เหอหลี... กาลเวลาพิสูจน์รัก เล่ม 2

和离 He Li #2

by Jiu Lu Fei Xiang, 九鹭非香, จิ่วลู่เฟยเซียง

เมื่อความรักอมตะ…แต่ความอดทนมีวันหมดอายุ!
นาง…เซียนอารมณ์ร้อน ที่ชอบกินเผ็ด
เขา… ปีศาจเจ้าระเบียบ เกลียดการกินเผ็ด

500 ปีที่ผ่านมา ทั้งคู่ทะเลาะกันตั้งแต่เรื่องงานยันเรื่องกิน
ชีวิตคู่ค่อย ๆ กลายเป็นสนามรบ จากคนเคยรักกลายเป็นคนเคยซัด
ตุบตับ ผัวะผะ จนสุดท้ายถึงกับตัดสินใจหย่า

แต่ “หย่า” ง่ายๆก็ไม่เผ็ดน่ะสิ!
สองสามีภรรยาพากันย้อนเวลากลับไปเมื่อ 500 ปีก่อน
เพื่อร่วมแรงร่วมใจ ตัดวาสนารักไม่ใหั ‘คนโง่สองคน’ โคจรมาเจอกัน

ทว่า...
พวกเขาไม่เพียงต้องรับมือกับ ‘ตัวเองในอดีต’
แต่ต้องเผชิญหน้ากับเสียงหัวเราะ รอยยิ้ม และความรู้สึกของรักแรก

408 pages, Paperback

Published July 1, 2025

About the author

Associated Names:
* จิ่วลู่เฟยเซียง (Thai)

Jiu Lu Fei Xiang (九鹭非香) is a Chinese web novelist and screenwriter known primarily for her xianxia and fantasy romance novels. She began publishing online in 2010 and has written numerous novels, including The Devil and the Orchid (苍兰诀), The Legend of Shen Li (与凤行), Back from the Brink (护心), The Legends (招摇), and The Blue Whisper (驭鲛记). Several of her works have been adapted into television dramas, including The Legends, The Blue Whisper, The Devil and the Orchid, and The Legend of Shen Li. She is a member of the China Writers Association.

Reviews

[M]

ถ้าเล่มหนึ่งรำคาญนางเอก
เล่มนี้ต้องซูฮกให้นาง

การย้อนเวลาจริงๆ คือความวนเวียนของชะตากับทางเลือกและจุดจบแตกดับที่ต่างออกไป

แต่ในช่วงเวลานี้เองที่เราได้เห็นชีวิตของพระเอกที่แท้จริง ซึ่งน่าสงสารมาก และได้เข้าใจว่าจริงๆแล้วพระเอกเป็นคนที่อ่อนโยนขนาดไหน คือออออ เป็นคนดีมากกก ไม่รู้จะพูดยังไง ดังนั้นก็สมควรแล้วที่พอนางเอกมาเจอตัวเองช่วงที่จะหย่าแล้วอยากตบกบาลตัวเอง

โดยรวมจริงๆแล้วถือว่าสนุก แต่ต้องผ่านเล่มแรกไปให้ได้ก่อน ขึ้นเล่มสองปุ๊บหยุดแทบไม่ได้

[Clairdenoon]

"นางอยู่เคียงข้างเขาในช่วงเวลาที่เขาไม่เคยรับรู้มาก่อน ไม่เคยจากไปไหน"
"นางคือความหมายในทุกๆ การดำรงอยู่ของเขา"

