzecz.
Zdecydowanie warto się z nim zmierzyć.
February 22, 2020
Baie goed! Vreemd en verrassend, soms moeilik maar boeiend! Ek is relatief jonk, gebore in die vroeë 80's, dekades nadat hierdie boek geskryf is, en was heel verbaas oor die soort temas waaroor Leroux geskryf het reeds in die vroeë 60's. Sekerlik een van die beste boeke wat Afrikaans al opgelewer het. Dit laat mens met die soort gevoel wat jy ervaar wanneer jy by die flieks uitstap nadat jy 'n treffend film gekyk het. Ek het eers later verstaan, nadat ek opgelees het oor die boek, dat Leroux baie van Carl Jung se idees deur die verhaal geweef het (as mens dit 'n verhaal kan noem - beskrywing van 'n reeks absurde gebeure is dalk meer akkuraat). Essensieël vir enige een wat wil aanspraak maak op 'n volledige begrip van Afrikaanse literatuur.
September 8, 2025
Wyprawa w swaty, by połączyć znane nazwisko z nowymi pieniędzmi, przeradza się w sąd nad krajem, debatę nad źródłami dobra i zła, a w końcu w oniryczny spektakl rozpasania i bogactwa
zakończony sabatem czarownic. Nad wszystkim duch Junga. 8/10
zakończony sabatem czarownic. Nad wszystkim duch Junga. 8/10
September 9, 2018
Meesterlike, verruklike skryfkuns.
Displaying 1 - 20 of 20 reviews