سعی میکنم محرم هر سال کتابی در مورد حسین علیه السلام بخونم ولی این کتاب انتخاب اشتباهی برای من بود و مقصر هم خودم بودم که بدون هیچ تحقیقی خریدمش.کتاب برای نوجوانان نوشته شده و پنج ماه آخر زندگی حسین علیه السلام رو در برمیگیره.آنطور که در مقدمه آمده فرزندان آقای زیدآبادی از پدرشون درخواست میکنند که یک کتاب با توجه با منابع اصیل تاریخی و روان در مورد ماجرای کربلا بنویسند و پدر هم خواسته فرزندان رو اجابت میکنه و حاصل کار میشه این کتاب که مناسب نوجوانان و به طور کلی کسانی است که هیچ چیزی در مورد کربلا و امام حسین نخوانده باشند.در صورتی که شما مطلبی در این حوزه خوانده باشید و با توجه به اینکه کتاب تاریخی است و نه تفسیر و تحلیل، این کتاب هیچ آورده ای برای مخاطب نداره و جامعه هدفش شما نیستید.به همین دلیل نمره ای نمیدم و فقط این نکته رو اینجا متذکر شدم که بدونید مخاطب این کتاب چه کسانی هستند..
علی رغم عنوان بسیار با مسمی، نثر بسیار خواندنی و روان و دقت در بیان روایت به دور از حشو و غلو اما کتاب هیچ نکته جدیدی ندارد. هر چند نویسنده خود در مقدمه تأکید کرده آن را به سفارش فرزندانش و صرفا از باب آشنایی نسل جدید به صورت مختصر و مفید نوشته و از همین رو منابع را نیز حذف کرده است، با این حال جای خالی یک تحلیل ولو چند صفحه ای در این کتاب احساس می شود. کتاب را به محض چاپ و به عنوان کتاب کردی نوروزی تهیه کردم و اربعین سال ۱۴۰۴ شمسی به پایان رساندم. دو صفحه پایانی آن بسیار مرا متأثر کرد. شاید لازم باشد تا مدت ها درباره این واقعه نوشته نشود و با گذر سالیان دراز اثری فراهم آورده شود که شرف مناسبی برای بیان آن باشد.
کسانی که با جستارها و خاطرهنگاریهای آقای زیدآبادی آشنا هستند و خواندهاند میدانند که نثری بیآلایش و تمیز دارد و خواندنیست. کتاب مناسب نوجوانانیست که دوست دارند بیتکلف و بدون مبالغه با قصهی عاشورا آشنا شوند. دوستان معتقدند که اگر کسی با روایت عاشورا آشنا باشد، کتاب چیزی ندارد که به آنها اضافه کند.. اما من از خواندنش پشیمان نیستم چراکه حضرت حافظ فرموده است: یک قِصّه بیش نیست غمِ عشق، وین عجب کز هر زبان که میشنوم، نامکرّر است...
چراغ زمین نثری ساده دارد و کم حجم است. و همچنین مبتنی بر منابع اولیه روایت های واقعه عاشوراست و تعمدا از اغراق و داستانهایی که در فرهنگ عمومی مشهور شده اند پرهیز می کند. خواندن این کتاب می تواند یک آشنایی سریع و روشن از وقایعی که منجر به حادثه عاشورا شد، به دست دهد بدون آنکه وارد بیان احساسی و یا تحلیل سیاسی اجتماعی بشود.
داستانی ساده و روان از زندگی امام حسین علیه السلام کاملا عادی تعریف شده بود و شاخ و برگ های عجیب غریب بهش داده نشده بود و چون داستان ساده بیان شده بود تصور کردنش راحت تر و تصویری که ازش توی ذهنم داشتم طبیعی تر از تصاویری بود که در مجالس ازش میساختم
کتاب نسبتا خوش خوان بود و دور از احساسات و یا جهت گیری دینی نوشته شده و روایتش متفاوت از روایت های معمول هست که فرد عامیمثل من اینور و اونور شنیده است