#เหอหลี...กาลเวลาพิสูจน์รัก เล่ม2
#จิ่วลู่เฟยเซียง
TW: Animal Abuse(จุดจุดจุดหมาต่อหน้าต่อตา สะเทือนใจมากก😭)
.
.
.
เล่ม2สนุกนะ!😍ที่เคยบ่นๆด่าๆหงุดๆหงิดๆนางเอกไว้ในเล่ม1...มาเล่ม2ไม่มีหงุดหงิดไม่มีบ่นไม่มีด่านางเอกแล้ว มีแต่ชื่นชมและเอาใจช่วย นางกลายเป็นดวงจิตแล้วย้อนอดีตไปตามติดผู้ชายได้ทรหดอดทนสาหัสสากรรจ์มากกกก...ตามตั้งแต่เขายังเด็กยังเล็กแบเบาะจนโตเป็นหนุ่ม ด้วยความที่เซี่ยจั๋วเป็นร่างที่ทำให้เกิดมาเพื่อรองรับดวงจิตของเฉียเสินเพื่อกลับคืนสู่โลกมนุษย์ ชาวบ้านในหมู่บ้านหมาป่าหิมะต้องมอบพลังปราณให้เขาทุกวัน ทุกคนเลยแอนตี้เขาอยู่เงียบๆ ไม่อยากสุงสิง เลี่ยงได้เลี่ยง แม้แต่แม่ที่ท้องและคลอดเขามาก็รังเกียจเดียดฉันท์ ไม่นับว่าเขาเป็นลูก เหมือนจู่เหลียนลูกชายอีกคน

ฝูจิ่วเซี่ยเลยมีปณิธานแรงกล้า อยากทำให้เซี่ยจั๋วยิ้ม ให้เซี่ยจั๋วมีความสุขในทุกๆวัน เติบโตขึ้นมาอย่างไม่อ้างว้างเกินไป นางก็เลยเอาดวงจิตไปอยู่ในสรรพสิ่งรอบตัวเขาตั้งแต่เด็กจนโต...ทั้งดอกไม้ หิมะ ก้อนหิน แสงแดด และพีคสุดคือไปอยู่ในร่างลูกหมาพิการ ซึ่งต่อมากลายเป็น "เสี่ยวหลาง" หมาเพื่อนยาก เป็นเพื่อนร่วมทุกข์ร่วมสุขคนแรกคนเดียวของเขาเลย
ทุ่มเทสุดจิตสุดใจให้ผู้ชายขนาดนี้ ชีวิตนี้ชีไม่เอาอะไรแล้ว จะเอาแต่เซี่ยจั๋ว ...สวรรค์ก็ต้องยอมนางอะ😂
-จบดี- จบแบบมีรอยยิ้ม ดีใจ สบายใจ ผัวเมียรักใคร่ปรองดอง แค่มองตาก็เข้าใจ กระหนุงกระหนิงงุ้งๆงิ้งๆกันสองคน
จากที่เล่ม1ท้อมากกก เริ่มมีความหวังที่บทที่10ของเล่ม1 และมาเล่มที่2ก็อ่านแบบยิงยาว ความรู้สึกตอนอ่านจบคือ รู้สึกดี รู้สึกแปลกใหม่ ไม่เสียแรงที่อ่าน😍

หมายเหตุ:ถ้าคาดหวังซีนเข้าหอหวานฉ่ำจ้ำจี้มะเขือเปาะแปะแซ่บๆ...ผิดหวังแห้งเหี่ยวแน่นอน5555 ไม่มีอะไรประเจิดประเจ้อแบบนั้นและไม่ได้ตัดเข้าโคมไฟด้วย ไม่มีอะไรให้ใจเต้นให้วี้ดๆ ว้ายๆ อะไรใดๆ เลย...มีแค่บอกว่าอีกวันหนึ่งหลังจากคืนเข้าหอ นางเอกก็ตื่นสายกว่าปกติแล้วดูเหนื่อยๆ เพลียๆ แค่นั้น ไปทำอะไรอีท่าไหนยังไงในคืนเข้าหอจนเหนื่อยเพลีย...ต้องไปคิดต่อเอาเองตามอัธยาศัย5555
❤

[Dancha Sugar]

เล่ม 2 คือเป็นเล่มเฉลยปม
ลุ้นไปกับนางเอกว่าจะสำเร็จมั้ย สำเร็จมั้ย ไปจนตอนสุดท้ายกันเลยทีเดียว

เตรียมทิชชู่ไว้รอเลยค่ะ ความรักของพระเอก//นางเอกมันทัชใจมาก
โครงเรื่องที่วางมาในเล่ม 2 ทำได้ดีมากค่ะ คือมันคาดไม่ถึง

ใครเป็นแฟนจิ่วลู่ ฯ เรื่องนี้ไม่ควรพลาดค่ะ เค้ายังรักษามาตรฐานได้ดีค่ะ ❤️❤️❤️

[Khingsn]

The second book is really good and very touching. I kept cheering for the FMC and wondering if she could make it. I loved it so much.

