Een inspirerend verhaal over wat het ons oplevert als we beter voor de aarde zorgen
Zelfhulpboeken, ijsbaden, diëten en supplementen, we zijn continu bezig met ons geluk en onze gezondheid. Ondertussen verschijnt het ene wetenschappelijke rapport na het andere waarin staat dat we onze leefomgeving vernietigen. Blijkbaar zien we niet dat een florerende aarde de eerste voorwaarde is voor frisse lucht, rijke oogsten, schoon drinkwater, algemene gezondheid en mooie natuur. Hebben we dat niet, dan worden we ziek en ongelukkig.
Hoe komt het dat de ernst van de situatie maar niet tot ons doordringt? Dat we ondanks alle waarschuwingen gewoon maar doorgaan met consumeren en vervuilen?
In dit boek betoogt Dennis Storm dat er een ander verhaal verteld moet niet hoe de wereld eruitziet als we niets doen, maar wat het ons oplevert als we wél andere keuzes een wereld met schone en groene steden, prachtige natuur, sterke economieën en tevreden inwoners.
Waar wachten we op?
Dennis Storm reisde jarenlang de wereld over voor zijn werk als programmamaker en presentator van verschillende reisseries. Sinds 2015 is hij aangesloten bij uitgeverij Spectrum waarvoor hij onder andere schrijft over zijn liefde voor architectuur en minimalisme en wat die voor ons kunnen betekenen bij het omarmen van een groene toekomst. Eerder verschenen Weg ermee. Over de schoonheid van minimalisme (2018) en Als gezond verstand koning was. Over de schoonheid van een groene revolutie (2020). Waar wachten we op? is zijn vijfde boek.
In een land waar Dennis Storm premier zou zijn is het leven een stuk fijner. Hij schetst scherp dat we niet in een klimaatcrisis breder moeten trekken naar een milieu crisis waar we allemaal persoonlijk met onze gezondheid de dupe van zijn. Hij vertelt op een beeldende manier hoe het ook anders kan. Met schonere steden en gezondere en blijere inwoners. Een hele dikke aanrader voor iedereen die zijn eigen gezondheid ook voorop stelt. Waar wachten we op?
We zijn continu bezig met ons geluk en onze gezondheid, maar ondertussen verschijnt het ene wetenschappelijke rapport na het andere waarin staat dat we onze leefomgeving vernietigen. Blijkbaar zien we niet dat een florerende aarde de eerste voorwaarde is voor frisse lucht, rijke oogsten, schoon drinkwater en algemene gezondheid. Hebben we dat niet, dan worden we ziek en ongelukkig. Hoe komt het dat de ernst van de situatie maar niet tot ons doordringt?
In dit boek betoogt Dennis Storm dat er een ander verhaal verteld moet worden: niet hoe de wereld eruitziet als we niets doen, maar wat het ons oplevert als we wél andere keuzes maken: een wereld met schone en groene steden, prachtige natuur, sterke economieën en tevreden inwoners.
Na het lezen van eerder verschenen boeken van Dennis Storm was ik ook nieuwsgierig naar dit nieuwe boek van hem. Geen boek dat je per se ‘voor de leuk’ leest, maar wél interessant en leerzaam is. Dennis Storm weet de ingewikkelde wetenschappelijke taal begrijpelijk te maken waardoor de informatie voor een breed publiek toegankelijk is. Toch is het geen boek dat je in één ruk uitleest. Het is een redelijk dun boekje, maar de informatiedichtheid is hoog. Je moet dus echt je aandacht erbij houden. Na het lezen van een hoofdstuk had ik even tijd nodig om de opgedane informatie te laten landen. Voor mij was het een boek om in etappes te lezen.
Wat fijn is, is dat het een positief ingesteld boek is. Geen paniek of schuldgevoel, maar een uitnodiging om te kijken hoe het anders kan. Omdat er verschillende aspecten benaderd worden blijft het interessant. Het zet aan tot nadenken en kritisch te kijken naar eigen handelen. De toon is kritisch, maar realistisch. Een verfrissende, hoopvolle benadering van dit urgente onderwerp.
Dank aan uitgeverij Spectrum en Boekencafé voor dit recensie-exemplaar.
Dit was vast geen makkelijk boek om te schrijven en het is ook niet makkelijk om te lezen. Ik heb wel het een en ander geleerd, maar ook hier alleen globale feiten en niet veel individuele richtlijnen. Daarnaast word ik er zo moedeloos van dat de helft van de wereld zich nergens wat van aantrekt zodat ik het gevoel heb dat het dweilen met de kraan open is. Dat betekent niet dat je niet je uiterste best moet doen, maar heel bemoedigend is het niet.
This certainly wasn't an easy book to write, and it's not easy to read either. I did learn a few things, but even here, only general facts and not many individual guidelines. Besides, it makes me so despondent that half the world doesn't care, so much so that I feel like I'm mopping with the tap running. That doesn't mean you shouldn't try your best, but it's not very encouraging.