What do you think?
Rate this book
Uit mij zal je groeien
Een wervelende roman over de uitdagingen van migratie en de zoektocht naar identiteit
De kamer is donker als het kind langzaam ontwaakt uit een diepe slaap. Uit de naastgelegen kamer klinkt gemurmel van bekende stemmen van volwassenen: vader, moeder, ooms, oma. Een gevoel dat op dit moment enkel nog omschreven kan worden als ‘onrustig’ heeft zich binnen de muren van het huis genesteld. Zo ook in zijn buik. Een onrust die hem uit zijn slaapkamer draagt en in de schoot van z’n vader legt. Deze pakt een wereldbol, wijst aan waar ze nu zijn, Teheran, en trekt dan een sierlijke boog naar een onbekend land, Nederland. Dat is waar
vader naartoe zal gaan. Zonder vrouw, zonder het kind. Met het afscheid van de vader vangt er voor het kind een lange reis naar zelfacceptatie aan.
Virtuoos, ongemakkelijk, muzikaal, grappig: een literaire rollercoaster. Vahidi imponeert met zijn gedurfde verhaalopbouw en zijn frisse taal, en trekt de lezer genadeloos zijn verhaal binnen.
De kamer is donker als het kind langzaam ontwaakt uit een diepe slaap. Uit de naastgelegen kamer klinkt gemurmel van bekende stemmen van volwassenen: vader, moeder, ooms, oma. Een gevoel dat op dit moment enkel nog omschreven kan worden als ‘onrustig’ heeft zich binnen de muren van het huis genesteld. Zo ook in zijn buik. Een onrust die hem uit zijn slaapkamer draagt en in de schoot van z’n vader legt. Deze pakt een wereldbol, wijst aan waar ze nu zijn, Teheran, en trekt dan een sierlijke boog naar een onbekend land, Nederland. Dat is waar
vader naartoe zal gaan. Zonder vrouw, zonder het kind. Met het afscheid van de vader vangt er voor het kind een lange reis naar zelfacceptatie aan.
Virtuoos, ongemakkelijk, muzikaal, grappig: een literaire rollercoaster. Vahidi imponeert met zijn gedurfde verhaalopbouw en zijn frisse taal, en trekt de lezer genadeloos zijn verhaal binnen.
320 pages, Paperback
Published January 1, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
April 1, 2026
Ontzettend mooi hoe Amir emoties omschrijft met natuur elementen, een hele rijke beeldtaal! Maar ook, enorm verdrietig en zwaar moet ik eerlijk zeggen. Het is luchtig met humor, absoluut! Maar hoe ik het lees denkend, hoe verdrietig het is dat je op zo’n jonge leeftijd al door zoveel heen moet gaan en dat dit zó tekenend is voor je latere leven. Geen enkel kind mag hier doorheen gaan vind ik .. en helaas gebeurt dat op de dag van vandaag nog steeds, zelfs heel actueel als je het nieuws een beetje volgt over het midden oosten.. gehuild om de band die hij met z’n vader heeft en echt even stil gestaan bij de data die hij noemt, dat je toch bloed van elkaar bent en dit kan aanvoelen. Ik vind dat iedereen het zou moeten lezen, je krijgt een heel echt inkijkje in het leven van iemand die gevlucht is en waarvan de ouders een betere toekomst wilden.
July 13, 2026
Mooi boek dat eigenlijk laat zien hoe het schrijven van je script zich ontwikkelt als kind zijnde. En hoe dat je leven kan beïnvloeden….
De erkenning van hoe het leven ook kan zijn komt wat laat in het boek en dat is jammer, vandaar vier sterren
De erkenning van hoe het leven ook kan zijn komt wat laat in het boek en dat is jammer, vandaar vier sterren
May 18, 2026
Je zou kunnen zeggen dat dit boek een beetje gekunsteld aan voelt. Je zou kunnen zeggen dat de symboliek er soms wel erg dik bovenop ligt. Je zou ook kunnen zeggen dat dit gewoon een erg goed, origineel geschreven boek is. Dus bij dezen. Dit boek is erg goed en origineel geschreven.