[Boong]

หัก 1 ดาว เพราะบท จู่เสินจี้ น้อยตอนท้ายๆ 5555

เป็นเล่มสนุกแหละ อยากให้มีสัก 3 เล่ม
เพราะเล่ม 2 ก็รวบตึงอยู่
และเรารู้สึกว่า พระเอกไม่เห็นจะเรียนรู้อะไรเลย จากคสพ ที่พังในตอนแรก
นี่เลยให้เป็นพระเอกธงแตงโม …ข้างนอกธงเขียว ข้างในธงแดง
500 ปีที่นางเอกต้องทรมานใจ เพราะพระเอกไม่ยอมสื่อสาร
นี่ว่า ไม่โอเค
ปูมหลังน่าสงสารก็ไม่ช่วยจ้ะ

[Soung Iimoya]

สนุกดี นางวนเวียนอยู่ข้างกายนับพันปี ทุกห้วงเวลา มีแค่นางที่ทำให้การวนเวียนนี้สิ้นสุดลง

[P]

ชอบมากอะ ไม่คิดว่าตัวเองจะชอบขนาดนี้ เป็นเล่มที่หยิบมาอ่านเพราะเห็นจำนวนเล่มน้อยดี ปกตินิยายจีนชอบยาว แต่คือเหนือคาดมาก

เล่มนี้เรียกว่าเป็นเล่มที่ทำให้เราเข้าใจในความรักของทั้งคู่มากขึ้นนะ มันเป็นเรื่องราวที่เกิดจากความเข้าใจกับอย่างแท้จริง จนทำให้ตอนเล่มแรกก็แอบคิดแค่ว่าเซี่ยจั๋ว รักนางเอกเพราะเป็นโบ้เฉยๆ แต่พอได้นู้จักอดีตของฮีแล้วถึงแบบ เข้าใจมากขึ้นกว่าเดิมว่าอะไรถึงทำให้เซี่ยจั๋วรักฝูจิ่วเซี่ยขนาดนั้น แล้วฝูจิ่วเซี่ยที่เคยเลิกรักไปแล้วกลับมารักเซี่ยจั๋วมากขึ้นกว่าเดิม ก็เป็นอะไรที่ คนเขียนทำได้ดีมาก เพราะเราอินตาม เข้าใจความรู้สึกฝูจิ่วเซี่ยทุกอย่าง

ภาพรวมมู้ดเล่มนี้เลยต่างจากเล่มแรกนิดนึง เล่มแรกจะมีความตลก โบ๊ะบ๊ะ ไบโพล่ากันพอสมควร แต่เล่มนี้คือเฉลยปมทุกอย่างเกี่ยวกับเซี่ยจั๋ว มันเลยแอบมีอึดอัด อึมๆในใจอยู่ ซึ่งอยากบอกเซี่ยจั๋วว่าเก่งมากไอหนู ตบหัวปุๆ
แต่ถามว่ายังตลกไหม ก็ยังตลกนะ ฝูจิ่วเซี่ยถึงจะรับงานหนัก แต่ก็ยังหาจังหวะตลกได้อยู่ดี555555

[Matilda Sweet]

ให้คะแนนแค่พาร์ตเซี่ยจั๋วน้อยเท่านั้น

[Wanmata]

3 / 5 ช่วงแรกตลก ช่วงหลังสับสนอลหม่าน

เห็นชื่อคนเขียนเลยหยิบมาอ่านดู รู้สึกว่าคุณจิ่วลู่เขียนเรื่องสั้นได้ดีกว่าเรื่องยาว เรื่องสั้นเขาจะมีปลายเปิด มีช่องว่างระหว่างบรรทัดให้คิดตาม จินตนาการถึงเรื่องราวที่ไม่ได้เขียนบรรยายไว้ได้ และมักจะจบแบบซาบซึ้ง ประทับอยู่ในใจหลังอ่านจบ

สำหรับเรื่องนี้ ช่วงแรกๆ มีบทตลกเยอะ มีสถานการณ์ที่น่ากระอักกระอ่วนจนทำให้ขำได้หลายฉาก แต่พอเรื่องดำเนินไปเกินครึ่ง รายละเอียดและ timeline ก็ชักจะเยอะ อ่านแล้วก็ชักจะสับสนหน่อย

