De pleegzoon

by Lydia Rood

1415. Marie d’Harcourt beseft dat haar rol is uitgespeeld nu ze haar man Reinald, hertog van Gelre, geen kinderen heeft kunnen schenken. De hertogin vindt troost bij haar pleegzoon Arnold, maar wat als Reinald haar verstoot? Haar zekerheden worden nog meer aan het wankelen gebracht als haar Normandische familie ten prooi valt aan de oorlogszuchtige Engelsen.
Er zit maar één ding op: ze moet zich op bestuurlijk vlak onmisbaar maken. Met bezieling stort ze zich op de opvoeding van de jonge Arnold, want waarom zou hij geen rol kunnen spelen in het hertogdom? Maar Marie heeft machtige tegenstrevers, onder wie Reinald zelf.

424 pages, Paperback

Published November 1, 2025

About the author

Lydia Rood studeerde Spaanse taal en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Na haar afstuderen werkte ze van 1985 tot en met 1991 als eindredacteur "Binnenland" bij de Volkskrant. Sedertdien geeft ze voorrang aan haar schrijverscarrière. Ze schrijft zowel voor kinderen en jongeren als voor volwassenen. Zijn schreef ook een aantal thrillers samen met haar broer Niels Rood.

Reviews

[Robert Lambregts · Rating 4 out of 5]

De Pleegzoon van Lydia Rood is het vervolg op haar eerder verschenen historische roman De Maagd van Rosendael, een boek dat ik zelf geweldig vond mede door alle herkenbare locaties die in het verhaal voorkomen. Kasteel Rosendael, Renswoude, Renkum, Arnhem, Zutphen en vele andere plaatsen in mijn eigen omgeving. De Pleegzoon zet dit voort en het boek sluit naadloos aan op het vorige boek.
Ondanks dat dit tweede deel los te lezen is van de voorganger wilde ik toch het andere boek eerst gelezen hebben om dit zelf te kunnen ervaren en het klopt, De Pleegzoon is los te lezen van De Maagd van Rosendael. Toch zou ik adviseren om beide delen te lezen, want dan krijg je het volledige verhaal mee.
Ik vond dit tweede deel weer geweldig. Goed geschreven, een erg boeiend verhaal, maar wel met wat meer rauwe randjes. Het duurde daardoor iets langer voor ik goed in het verhaal zat en dezelfde vibe kreeg als het eerdere boek. Naarmate je verder komt voel je de bedrukte sfeer, de dreiging, en je leeft mee met de personages. Dit gebeurt helemaal tegen het einde waar het slot je toch even laat slikken. Absoluut bevredigend en ik vond het wederom jammer dat ik het uiteindelijk uit had.
De Pleegzoon is een absolute aanrader voor iedereen die van historische romans houdt en graag leest over bestaande personages en historische locaties. Ik geef het daarom vier hele mooie sterren!

[Guusje vdO · Rating 3 out of 5]

Dit boek had echt een Annejet van der Zijl potentie maar raakt precies niet de essentie ofz. Ik bleef toch geboeit door de plek van het verhaal Nijmegen/Gelderland, maar verder kabbelde het voort als een rivier. Soms te snel, te veel namen zonder enige uitleg, soms heel langzaam en dan was het best plezierig.

[HuubHoii.leest · Rating 3 out of 5]

In De pleegzoon volgen we Marie d’Harcourt, hertogin van Gelre, die probeert haar positie te behouden nu zij geen opvolger heeft kunnen baren. De eerste kennismaking met Marie en haar echtgenoot Reinald is te vinden in De maagd van Rosendael, maar beide boeken zijn goed los van elkaar te lezen.

Wanneer Marie de zorg krijgt over twee pleegzoontjes, stort zij zich volledig op hun opvoeding. Via hen en via haar bestuurlijke bemoeienis probeert zij een onmisbare positie aan het hof te verwerven. Dat levert een interessant beeld op van de beperkte ruimte die vrouwen in die tijd hadden om invloed uit te oefenen.

Lydia Rood zet de historische context overtuigend neer. De politieke intriges, hofverhoudingen en de positie van vrouwen worden scherp belicht. De stijl is trouw aan de periode, wat zorgt voor authenticiteit, maar het boek leest daardoor ook taai en vraagt om aandacht. Het grote aantal personages met sterk op elkaar lijkende namen maakt het soms extra lastig, al helpt het overzicht achterin het boek daarbij wel.

De pleegzoon is een inhoudelijk sterke, historisch goed onderbouwde roman die vooral in de smaak zal vallen bij liefhebbers van middeleeuwse geschiedenis, maar het is geen luchtige leeservaring.

[Karin Legerstee · Rating 3 out of 5]

Dit vond ik een goed boek maar t viel me ook een beetje tegen. eerder las ik de historische romans van Simone van der Vlugt en had ik het gevoel de geschiedenis in te stappen. Die boeken werd ik echt ingezogen met karakters waar ik nog lang over bleef denken. Ik las ook eerder boeken van Lydia Rood waar ik dat ook bij had, maar in dit boek kwamen de personen voor mij niet echt tot leven. Bovendien vond ik het jammer dat een aantal historische details, waarvan ik t wel heel leuk vind dat ze erin zijn opgenomen, niet werd uitgelegd. Daardoor miste ik soms context en kwam t verhaal ook minder tot leven. Soms probeerde ik dat op te lossen door de onbekende woorden bijv op te zoeken maar dar trekt je natuurlijk ook uit t verhaal. Niettemin blijft dit boek je veel vertellen over het verleden, ze blijft heel dicht bij de feiten, op een manier die mij toch een stuk meer weet te boeien dan een puur feitelijk geschiedenis boek. Extra leuk als je uit de omgeving Utrecht/Nijmegen/Gorinchem komt omdat je dan veel plaatsen zult herkennen.

[Laura Floor · Rating 3 out of 5]

Ik wilde dit boek zo graag goed vinden, maar kwam met moeite door de eerste hoofdstukken. Het politieke gekonkel boeide me niet zo en het feit dat er in rap tempo veel nieuwe namen langskomen die niet helemaal tot leven komen, maakte dat dit boek niet voor mij is.
De brieven vond ik wel fijn te lezen.

[Ina Overeem · Rating 2 out of 5]

Heb het niet uitgelezen,