July 14, 2026
Prachtig boek die enerzijds is heel metaforisch is geschreven maar anderszijds ook heel treffend
August 20, 2026
Wat een mooi inkijkje in een wereld waar ik niets vanaf weet. Met moment grappig, hartverscheurend en rauw. Echt super mooie schrijfstijl, waardoor ik 'm in 5 dagen las.
September 30, 2026
Er zijn van die boeken die je verrassen en stil krijgen…
Toen er in onze recensentengroep de vraag werd gesteld wie dit boek wou lezen, had ik er wel zin in. Ik had nog een hele stapel liggen en mocht hem gelukkig wat later lezen want wat een bijzondere leeservaring werd het!
Allereerst is er de schrijfstijl van Vahidi. Die vond ik echt prachtig. Zijn woorden hebben iets zachts en tastbaars. Soms bijna poëtisch, zonder dat het kunstig aanvoelt. Hij weet de gevoelens echt voelbaar te maken.
“Wanneer ik de geur volg, zie ik het. Een veld vol met saffraankrokussen. Boven het veld kleurt de hemel prachtig oranjegoud. De pollen zwieren speels met de wind de lucht in. Mijn mond smakt werktuiglijk.'
Ook de vorm van het verhaal is bijzonder. Vahidi vertelt niet alles volgens een vast pad, maar laat verschillende verhaallijnen en tijden naast elkaar bestaan. Daardoor ben je als lezer soms even zoekende, terwijl je ondertussen steeds meer stukjes van het grotere geheel oppikt. Ik had onderweg momenten waarop ik me afvroeg waar dit allemaal naartoe zou gaan. Tot het verhaal zich tegen het einde langzaam ontvouwt en verschillende elementen ineens betekenis krijgen.
Wat voor mij persoonlijk vooral blijft hangen, is het kind in het verhaal. Een kind dat probeert te begrijpen waar het liefde en veiligheid kan vinden. Dat op zoek gaat naar zichzelf, naar verbinding en naar een plaats waar het zich werkelijk thuis kan voelen.
Dat verlangen wordt door Vahidi zo fijngevoelig neergezet dat het soms pijn doet om te lezen.Uit mij zal je groeien is daardoor voor mij meer geworden dan een verhaal over één persoon. Het gaat over de sporen die we meedragen, over de zoektocht naar jezelf en over de vraag hoeveel ruimte er uiteindelijk ontstaat wanneer je leert kijken naar alles wat je heeft gevormd.
Ik vond het geen boek dat je zomaar even uitleest. Het vraagt iets van je als lezer. Maar het geeft daar ook iets moois voor terug: zinnen om bij stil te staan, gevoelens die blijven hangen en een einde dat veel van wat ervoor kwam in een ander perspectief plaatst.
Een prachtige en eigenzinnige roman, gedragen door een bijzonder mooie, bijna poëtische schrijfstijl. Een boek waarvan de laatste bladzijde niet meteen het einde voelt. ❤️
”Je wilde liever verliezen, dan afgewezen worden, zelfs bij je knuffel!”
Toen er in onze recensentengroep de vraag werd gesteld wie dit boek wou lezen, had ik er wel zin in. Ik had nog een hele stapel liggen en mocht hem gelukkig wat later lezen want wat een bijzondere leeservaring werd het!
Allereerst is er de schrijfstijl van Vahidi. Die vond ik echt prachtig. Zijn woorden hebben iets zachts en tastbaars. Soms bijna poëtisch, zonder dat het kunstig aanvoelt. Hij weet de gevoelens echt voelbaar te maken.