เรื่องย่อประมาณว่า
นางเอกเทพสาว Fu Jiuxia แต่งงานกับมาร Xie Zhuo จากที่นางเอกเคยรักมาก ใครจะว่ายังไงนางเอกก็ยืนยันจะแต่งกับพระเอกให้ได้ เมื่อ 500 ปีผ่านไป ด้วยความที่พระเอกเป็นคนพูดน้อยมากถึงมากที่สุด มีอะไรก็ไม่ยอมอธิบาย ได้แต่ห้ามนางเอกทำโน่นทำนี่ แถมยังไม่เคยเข้าหอกันซักครั้ง!! รักที่เคยหวานชื่นก็กลายเป็นขื่นขม นางเอกขอหย่า ตัดด้ายแดงที่ผูกพันสองคนไว้ด้วยกันทิ้ง หย่าเสร็จพระเอกสติแตก คว้าขวานผานกุ่ผ่ามิติ ตั้งใจจะย้อนไป 500 ปีก่อน ที่เคยพบกับนางเอกครั้งแรก เพื่อแก้ไขความผิดพลาดเลยจะฆ่านางเอกซะ จะได้ไม่ต้องแต่งงานกัน นางเอกเลยต้องตามไปเอาขวานศักดิ์สิทธิ์คืน และรักษาชีวิตตัวเองไว้ด้วย

ย้อนไป 500 ปีก่อน พระเอกขัดขวางไม่สำเร็จ นางเอกทำให้พระเอกนางเอกยุคนั้นพบกันได้อยู่ดี เรื่องราวดำเนินไปตาม timeline เดิม พระเอกไม่ยอมแพ้ เอาขวานมาเปิดมิติใหม่ ย้อนไปนานกว่าเดิมอีก เอาเป็นก่อนจะเจอนางเอกเลยละกัน นางเอกก็ตามไปด้วย รอบนี้สถานการณ์การพบกันของพระนางยุคนั้นก็ต่างไปจากเดิม มีตัวละครเพิ่มขึ้นมาหลายตัว ช่วยบ้าง ขัดขวางบ้าง วุ่นวายกันไป

ระหว่านี้ นางเอกก็จะเรียนรู้ความลับเบื้องหลังของพระเอกมากขึ้นเรื่อยๆ ว่าพระเอกตามไล่ล่ากำจัด Evil God มานาน เลยมีเรื่องปิดบังเยอะ แต่ก็ยังไม่เข้าใจหมดทุกอย่าง พระเอกช่วยนางเอกจนบาดเจ็บโดนไอมารทำร้าย นางเอกช่วยถ่ายเทไอมารมาไว้ในตัวเองแทน จนเกือบกลายเป็นมาร พระเอกเลยต้องพาไปเมืองลับที่ปิดบังใต้หล้าไว้ เพื่อช่วยนางเอกอีกที

สุดท้ายช่วยได้สำเร็จ แต่ก็แลกกับชีวิตของพระเอก และส่งนางเอกย้อนกลับมา 500 ปีข้างหน้า (ปัจจุบัน) ได้ นึกว่าทุกอย่างจะคลี่คลาย กลายเป็น Evil God ยังอยู่! แต่พระเอกไม่อยู่แล้ว!! ลำบากกันหมดล่ะทีนี้ เพราะมีแต่พระเอกเท่านั้นที่สามารถกำจัด Evil God ได้ เหล่าทวยเทพเลยช่วยกันจับเอาแต่วิญญาณนางเอกย้อนเวลากลับไปเพื่อช่วยพระเอกอีกที แต่กลายเป็นกลับไปเริ่มต้นตั้งแต่พระเอกเกิด ได้เห็นที่มาที่ไป ว่าทำไมพระเอกต้องตามกำจัด Evil God ต้นสายปลายเหตุเป็นอย่างไร ชีวิตพระเอกรันทดแค่ไหน พระเอกต้องเผชิญอะไรมาบ้าง จนนางเอกเข้าใจพระเอกทุกอย่าง แก้ไขปมที่เคยติดค้างในใจตัวเองได้ และช่วยบอกจุดอ่อนจนกำจัด Evil God ได้สำเร็จ

