Uit mij zal je groeien

by Amir Vahidi

Een wervelende roman over de uitdagingen van migratie en de zoektocht naar identiteit

De kamer is donker als het kind langzaam ontwaakt uit een diepe slaap. Uit de naastgelegen kamer klinkt gemurmel van bekende stemmen van volwassenen: vader, moeder, ooms, oma. Een gevoel dat op dit moment enkel nog omschreven kan worden als ‘onrustig’ heeft zich binnen de muren van het huis genesteld. Zo ook in zijn buik. Een onrust die hem uit zijn slaapkamer draagt en in de schoot van z’n vader legt. Deze pakt een wereldbol, wijst aan waar ze nu zijn, Teheran, en trekt dan een sierlijke boog naar een onbekend land, Nederland. Dat is waar
vader naartoe zal gaan. Zonder vrouw, zonder het kind. Met het afscheid van de vader vangt er voor het kind een lange reis naar zelfacceptatie aan.
Virtuoos, ongemakkelijk, muzikaal, grappig: een literaire rollercoaster. Vahidi imponeert met zijn gedurfde verhaalopbouw en zijn frisse taal, en trekt de lezer genadeloos zijn verhaal binnen.

320 pages, Paperback

Published January 1, 2026

Reviews

[Shaghayegh]

Wat een kunstwerk. Diepgaand, alledaags, herkenbaar, poëtisch. Prachtig ♥️

[Siska de Roos · Rating 4 out of 5]

Ontzettend mooi hoe Amir emoties omschrijft met natuur elementen, een hele rijke beeldtaal! Maar ook, enorm verdrietig en zwaar moet ik eerlijk zeggen. Het is luchtig met humor, absoluut! Maar hoe ik het lees denkend, hoe verdrietig het is dat je op zo’n jonge leeftijd al door zoveel heen moet gaan en dat dit zó tekenend is voor je latere leven. Geen enkel kind mag hier doorheen gaan vind ik .. en helaas gebeurt dat op de dag van vandaag nog steeds, zelfs heel actueel als je het nieuws een beetje volgt over het midden oosten.. gehuild om de band die hij met z’n vader heeft en echt even stil gestaan bij de data die hij noemt, dat je toch bloed van elkaar bent en dit kan aanvoelen. Ik vind dat iedereen het zou moeten lezen, je krijgt een heel echt inkijkje in het leven van iemand die gevlucht is en waarvan de ouders een betere toekomst wilden.

[Ben Blom · Rating 5 out of 5]

Uit mezelf had ik dit boek waarschijnlijk nooit opgepakt, maar gelukkig mocht ik het van mijn moeder lenen. Zojuist sloeg ik deze autobiografische debuutroman van Amir Vahidi dicht en wilde ik er meteen iets over schrijven, want misschien is dit wel een van de mooiste boeken van het jaar.

'Uit mij zal je groeien' leest als een eindeloze stroming. Zodra je erin springt, word je meegevoerd. Door de prachtige, poëtische taal is het pijnlijk invoelbaar hoe eenzaam iemand zich kan voelen, zelfs als hij niet alleen is. Schrijnende maar ook liefdevolle fragmenten wisselen elkaar af, op zo'n verfijnde manier dat het nergens melodramatisch wordt. Vahidi weet haarfijn te schetsen hoe je je nergens meer echt thuis kunt voelen, niet in je geboorteland (Iran) en niet in het land waar je inmiddels al tientallen jaren woont (Nederland). Niemand die je werkelijk begrijpt en ziet. Maar Vahidi voelt zich net zomin thuis in zichzelf. Trauma's zorgen ervoor dat hij continu op zijn hoede is. Hij wil niemand tot last zijn, hij draagt altijd de schuld, is genadeloos streng voor zichzelf, vindt het moeilijk om relaties op te bouwen, om lief te hebben.

Vahidi koos voor een gewaagde opbouw. Daar moest ik in het begin aan wennen en pas bij het slot valt alles helemaal op z'n plek. Maar voor die tijd had ik al geregeld een brok in m'n keel en kroop het verhaal al onder mijn huid. Vaak moest ik denken aan de gesprekken, die ik met een van de dierbaarste personen in mijn leven voer. Ik herken haar dagelijkse gevecht in Vahidi's verhaal. En ik vermoed dat velen zich erin zullen herkennen.

[Bianca. · Rating 5 out of 5]

Wauw! Ongelooflijk dat dit het debuut is van de schrijver. Zo mooi poëtisch geschreven, prachtige metaforen gebruikt (de berg en de wind). Het gevoel van eenzaamheid en nergens thuis voelen is zo goed overgebracht. Zeker met de recente gebeurtenissen in Iran en het asieldebat, een must read.

[Rashid Maaskantje · Rating 4 out of 5]

Je zou kunnen zeggen dat dit boek een beetje gekunsteld aan voelt. Je zou kunnen zeggen dat de symboliek er soms wel erg dik bovenop ligt. Je zou ook kunnen zeggen dat dit gewoon een erg goed, origineel geschreven boek is. Dus bij dezen. Dit boek is erg goed en origineel geschreven.