“Wanneer ik de geur volg, zie ik het. Een veld vol met saffraankrokussen. Boven het veld kleurt de hemel prachtig oranjegoud. De pollen zwieren speels met de wind de lucht in. Mijn mond smakt werktuiglijk.'
Ook de vorm van het verhaal is bijzonder. Vahidi vertelt niet alles volgens een vast pad, maar laat verschillende verhaallijnen en tijden naast elkaar bestaan. Daardoor ben je als lezer soms even zoekende, terwijl je ondertussen steeds meer stukjes van het grotere geheel oppikt. Ik had onderweg momenten waarop ik me afvroeg waar dit allemaal naartoe zou gaan. Tot het verhaal zich tegen het einde langzaam ontvouwt en verschillende elementen ineens betekenis krijgen.
Wat voor mij persoonlijk vooral blijft hangen, is het kind in het verhaal. Een kind dat probeert te begrijpen waar het liefde en veiligheid kan vinden. Dat op zoek gaat naar zichzelf, naar verbinding en naar een plaats waar het zich werkelijk thuis kan voelen.
Dat verlangen wordt door Vahidi zo fijngevoelig neergezet dat het soms pijn doet om te lezen.Uit mij zal je groeien is daardoor voor mij meer geworden dan een verhaal over één persoon. Het gaat over de sporen die we meedragen, over de zoektocht naar jezelf en over de vraag hoeveel ruimte er uiteindelijk ontstaat wanneer je leert kijken naar alles wat je heeft gevormd.
Ik vond het geen boek dat je zomaar even uitleest. Het vraagt iets van je als lezer. Maar het geeft daar ook iets moois voor terug: zinnen om bij stil te staan, gevoelens die blijven hangen en een einde dat veel van wat ervoor kwam in een ander perspectief plaatst.
Een prachtige en eigenzinnige roman, gedragen door een bijzonder mooie, bijna poëtische schrijfstijl. Een boek waarvan de laatste bladzijde niet meteen het einde voelt. ❤️
”Je wilde liever verliezen, dan afgewezen worden, zelfs bij je knuffel!”
July 5, 2026
Wat een ontzettend mooi boek. Ik kon het niet wegleggen, heb zowel gelachen als gehuild. De poëtische beschrijvingen van Amir over hoe eenzaam en onbegrepen hij zich heeft gevoeld hebben me geraakt. Waar in het begin de symboliek van de berg en de vlakte me alleen niet zo aansprak, kwam ook dit aan het einde prachtig samen. Aanrader!
May 6, 2026
Wauw! Ongelooflijk dat dit het debuut is van de schrijver. Zo mooi poëtisch geschreven, prachtige metaforen gebruikt (de berg en de wind). Het gevoel van eenzaamheid en nergens thuis voelen is zo goed overgebracht. Zeker met de recente gebeurtenissen in Iran en het asieldebat, een must read.
July 8, 2026
Wat dit boek zo interessant maakt zijn de natuur metaforen waarmee Vahidi in gesprek is, wat bij de eerste drie hoofdstukken van het boek even wennen was. “Wie is die berg?” Vroeg ik mij af. Als je eenmaal verder het boek in duikt wordt dat alsmaar duidelijker.
August 3, 2026
Er zijn vast veel mensen die deze manier van schrijven fantastisch vinden, maar ik heb gewoon veel moeite met dat poëtisch, metaforisch taalgebruik. Kom er dan ZO niet in. Te gekunsteld voor mij. Voor het eerst een DNF!
July 11, 2026
Wat een prachtig boek. Ontzettend knap hoe hij metaforen gebruikt om te laten zien hoe je je kan gaan identificeren met bepaalde gedachten.
August 16, 2026
Amir geeft je een kijkje in het hoofd van iemand die gevlucht is uit Iran en hoe zo’n overlevershoofd werkt.
August 20, 2026
Wat een mooi boek. Op zoveel momenten ontroerend en kwetsbaar.
Displaying 1 - 13 of 13 reviews