(เขียนเรื่องย่อเองยังเหนื่อย จริงๆ มีรายละเอียดมากกว่านี้อีกเยอะ แต่ขอสรุปเอาแค่นี้ละกัน)

สิ่งที่ชอบ
- ช่วงแรกค่อนข้างตลก มีฉากตลกเยอะ นางเอกและเพื่อนก็ดูตลกโบ๊ะบ๊ะดี

สิ่งที่ไม่ชอบ
- การดำเนินเรื่องที่เล่นเกี่ยวกับการย้อนเวลา มีโอกาสบ้งสูงมาก เพราะ timeline จะสับสนได้ง่าย คนไหนตัวอ่อนตัวแก่ตัวเต็มวัย แถมเรื่องนี้นักเขียนให้ย้อนไป 3 รอบ เข้าใจว่าพยายามจะทยอยเปิดเผยความลับเบื้องหลังของพระเอกในแต่ละครั้ง แต่ส่วนตัวรู้สึกว่ามันซ้ำซ้อน ยืดเรื่องมากเกินไป บางอย่างเล่าแล้วเล่าอีก นางเอกคิดเรื่องนี้แล้วคิดซ้ำอีก จนบางทีแอบเบื่อที่เรื่องมันดำเนินช้า น่าจะย้อนซักครั้งหรือสองครั้งก็น่าจะพอเล่าเรื่องเบื้องหลังของพระเอกได้แล้ว

- ความไม่เก่งของนางเอก เหมือนปูพื้นมาว่านางเอกเป็นลูกเทพที่เหลืออยู่รุ่นสุดท้ายอะไรซักอย่าง แต่ไม่มีความเก่งอะไรเลย และไม่มีความเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องช่วงหลังแม้แต่น้อย ไม่รู้จะเชิดชูตอนแรกๆ ทำไม สุดท้ายต้องอาศัยพระเอกคอยช่วยอยู่ตลอด แถมแอบรำคาญความคิดของนางเอกบางช่วงด้วย (สงสัยเราจะไม่ empathy กับนางเอกแนวนี้)

- ความเข้าใจผิดจากการไม่ยอมสื่อสาร ส่วนตัวชอบนิยายที่พระเอกนางเอกคุยกันแบบตรงไปตรงมา ไม่ต้องเดาใจว่าเธอคิดอะไรฉันต้องการอะไร พอเป็นแนวพูดไม่ได้ความลับเยอะ รู้สึกอึดอัดแทน

- ตอนจบรวบรัดตัดความ ตัวร้าย Evil God ที่เก่งกาจ ร้ายแสนร้าย อยู่ๆ ก็หายไปซะอย่างนั้น ไม่มีฉากต่อสู้กำจัด last boss แบบยิ่งใหญ่อะไรเลย จบแบบห้วนๆ งงว่าแล้วที่ผ่านมาคืออะไร

สำหรับเรา ให้เรื่องนี้อยู่อันดับต่ำกว่าปฐพีไร้พ่าย ไม่จำเป็นต้องอ่าน เสียดายเวลาหน่อยๆ ชอบแนวรวมเรื่องสั้นของนักเขียนมากกว่า แม้จะไม่ HE ทุกเรื่อง แต่ก็น่าประทับใจกว่า

[Reader]

เล่มแรกด่าไว้ยับมาเล่ม2นี้ถือว่าเป็นยาใจ
เอาไปสี่ดาว
หลังจากอ่านจบครบสองเล่ม ถ้าพูดถึงเล่มแรกคือเต็มไปด้วยความขัดใจ อ่านแล้วหายใจติดขัด รู้สึกโมโห ตามที่บรรยายไปตามรีวิวเล่ม1 พอมาเล่ม2 เล่มนี้เรียกว่าอยู่เป็น เพราะถ้ายังชักช้าให้นางเอกไม่รีบมีพัฒนาการเชื่อว่าดาวเรื่องนี้คงโดนหักยับ แต่ด้วยความที่เรื่องราวดำเนินไปฟีลแบบที่ตบเข่าฉาดหนึ่งแล้วพูดว่า เออ ต้องแบบนี้สิวะ ทำให้เรื่องนี้ได้รับการให้อภัยไปเลย นางเอกในเล่มสองหลังจากผ่านเรื่องราว ได้ค่อยๆรู้อะไรมากขึ้นเรียกได้ว่ามีสมองมากขึ้นมาเลยทีเดียว นิสัยความใจร้อน มุทะลุ เบาลงใช้สติมากขึ้น และยังถูกใช้ได้อย่างเหมาะเจาะถูกเวลา จังหวะที่เรานักอ่านเคยด่าตัวละครเรื่องอื่นว่าทำไมไม่พูดไปแต่แรกวะ นางเอกก็เลือกพูดไปได้ถูกที่ถูกเวลามากขึ้น เนื้อเรื่องไม่เยิ่นเย้อ ให้ความรู้สึกรวบรัดกระชับ ออกจะกระชับจนแปลกใจว่านี่นิยายจีนจริงไหม ให้ความรู้สึกเหมือนอ่านพล็อตรวมเหมือนกัน ส่วนของเล่ม1 เป็นการปูเรื่องรู้สึกว่าเวิ่นเว้อไปเลยพอมาเทียบกับเล่มสอง รู้สึกเลยว่าเล่มสองถ้านักเขียนลาลีคงเขียนยืดเรื่องตรงช่วงบู๊ตะลอนๆพันปีได้อีก แต่ก็ดีที่สคิปๆเอา นี่เป็นนิยายจีนทรงมหากาพย์ที่สั้นที่สุดรึป่าว แต่เออดีจริง คิดว่าใครๆก็คงชอบนางเอกเวอร์ชั่นเล่มสองมากกว่า1 แน่ล่ะขนาดตัวนางเอกเองยังอยากตบตัวเองในอดีต การบรรยายทั้งสองเล่มเป็นการบรรยายแบบบุรุษที่1 ในเล่มสองนี้รู้สึกได้อารมณ์ดี ใดๆก็ตามใครที่ซื้อเล่มหนึ่งไปแล้วปวดหัวอยู่ว่าเอาไงดีจะต่อเล่มสองไหม ก็ลองคิดดูค่ะ นางเอกโบ้หนักมาก ตอนแรกที่ยังไม่อ่านก็คิดจะเอ็นดูยังไงวะ พออ่านจบก็เออเอ็นดูแบบงงๆ ชีก็ทุ่มเท รักจริงไรจริง ส่วนตัวรู้สึกว่าเรื่องนี้ก็สนุกดีเลยค่ะ ทั้มบทส่งท้ายทั้งตอนพิเศษรู้สึกตื้นๆไม่ได้จบแบบจับใจอบอุ่นใจสุขล้น แต่เรียกได้ว่าจบดีเลยทีเดียว

เล่ม 1
เอาไปสามดาว
อ่านมาถึงแค่บทเจ็ด สูดลมหายใจลึกหลายรอบและใช้ความอดทนอย่างมากในการอ่านจนถึงตอนนี้เพราะเสียเงินไปแล้ว สำหรับคนที่ไม่ชอบสไตล์นางเอกบ๊องๆเด๋อๆโผงผาง ไม่ละเอียดในเรื่องความรู้สึก ทำอะไรทื่อๆตรงๆ อ่านมาถึงตรงนี้ก็เก่งแล้ว กำลังคิดว่าจะทนต่อเล่มสองไหวไหมถ้าซื้อมา เพราะอ่านรีวิวบอกเล่มสองสนุกมาก แต่เล่มหนึ่งยังไม่รู้สึกคลิ๊ก แต่นักเขียนก็เก่งจริงๆในการเล่าเรื่องแบบไม่หลุดคาร์แรคเตอร์ หย่อนคำใบ้การกระทำพระเอกต่างๆนาๆ ซึ่งพอจะเดาๆได้ถึงเหตุผลการกระทำพระเอก แต่พอยิ่งเริ่มเข้าใจพระเอก คาร์แรคเตอร์นางเอกก็ยิ่งอ่านแล้วเอือม นึกถึงนางเอกเรื่องจันทราอัสดง ซึ่งเรื่องนั้นดูเป็นซีรี่ย์ขนาดชอบไป๋ลู่มากยังทนดูต่อไม่ลงเพราะนิสัยนางเอกจริงๆ ต่อให้มีเหตุผลความแค้นก็เถอะ เรื่องนี้ก็มีแววเป็นแบบนั้น… ความคับข้องใจนางเอกก็พอเข้าใจ แต่เห้อ เอาเป็นว่าดี น่าสนใจมากในช่วงแรก เนื้อเรื่องไม่จำเจขนาดนั้น แค่ติดตรงว่ารสนิยมส่วนตัวในการเสพนิยายไม่ถูกใจตัวเอกนิสัยนี้ พวกพระเอกนิยาย จอมมาร เทพเซียน แม่ทัพ ท่านประธานใดๆ คงมีรสนิยมชอบอะไรแบบนี้สินะ……

ตัวละครอื่นๆในเรื่องก็โอเคดี ยกเว้นนางเอกแล้วก็เพื่อนๆนางเอกที่คงความเด๋อๆ เอ๋อๆไว้หมด นอกจากนางเอกจะไม่มีไหวพริบเอาตัวรอดดีๆแล้ว ยังมีความปากร้ายที่มีตลอดๆแบบผิดที่ผิดทางผิดคน เป็นเรื่องที่อ่านแล้วไม่ชวนให้รักเอ็นดูนางเอกเลย ความเก่งไม่มี ความน่ารักไม่มี อยู่รอดได้เพราะพระเอกคอยดูแลล้วนๆ เป็นเรื่องที่คนนอกรู้ว่าทั้งสองรักกันจริงๆ ปัญหาอยู่ที่ความเข้าใจ นางเอกไม่รู้จักพระเอกเลย คิดว่าเล่มสองคงเป็นเฉลยตัวตนพระเอก และปมอื่นให้รักเข้าใจกันมากขึ้น เหมือนจะสนุก แต่อ่านจนจบแล้วก็ เห้อ คงต้องจำใส่ตัวตัวเองไว้เลยว่าถ้าอ่านแล้วเจอนางเอกสไตล์นี้ก็เลิกให้โอกาส ถึงคำรีวิวและพล็อตจะดูน่าสนใจ …
ขอชื่นชมนักแปล แปลได้ดีมากจริงๆ ไหลลื่นไม่ติดขัด ช็อตตลกก็แอบขำจริงๆ

อ่านมาบท1-9 สูดหายลึกทุกรอบ พอมาบท10เริ่มชินกับคาร์แรคเตอ์และเก็ทพ้อยที่จะสื่อมากขึ้น 1-9 เหมือนปูเรื่องแหละ โหมไฟให้ค่อยๆลุก ถ้าทนอ่านได้ก็้ว่าไม่เลวเท่าไหร่ ความสนุกน่าจะอยู่เล่ม2 นางเอกน่าจะโบ้หนักมากก่อนหน้าทำตัวงี่เง่าไว้เยอะ พอความจริงค่อยๆเปิดเผยก็เป็นเหมือนดาบที่ย้อนมาแทงตัวเอง

[nananatte]

ตอนเปิดเรื่องก็ยังนึกว่าเป็นแนวรอมคอมคู่สามีภรรยาเซียนทะเลาะกันจะหย่า ที่ไหนได้ ฝ่ายชายที่จริงเป็นปีศาจ แถมพลังเยอะเว่อร์ ถึงกับผ่าย้อนเวลากลับไปในอดีตได้ ฮีเจ็บปวดใจเพราะนางเอกจู่ๆ ก็ตัดด้ายแดงขาดสะบั้น ก็เลยจะกลับไปในอดีตไม่ต้องมาแต่งงงแต่งงานอะไรกันหรอก นางเอกยังตามกลับอดีต จะไปช่วยอีกแรง อย่าให้พวกเราได้แต่งงานกันเด็ดขาด!

ชีวิตคู่ 500 ปีที่ฝ่ายชายเงียบกริบ หายตัวไปเป็นเดือนๆ - ครึ่งปี กลับมาไม่เคยอธิบายอะไรสักอย่าง มีแต่ห้ามนางเอกทำนู่นนี่ นางเอกต้องออกรบปราบปีศาจ ปราบอสูรกายก็ตามไปคุม แค่เธอเป็นเซียนหญิงมารับหน้าที่หัวหน้าพวกเซียนทั้งหลายก็ไม่ค่อยให้การยอมรับ นี่มีสามีมาคุมตลอด ใครมันจะไปทนได้

อ่านดูก็เข้าใจว่าทำไมพวกเค้าจะหย่ากัน อ่านดูก็รู้ว่าสามีรักภรรยามาก แต่ดูเป็นคนพูดไม่เก่งเอาเสียเลย พูดน้อย พูดแต่ละอย่างก็เป็นประโยคคำสั่งสั้นๆ ห้วนๆ ทั้งนั้น ในขณะที่นางเอกก็ขึ้นเสียงล้มโต๊ะตลอดเวลา

แต่พอกลับไปในอดีตก็กลายเป็นว่า... จริงๆ พวกคุณก็ยังมีใจให้กันนี่นา แต่พูดจาดีๆ ใส่กันไม่ได้ ไปเจอตัวเองเวอร์ชันวัยเยาว์ก็รู้สึกว่าอีกฝ่ายช่างดีต่อตนหนักหนา นางเอกได้เจอสามีช่วงที่จีบกัน เขาก็ดีชะมัดเลย ฝั่งสามีได้มาเจอภรรยาสมัยคอยตามตื๊อตามจีบตัวเองก็น่ารักชะมัด แต่พอกลับบ้านมาเจอกันก็พบว่า 500 ปีนั้นได้ทำลายความไว้เนื้อเชื่อใจไปหมดแล้ว

เล่ม 1 สนุกมาก อ่านเพลินจบเล่มไม่รู้ตัว
แต่เล่ม 2 ซับซ้อนสุดๆ 555 ไม่คิดว่าจิ่วลู่จะเล่นแบบนี้ มีสิ่งที่เดาทางถูก (เพราะก็อ่านงานนางมาเยอะแล้ว) แต่ก็ทึ่งฝั่งนางเอกได้อยู่ดีว่าทำแบบนี้กับตัวเองก็ได้เหรอ!? ไม่รู้จิ่วลู่คิดไคลแมกซ์แบบนี้ออกมาได้ยังไง เว่อร์มากๆ

ช่วงที่เราชอบที่สุดในเล่มนี้คือ ตอนนางเอกเป็นดวงจิตลอยอยู่ข้างๆ พระเอกตอนเด็ก 500 ปี ไม่มีใครเห็น พูดกับใครก็ไม่ได้ เข้าสิงดอกไม้บ้าง หิมะบาง เปลวเทียนบ้าง หมาบ้าง นางเอกสุดยอดมากๆ อ่ะ ยังทึ่งอยู่เลยว่า ขนาดเห็นตัวเองแต่งงาน หย่า ย้อนอดีตกลับเข้าไปอีกครั้ง เธอก็เป็นดวงจิตวนเวียนมองดูตัวเองทำไม่สำเร็จอยู่อย่างนั้น รอจนสบโอกาสเพื่อจะคว้าจังหวะหนึ่งเดียวเอาไว้ให้ได้ นับถือมากจริงๆ สุดยอดเลย

และเราขำการย้อนเวลาครั้งที่ 2 มาก ที่นางเอกแท็กทีมกับตัวเองวัยเยาว์ผ่านอุปกรณ์สื่อสาร 555 จิ่วลู่คิดวิธีแบบนี้มาได้ไง! ฮามาก เพราะเป็นตัวเองเลยเข้าใจตัวเองดีเป็นอย่างยิ่งสินะว่าต้องแหย่ยังไงถึงจะได้ผล 555.

ตั้งแต่ไล่อ่านงานจิ่วลู่มา เราว่าเรื่องเหอหลีนี้คุณจิ่วลู่โชว์ฝีมือจัดจ้านที่สุดแล้วค่ะ อาการหลุดๆ ล้นๆ ไม่มีอยู่เลยในเล่มนี้ ความลึกทางอารมณ์ก็ลึกซึ้งและซับซ้อนกว่าทุกเรื่องที่เคยอ่านมา

อาจจะมี pacing ท้ายเล่ม 2 ที่รวบรัดไปนิด แต่โดยรวมเรื่องนี้สนุกและเขียนดี เรื่องค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่เลย ตอนนี้เราให้เรื่องนี้เป็นรองแค่ก้อนหินสามชาติแค่นั้นเลย เขียนดีมาก ตัวละครน่าสนใจทั้งฝั่งพระเอกนางเอกเลย